Author Archives: admin

Mirosław Nurzyński

Zioła i preparaty




Mirosław Nurzyński jest wszechstronnym terapeutą. Jest zielarzem, radiestetą, homeopatą, dietetykiem i irydologiem. Potrafi likwidować torbiele, cysty, mięśniaki nie używając skalpela. Robi to za pomocą ziół czyli naturalnych preparatów. Pomaga cierpiącym na różne choroby.

Mirosław Nurzyński skończył 83 lata, nadal jest energiczny, kompetentny i sprawny. Terapeuta wysyła leki z ziół pocztą razem z instrukcją ich stosowania. Opiera się przy tym nie tylko na objawach chorobowych piszącego, ale sam wykrywa chorobę wahadełkiem radiestezyjnym. Ustala chorobę również badając napisany ręcznie list lub przesłane zdjęcie.

Ciało jest świątynią Ducha Świętego

Jak się zaczęło? Nasz bohater jest adwentystą dnia siódmego. Wyznanie to tłumaczy ma solidnie rozwiniętą teologię zdrowia. Uważamy, że ciało człowieka to świątynia Ducha Świętego. Kiedy byłem małym chłopcem, nasz pastor Jochan Klute miał ideę, aby w każdym zborze był zielarz, który mógłby pomagać chorym. Zielarką była moja mama i ja od wczesnych lat chodziłem z nią i przyglądałem się, jak ona leczy.

Z wykształcenia jest agronomem. Po skończeniu nauki zaprzyjaźnił się z radiestetką z Siedlec, która stwierdziła u niego zdolności paramedyczne i namówiła do zapisania się na kurs radiestezyjny. Podczas pobytu w Niemczech kupił sobie „Vademecum Fitoterapii”, „Ziołolecznictwo pastora Kinole” i „Wielką Księgę Ziół” tegoż autora. Z rodzimych zielarzy studiował prace profesora Jana Muszyńskiego, przyjaźnił się z profesorem Aleksandrem Ożarowskim. W 1980 roku otwarł własny gabinet.

Odkrył kalanchoe pierzaste

Mirosław Nurzyński poleca sprowadzoną przez siebie z Rosji roślinę leczniczą kalanchoe pierzaste. Działa bakteriobójczo i wirusobójczo, pobudza odnawianie uszkodzonych tkanek, działa uodporniająco i wzmacniająco. Leczy trudno gojące się rany, poparzenia, odleżyny i wrzody. Leczy zapalenia błony śluzowej, paradentozę i zapalenie spojówek. Sok lub liście pomagają po chemio i radioterapii, działają korzystnie na serce, poprawiają i regulują układ krążenia. Roślina ta, zwana też po polsku żyworódką jest żółciopędna.

Żyworódka pomocna jest w kuracji niedomagań gruczołu krokowego – prostaty. Wzmacnia pamięć. Spirytus żyworódkowy usuwa łupież, zapobiega wypadaniu włosów, regeneruje cebulki włosowe. Obecnie kalanchoe jest uprawiane w kilku ośrodkach w kraju. Nurzyński propaguje inne skuteczne rośliny lecznicze. Być może one też za kilka lat będą powszechnie stosowane w polskim ziołolecznictwie. Mówi, że te zioła są bardzo skuteczne w leczeniu różnych chorób. Wymienia w tym miejscu szczególnie dwie: cytryniec chiński i rożeniec górski.

Cytryniec chiński

Cytryniec chiński, przede wszystkim jego jagody, należą do grupy ziół mających szczególne znaczenie w tradycyjnej medycynie chińskiej. Stosowany w lecznictwie od czasów najwcześniejszych dynastii, był bardzo ceniony dzięki zdolności przedłużenia zdrowego i młodego wyglądu. Chińczycy powiadają, że w ciągu trzech miesięcy stosowania ziela – krew zostaje oczyszczona, powraca młodzieńczy wygląd i ostrość wzroku, następuje detoksyfikacja i regeneracja wątroby. Mirosław Nurzyński stosuje nalewki z cytryńca, które według niego są doskonałym lekiem na dobrą formę, ponieważ szybko spalają kwas mlekowy.

Cytryniec chiński – sprawdź najniższe ceny w internecie

Różaniec górski

Tradycyjnie rożeniec górski czyli Rhodiola rosea uważany jest za roślinę polepszającą zdrowie i jakość życia, zwiększającą sprawność fizyczną i umysłową, zmniejszającą zmęczenie oraz poprawiającą odporność na stres. Ostatnie badania naukowe także potwierdzają działanie wyciągu z różeńca górskiego, który stymuluje ośrodkowy układ nerwowy, wpływając na poziom neuroprzekaźników w mózgu m.in. dopaminy i serotoniny. Dzięki temu obserwujemy poprawę funkcji umysłowych, czyli nasilenie stanu czuwania i hamowanie senności, poprawę samopoczucia.

Wskazania do stosowania preparatu Rhodiola:
  • podnoszenie sprawności intelektualnej, przede wszystkim usprawnianie procesów uczenia się, zapamiętywania i koncentracji,
  • zwiększanie odporności na stres,
  • poprawa wydolności fizycznej,
  • poprawa samopoczucia i wzrost motywacji do pracy.
  • Mirosław Nurzyński uprawia także serdecznik, nostrzyk i prawoślaz.

    Serdecznik

    Serdecznik wykazuje działanie uspokajające, lekko nasennie, działa rozkurczowo na mięśnie układu pokarmowego i naczyń krwionośnych, nasercowe (przedłuża fazę rozkurczu zwalniając jednocześnie częstotliwość skurczów serca), obniża ciśnienie krwi, jest moczopędny i żółciopędny. Serdecznik działa sedatywnie 2 razy silniej niż kozłek lekarski (badania Wierszynina i Jabłokowa). Polecany jest w stanach nadmiernego pobudzenia i wyczerpania nerwowego, nadciśnienia, miażdżycy, nerwicy wegetatywnej, przy wewnętrznym niepokoju, skłonności do płaczu, bezsenności, lękach, kłuciu w sercu, stanach przed miesiączkowych.

    Prawoślaz

    Ziele stosowane jest w chorobach dróg oddechowych – działa osłonowo na drogi oddechowe oraz pobudza wydzielanie śluzu, ułatwiając odkrztuszanie. Zalecany jest głównie przy kaszlu i nieżycie oskrzeli. Prawoślaz reguluje wypróżnienia oraz działa powlekająco na śluzówkę przewodu pokarmowego, łagodząc objawy choroby wrzodowej, nadkwaśności, zgagi, nieżyty żołądka i jelit. Substancje śluzowe zawarte w roślinie zmniejszają wchłanianie tłuszczów z pożywienia, obniżając poziom cholesterolu.

    Nostrzyk

    To pożyteczne ziele jest stosowane wewnętrznie, przede wszystkim jako składnik preparatów złożonych, przy chronicznej niewydolności żylnej, szczególnie w bólach nóg, uczuciu ciężkości, nocnych kurczach mięśni łydek, w obrzękach, w zakrzepowym zapaleniu żył, zespole pozakrzepowym. Zewnętrznie stosowany miejscowo na wrzody, czyraki, stany zapalne skóry. Nostrzyk jest też rośliną miododajną.

    Pszczelarz

    I tu dochodzimy do kolejnej pasji Mirosława Nurzyńskiego, którą jest pszczelarstwo. Zaleca on swoim pacjentom stosowanie miodu. Jego pasieka liczy kilkanaście uli. W tym celu uprawia roślinę zwaną facelią, która należy do najlepszych roślin miododajnych. Pszczoły odwiedzają facelię błękitną przez cały dzień. Na l m kw. uprawy może pracować 30 pszczół. W swych poradach zdrowotnych Nurzyński zaleca unikać cukru, proponuje zaś stosowanie miodu.

    Porady zdrowotne Nurzyńskiego

    Na dobre zdrowie trzeba sobie zapracować. Mirosław Nurzyński zaleca, aby w codziennej diecie spożywać następujące mikroelementy: wapń, magnez, cynk, selen, żelazo, jod, fluor, miedź, mangan, kobalt, krzem oraz witaminy A, Bl, B2, B3,B6, B12, C, D, E, H. Składniki te znajdują się w pokarmach rzadko, niestety, spotykanych na naszych stołach: serach żółtych i białych, mleku, kaszach: gryczanej, jaglanej, jęczmiennej, płatkach kukurydzianych, owsianych, razowym pieczywie, otrębach pszennych.

