Zdrowe odżywianie « Page 5 « Medycyna Naturalna

Category Archives: Zdrowe odżywianie

Seler

Posted on 23 maja 2013 by admin

Comments off

Ogół warzyw służy zdrowiu ludzi. Ale seler poprzez swoje szczególne walory dietetyczne i uzdrawiające osiągnął tytuł warzywa o nadzwyczajnej mocy. W rodzinie warzyw wyróżniamy dwa różne selery. Pierwszy to znany seler korzeniowy, często wrzucany do zup, rosołów i wykorzystywany do przyrządzania sałatek warzywnych. Składniki odżywcze skumulowane są w dobrze rozbudowanym korzeniu spichrzowym. Seler należy do roślin dwuletnich.

Nadal jeszcze za mało popularny jest u nas seler naciowy lub liściowy, który nie wytwarza w ogóle korzeni spichrzowych i wszystkie składniki odżywcze gromadzi w silnej rozecie liści. Naturalnie największą wartość witaminową i odżywczą posiada seler liściowy. Seler należy do ulubionych warzyw gwiazd Hollywoodu. Seler znamy głównie jako cenne warzywo i przyprawę, a prawie wcale jako wspaniały lek.

Cechy lecznicze posiadają zarówno korzenie, jak i liście selerowe. Latem i jesienią powinniśmy pamiętać, aby na naszym stole nie zabrakło świeżych liści selera. Możemy je dodawać z dużym pożytkiem dla zdrowia do wymyślnych dietetycznych sałatek, surówek, pamiętajmy także o dodawaniu ich do zup. Z liści można wyciskać sok. Najwięcej witamin i minerałów zawierają liście selera naciowego.

Niektóre gospodynie domowe liście selera suszą na zimę. Należy wiedzieć, że przed suszeniem dobrze jest usunąć twarde i grube ogonki liściowe. Suszenie liści selera jak również innych ziół powinno zawsze odbywać się w miejscach zacienionych i przewiewnych. Aby uzyskać wysoce wydajny susz selerowy, trzeba ususzone już liście przetrzeć przez gęste sitko i umieścić w szklanych pojemniczkach ze szlifowanym korkiem lub w pudełkach do przypraw. Nie może dostać się do nich wilgoć.

Proszek z liści selera warto dodawać do zup, rosołów, sosów, pieczeni, można z nich przyrządzać także leczniczy napar. Niektórzy łączą go w równych porcjach z solą (najlepiej warzoną) i wykorzystują jako aromatyczną sól selerową. Warto suszyć również i korzenie selera, i wykorzystać wiosną, gdy wartość odżywcza i witaminowa świeżych korzeni jest sporo mniejsza.

Witaminy selera

Fachowcy od żywienia dopatrzyli się w korzeniach selera aż 86 wartościowych dla zdrowia składników, w tym 10 aminokwasów (np. arginina, lizyna, seryna, tyrozyna). Witaminy C seler posiada w 100 g od 100 do 140 mg, a więc 1,5 – 2 razy więcej aniżeli cytryna czy pomarańcze. Obfituje też w witaminy Bl, B2, PP, kwas foliowy, witaminę E i karoten.

Zarówno w liściach, jak i w korzeniach seler posiada dużo różnych soli mineralnych: potas, cynk, fosfor, żelazo, jod itd. Korzenny smak seler zawdzięcza olejkowi lotnemu. W składzie selera znajdujemy też białka oraz hormony roślinne. Oczywiście największe ilości tych substancji mają liście bezkonkurencyjne są tu liście selera naciowego.

Seler, zdrowie i smukła figura

Seler jest doskonałym strażnikiem młodości, idealnej figury i dobrego samopoczucia. Tak od dawna twierdzą dietetycy słynnych hollywoodzkich gwiazd. Zawsze na czczo radzą swym podopiecznym popijanie soku z liści lub korzeni selera połączonego pół na pół z sokiem z jabłek. To gwarantuje odpowiednie nawilżenie skóry, szczupłą figurę, długo młodą cerę i ładne włosy.

O tym, że seler wpływa korzystnie na cały układ nerwowy i działa uspokajająco twierdził już starożytny lekarz – Hipokrates. Częsta dieta selerowa, ograniczanie tłuszczów zwierzęcych, ruch na świeżym powietrzu i słońcu leczą reumatyzm, artretyzm i początkujący gościec. W Japonii modne stały się ostatnio miesięczne kuracje selerowe, by zapobiec bólom reumatycznym i mięśniowym. W Azerbejdżanie natomiast korzeń selera przykłada się na ropiejące i jątrzące się rany oraz na odmrożenia.

Specjaliści od medycyny naturalnej radzą często smarować owrzodzenia i długo gojące się zranienia maścią selerową, którą przyrządza się z nie solonego masła i z liści selera. Seler to wyjątkowo wartościowe warzywo oczyszczające organizm. Eliminuje złogi szkodliwych produktów przemiany materii oraz toksyn po zjedzeniu skażonego pożywienia. Pobudza proces przemiany materii, doskonale poprawia trawienie, działa żółciopędnie, żółciotwórczo i wiatropędnie. Zapobiega zastojowi żółci w woreczku żółciowym i przyspiesza trawienie tłuszczów.

Seler jest warzywem chętnie wykorzystywanym w kuracjach odchudzających (100 g korzenia to tylko 6 – 8 kalorii). Działa także korzystnie na pracę jelit i usuwa także nawykowe zaparcia. Warto go stosować jako składnik menu dla ludzi chorych na cukrzycę. Słynie również z pozytywnego wpływu na pracę nerek, które przepłukuje, dezynfekuje (działa moczopędnie). Seler połączony z czosnkiem doskonale zapobiega miażdżycy, zawałom serca i sprzyja zmęczonemu sercu.

Odwar z liści selerowych z mlekiem Hipokrates radził stosować w nieżytach górnych dróg oddechowych. Wreszcie seler należy do najbardziej znanych afrodyzjaków. Podobno już Tristan i Izolda spożywali spore porcje selera i pili z niego sok.