    Pan Mirosław uważa, że mąka biała i pieczywo z niej wytwarzane nie mają w ogóle tych mikroelementów i witamin. Poleca też jeść grzyby (pieczarki), drożdże zaparzone, mak, fasolę, ziemniaki gotowane z łupiną, gdyż tylko pod skórką znajdują się te składniki, czosnek, cebulę, por, seler, burak ćwikłowy, chrzan, sałatę, zieloną natkę z pietruszki. Potrawy powinno się smażyć na oleju. Ograniczyć należy maksymalnie cukier, który nie pozwala przyswajać magnezu i cynku, powoduje zanik pamięci, początkuje miażdżycę. Dzieci wychowywane bez cukru są zdrowsze. Zaleca miód pszczeli i glukozę, a także dużo surówek (kapusta surowa i kiszona). Jego zdaniem największe grzechy polskiej kuchni to: za dużo mięsa, za tłusto, za słodko, za słono. Chińskie przysłowie mówi:

    „Jedząc za słono, kopiesz grób zębami”

    Palenie papierosów

    Pan Mirosław jest wrogiem palenia. Uzasadnia to w taki sposób: Człowiek posiada około 200 m kw. pęcherzyków płucnych, przez które następuje wymiana gazów, wchłanianie tleniu i wydychanie dwutlenku węgla. Paląc tytoń powlekamy je smółką nikotynową zmniejszając dopływ tlenu, jesteś ciągle podtruty. Smółka nikotynowa działa nadżerająco na błony śluzowe krtani, płuc, żołądka, dwunastnicy, powodując nie gojenie się wrzodów i zrakowacenia. Paląc skracamy sobie życie średnio o 6 lat. Paląc w domu zabijamy powoli innych członków rodziny. Paląc w ciąży kobieta niszczy zdrowie i życie swego dziecka, zmniejszając jego odporność biologiczną na całe życie.







    Adres Mirosława Nurzyńskiego:

    Medycyna Naturalna Mirosław Nurzyński
    Gołąbki 85, 21-400 łuków
    Tel. 25 625 05 94 w godz. 20 -22

    Źródło: Poradnik Uzdrawiacza – Stanisław Leśny

    Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

    • nurzynski miroslaw golabki
    • zielarz gołąbki
    • łuków zielarz
    • nurzyński gołąbki
    • mirosław nurzyński gołąbki opinie
    • mirosław nurzyński
    • nurzynski zielarz
    • ziołolecznictwo pastora
    • gołąbki zielarz
    • nurzyński mirosław

    Wszystko o bólach brzucha

    Zróżnicowanie bólów brzucha




    O przyczynach bólów brzucha zostały napisane setki książek, a ludzie i tak potrafią chorować po swojemu. Trudno, a niekiedy niemożliwe jest na podstawie tylko objawów rozpoznać, co jest przyczyną niedomagania u konkretnego chorego. Co gorsza, symptomy chorobowe bywają bardzo zwodzące, nawet dla doświadczonego medyka, cóż dopiero dla laika. Poniżej w formie skrótowej zapoznasz się ze zróżnicowaniem bólów brzucha, choć zadanie jest bardzo trudne. Należy pamiętać, że przedstawione informacje pomogą wstępnie rozpoznać z czym ma się „prawdopodobnie” do czynienia. Nie zastąpi to jednak w większości przypadków badania lekarskiego, na które trzeba się zdecydować w razie jakichkolwiek wątpliwości.

    Do objawów towarzyszących bólowi brzucha, które wymagają koniecznie konsultacji lekarskiej, należą:

    – wymioty krwią lub treścią podobną do fusów po kawie.
    – podejrzenie, iż bóle brzucha mają swą przyczynę w sercu.
    – obecność krwi w stolcu lub stolce o kolorze smoły.
    – towarzyszący bólowi nietypowy wygląd stolca, np.: gdy jest cienki, długi.
    – towarzysząca bólowi znaczna utrata wagi ciała w stosunkowo krótkim czasie.
    – sytuacje, gdy bólowi towarzyszą zmiany koloru skóry (żółta, blada)

    Dla uproszczenia brzuch podzielono na 9 części i przypisano do tych części przypuszczalne przyczyny bólu. Zapoznasz się też z postępowaniem w poszczególnych typach bólu z uwzględnieniem koncepcji terapeutycznych Centrum Ziołolecznictwa Ojca Grzegorza.

    Prawe podżebrze

    Bóle pęcherzyka żółciowego – Ból pojawia się w przypadku kamicy żółciowej. Nasila się najczęściej po jedzeniu pokarmów wzdymających. Oprócz bólu samoistnego chory może mieć silny ból przy wstrząsaniu okolicy bolesnej (opukiwaniu). Należy zaznaczyć, że tylko 20% przypadków kamicy żółciowej powoduje dolegliwości bólowe. U pozostałych, czyli ok. 80% osób, które mają zdiagnozowaną kamicę w pęcherzyku żółciowym, nie występują żadne silne bóle, a tylko niewielki dyskomfort po jedzeniu pokarmów ciężkostrawnych.

    Postępowanie – Podstawowym lekiem w kamicy jest Gastrobonisol zażywany 2 -3 razy dziennie po 1 łyżeczce przed posiłkiem. W zastępstwie można zalecić stosowanie preparatów w kapsułkach: Gastrobon i Hepatobon. Stosowanie ziół w schorzeniu pęcherzyka żółciowego jest przeciwwskazane wtedy, kiedy chory ma ostry atak kolki żółciowej spowodowany utkwieniem złogu w przewodach żółciowych – w takim przypadku zaleca się leki rozkurczowe i konieczna jest konsultacja lekarska. W większości przypadków dolegliwości te są jednak mało nasilone, występuje tylko swego rodzaju dyskomfort w jamie brzusznej i wtedy jak najbardziej zioła sprawdzają się bardzo dobrze. Zioła nadają się także do leczenia stanów po wycięciu pęcherzyka żółciowego, np. Gastrobonisol l łyżeczka 2 razy dziennie przed posiłkiem, zwłaszcza ciężkostrawnym. Skutkuje on zwiększenie wydzielania się żółci tuż przed tym, jak pokarm dojdzie do dwunastnicy, czyli zastępuje niejako funkcjonowanie pęcherzyka żółciowego – który jest dozownikiem żółci.

    Bóle wątroby – Bóle mają raczej charakter tępy, niekiedy można wyczuć leżąc na wznak powiększoną krawędź wątroby, która niejako wystaje spod prawego łuku żebrowego. Przyczyny mogą być wielorakie np. zapalenie wątroby, guz wątroby, niewydolność krążenia.

    Postępowanie – Jeżeli pacjent spostrzeże pojawienie się powiększenia wątroby, za każdym razem wymaga to konsultacji lekarskiej. Jednakże jeżeli chory ma problemy z wątrobą od dłuższego czasu, to powinien wiedzieć, że wspomagająco i osłaniająco na pracę wątroby wpływa Hepatobon 2 – 3 razy dziennie l kapsułka oraz Apibon.

    Nadbrzusze

    Refluks żołądkowo – przełykowy – Jest to dolegliwość spowodowana przedostawaniem się kwaśnej treści żołądka do przełyku na skutek zbyt słabego zwieracza dolnego przełyku – bólowi towarzyszy uczucie zgagi, które promieniuje do góry, niekiedy aż do gardła.

    Postępowanie – W przypadku ostrego stanu zapalnego, znacznie nasilonej zgagi wstępnie zażywa się zioła o działaniu przeciwzapalnym i osłaniającym, np. napar z ziół Gastrobonisan 2 – 3 razy dziennie. W miarę poprawy stanu stosujemy dodatkowo krople Gastrobonisol (rozpuszczone w naparze z Gastrobisanu) lub kapsułki Gastrobon. W przypadku zgagi wynikłej z przejedzenia lub błędu dietetycznego dobrze sprawdzają się l – 2 łyżeczki Gastrobonisolu rozpuszczone w 1/4 szklanki wody.

    Choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy – Wrzód żołądka objawia się w taki sposób, że bóle pojawiają się krótko po posiłkach, zwłaszcza po posiłkach drażniących, np. kawa, alkohol. Wrzód dwunastnicy – bóle odczuwane są na czczo, w nocy, poprawa następuje po posiłku.

    Postępowanie – Jeżeli chory podejrzewa chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy, a do tej pory nie miał jej stwierdzonej, powinien skonsultować się z lekarzem. Zwłaszcza gdy towarzyszą temu wymioty, a bezwzględnie gdy wymioty mają wygląd fusów z kawy lub gdy stolec ma kolor czarny. Jeżeli pacjent od lat ma przewlekłą chorobę wrzodową, i zwykle odczuwa dolegliwości w okresie wiosny i jesieni, dobrze jest stosować napar z ziół Gastrobonisan i kapsułki Apibon.

    Zapalenie błony śluzowej żołądka – W zależności od zaawansowania mogą występować wymioty (nawet krwawe), ostre bóle i biegunki – przy stanie ostrym. Przy przewlekłym zapaleniu występuje uczucie dyskomfortu, nudności i wzdęcia.

    Postępowanie – W stanie ostrym, np. przy tzw. zatruciu pokarmowym, na początku należy pić napar z mieszanki Gastrobonisan (napar z 3 – 4 saszetek na dzień), w 3 – 4 dniu do ciepłego naparu można dodać 1/2 łyżeczki kropli Gastrobonisol 2 – 3 razy dziennie.

    Zapalenie trzustki – Ból bywa czasami bardzo ostry, wymuszający leżenie w pozycji skurczonej, promieniujący do pleców. Nasilenie dolegliwości po pokarmach, zwłaszcza po alkoholu (często przyczyną ostrego zapalenia trzustki jest alkohol), możliwe wystąpienie gorączki.

    Postępowanie – W stanie ostrym leczenie tylko i wyłącznie przez lekarza. W przewlekłym stanie zapalnym trzustki, który charakteryzuje się też niewydolnością jej funkcji, pomocny może okazać się Hepatobon 1 – 3 razy dziennie 1 kapsułka przed jedzeniem.

    Lewe podżebrze

    Powiększenie śledziony – Objawy to uczucie pełności. Dolegliwości występują najczęściej w chorobach hematologicznych i nowotworowych.

    Postępowanie – Bezwzględnie należy zbadać morfologię krwi z rozmazem i udać się do lekarza.

    Kolka nerkowa – Bóle raczej w okolicy lędźwiowej z promieniowaniem do okolicy pachwinowej zarówno z prawej jak i z lewej strony. Ból występuje przy oddawaniu moczu, niekiedy mocz ma barwę czerwoną. Bardzo silna bolesność nawet przy lekkim uderzeniu w okolicę lędźwiową, często gorączka.

    Postępowanie – Kolkę nerkową nie należy mylić z bólami odcinka lędźwiowego kręgosłupa. Czasami objawy są bardzo podobne. Decydujące znaczenie może mieć badanie ogólne moczu, ewentualnie badanie USG dróg moczowych. W przypadku kolki nerkowej pomocne będzie przyjmowanie Nefrobonisolu 3 razy dziennie 1 łyżeczka lub naparu z ziół Nefrobonisan 3 razy dziennie szklanka naparu z 1 saszetki. Do leków ziołowych korzystnie jest dołączyć kapsułki Urobon – 3 razy dziennie 2 kapsułki. Po ustąpieniu ostrego ataku kolki stosować okresowo jako profilaktykę l raz dziennie napar z 1 saszetki Nefrobonisanu lub 1 łyżeczkę Nefrobonisolu rozpuszczoną w 1 szklance wody. Leki te można łączyć z preparatem Urobon – 1 raz dziennie 2 kapsułki.

    Śródbrzusze

    Zapalenie wyrostka robaczkowego – Ból z tendencjami do promieniowania w prawą okolicę pachwinową, bolesność uciskowa w prawej okolicy pachwinowej, możliwa gorączka, suchy język, pogorszenie przy chodzeniu, poprawa przy zgięciu nogi prawej.

    Postępowanie – Stan wymaga pilnej interwencji chirurgicznej.

    Zespół jelita drażliwego – Ból, a raczej dyskomfort najczęściej w lewym śródbrzuszu i lewej okolicy pachwinowej – mało specyficzne objawy. Wrażenie skurczów brzucha, naprzemiennie biegunki i zaparcia, wzdęcia, dolegliwości często rano, bardzo rzadko nocą, nasilające się na skutek stresu. Poprawa po wypróżnieniu. Dolegliwość ludzi młodych, częściej kobiet.

    Postępowanie – Wykreślenie z diety produktów żywnościowych prowokujących objawy choroby. Z leków ziołowych najczęściej przyjmuje się Gastrobonisol 2 – 3 razy dziennie l łyżeczka. W przypadku zaparć towarzyszących zespołowi jelita drażliwego należy stosować 2 – 3 łyżeczki Regulobonu rozpuszczonego w wodzie lub w soku l raz dziennie. Z racji, że choroba ma najczęściej tło emocjonalne, korzystne jest stosowanie środków pozytywnie wpływających na stan emocji. Jeżeli u pacjentki dominują nastroje depresyjne zalecany jest Depribon l raz dziennie l kapsułka. Jeżeli natomiast przyczyny są nerwicowe Nerwobon 2 razy dziennie l kapsułka lub Nerwobonisol 2 razy dziennie 1 łyżeczka.

    Lewa okolica pachwinowa

    Zapalenie jelit – Bóle mogą być usytuowane w całej jamie brzusznej. Z bólem występuje często biegunka, niekiedy gorączka, w stolcach może pojawić się domieszka śluzu i krwi.

    Postępowanie – Choroba wymaga konsultacji lekarskiej – w przypadkach mniej nasilonych lub przewlekłych pomocny może okazać się napar z ziół Gastrobonisan oraz kapsułek Apibon 3 raz dziennie po l kapsułce przed posiłkiem.

    Podbrzusze

    Zapalenie pęcherzyka moczowego – Częste i bolesne oddawanie moczu z towarzyszącą gorączką.

    Postępowanie – Napar z Nefrobonisanu lub krople Nefrobonisol 3 razy dziennie + Urobon 3 razy dziennie po 2 kapsułki. W przypadku poprawy stanu zdrowia zmniejszyć dawkowanie do 2, następnie do l kapsułki w ciągu dnia.

    Zapalenie jajników i/lub jajowodów – Dolegliwości od uczucia dyskomfortu przy niewielkim stanie zapalnym, do silnego bólu promieniującego do okolic pachwinowych. Bolesność uciskowa. Zależność bólu od fazy cyklu miesięcznego (czasami towarzyszące upławy).

    Postępowanie – Niezbędna wizyta u ginekologa. Z ziół pomocny bywa czasami Apibon – połączenie pyłku pszczelego i propolisu 3 razy dziennie po l kapsułce. Częstą przyczyną dyskomfortu jamy brzusznej, usytuowanego w całej jamie brzusznej są pasożyty jelitowe. Na dolegliwość tą cierpią najczęściej dzieci w wieku przedszkolnym. W przypadku niektórych pasożytów jelitowych, jak np. owsiki, zaleca się leczenie całej rodziny, zwłaszcza rodzeństwa. Pomocne w tym problemie jest stosowanie 2 preparatów. Przede wszystkim syropu Vernikabon, który zalecamy 2 razy dziennie 2 łyżeczki u dorosłych, 2 razy dziennie l łyżeczka u dzieci. Podaje się go przez l tydzień, następnie robi się jeden tydzień przerwy i ponownie stosuje przez siedem dni. Leczenie oczywiście można powtórzyć. Drugi stosowany w Centrum Ziołolecznictwa Ojca Grzegorza preparat to Alerbon – stosuje się go 3 razy dziennie po l kapsułce u dorosłych, 2 razy dziennie po l kapsułce u dzieci, przez około jeden miesiąc.

    Tak w skrócie wygląda diagnostyka przyczyn bólów brzucha. Podkreślić jednak należy, że przed rozpoczęciem leczenia należy zasięgnąć porady lekarskiej, gdyż niekiedy z wyglądu niepozorne schorzenie może okazać się poważną chorobą.

    Źródło: Poradnik uzdrawiacza – lek. med. Krzysztof Blecha Centrum Ziołolecznictwa Ojca Grzegorza

    Lek. med. Krzysztof Blecha – internista, specjalista rehabilitacji medycznej. Specjalizuje się również w terapii manualnej, akupunkturze, homeopatii i ziołolecznictwie. Od 20 lat przyjmuje chorych w Centrum Ziołolecznictwa Ojca Grzegorza Sroki w Rychwaldzie w klasztorze o. Franciszkanów, w Żywcu na ul. Sempołowskiej 2 i w Bielsku Białej na ul. Karpackiej 46. Kontakt tel. 33 8618621 i 33 86156 20.







    Podobne wpisy:

    Dokuczliwe wzdęcia brzucha

    Podstawowe zasady łączenia pokarmów

    Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

    • gastrobonisol na refluks
    • gastrobonisan refluks
    • vernikabon opinie forum
    • wernikabon ziola
    • zioła na wyrostek robaczkowy
    • centrum ziołolecznictwa ojca grzegorza
    • wernikabon ziolo
    • domowe sposoby leczenia wyrostka robaczkowego
    • czarny stolec po wycinaniu wyrostka
    • Alerbon na refluks

    Bogusław Mikołajczak

    Nieustannie na szczycie uzdrawiania




    Bogusław Mikołajczak jest jednym z bardziej popularnych uzdrowicieli w naszym kraju. Największe zainteresowanie uzdrowicielem nastąpiło po emisji programu w TVN, w którym red. Maciej Trojanowski prezentował sukcesy Mikołajczaka. Stacja ta, często krytyczna wobec medycyny nieakademickiej, zaprezentowała wrocławskiego terapeutę z jak najlepszej strony. Po tym programie przybyło wiele chorych we wszystkich punktach przyjęć. Bogusław Mikołajczak musiał chronić się przed nawałem potrzebujących aż… w Tybecie, gdzie pojechał wyciszyć się i nabrać energii.