Wino selerowe na oczyszczenie organizmu

Potrzebujemy 3 średnie korzenie selera, które należy utrzeć na nierdzewnej tarce, dodać 3 kopiaste łyżki ususzonych liści pokrzywy i jedną łyżkę kłączy perzu i zalać w szczelnym słoiku jednym litrem czerwonego, wytrawnego wina gronowego. Całość trzymamy w ciepłym miejscu przez 10 dni. Słoikiem należy co jakiś czas wstrząsnąć. Po odcedzeniu i odciśnięciu przez gazę resztek uzyskujemy lecznicze, wzmacniające i oczyszczające organizm wino. Przechowujemy je w lodówce. Pijemy po l łyżce 3 razy dziennie przed jedzeniem. Wino selerowe usprawnia proces przemiany materii i sprzyja odchudzaniu. Leczy także nerki.

Surówka wyszczuplająca z selerem

Ucieramy na nierdzewnej tarce dwa średnie korzenie selera, dwa jabłka ze skórką i dwa korzenie czarnej rzepy. Wszystko mieszamy i skrapiamy sokiem z cytryny. Surówka spożywana na kolację doskonale pobudza trawienie, wpływa żółciopędnie, żółciotwórczo i oczyszczająco na organizm. Usprawnia pracę jelit i usuwa zaparcia. Sprzyja ładnej figurze. Podawana jako przystawka do obiadu – zdecydowanie ułatwia trawienie tłuszczów.

Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Zbigniew T. Nowak

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

seler liściowy
co jest przyczyna brazowienia lisci selery
wino z selera
winko selerowe
suszone liście selera
co w selerze korzeniowym działa na potencje
Seler liściowy czerwonołodygowy
liście selera suszone
jak suszyć liście selera
czy z lisci selera mozna zrobic sok

Pożyteczne kuzu

Posted on 4 marca 2013 by admin

Comments off

Do oczyszczania i odkwaszania organizmu medycyna klasyczna oferuje kosztowne preparaty, często pochodzenia zagranicznego, trudno osiągalne. Możemy zastosować alternatywne, proste i dużo tańsze rozwiązanie. Alternatywą jest roślina, która nazywa się kuzu zwana również kudzu. Mimo, że jest już dawno u nas osiągalna, mało kto wie co to jest.

Kuzu to cudowna roślina, która oczyszcza organizm ze szkodliwych toksyn, zwalcza nałogi, wzmacnia odporność i siły życiowe. Kudzu Vine Pueraria Lobata jest to roślina jadalna, rosnąca w Chinach, Japonii, Korei oraz w Ameryce. Roślina przeniesiona ze swojego naturalnego środowiska do Ameryki zaczęła wyrządzać dużo problemów. W ostatnich 50-ciu latach stała się zmorą ekologiczną poprzez napastliwy rozrost i przemieszczanie się. Jej dzienny przyrost to bagatela – 30 cm. W Stanach Zjednoczonych zaczęto traktować kudzu jako chwast. Pnącze kuzu oplata lasy, osiedla ludzkie. Korzenie nieraz rosną do półtora metra w głąb ziemi i mają szerokość jak obwód człowieka. Zdrewniałe pnącza wyglądają jak liany. Kuzu, roślina włóknista, w Chinach jest wykorzystywana do produkcji włókna tekstylnego oraz lin.

W korzeniu tej rośliny znajduje się duża zawartość skrobi bogatej w związki zwane izoflawonami. Używa się go w diecie oraz pomocniczo w wielu terapiach i w celu utrzymania dobrego zdrowia. Kuzu znane jest ze swoich uzdrawiających właściwości. Skrobia będąca w korzeniu tej rośliny jest źródłem żelaza, wapnia i fosforu. Posiada odczyn zasadowy, nie ma glutenu, ani laktozy. Pożyteczna jest przy regulacji wagi ciała oraz oczyszczaniu organizmu.

Jest naturalnym zagęszczaczem i może być alternatywą dla środków zagęszczających i wiążących, takich jak żelatyna czy skrobia ziemniaczana. Już w starożytności korzeń kuzu był używany jako doskonałe źródło skrobi obfitującej w minerały. Jest źródłem długotrwałej energii stosowanym zamiast kofeiny. Znajduje zastosowanie w leczeniu różnych schorzeń.

Kuzu – silny środek odkwaszający

We wschodniej medycynie naturalnej kuzu jest mocnym lekiem odkwaszającym. Zakwaszony organizm zaczyna chorować. Zdrowy organizm posiada równowagę kwasowo – zasadową. Zakwaszamy się słodyczami, przetworami mięsnymi, mącznymi, węglowodanami, serami białymi, serami żółtymi, kawą, czarną herbatą, alkoholem, napojami gazowanymi. Kwasy to odczyny od 5 – 7 pH, zasady to odczyny od 79 pH. Żywność zasadotwórcza to warzywa, owoce, grzyby, zielona herbata, świeże soki owocowe, migdały, maślanka, kiełki zbożowe. Przeziębienie zwykle jest następstwem zmniejszonej odporności w wyniku zakwaszenia organizmu. W takim przypadku chińska medycyna zastosowuje korzeń kuzu, proponuje pice zielonej herbaty, kuracje medykamentami naturalnymi, zrównoważenie kwasowości organizmu zasadami. Jest to najlepszy sposób pozbycia się szkodliwego czynnika z wydzielinami błony śluzowej nosa, gardła, zatok. Katar, kichanie, kaszel, łzawienie i gorączka po oczyszczeniu ustąpią.

Również i dziś chińscy medycy używają kuzu w schorzeniach typu: grypa, gorączka, kłopoty trawienne oraz uciążliwe długotrwałe migreny. Proponują również włączenie kuzu do codziennego menu w przypadku cukrzycy, alergii, nadciśnienia, chorób górnych dróg oddechowych czy problemów żołądkowo – jelitowych. Zaś w opinii japońskich makrobiotyków kuzu wykazuje niezwykłą możliwość równoważenia energii w organizmie i umożliwia jego skuteczną detoksykację. Co istotne, wnioski te zostały potwierdzone przez świat naukowy. Doświadczenia przeprowadzane w centrach medycznych w USA oraz w Chinach dowiodły, iż częste spożywane kuzu przyczynia się do pozbycia się z organizmu nadmiaru toksyn oraz reguluje przemianę materii, działa więc oczyszczająco i detoksykacyjnie.

Kuzu może być także doskonałym uzupełnieniem przeprowadzanej na wiosnę terapii oczyszczającej. Kurację należy przeprowadzać codziennie przez 7 – 14 dni najkorzystniej w postaci rozgrzewającego kisielu. Kuzu należy zmiażdżyć na proszek, następnie odmierzyć konieczną ilość łyżeczek i zalać zimną wodą. Gotować na niewielkim ogniu stale mieszając, aby utworzyła się jednolita masa.

Rozgrzewający kisiel jabłkowy

l łyżkę kuzu rozpuścić w l filiżance soku jabłkowego ? warunek niesłodzonego! Mieszając podgrzewać na małym ogniu tak długo, aż kuzu zrobi się przejrzyste. Utrzymywać mieszanie przez kolejną minutę. Nalać kisiel do salaterek i jeść gorący. Kisiel z kuzu można także zrobić na bazie innych soków. Należy jednak unikać napojów, które zawierają cukier albo słodzik.

Niezwykłe właściwości kuzu

Typowa w polskiej kuchni zasmażka lub śmietana zmieszana z mąką, to sposoby zagęszczania zup. Tymczasem jest inna, bardziej korzystna dla zdrowia metoda. Jeśli chcemy mieć gęstą, pożywną zupę, wypróbujmy kuzu – naturalną roślinną skrobię, która doskonale się sprawdza jako zagęstnik do zup, sosów i deserów, a razem z agarem ujawnia właściwości ścinające i może być wykorzystywana do robienia puddingów, budyniu oraz innych galaretowatych przysmaków. Jest przy tym lekkostrawna, obfita w wartości odżywcze (zawiera żelazo, wapń oraz fosfor).

Poskramiacz nałogów

Jednakże najdziwniejszą cechą kuzu – będącą dziś obiektem badań w wielu ośrodkach naukowych – jest jego efektywność w walce z nałogami – nadużywaniem alkoholu czy palenia tytoniu. W Chinach od wieków stosuje się kuzu w leczeniu alkoholizmu. Ta nieszczególna, biała skrobia nie tylko umniejsza żądze alkoholu, lecz także usuwa skutki zatrucia alkoholowego, czyli najzwyczajniej leczy kaca. Nic więc dziwnego, że budzi spore zainteresowanie współczesnej medycyny. Także w Polsce osoby, które chcą rzucić picie, coraz częściej stosują kudzu jako środek wspierający terapię i dodają go do jedzenia.

Kuzu ma niezwykłe właściwości pomocne w szybkim przezwyciężeniu nałogu palenia papierosów oraz w zwalczaniu nadużywania alkoholu. Ponadto, jeśli często dodajemy je do spożywanych potraw, chroni przed uzależnieniem od alkoholu. Potwierdzają to badania przeprowadzone w ośrodkach badawczych kilku uniwersytetów w Stanach Zjednoczonych. Korzystne dla kuzu rezultaty badań są nadzieją dla alkoholików i cierpiących z ich powodu rodzin.

Pragniesz uzupełnić niedobór żelaza? Szukasz naturalnego energizera? Zastosuj korzeń kuzu. Sposób ten uchodzi za bardzo skuteczny i co najistotniejsze nie daje żadnych skutków ubocznych, a ponadto nie uszkadza wątroby, nie uzależnia i nie powoduje nudności.

Sposób na przemęczenie i odkwaszenie organizmu

Napój z kuzu i śliwki umeboshi: Jedną łyżeczkę kuzu rozpuścić w l filiżance zimnej wody. Dodać śliwkę umeboshi. Gotować jak kisiel. Do smaku można dodać sosu sojowego shoyu lub kilka kropli soku wyciśniętego ze świeżego imbiru. Napój nie bardzo jest smaczny, ale stosowany systematycznie zapobiega zmęczeniu i doskonale odkwasza organizm.

Skuteczne i wypróbowane zastosowanie kuzu

Zakażenie salmonellą, inne zatrucia pokarmowe, biegunka – Jedną łyżeczkę sproszkowanego kuzu rozpuścić w 1/2 szklanki zimnej wody. Gotować na niewielkim ogniu stale mieszając do zgęstnienia (2 – 3 minuty). Jest to porcja jednorazowa. Co godzinę należy gotować lekarstwo i jeść ciepłe. Z doświadczenia wynika, że zmaganie się z chorobą trwa ok. 24 godziny nie stosując żadnych innych lekarstw. Należy zastosować dietę oraz pić dużo ciepłych płynów.

Zaziębienie, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc – Jedną łyżeczkę kuzu rozpuścić w 1/2 szklanki zimnej wody. Gotować na małym ogniu, stale mieszając do zgęstnienia. Przygotowywać „kisielek” z kuzu co 2 godziny i pić ciepły. Kuzu nie ma smaku i koloru. Można dodać nieco dowolnego naturalnego soku, np. malinowego. Zgodnie z zasadą, każde zachorowanie oznacza zakwaszenie. Mając tak doskonały środek odkwaszający nie musimy obawiać się infekcji.

Wyjeżdżając na wycieczkę w czasie której możemy zjeść coś nieświeżego powinniśmy mieć w przy sobie paczuszkę kuzu. Uratuje nas to od nieprzewidzianych przypadków. Kuzu od dawna dostępne jest w naszym kraju w punktach ze zdrową żywnością, sklepach zielarskich, sklepach internetowych i w aptekach.