    Przebywał miesiąc w klasztorze mnichów w dalekim, górskim Tybecie. Pojechał tam, aby medytować i wzmacniać swoje ciało oraz duszę pod okiem wschodnich mistrzów. Chciał, aby jego siła uzdrawiania była jeszcze silniejsza, jeszcze skuteczniejsza. Przez miesiąc uzdrowiciel mieszkał w niewielkiej, kamiennej celi. Za całe wyposażenie służyło mu mało wygodne łóżko, mała szafka i ołtarzyk. W czasie tego miesiąca całe życie przemknęło mi przed oczami – wspomina bioterapeuta. Jadałem ryż, chodziłem po górach, oddychałem czystym górskim powietrzem. Osiągnąłem absolutny spokój. Mnisi nauczyli mnie jak żyć. Wytłumaczyli, co robiłem źle i nakreślili drogę, którą powinienem dążyć przez całe życie.

    Współpraca z dr Filipowiczem

    Przez długi czas jednym z największych propagatorów medycyny niekonwencjonalnej w Polsce był dr nauk med. Zygmunt Filipowicz. Aż do swej nagłej śmierci opiekował się i bronił naturoterapii i uzdrowicieli. A miał do tego doskonałą okazję, ponieważ pełnił funkcję przewodniczącego Rady do Spraw Niekonwencjonalnych Metod Terapii przy Ministrze Zdrowia. Wyszukiwał on wtedy ludzi, którzy nie tylko uzdrawiali, ale w dodatku czynili to zgodnie z zasadami etyki przy współpracy z lekarzami.

    Takim okazał się działający na Dolnym Śląsku – mówił mi kiedyś Zygmunt Filipowicz Bogusław Mikołajczak, umiejący niezwykle skutecznie wpływać na zaburzenia psychiczne i fizyczne organizmu. Nerwice, depresje, alergie, choroby układu pokarmowego, różnego rodzaju niezłośliwe guzki, mięśniaki. nerwobóle, migreny czy bóle kręgosłupa stawały się niegroźne lub znikały przy aktywnym Jego udziale. Często doktor Filipowicz był obecny przy zabiegach wykonywanych przez uzdrowiciela z Wrocławia. Mówił w prasowych wywiadach, jak na jego oczach Bogusław Mikołajczak unieszkodliwiał mięśniaki macicy, natychmiastowo pomagał przy bólach migrenowych oraz ostrych i silnych nerwobólach. Wspominał, że obserwując dokonania tego uzdrowiciela, przestawał dziwić się tłumom, jakie przybywają do tego naturapeuty.

    Trudno dziwić się, że ten człowiek jest mile widzianym gościem w klinikach Wrocławia, współpracuje z lekarzami austriackimi i niemieckimi, gdzie medycyna alternatywna jest skrupulatnie badana i wykorzystywana, o ile jej przedstawiciele są rzeczywiście skuteczni. O skuteczności Bogusława Mikołajczaka mówią tak liczne potwierdzone medycznie fakty, że trudno w nią wątpić.

    Ciągle zdobywał wiedzę

    Bogusław Mikołajczak cały czas zdobywał wiedzę związaną z medycyną naturalną. Najpierw przez kilka lat poprawiał swoje umiejętności u Jana Ligaszewskiego, pioniera polskiej szkoły biomagnetyzmu Aikido. Następnie został uczniem znanej uzdrowicielki Dżuny Dawitaszwili. To ta sama, która utrzymała przy życiu I sekretarza KC KPZR Leonida Breżniewa, pomagała zachować kondycję zdrowotną prezydentowi Jelcynowi, leczyła również inne znane osobistości, w tym popularnego aktora Roberta de Niro.

    Mikołajczak jako jeden polski bioterapeuta, który ukończył kurs u Dżuny. Na całym świecie jest ich zaledwie kilkuset. Miałem dużo szczęścia – opowiada uzdrowiciel. Z jakiegoś powodu Dżuna obdarzyła mnie zaufaniem i przekazała wiele tajników swej wiedzy. Moja metoda do dzisiaj w dużej mierze opiera się na nauce Dżuny.

    Zdarza mu się uzdrawiać niespodziewanie

    Bioenergoterapeuta został kiedyś zaproszony do Austrii z okazji święta jednego z tamtejszych kościołów. Podczas uroczystego nabożeństwa biskup prowadzący mszę zasłabł. Osunął się na kolana, a następnie upadł na ziemię. Błyskawicznie podbiegł do niego nasz bioterapeuta. Nie mam pojęcia co się stało, ani jak on to zrobił, ale było to coś niesamowitego – relacjonuje jeden z obecnych na uroczystości dziennikarzy. Uklęknął nad duchownym, pomachał ręką nad jego głową i po kilku chwilach biskup wstał. Nie był ani blady, ani zmęczony, po prostu podziękował i z całym spokojem dokończył celebrację nabożeństwa.

    W tym samym dniu po zakończeniu nabożeństwa do Mikołajczaka ustawiła się kolejka ludzi, którzy byli świadkami tego niewytłumaczalnego zdarzenia. Każda z tych osób chciała uzyskać pomoc w mniejszej lub większej dolegliwości. Mikołajczak przyjmował wtedy bardzo długo. Największe zdziwienie i wzruszenie ogarnęło wszystkich, gdy jedna kobieta po zabiegu odstawiła kule, które używała siedemnaście lat i zrobiła samodzielnie kilka kroków.

    Jakie stosuje metody uzdrawiania

    Ten doskonały uzdrowiciel stosuje wiele metod. Jego najczęstszym sposobem leczenia jest tak zwany masaż bezdotykowy, który polega na przesuwaniu rąk w odległości kilku centymetrów od ciała chorego. Ponadto Mikołajczak stosuje w praktyce także akupresurę, refleksoterapię, masaż klasyczny, rozluźniający oraz reiki. Każdy człowiek oprócz ciała fizycznego ma jeszcze osłonę energetyczną, czyli biopole – tłumaczy uzdrowiciel. Jedno i drugie ciało wzajemnie na siebie oddziałują. Jeśli zakłócone jest biopole, to bardzo szybko objawia się to w ciele fizycznym. Zaczyna rozwijać się choroba. Moją rolą jest uzupełnianie biopola chorego energią pochodzącą z mojego biopola. Otwiera się wtedy „wewnętrzna apteka” i organizm sam zaczyna zwalczać chorobę. Niweluje przy tym nie tylko odczuwalne dolegliwości, ale też inne, zadawnione, do których bardzo często zdążyliśmy się przyzwyczaić.

    Zdarzyła mi się kiedyś taka sytuacja. Przychodzi chory i skarży się na silną nerwicę. Po kilku seansach ocenia poprawę mniej więcej pół na pół, ale też dobrze widzi na lewe oko. W dzieciństwie miał wypadek, który uszkodził oko i pacjent przestał widzieć na nie prawie zupełnie. Przez czterdzieści lat nic nie pomagało, stracił całkiem nadzieję, tak, że nie wspomniał nawet o tym bioterapeucie. A tu nagle taka niespodzianka. Tych niespodzianek bywa bardzo dużo. Często miałem do czynienia z sytuacją, że pacjent nie odczuł poprawy w tym schorzeniu, z którym do mnie przyszedł, ale za to minęła mu inna dolegliwość. Dlatego zawsze uważałem, że chorego należy traktować całościowo. Ja uwalniam siły samoobronne organizmu, a te skutecznie zwalczają choroby, przyczyniając się do „cudownych uzdrowień”, na które wszyscy czekamy.

    Ratuje zdrowie setkom chorych

    Bogusław Mikołajczak jest nadal bardzo aktywnym uzdrowicielem. Przyjmuje w Katowicach, Lesznie i we Wrocławiu, nie odmawia pomocy w żadnej, nawet najcięższej chorobie.

    Numery tel do Bogusława Mikołajczaka:

    Leszno – 607 199 832
    Katowice – (32) 757 27 76







    Źródło: Stanisław Leśny – Poradnik uzdrawiacza.

    Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

    • bogusław mikołajczak bioenergoterapeuta
    • bogusław mikołajczak
    • mikołajczak bogusław bioenergoterapeuta
    • bogusław mikołajczak opinie
    • uzdrowiciel wrocław
    • boguslaw mikolajczak
    • mikolajczyk boguslaw
    • jasnowidz oskar z wrocławia
    • https://medico seomex pl/boguslaw-mikolajczak/
    • hmiel uzdrowiciel wroclaw

    Apteczka znerwicowanych

    Dobre ziółka na dobranoc




    Nieustanne napięcie nerwowe, ciągłe życie w stresie, źle przespana noc, niepokój i lęk coraz częściej wymuszają od nas do sięgania po leki uspokajające. Aby nie popaść w uzależnienie od sztucznych lekarstw psychotropowych ? w zaistniałej potrzebie powinniśmy spróbować leków z ziół, które można zrobić samemu w domu.