Źródło: Poradnik Uzdrawiacza – Krystyna Nosal

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

kuzu
kudzu zastosowanie
kisiel z kuzu
kisiel kuzu
kuzu kisiel
kuzu co to jest
kisiel owocowy z kuzu
kisiel z kudzu
skrobia kuzu zastosowanie
kisiel odczyn

Zdrowa naturalna woda

Posted on 21 lutego 2013 by admin

Comments off

Do życia i prawidłowego działania całego organizmu jest nam potrzebna woda. Najmniejsze zapotrzebowanie na wodę wynosi 1-1,5 litra na dobę. Przytoczona wielkość spożycia ulega pewnym wahaniom w zależności od niektórych czynników, np. wieku, wysiłku fizycznego, temperatury otoczenia itp. Pozostałą wodę dostarczamy w połączeniu ze spożywaną żywnością. Jak wykazano, wszelkie zakłócenia pomiędzy przyjmowaniem, a wydalaniem wody z organizmu są przyczyną zaburzeń.

Istotne jest także, jaką wodę pijemy. Musi ona posiadać, oprócz związków wodoru i tlenu, także wiele składników mineralnych i mikroelementów, potrzebnych dla naszego organizmu, skutkujących prawidłową przemianę materii, zapobiegających wielu chorobom i niedomaganiom. Są to m.in. chlor, wapń, potas, sód, siarka i magnez, także miedź, mangan, cynk, kobalt, oraz takie biopierwiastki, jak: chrom, molibden, selen, cyna, fluor, wanad, krzem, glin, lit, nikiel, bar i stront. Woda nie powinna zawierać związków chemicznych, niezdrowych dla organizmu ludzkiego lub wskazujących na jej zanieczyszczenie, ani też składników wpływających niekorzystnie na jej smak, zapach lub zabarwienie.

Spożywana woda pod względem bakteriologicznym powinna odpowiadać określonym kryteriom. Tymczasem nasilające się skażenie środowiska naturalnego, zanieczyszczenie powietrza, gleby, rzek i jezior, wymusza na nas co dzień do korzystania z nie najlepszej wody w której nie ma naturalnych składników. Znaczna liczba osób, chcąc poprawić jakość płynącej z kranów wody, używa specjalnych filtrów. Należy jednak pamiętać, że pełnią one dodatkową funkcję tylko wtedy, gdy są przeczyszczane conajmniej raz w tygodniu, wymieniane oraz regenerowane.

Najodpowiedniejszą wodą do picia jest mineralna woda stołowa, którą uzyskuje się z głębi ziemi. Jest ona pozbawiona zanieczyszczeń, na które są narażone wody powierzchniowe, a co najistotniejsze – jest zaopatrzona w składniki mineralne, potrzebne dla naszego organizmu. Spośród bardzo wielu rodzajów wód mineralnych występujących w naszym kraju zaledwie mizerny ich procent wykorzystuje się do produkcji wód stołowych, takich jak: Staropolanka, Perła Bałtyku, Mazowszanka, Krakowianka itp.

Picie wód mineralnych o charakterze terapeutycznym nie jest wskazane. Takie domowe leczenie, stosowane bez nadzoru i zaleceń lekarza, może być wręcz niekorzystna dla zdrowia. Może ona np. za bardzo obciążyć nerki, a nawet sprzyjać tworzeniu się kamieni. Wodę leczniczą spożywa się tylko na wyraźne zalecenie lekarza, najlepiej bezpośrednio u źródła, czyli w pijalni uzdrowiskowej. A zatem bez ustalonych potrzeb leczniczych bezpieczniej będzie ograniczyć się do picia wody stołowej.

Źródło: Apteka natury – Jadwiga Górnicka

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

Wody stołowe Mazowszanka Krakowianka Staropolanka Perła Bałtyku itp

Jak zdrowo się odżywiać?

Posted on 19 lutego 2013 by admin

Comments off

Zalecenia dla osób przygotowujących posiłki

Masło zamiast margaryny

Trafnie ojciec Grande wyraża się o margarynie: „wyrzuć to mazidło z kuchni, bezzwłocznie, jeżeli Ty i Twoja rodzina chcesz być zdrowy”. Masło jest ponad wszystko cennym tłuszczem. Jest wyrobem o wysokiej zawartości naturalnych witamin, przede wszystkim witaminy A i D. Masło odznacza się swoistą strukturą fizykochemiczną – jest tłuszczem łatwo strawnym i przez to zalecane jest szczególnie w żywieniu dzieci i młodzieży, kobiet ciężarnych jak i w żywieniu dietetycznym. W l g masła znajdują się miliardy kuleczek tłuszczowych o średnicy 2,5 milimikrona. Ze względu na to że tłuszcz występuje w tak małych cząsteczkach powoduje, że jest on bardzo łatwo przyswajalny przez nasz organizm. Masło to zwierzęcy tłuszcz dziewiczy, gdyż otrzymane jest w sposób naturalny, wyłącznie przy zastosowaniu sposobów mechanicznych i termicznych.

Zaletą masła jest i to, że łatwo można rozpoznać jego jakość, albowiem tzw. proces jełczenia masła automatycznie wyklucza wyrób z żywienia – niemiły zapach i smak powodują, że utlenionego tłuszczu nie będziemy jedli. Nie musimy bać się cholesterolu w maśle, jest go tam niewiele, pod warunkiem, że masło jemy jest w odpowiednich ilościach. Aktualna norma spożycia cholesterolu wynosi 300 mg dziennie. (Masło dietetyczne zawiera w 100 g – 183 mg cholesterolu, masło śmietankowe w 100 g – zawiera 220 mg cholesterolu, masło śniadaniowe w 100 g zawiera 198 mg cholesterolu, masło wiejskie w 100 mg zawiera 248 mg cholesterolu.)

Dlatego spożywając wyżej wymienione rodzaje masła o wadze 2,5 – 4 dkg dziennie wprowadzamy do organizmu niewielkie ilości cholesterolu. Jedząc 4 dkg masła wiejskiego o najwyższej zawartości tłuszczu (82.5 proc. tłuszczu) wprowadzamy do organizmu poniżej 100 mg cholesterolu. Warto nadmienić, że organizm z tego przyswaja – wg Encyklopedii Zdrowia – tylko 10 proc., w nielicznych sytuacjach więcej.

Zapamiętaj – osoba, nie wykonująca nadmiernych wysiłków fizycznych, nie powinna spożywać wszystkich tłuszczów więcej niż 7 – 8 dkg na dobę. W tej ilości mieści się tłuszcz do smarowania, a także zawarty w wędlinach, serach, słodyczach itp.

Zwyczaj godny stosowania – jedząc wędlinę, nie smaruj chleba żadnym tłuszczem, a jeżeli musisz smarować, bo twoje podniebienie tego chce, krój grube pajdy chleba (chociaż to nieestetyczne), spożyjesz dużo mniej tłuszczu!

Szkodliwe konserwanty i pachnidła

Substancje obce w przemyśle spożywczym dodaje się głównie ze względu na stosowany proces technologiczny, prawdopodobnie dlatego, aby sprostać podniebieniu klienta, ale na pewno dlatego, aby wyrób nie ulegał szybkiemu psuciu w procesie przechowywania i sprzedaży. Ogólnie wiadomo, że stosowane substancje obce w żywności nie są obojętne dla naszego zdrowia. Z tego względu należałoby tak opracowywać technologie, aby dodatki te ograniczyć do minimum lub chemiczne zastępować naturalnymi.

Sanepid stwierdził zawyżone dodawanie glutamianu sodu do wyrobów pomidorowych. Wg informacji TVP, glutamian sodu nie jest już dodawany w USA ze względów zdrowotnych, a w Polsce jest go bardzo dużo w różnego rodzaju produktach spożywczych, podobnie jak benzoesanu sodu. Nieporozumieniem jest dodawanie do soków i napojów owocowych barwników i zapachów identycznych z naturalnymi czy kwasu cytrynowego dla smaku lub witaminy C np. do soku z porzeczki czarnej, która zawiera co najmniej 4 – 6 więcej witaminy C, niż cytryna. W tym miejscu nasuwa się pytanie gdzie jest naturalna witamina C z porzeczek oraz z innych owoców? W warunkach domowych nie dodaje się żadnych witamin, pachnideł.

Sok z wiśni pachnie wiśnią, sok z porzeczki czuć porzeczką, sok z maliny pachnie maliną itd. Rodzi się kolejne pytanie, dlaczego do tak szumnie reklamowanych wyrobów dodaje się zapach taki sam jak naturalny – a gdzie jest zapach oryginalny? Czy zginął w procesie technologicznym? A może jest to zwykły syrop z cukru odpowiednio zabarwiony, doprawiony i perfumowany. W związku z powyższym zaleca się wykonywanie soków itp. w warunkach domowych w lecie, kiedy owoców nie brakuje w sklepach i są tanie. Wytwarzane metodami przemysłowymi należy spożywać sporadycznie.

Ze względu na to, że substancje obce dodawane do żywności nie są obojętne dla naszego zdrowia, poniżej przedstawiono wykaz środków konserwujących (szkodliwych dla zdrowia), barwiących dodatków znajdujących w wyrobach spożywczych, wg obowiązujących symboli. Wykaz ten został sporządzony i opublikowany przez Szpitalne Centrum Badawcze L’Hospital- Vellejuit (Francja).

E 102 – niebezpieczny
E 103 – zakazany
E 104 – podejrzany
E 105 – zakazany
E 110 – niebezpieczny
E 111 – zakazany
E 120 – niebezpieczny
E 121 – zakazany
E 122 – podejrzany
E 123 – szczególnie niebezpieczny, zakazany w USA
E 124 – niebezpieczny
E 125 – zakazany
E 126 – zakazany
E 127 – niebezpieczny
E 130 – zakazany
E 131 – rakotwórczy
E 141 – podejrzany
E 142 – rakotwórczy
E 150 – podejrzany
E 151 – podejrzany
E 152 – zakazany
E 171 – podejrzany
E 173 – podejrzany
E 180 – podejrzany
E 181 – zakazany
E 210 – rakotwórczy
E 221 – zaburzenia jelit
E 222 – zaburzenia jelit
E 223 – zaburzenia jelit
E 224 – zaburzenia jelit
E 226 – zaburzenia jelit
E 230 – szkodliwy dla skóry
E 231 – szkodliwy dla skóry
E 232 – szkodliwy dla skóry
E 233 – szkodliwy dla skóry
E 239 – rakotwórczy
E 240 – podejrzany
E 241 – podejrzany
E 250 – zaburzenia ciśnienia
E 251 – zaburzenia ciśnienia
E 311 – powoduje wysypki
E 312 – powoduje wysypki
E 320 – cholesterol
E 321 – cholesterol
E 330 – rakotwórczy
E 338 – zaburzenia żołądkowe
E 339 – zaburzenia żołądkowe
E 340 – zaburzenia żołądkowe
E 341 – zaburzenia żołądkowe
E 407 – zaburzenia żołądkowe
E 450 – zaburzenia żołądkowe
E 461 – zaburzenia żołądkowe
E 462 – zaburzenia żołądkowe
E 463 – zaburzenia żołądkowe
E 465 – zaburzenia żołądkowe
E 466 – zaburzenia żołądkowe
E 477 – podejrzany

Jeżeli na opakowaniu zakupionych towarów (napojów lub innych produktów spożywczych) zauważymy któryś z wyżej wymienionych składników, to nie powinniśmy takiego towaru w ogóle kupować! Przykładem z naszego rynku może być sprzedawana cola sprint, która konserwowana jest środkiem rakotwórczym oznaczonym symbolem E 330. Decyzja należy do nas.