    Mieszanka na zdrowy sen

    1/2 szklanki sproszkowanych szyszek chmielu, siedem łyżek ziela lub liści melisy lekarskiej, pięć łyżek ziela wierzbownicy drobnolistnej, cztery łyżki koszyczku rumianku, cztery łyżki liści mięty pieprzowej oraz trzy łyżki sproszkowanych korzeni arcydzięgla. Wszystkie składniki dobrze wymieszać. Jedną łyżkę mieszanki zalać jedną szklanką wrzątku, parzyć pod przykryciem około 20 minut i pić po odcedzeniu uzyskany napar co najmniej na l – 2 godziny przed pójściem spać. Mikstura według tej receptury przyspiesza zasypianie, dając krzepiący i zdrowy sen. Polecana jest dla ludzi prowadzących nerwowy, wyczerpujący tryb życia, ponieważ pomaga w zmęczeniu psychicznym. Likwiduje też zmienny nastrój i niepokój wewnętrzny. Polepsza samopoczucie, kiedy powodem jest rozdrażnienie.

    Mikstura na depresję

    Do przygotowania tej mieszanki będziemy potrzebowali: butelkę (100 g) nalewki z dziurawca (Tinctura Hyperici), 1/2 butelki (100 g) wyciągu z melisy (Intractum Melissae) i 15 łyżek wyciągu z kozłka lekarskiego (Intractum Valerianae). Przygotowane płyny zlać do szczelnej butelki i wymieszać. Otrzymaną nalewkę można używać po upływie 2 dni. Zażywa się ją po 1/2 łyżeczki na niewielką ilość wody (w poważniejszych przypadkach po l łyżeczce) 3 – 4 razy dziennie. Specyfik ten działa skutecznie przeciwdepresyjnie. Usuwa napady lęku, przygnębienia, apatii, złego samopoczucia wywołanego zmęczeniem psychicznym. Polepsza nastrój. Jest polecany także dla osób, które maja problemy z zaśnięciem. Aby uzyskać optymalny efekt leczniczy, należy przeprowadzać regularne leczenie tym preparatem co najmniej przez kilka tygodni.

    Lek na nerwicę serca

    Należy przygotować: butelkę (100 g) wyciągu z melisy, 1/2 butelki (100 g) wyciągu z kwiatostanów głogu. Dziesięć łyżek wyciągu z kozłka lekarskiego i siedem łyżek nalewki z miłorzębu japońskiego. Komponenty zlać do szczelnej butelki i wymieszać. Otrzymaną nalewkę poleca się zażywać po 2 dniach, 1/2 łyżeczki na niewielką ilość wody 2 – 3 razy dziennie. Nalewka ta reguluje pracę serca objętego nerwicą, z objawami kołatania i uczuciem duszności, ucisku w klatce piersiowej (szczególnie w momentach zdenerwowania). Poprawia nastrój, daje sercu większą porcję tlenu (zasługa miłorzębu i głogu). Usprawnia także dotlenienie mózgu. Nalewka usuwa uczucie lęku, niepokoju i irytacji.







    Źródło: Poradnik Uzdrawiacza – Zbigniew T. Nowak

    Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

    • mikstura na sen
    • nalewka na nerwicę
    • Mixtura na nerwice
    • mikstura uspakajajonca serce
    • mikstura sloneckiego depresja
    • ziele wierzbownicy drobnolistnej
    • mikstura na nerwice
    • mikstura na lepsze samopoczucie
    • mikstura na depresję
    • mikstura na depresie

    Tymianek pospolity

    Tymianek pospolity – Thymus vulgaris L




    Tymianek pospolity jest drobnym półkrzewem z rodziny Wargowych i pochodzi z krajów śródziemnomorskich. Obecnie uprawiany jest w wielu krajach, w tym również w Polsce. Tymianek ma rozgałęzioną wzniesioną łodygę, dorastającą do 40 cm wysokości, zdrewniałą u dołu. Posiada drobne liście, wyrastające parami, krótkoogonkowe lub siedzące, eliptyczne lub równowąsko lancetowate, od strony dolnej szarawo owłosione. Kwiaty ma drobne, grzbieciste, dwuwargowe, o koronie różowoliliowej lub jasno-fioletowej, zebrane w pozorne okółki, tworzą szczytowe, skupione, graniaste kwiatostany. Cała roślina ma swoisty, bardzo aromatyczny i przyjemny zapach tymolowy.

    Surowiec

    Do celów terapeutycznych uzyskuje się od czerwca do września zakwitające, szczytowe, miękkie części pędów tymianku i szybko suszy w suszarniach naturalnych, w miejscach zacienionych i przewiewnych. W pomieszczeniach ogrzewanych nie należy przekraczać temp. 35°C. Po wysuszeniu przeciera się przez sita i eliminuje grubsze części łodyg. Uzyskuje się ziele tymianku – Herba Thymi.

    Podstawowe związki czynne

    Ziele tymianku zawiera olejek eteryczny w ilości do 3,5%, czasami nawet do 5,4%. W olejku znajduje się od 20 do 50% pochodnych fenolowych – tymolu i karwakrolu, także cyneol, cymen, α-pinen, linalol, octan linalolu, borneol i octan bornylu. Ponadto wykryto w zielu do 10% garbników, kwasy polifenolowe, jak kawowy i chlorogenowy, związki trójterpenowe (m.in. kwas ursolowy i oleanolowy), flawonoidy (m.in. luteolinęi apigeninę oraz ich glikozydy), gorycze, saponiny i sole mineralne ze sporą ilością litu.

    Działanie

    Bardzo często wykorzystuje się działanie wykrztuśne przetworów z ziela tymianku, które stymulują samoistne ruchy rzęsek nabłonka górnych dróg oddechowych. Pobudzają jednocześnie wydzielanie płynnego śluzu, rozrzedzającego zgęstniałą wydzielinę. Znajdującą się w gardle, i ułatwiają jej odkrztuszanie. Flawonoidy ziela tymianku wykazują działanie rozkurczowe, korzystne w mechanizmie wykrztuśnym. Fenolowe składniki olejku, jak tymol i karwakrol, oraz garbniki i niektóre inne związki znajdujące się w zielu zapobiegają rozwojowi grzybów chorobotwórczych i flory bakteryjnej, przede wszystkim paciorkowców jamy ustnej i gardła, układu pokarmowego i skóry, albo je niszczą. Olejek tymiankowy drażni skórę i powoduje jej przekrwienie. Związki gorzkie ziela tymianku pobudzają wydzielanie soku żołądkowego i ułatwiają trawienie oraz przyswajanie pokarmów. Inne składniki ziela znoszą stany skurczowe w obrębie przewodu pokarmowego.

    Działania niepożądane

    Większe dawki i zbyt często powtarzane dawki lecznicze wyciągów z ziela tymianku pobudzają nudności, wymioty, zapalenie żołądka, a nawet białkomocz. Cięższe objawy zauważono po nieuważnym, doustnym przyjmowaniu olejku tymiankowego. Tymol działa jeszcze silniej i może nawet doprowadzić do zatrucia śmiertelnego.

    Zastosowanie

    Wyciągi oraz inne przetwory z ziela tymianku są bardzo często używane jako środki wykrztuśne, zwłaszcza u dzieci, młodzieży oraz osób w wieku starszym. Do preparatów wykrztuśnych, powszechnie produkowanych przez przemysł zielarski, zalicza się syrop tymiankowy złożony – Sirupus Thymi compositus, oraz syrop i drażetki Tussipect. Ziele tymianku wchodzi także w skład mieszanki ziołowej Neopektosan. Często wykorzystuje się odkażające własności ziela tymianku. Napar z ziela używa się do płukania w stanach zapalnych jamy ustnej i gardła spowodowanych przez bakterie ropotwórcze lub grzyby. Także w nieżytach gardła i krtani z małą wydzieliną, połączonych z kaszlem i chrypką. Optymalne rezultaty osiąga się używając w tych przypadkach mieszanki ziołowe np. Septosan.

    Odwar z ziela tymianku używa się do kąpieli wzmacniających i dezynfekujących skórę, również do okładów i przymoczek oraz przemywań w łojotokowym zapaleniu skóry, wyprysku bakteryjnym itp. Niekiedy podaje się napary i odwary z ziela tymianku doustnie w nieżytach żołądka i układu pokarmowego.

    Olejek tymiankowy używa się zewnętrznie jako składnik niektórych specyfików przeciwreumatycznych, jak złożone mazidło pieprzowcowe – Linimentum Capsici compositum i spirytus mydlano-kamforowy – Spiritus saponato-camphoratus. Tymol izolowany z olejku tymiankowego używa się w stomatologii do odkażania ubytków zębowych. Wchodzi też w skład płukanki profilaktycznej – Gargarisma prophylacticum. W innych krajach tymianek używany jest w różnych kompozycjach jako przyprawa do wyrobów wędliniarskich i mięsnych, krokietów i sałatek oraz do zaprawiania ogórków. Jest też składnikiem przypraw do drobiu i octu ziołowego, jak również likierów ziołowych.