Pozbywamy się garnków wykonanych z aluminium

Garnki zrobione z aluminium można wykorzystywać jedynie do gotowania wody i mleka. Znane są przypadki wielu rodzin, które od wielu lat cierpiały na różnego rodzaju schorzenia metaboliczne i inne z powodu stosowania prawie wyłącznie garnków aluminiowych jako łatwo myjących się i wygodnych w użyciu. Przedostający się glin z używanego garnka sprzyja powstawaniu nieprawidłowości metabolicznych, anemii, źle wpływa na układ kostny i nerwowy, a także może spowodować objawy demencji, niezależnie od wieku. Człowiek narażony jest na glin, który podobnie jak krzem występuje powszechnie w naturze. Jego wchłanianiu przez rośliny sprzyjają padające kwaśne deszcze.

W jaki sposób ograniczyć ilość spożywanego glinu

1. Nie używać do gotowania posiłków garnków wykonanych z aluminium.
2. Znaczną ilość glinu zawiera herbata, dlatego nie należy parzyć herbaty z plasterkiem cytryny. Zakwaszenie wody sprzyja przedostaniu się glinu z suszu herbaty do wody. Nie należy również zalewać herbaty w czajniczku na dłuższy czas (max. 3 – 5 minut).
ponieważ maceracja powoduje uwalnianie się innych szkodliwych dla zdrowia związków,
m.in. rtęci.
3. Ograniczać używanie opakowań aluminiowych przede wszystkim folii aluminiowej.
4. Ograniczać stosowanie leków wytwarzanych na bazie glinu (np. Alugastrin, który jest bardzo toksyczny. Są osoby, które używają go przez lata. Docelowo glin musi być wycofany z produkowanych lekarstw.

W Polsce za sprawą aktywności PZH wycofany został glin z proszków do pieczenia, a także zabronione jest dodawanie go do żywności. Nierozwiązany jeszcze został problem soli glinu stosowanych do uzdatniania wody pitnej w celu jej odżelazowania – sprawa istotna, ponieważ dotyczy nas wszystkich.

Najlepsze i najzdrowsze są owoce rosnące w strefie klimatycznej, w której się żyje. W Polsce nie brakuje owoców i warzyw z krajowej produkcji, a zatem powinny one znaleźć się w codziennej diecie. Owoce cytrusowe mogą być uzupełnieniem diety, szczególnie smakowo, ponieważ ich wartość odżywcza jest znacznie niższa od wartości owoców krajowych, chociażby dlatego, że najczęściej dostarczane są niedojrzałe, a proces ich dojrzewania dokonywany jest sztucznie w tzw. dojrzewalniach.

Mało prawdziwa jest również opinia, że posiadają one duże ilości niezbędnej i cennej dla organizmu witaminy C. Przykład – porzeczka czarna w 100 g zawiera około 140 – 160 mg witaminy C, poza tym ważne jest, że owoc ten dojrzewa w pełnym słońcu, natomiast w 100 g cytryny występuje 40 – 60 mg witaminy C, w samym soku tylko około 30 miligramów. Należy pamiętać, że polskie owoce jagodowe takie jak: truskawka, porzeczka, malina, agrest, a także zadomowiona borówka amerykańska, nie zapominając o leśnych owocach, chociażby takich jak maliny, poziomka, jeżyny, borówki, a także żurawina rosnąca na bagnach – są niezwykle cenne jako składnik racjonalnie zorganizowanej diety. Sok żurawinowy rozcieńczony nawet w proporcji l: 10 stanowi cenny lek w leczeniu bakteryjnego zakażenia dróg moczowych, których sprawcą w 80 – 90 proc. jest E coli.

Przeczytaj także:

Dieta wątrobowa

Źródło: Poradnik Uzdrawiacza – Marek Gułajski

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

wykaz ze rodzina w tangu jest niekonwencjonalna
e241 czy jest szkodliwy
gułajski marek opinie

Skuteczne kuracje lekarstwem z czosnku

Posted on 17 października 2012 by admin

5 komentarzy

Lekarstwo długowieczności

Przepis na poniższą kurację odkryto w czasie przeszukiwań ruin klasztoru w Tybecie. Bierzemy 250 gram czosnku i ścieramy na jednolitą miazgę. Razem z 300 ml czystego spirytusu umieszczamy w szczelnie zamkniętym słoju. Pod nakrętkę kładziemy bawełnianą tkaninę, aby oddzielić zawartość od metalu. Odstawiamy na 10 dni w chłodne i ciemne miejsce potrząsając często słojem. Po tym czasie odcedzamy czosnek i uzyskane lekarstwo zlewamy do butelki z ciemnego szkła, którą też należy przetrzymywać w chłodnym miejscu. Kurację można rozpocząć dopiero po 3 dniach. Lek zażywamy po wymieszaniu z 50 g letniego mleka ściśle wg przedstawionej poniższego schematu.

Dzień 1 – po śniadaniu – 1 kropla, po obiedzie – 2 krople, po kolacji – 3 krople
Dzień 2 – po śniadaniu – 4 krople, po obiedzie – 5 kropli, po kolacji – 6 kropli
Dzień 3 – po śniadaniu – 7 kropli, po obiedzie – 8 kropli, po kolacji – 9 kropli
Dzień 4 – po śniadaniu – 10 kropli, po obiedzie – 11 kropli, po kolacji – 12 kropli
Dzień 5 – po śniadaniu – 13 kropli, po obiedzie – 14 kropli, po kolacji – 15 kropli
Dzień 6 – po śniadaniu – 15 kropli, po obiedzie – 14 kropli, po kolacji – 13 kropli
Dzień 7 – po śniadaniu – 12 kropli, po obiedzie – 11 kropli, po kolacji – 10 kropli
Dzień 8 – po śniadaniu – 9 kropli, po obiedzie – 8 kropli, po kolacji – 7 kropli
Dzień 9 – po śniadaniu – 6 kropli, po obiedzie – 5 kropli, po kolacji – 4 krople
Dzień 10 – po śniadaniu – 3 krople, po obiedzie – 2 krople, po kolacji – 1 kropla.

W jedenastym dniu kuracji dawkę mikstury zwiększamy do 25 kropli. Przyjmujemy również trzy razy dziennie po jedzeniu i tak aż do wyczerpania zapasu. Mnisi z Tybetu twierdzą, aby taką kurację przeprowadzać co 5 lat. Podobno wystarczy.

Mikstura ta jest bardzo dobrym lekiem przeciwmiażdżycowym. Likwiduje wszystkie przykre skutki postępującej miażdżycy: zawroty głowy, zawały serca, otępienie starcze, nadciśnienie, mrowienie nóg itd. Reguluje poza tym poziom cholesterolu we krwi. Wzmacnia odporność organizmu na infekcje. Usuwa toksyny i poprawia samopoczucie. Mnisi są przekonani, że przedłuża życie, i odmładza.

Choroba wieńcowa

W starych księgach zielarskich znaleźć można taką oto recepturę na lekarstwo dla osób z chorobą wieńcową serca: 10 średnich cytryn i tyle samo główek czosnku obrać ze skórki i przepuścić przez maszynkę do mięsa. Dodać 1 kg dobrego miodu pszczelego. Najlepszy jest podobno gryczany lub lipowy. Wszystko razem starannie wymieszać i pozostawić w zamkniętym słoju na 7 dni. Dziennie używać 3 – 4 łyżeczki leku po jedzeniu. Ta ilość powinna wystarczyć na 60 dni kuracji. Lek czosnkowy na miodzie powoduje, że serce pracuje wydajniej. Dostaje więcej tlenu i substancji odżywczych, stąd też znikają zadyszki zdarzające się nawet przy małym wysiłku i dusznica – efekt postępującej miażdżycy naczyń wieńcowych. Dodatkowo wzmacnia organizm i przywraca energie.

Mikstura udrażniająca żyły

Połowę szklanki drobno posiekanych ząbków czosnku zalewamy na 2 tygodnie w szczelnym słoiku 250 ml spirytusu. Po odcedzeniu i wyciśnięciu resztek czosnku przez gazę dodajemy: 50 g nalewki z miłorzębu japońskiego Tinctura Ginkgo Bilobae, 50 g nalewki z karczocha Tinctura Cynarae, 15 łyżek wyciągu z kwiatostanów głogu Intractum Crataegi i 10 łyżek wyciągu z melisy Intractum Melissae. Nalewki wyciągi dostępne są do nabycia bez recepty w aptekach i zielarniach. Wszystkie składniki dokładnie mieszamy.

Nalewkę najlepiej używać dopiero po upływie 3 dni po 1/2 łyżeczki na niewielką ilość soku lub mleka 3 razy dziennie po jedzeniu. Kuracja powinna trwać około trzech miesięcy, następnie robimy 14 dniową przerwę i kurację przeprowadzamy jeszcze raz. Taka mikstura zdecydowanie poprawia krążenie zarówno obwodowe, jak i mózgowe. Uelastycznia naczynia krwionośne, wzmacnia ich ściany oraz udrażnia je, gdy utworzyły się w nich blaszki miażdżycowe. Efektywnie obniża poziom cholesterolu we krwi – zasługa czosnku i nalewki z karczocha. Poprawia sprawność intelektualną, a u niektórych osób nawet ostrość widzenia. Obniża ciśnienie krwi. Przeciwdziała zawałom serca, udarom mózgu, zakrzepom, zatorom i tzw. zastoinom żylnym. Działa pozytywnie na pracę serca. Narząd ten dostaje wraz z krwią więcej energii. Lek jest zalecany osobom starszym z klasycznymi objawami postępującej miażdżycy.

Lek z czosnku i żurawiny

Bardzo drobno siekamy 50 g czosnku, miażdżymy na jednolitą miazgę 1/2 kg żurawin i dodajemy 1/2 kg dobrego miodu pszczelego. Całość dokładnie miksujemy i pozostawiamy w lodówce do następnego dnia. Lek czosnkowo żurawinowy stosuje się najczęściej 2 – 3 razy dziennie po l łyżeczce po jedzeniu. Skutecznie działa w nadciśnieniu tętniczym krwi. Zaleca się go osobom, którym grozi zawał serca lub, które go przechodzili. Oddala fatalne w skutkach konsekwencje sklerozy np. uczucie zimna i mrowienie nóg, szumy w uszach, zawroty głowy itd. Usprawnia koncentrację myśli i pamięć. Wpływa tonizująco na naczynia krwionośne i poprawia krążenie. Zapobiega infekcjom i odtruwa organizm z toksyn. Odkaża drogi moczowe i działa pomocniczo w odmiedniczkowym zapaleniu nerek.

Wino czosnkowe

Ucieramy na jednolitą miazgę 24 duże ząbki czosnku, miksujemy po obraniu ze skórki 3 średnie cytryny i zalewamy jednym litrem przegotowanej, chłodnej wody w szczelnym słoiku. Przechowujemy w chłodzie przez 2 dni, następnie winko odcedzamy przez gazę, wyciskamy resztki składników i zlewamy do szczelnej butelki z ciemnego szkła, którą przechowujemy w lodówce. Lek popijamy po wymieszaniu w celu polepszenia smaku ze słodkim sokiem aroniowym – 2 kieliszki dziennie po posiłkach. Winko czosnkowe przeciwdziała przeziębieniu, grypie i innym infekcjom zimowym. Działa wzmacniająco i tonizująco na mięsień sercowy. Chroni przed postępami miażdżycy. Osoby, które często popadają w przeziębienie, powinny popijać winko i przyjmować drażetki Echinapur z koncentratem z jeżówki purpurowej – Echinacei.