    Przetwory z ziela tymianku

    Napar z ziela tymianku – jedną łyżkę ziela zalać 1.5 szklanki wody wrzącej i naparzać pod przykryciem 15 minut. Odstawić na 15 min, po czym przecedzić. Pić po 1/3 szklanki 2-3 razy dziennie po posiłkach jako środek regulujący trawienie i zapobiegający wzdęciom bądź przed jedzeniem jako środek poprawiający apetyt, zaś pomiędzy posiłkami jako środek wykrztuśny. Ten sam napar można używać do płukania jamy ustnej i gardła w czasie anginy.

    Kąpiel tymiankowa – 100 g ziela zalać pięcioma litrami wody ciepłej i gotować pod przykryciem 3 min. Odstawić na 15 min i przecedzić. Wytrawione zioła włożyć do w woreczka płóciennego, zawiązać i wraz z odwarem umieścić w wannie wypełnionej do 1/3 wodą o temp. około 37°C. Czas kąpieli 10-15 min. Używa się w dolegliwościach skórnych.

    Zioła przeciw lambliom – zmieszać po 50 g ziela tymianku, kłącza tataraku i korzenia omanu, po 25 g liści mięty pieprzowej i liści orzecha włoskiego oraz 10 g ziela piołunu. Wsypać dwie łyżki ziół do termosu i zalać dwoma szklankami wody wrzącej. Zamknąć i odstawić na 1 godz. Pić po 1/2 szklanki 3 razy dziennie między posiłkami w ciągu tygodnia. Następnie zmniejszyć dawkę ziół do 1-1.5 łyżki i pić w ciągu kilku tygodni. Jeśli ktoś chce może dosłodzić miodem lub cukrem. Sprawdzać kał na obecność cyst lamblii przed kuracją i po niej. Stwierdzono skuteczność także przeciw glistom jelitowym i owsikom.

    Septosan – zioła, które zawierają: ziele tymianku, liść mięty i liść szałwii. Zalać jedną łyżkę ziół jedną szklanką wody wrzącej i naparzać pod przykryciem 20 min. Odstawić na 10 min i przecedzić. Używać do płukania jamy ustnej i gardła 2-4 razy dziennie w stanach zapalnych i ropnych, zwłaszcza w anginie u dzieci i młodzieży.

    Syrop tymiankowy złożony – Sirupus Thymi compositus. Dzieciom podaje się po 1 łyżeczce 3-5 razy dziennie po posiłkach jako środek wykrztuśny.

    Tussipect – syrop i drażetki. Dorosłym zaleca się po jednej łyżce, dzieciom po jednej łyżeczce 3-4 razy dziennie po posiłku jako lek wykrztuśny i przeciwkaszlowy.

    Apertuss – krople zawierające m.in. olejek tymiankowy. Używa się jako lek wykrztuśny w ostrych i przewlekłych nieżytach górnych dróg oddechowych.

    Bronchicum – płyn zawierający wyciągi z 7 ziół, stosowany w zapaleniu górnych dróg oddechowych z uciążliwym kaszlem, także w chorobie z przeziębienia.

    Pleumolysin – krople i drażetki posiadające wyciągi roślinne z dodatkiem kodeiny, używane jako środek wykrztuśny i przeciwkaszlowy w suchych nieżytach gardła, krtani i oskrzeli.







    Źródło: Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie – Aleksander Ożarowski i Wacław Jaroniewski

    Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

    • olejek tymiankowy na lamblie
    • tymianek medycyna naturalna
    • tymol na lamblie

    Pożyteczne kuzu




    Do oczyszczania i odkwaszania organizmu medycyna klasyczna oferuje kosztowne preparaty, często pochodzenia zagranicznego, trudno osiągalne. Możemy zastosować alternatywne, proste i dużo tańsze rozwiązanie. Alternatywą jest roślina, która nazywa się kuzu zwana również kudzu. Mimo, że jest już dawno u nas osiągalna, mało kto wie co to jest.

    Kuzu to cudowna roślina, która oczyszcza organizm ze szkodliwych toksyn, zwalcza nałogi, wzmacnia odporność i siły życiowe. Kudzu Vine Pueraria Lobata jest to roślina jadalna, rosnąca w Chinach, Japonii, Korei oraz w Ameryce. Roślina przeniesiona ze swojego naturalnego środowiska do Ameryki zaczęła wyrządzać dużo problemów. W ostatnich 50-ciu latach stała się zmorą ekologiczną poprzez napastliwy rozrost i przemieszczanie się. Jej dzienny przyrost to bagatela – 30 cm. W Stanach Zjednoczonych zaczęto traktować kudzu jako chwast. Pnącze kuzu oplata lasy, osiedla ludzkie. Korzenie nieraz rosną do półtora metra w głąb ziemi i mają szerokość jak obwód człowieka. Zdrewniałe pnącza wyglądają jak liany. Kuzu, roślina włóknista, w Chinach jest wykorzystywana do produkcji włókna tekstylnego oraz lin.

    W korzeniu tej rośliny znajduje się duża zawartość skrobi bogatej w związki zwane izoflawonami. Używa się go w diecie oraz pomocniczo w wielu terapiach i w celu utrzymania dobrego zdrowia. Kuzu znane jest ze swoich uzdrawiających właściwości. Skrobia będąca w korzeniu tej rośliny jest źródłem żelaza, wapnia i fosforu. Posiada odczyn zasadowy, nie ma glutenu, ani laktozy. Pożyteczna jest przy regulacji wagi ciała oraz oczyszczaniu organizmu.

    Jest naturalnym zagęszczaczem i może być alternatywą dla środków zagęszczających i wiążących, takich jak żelatyna czy skrobia ziemniaczana. Już w starożytności korzeń kuzu był używany jako doskonałe źródło skrobi obfitującej w minerały. Jest źródłem długotrwałej energii stosowanym zamiast kofeiny. Znajduje zastosowanie w leczeniu różnych schorzeń.

    Kuzu – silny środek odkwaszający

    We wschodniej medycynie naturalnej kuzu jest mocnym lekiem odkwaszającym. Zakwaszony organizm zaczyna chorować. Zdrowy organizm posiada równowagę kwasowo – zasadową. Zakwaszamy się słodyczami, przetworami mięsnymi, mącznymi, węglowodanami, serami białymi, serami żółtymi, kawą, czarną herbatą, alkoholem, napojami gazowanymi. Kwasy to odczyny od 5 – 7 pH, zasady to odczyny od 79 pH. Żywność zasadotwórcza to warzywa, owoce, grzyby, zielona herbata, świeże soki owocowe, migdały, maślanka, kiełki zbożowe. Przeziębienie zwykle jest następstwem zmniejszonej odporności w wyniku zakwaszenia organizmu. W takim przypadku chińska medycyna zastosowuje korzeń kuzu, proponuje pice zielonej herbaty, kuracje medykamentami naturalnymi, zrównoważenie kwasowości organizmu zasadami. Jest to najlepszy sposób pozbycia się szkodliwego czynnika z wydzielinami błony śluzowej nosa, gardła, zatok. Katar, kichanie, kaszel, łzawienie i gorączka po oczyszczeniu ustąpią.

    Również i dziś chińscy medycy używają kuzu w schorzeniach typu: grypa, gorączka, kłopoty trawienne oraz uciążliwe długotrwałe migreny. Proponują również włączenie kuzu do codziennego menu w przypadku cukrzycy, alergii, nadciśnienia, chorób górnych dróg oddechowych czy problemów żołądkowo – jelitowych. Zaś w opinii japońskich makrobiotyków kuzu wykazuje niezwykłą możliwość równoważenia energii w organizmie i umożliwia jego skuteczną detoksykację. Co istotne, wnioski te zostały potwierdzone przez świat naukowy. Doświadczenia przeprowadzane w centrach medycznych w USA oraz w Chinach dowiodły, iż częste spożywane kuzu przyczynia się do pozbycia się z organizmu nadmiaru toksyn oraz reguluje przemianę materii, działa więc oczyszczająco i detoksykacyjnie.

    Kuzu może być także doskonałym uzupełnieniem przeprowadzanej na wiosnę terapii oczyszczającej. Kurację należy przeprowadzać codziennie przez 7 – 14 dni najkorzystniej w postaci rozgrzewającego kisielu. Kuzu należy zmiażdżyć na proszek, następnie odmierzyć konieczną ilość łyżeczek i zalać zimną wodą. Gotować na niewielkim ogniu stale mieszając, aby utworzyła się jednolita masa.

    Rozgrzewający kisiel jabłkowy

    l łyżkę kuzu rozpuścić w l filiżance soku jabłkowego ? warunek niesłodzonego! Mieszając podgrzewać na małym ogniu tak długo, aż kuzu zrobi się przejrzyste. Utrzymywać mieszanie przez kolejną minutę. Nalać kisiel do salaterek i jeść gorący. Kisiel z kuzu można także zrobić na bazie innych soków. Należy jednak unikać napojów, które zawierają cukier albo słodzik.

    Niezwykłe właściwości kuzu

    Typowa w polskiej kuchni zasmażka lub śmietana zmieszana z mąką, to sposoby zagęszczania zup. Tymczasem jest inna, bardziej korzystna dla zdrowia metoda. Jeśli chcemy mieć gęstą, pożywną zupę, wypróbujmy kuzu – naturalną roślinną skrobię, która doskonale się sprawdza jako zagęstnik do zup, sosów i deserów, a razem z agarem ujawnia właściwości ścinające i może być wykorzystywana do robienia puddingów, budyniu oraz innych galaretowatych przysmaków. Jest przy tym lekkostrawna, obfita w wartości odżywcze (zawiera żelazo, wapń oraz fosfor).

    Poskramiacz nałogów

    Jednakże najdziwniejszą cechą kuzu – będącą dziś obiektem badań w wielu ośrodkach naukowych – jest jego efektywność w walce z nałogami – nadużywaniem alkoholu czy palenia tytoniu. W Chinach od wieków stosuje się kuzu w leczeniu alkoholizmu. Ta nieszczególna, biała skrobia nie tylko umniejsza żądze alkoholu, lecz także usuwa skutki zatrucia alkoholowego, czyli najzwyczajniej leczy kaca. Nic więc dziwnego, że budzi spore zainteresowanie współczesnej medycyny. Także w Polsce osoby, które chcą rzucić picie, coraz częściej stosują kudzu jako środek wspierający terapię i dodają go do jedzenia.

    Kuzu ma niezwykłe właściwości pomocne w szybkim przezwyciężeniu nałogu palenia papierosów oraz w zwalczaniu nadużywania alkoholu. Ponadto, jeśli często dodajemy je do spożywanych potraw, chroni przed uzależnieniem od alkoholu. Potwierdzają to badania przeprowadzone w ośrodkach badawczych kilku uniwersytetów w Stanach Zjednoczonych. Korzystne dla kuzu rezultaty badań są nadzieją dla alkoholików i cierpiących z ich powodu rodzin.

    Pragniesz uzupełnić niedobór żelaza? Szukasz naturalnego energizera? Zastosuj korzeń kuzu. Sposób ten uchodzi za bardzo skuteczny i co najistotniejsze nie daje żadnych skutków ubocznych, a ponadto nie uszkadza wątroby, nie uzależnia i nie powoduje nudności.

    Sposób na przemęczenie i odkwaszenie organizmu

    Napój z kuzu i śliwki umeboshi: Jedną łyżeczkę kuzu rozpuścić w l filiżance zimnej wody. Dodać śliwkę umeboshi. Gotować jak kisiel. Do smaku można dodać sosu sojowego shoyu lub kilka kropli soku wyciśniętego ze świeżego imbiru. Napój nie bardzo jest smaczny, ale stosowany systematycznie zapobiega zmęczeniu i doskonale odkwasza organizm.

    Skuteczne i wypróbowane zastosowanie kuzu

    Zakażenie salmonellą, inne zatrucia pokarmowe, biegunka – Jedną łyżeczkę sproszkowanego kuzu rozpuścić w 1/2 szklanki zimnej wody. Gotować na niewielkim ogniu stale mieszając do zgęstnienia (2 – 3 minuty). Jest to porcja jednorazowa. Co godzinę należy gotować lekarstwo i jeść ciepłe. Z doświadczenia wynika, że zmaganie się z chorobą trwa ok. 24 godziny nie stosując żadnych innych lekarstw. Należy zastosować dietę oraz pić dużo ciepłych płynów.

    Zaziębienie, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc – Jedną łyżeczkę kuzu rozpuścić w 1/2 szklanki zimnej wody. Gotować na małym ogniu, stale mieszając do zgęstnienia. Przygotowywać „kisielek” z kuzu co 2 godziny i pić ciepły. Kuzu nie ma smaku i koloru. Można dodać nieco dowolnego naturalnego soku, np. malinowego. Zgodnie z zasadą, każde zachorowanie oznacza zakwaszenie. Mając tak doskonały środek odkwaszający nie musimy obawiać się infekcji.

    Wyjeżdżając na wycieczkę w czasie której możemy zjeść coś nieświeżego powinniśmy mieć w przy sobie paczuszkę kuzu. Uratuje nas to od nieprzewidzianych przypadków. Kuzu od dawna dostępne jest w naszym kraju w punktach ze zdrową żywnością, sklepach zielarskich, sklepach internetowych i w aptekach.







    Źródło: Poradnik Uzdrawiacza – Krystyna Nosal

    Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

    • kuzu
    • kudzu zastosowanie
    • kisiel z kuzu
    • kisiel kuzu
    • kuzu kisiel
    • kuzu co to jest
    • kisiel owocowy z kuzu
    • kisiel z kudzu
    • skrobia kuzu zastosowanie
    • kisiel odczyn

    Nagietek lekarski

    Nagietek lekarski – Calendula officinalis L




    Nagietek lekarski jest rośliną jednoroczną z rodziny Złożonych (Compositae). W stanie naturalnym występuje w rejonie śródziemnomorskim oraz na Bliskim Wschodzie. Aktualnie uprawiany jest w wielu krajach, w tym również u nas, jako roślina przeznaczona do leczenia i ozdoby. Nagietek dorasta do wysokości 50 cm, wydaje łodygi wzniesione, rozgałęzione. Liście dolne odwrotnie jajowate, ogonkowe, a liście górne prawie lancetowate, siedzące. Na końcach rozgałęzień łodyg umieszczone są pojedyncze kwiatostany w postaci koszyczków z brzeżnymi kwiatami języczkowymi i w środku rurkowymi.

    Całą roślinę pokrywają delikatne włoski i gruczoły wydzielnicze, w dotyku nieco lepkie i wydzielające charakterystyczny zapach. Owocem są nieco kolczaste niełupki nieregularnego kształtu. Zakwita w czerwcu i kwitnie do września. Istnieje sporo odmian hodowlanych nagietka, mających koszyczki różnej wielkości i kolor kwiatów od jasnożółtego do ciemnopomarańczowego, oraz zmienną ilość kwiatów rurkowych i języczkowych. Do celów terapeutycznych stosuje się odmiany mające w koszyczkach jedynie kwiaty języczkowe, tzw. pełne, o zabarwieniu intensywnie pomarańczowym.

    Surowiec

    Na surowiec leczniczy uzyskuje się stopniowo, w miarę zakwitania, koszyczki kwiatowe z odmian o barwie pomarańczowej, wyskubuje z nich kwiaty języczkowe, zwane potocznie płatkami, rozkłada cienką warstwą i suszy w miejscu suchym i przewiewnym. Uzyskuje się kwiat nagietka – Flos Calendulae. Czasami zbiera się całe koszyczki nagietka – Anthodium Calendulae, które suszy się w suszarniach z temperaturą do 40°C.

    Podstawowe związki czynne

    W kwiatach nagietka wyodrębniamy mieszaninę saponin trójterpenowych, pochodnych kwasu oleanolowego oraz alkoholi trójterpenowych. Następną grupę stanowi mieszanina karotenoidów (do 3%), a wśród nich są karoteny, ksantofile i likopen. W trzeciej grupie mamy flawonoidy – pochodne izoramnetyny. Oprócz tego nagietek posiada wiele innych związków, jak śluz, gorycze, około 0,1% olejku eterycznego, fitosterole, kwasy organiczne, żywice (około 3,4%), poliacetyleny, seskwiterpeny, pochodne fenolowe i sole mineralne.

    Działanie

    Przetwory z nagietka użyte do zastosowań zewnętrznych wykazują działanie przeciwzapalne, bakteriobójcze i grzybobójcze, za sprawą obecności karotenoidów i trójterpenów. Karotenoidy jako prowitamina A mają korzystny wpływ na prawidłowy wzrost nabłonka, hamują nadmierne łuszczenie się naskórka, przyspieszają ziarninowanie i bliznowacenie różnego rodzaju uszkodzeń skóry, nawet w początkowym okresie skórnych zmian nowotworowych.

    Produkty z nagietka wykazują działanie nie tylko lecznicze, ale i kosmetyczne, bowiem regulują i nasilają resorpcyjne własności skóry i chronią ją przed niepożądanym działaniem czynników zewnętrznych. Korzystne ochronne i odnawiające właściwości nagietka obejmują także błony śluzowe jamy ustnej, gardła, nosa, oczu, pochwy i odbytu. Po zastosowaniu doustnym nagietek wywiera korzystne działanie na błony śluzowe przełyku, żołądka i jelit. Ponad wszystko jednak uchwytne są jego właściwości wywoływania miesiączki. Pomaga on w pojawieniu się miesiączki i czyni ją mniej bolesną z powodu działania rozkurczowego, zwłaszcza gdy towarzyszy jej anemia lub depresja nerwowa. Na błony śluzowe układu po-karmowego nagietek działa także ochronnie i przeciwzapalnie oraz przeciw wrzodowo, a nawet jak wykazały to często powtarzane badania, w pewnym stopniu zapobiegawczo przeciwnowotworowo. Chodzi tu głównie o profilaktykę rakowaceniu czynnych wrzodów żołądka i jelit oraz blizn pooperacyjnych.

    Aktualne badania dały dowody na istnienie działania immunopobudzającego, zwiększającego ogólną odporność i możliwość obrony przed inwazją mikroorganizmów chorobotwórczych oraz wzmagającego aktywność układu siateczkowo śródbłonkowego i tym samym umożliwiającego skuteczną obronę przed infekcją. Trzeba dodać, że nagietek pobudza pracę wątroby i zwiększa ilość produkowanej przez nią żółci. Podnosi lekko ilość wydalanego moczu i potu, przez co ułatwia wydalanie z organizmu niepotrzebnych produktów przemiany materii. Nagietek jest więc uniwersalnym i wartościowym lekiem ziołowym, co zresztą wynika z bogatego i różnorodnego składu chemicznego. Trzeba również pamiętać, że wykryte w nagietku saponiny trójterpenowe posiadają budowę zbliżoną do saponin korzenia żeń-szenia, aralii mandżurskiej i eleuterokoka, słynnych roślin leczniczych Dalekiego Wschodu.

    Działanie niepożądane

    W obowiązujących dawkach leczniczych nagietek nie doprowadza do wystąpienia szkodliwych objawów.

    Zastosowanie

    Do leczenia zewnętrznego używa się najczęściej alkoholowe i olejowe specyfiki z kwiatów nagietka, gdyż podstawowe związki czynne nie rozpuszczają się w wodzie. Stosuje się je w różnych uszkodzeniach skóry, jak kontuzje, rany, wrzody, stłuczenia i obtarcia naskórka, również w owrzodzeniach żylakowych, zapaleniu skóry, żylakach odbytu, oparzeniach, ranach pooperacyjnych, odmrożeniach, wysypkach skórnych i innych.

    Przetwory z nagietka wykorzystuje się do celów kosmetycznych w postaci maseczek, mleczka, kremu, pasty, szamponu i olejku na cerę suchą, łuszczącą się i skłonną do zakażeń, zaczerwienienia i pękania. Używane są również na błony śluzowe jako środek przeciwzapalny i bakteriobójczy, przeciw rzęsistkom (irygacje i tampony), a nawet w początkowych stanach nowotworowych po konsultacji z onkologiem. Doustnie zaleca się przetwory z nagietka w nieżycie żołądka i jelit, a przede wszystkim w przewlekłym i opornym na inne leki wrzodzie żołądka i dwunastnicy oraz we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego. Także w stanach zapalnych dróg żółciowych spowodowanych zakażeniem, w niedomodze wątroby i upośledzeniu jej czynności po przebytym wirusowym zapaleniu lub uszkodzeniu przez toksyczne związki. Wspomagająco i w połączeniu z innymi lekami podaje się je w nieoperacyjnych postaciach raka żołądka, stanach przed nowotworowych w układzie pokarmowym.

    Doskonałe rezultaty osiąga się w zaburzeniach miesiączkowania połączonych z bólem, ogólnym osłabieniem, zawrotami głowy, a także w niedomaganiach okresu przekwitania. Musimy jednak pamiętać, że w niektórych z przytoczonych chorób konieczna jest stała opieka lekarska i okresowe kontrole postępów leczenia. Ostatnie badania naukowe upoważniają, by zalecać nagietek, w połączeniu z innymi ziołami, do używania w ogólnym ubytku sił i odporności na infekcje bakteryjne i wirusowe oraz przewlekłych i nie poddających się innym lekom schorzeniach różnych narządów wewnętrznych, w tym także serca.

    Przetwory z nagietka

    Napar z kwiatów nagietka: 1 łyżkę kwiatów lub wysuszonego rozdrobnionego ziela z kwiatami nagietka zalać 1.5 szklanki wody wrzącej i postawić pod przykryciem na parze na 30 min. Odstawić na 10 min i przecedzić. Pić 3 razy dziennie po 1/2 szklanki na 1 godz. przed jedzeniem. Dobrze jest dodać szczyptę liści szałwii i ziela dziurawca. Stosuje się w nieżytach układu pokarmowego, bolesnym miesiączkowaniu, zaburzeniach wydzielania żółci i zewnętrznie do okładów i przymoczek w różnych dolegliwościach skórnych, również na żylaki i blizny oraz do irygacji, płukanek i lewatyw.

    Nalewka nagietkowa: 50 g kwiatów lub ziela z kwiatami macerować 2 tygodnie w 500 ml wódki 40-procentowej, często wstrząsając. Później przecedzić, wycisnąć ziele, a płyn rozlać do małych, ciemnych butelek. Zaleca się doustnie 30-50 kropli, niekiedy do 1-2 łyżeczki w kieliszku wody 2-3 razy dziennie na 1 godz. przed jedzeniem. Zewnętrznie używać 1 łyżeczkę na 1/2 szklanki wody do okładów. Nalewka ma pełny zakres działania nagietka.

    Ocet nagietkowy: świeże kwitnące ziele drobno posiekać. Na 100 g ziela dodać 25 ml spirytusu i 135 ml octu 10-procentowego. Porządnie wymieszać i odstawić na 10 dni, często wstrząsając. Przecedzić i użyć do smarowania przeciw brodawkom, zgrubieniom skóry, trądzikowi, świądowi i zapaleniu skóry oraz kontuzjom.

    Wino nagietkowe: świeże kwiaty języczkowe (20-40 g) zalać butelką wina gronowego (700 ml), ewentualnie domowym winem gronowym lub owocowym. Macerować14 dni, przecedzić i dodać 30 g soku dziurawcowego – Succus Hyperici. Pić po kieliszku 2-4 razy dziennie na 1 godz. przed jedzeniem jako środek ogólnie wzmacniający i posiadający wszystkie właściwości nagietka.

    Zioła zwiększające odporność: zmieszać po 50 g kwiatów nagietka i korzeni mniszka oraz po 25 g ziela jemioły, ziela drapacza, ziela skrzypu, ziela pięciornika gę-siego, kwiatów jasnoty białej i korzeni pokrzywy. Zalać 1-2 łyżki ziół w termosie 2 szklankami gotującej wody. Zamknąć i odstawić na 1 godz. Pić 3 razy dziennie po 1/2 szklanki między posiłkami jako środek wzmacniający, zwiększający odporność organizmu i regulujący czynność organów wewnętrznych.

    Vagosan – mieszanka ziołowa składająca się z 6 składników, w tym kwiat nagietka: 3 łyżki ziół zalać 5-6 szklankami wrzącej wody. Ogrzewać do wrzenia i gotować pod przykry-ciem 3 min. Odstawić na 10-15 min i przecedzić. Stosować do irygacji, przemywań, tamponów i okładów w stanach zapalnych i zakażeniach pochwy oraz w infekcji rzęsistkiem pochwowym.

    Azucalen – płynny wyciąg z kwiatów nagietka i rumianku: wziąć 1 łyżkę płynu na 1 l przegotowanej, ciepłej wody. Używać do irygacji oraz tamponowania w tych samych dolegliwościach co zioła Vagosan.

    Arcalen – maść zawierająca wyciągi z kwiatów nagietka i arniki oraz eskulinęi olejek tatarakowy. Działa przeciwzapalnie i przeciw obrzękowo. Używa się na kontuzje, obrzęki, siniaki i oparzenia słoneczne.

    Calendulin – tabletki dopochwowe, zawierające suchy wyciąg z kwiatów nagietka. Stosuje się w zapaleniach pochwy i nadżerce szyjki macicy, a wspomagająco przeciw rzęsistkowi i zakażeniu bakteryjnemu.

    Mucosit – maść zawierająca wyciągi z 6 ziół oraz alantoinę, olejek miętowy i rumiankowy. Stosuje się do wcierań w zapaleniu dziąseł, paradontopatii i po zabiegach stomatologicznych.







    Źródło: Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie – Aleksander Ożarowski i Wacław Jaroniewski

    Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

    • nagietek lekarski
    • wyciąg z nagietka do stosowania wewnętrznego
    • wino z nagietka
    • napar z kwitow nagetek
    • calendulae anthodium do picia
    • nagietek na zapalenie pochwy
    • wino nagietkowe właściwości
    • lisc nagietka zastosiwanue
    • lisc nagietka
    • działania niepożądane koszyczek nagietka