Mikstura uodparniająca

1/2 szklanki drobno posiekanych ząbków czosnku zalewamy na 2 tygodnie w szczelnym słoiku 250 ml spirytusu. Po przecedzeniu i odciśnięciu resztek czosnku dodajemy: trzy łyżki nalewki propolisowej 3%, 8 łyżek soku z babki lancetowatej Succus Plantaginis, 8 łyżek wyciągu z tymianku Extractum Thymi fluidum i 5 łyżek soku z jeżówki purpurowej Echinacei – Succus Echinaceae. Wyciągi i soki są do kupienia w aptekach i zielarniach bez recepty. Wszystkie składniki dokładnie mieszamy, zlewamy do szczelnej butelki.

Specyfik używamy po 3 dniach od przyrządzenia, 1/2 łyżeczki mikstury na połowę szklanki mleka przyjmować 2 razy dziennie przez 6 tygodni po posiłkach. W przeziębieniu i grypie dawkę można zwiększyć do l łyżeczki – 3 razy dziennie. Nalewka ta skutecznie uodparnia organizm na wszelkie infekcje. Przeciwdziała i leczy przeziębienie, grypę, katar, anginę, nieżyt górnych dróg oddechowych, zapalenie zatok i powiększenie gruczołów chłonnych spowodowane stanami zapalnymi w organizmie. Nalewkę tę należy przyjmować wraz z dużymi porcjami witaminy C – 500 g dziennie.

Mikstura dla seniorów

1/2 szklanki drobno posiekanych ząbków czosnku zalewamy na 2 tygodnie w szczelnym słoiku 250 ml spirytusu. Odcedzoną i odciśniętą nalewkę mieszamy dodatkowo z 10 łyżkami nalewki z żeńszenia Panaxan, 20 łyżkami wyciągu z kwiatostanów głogu Intrac. Crataegil. Wszystkie składniki dokładnie mieszamy. Dla ludzi starszych proponuje się kurację dwumiesięczną. 1/2 łyżeczki mikstury na pół szklanki mleka lub soku owocowego przyjmować 3 razy w ciągu dnia po jedzeniu. Po 30 dniach przerwy kurację powtarzamy. Dla osób w wieku dojrzałym proponuje się kurację 30 dniową. 1/2 łyżeczki mikstury na pół szklanki mleka lub soku owocowego pijemy raz dziennie przed pójściem spać. Po 30 dniowej przerwie – kurację stosujemy ponownie.

Przyrządzona w ten sposób mikstura to lek polecany zwłaszcza osobom starszym, wyniszczonym długimi chorobami i o zmniejszonej odporności na infekcje. Usprawnia pamięć, odnawia organizm, a dzięki zawartości wyciągu z kwiatostanów głogu – sprawia, że serce ekonomicznej pracuje i lepiej odpoczywa. Jest również wskazana dla osób prowadzących aktywny, wyczerpujący tryb życia. Pomaga w zmęczeniu umysłowym i fizycznym.

Mikstura dla każdego

1/2 szklanki drobno posiekanych ząbków czosnku i trzy duże łyżki sproszkowanych owoców anyżu zalewamy na 2 tygodnie w szczelnym słoiku 250 ml spirytusu. Po odcedzeniu i odciśnięciu przez gazę resztek, należy dodać: 10 łyżek nalewki miętowej – krople miętowe, 10 łyżek soku z pokrzyw Succus Urticae i 10 łyżek soku z babki lancetowatej Succus Plantaginis. Wszystkie składniki do nabycia w aptekach i sklepach zielarskich. Składniki dokładnie mieszamy, zlewamy do szczelnej butelki z ciemnego szkła.

Stosujemy najlepiej po upływie 3 dni od przygotowania. Zażywamy po 1/2 łyżeczki na 1/2 szklanki mleka lub soku owocowego po jedzeniu. Czas trwania kuracji: około 6 tygodni. Walorem tej nalewki jest to, że prawie w ogóle nie czuć nas czosnkiem po jej wypiciu, zasługa nalewki miętowej, anyżu i soku z pokrzywy. Nalewka pomaga w nawracających infekcjach górnych dróg oddechowych i w zapaleniu oskrzeli. Leczy przeziębienie, grypę, działa przeciwkaszlowo i wykrztuśnie.

Zobacz też: Czosnek pospolity – przetwory i stosowanie

Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Zbigniew T. Nowak

Naturalne preparaty ziołowe zawartością czosnku

ALITOL

Sklad: 1 kapsułka zawiera: 270 mg olejowy wyciąg z czosnku w stosunku 1:1. Preparat Alitol jest lekiem naturalnym i może być stosowany przez długi czas. Może stanowić lek uzupełniający stosowany razem z innymi lekami. Dawka dobowa wynosi 1-2 perełki. Lek należy stosować przed posiłkami najlepiej z mlekiem.
Alitol, perełki zawierają olejowy wyciąg czosnku, co zapewnia trwałość i stałą zawartość substancji czynnej – alicyny.

ALLIOGAL

ALLIOGAL stanowi unikalne połączenie dobroczynnych właściwości tłoczonego na zimno oleju z nasion wiesiołka i czosnku. Uzupełnianie diety w Niezbędne Nienasycone Kwasy Tłuszczowe. Składniki zawarte w preparacie w połączeniu z właściwą dietą wywierają korzystny wpływ na system immunologiczny i układ krążenia. Dawkowanie: 3 razy dziennie po 2 kapsułki podczas posiłków. Nie należy przekraczać zalecanej porcji do spożycia w ciągu dnia. Produkt nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety.

CZOSNEK ACTIV NATURCAPS

Czosnek jest rośliną, której cenne właściwości są znane od dawna. Zawiera wiele biologicznie aktywnych substancji. Macerat z czosnku wpływa korzystnie na serce, układ krążenia i gospodarkę lipidową. Zawarte w czosnku związki aktywne sprzyjają normalizacji poziomu cholesterolu i trójglicerydów we krwi. Związki aktywne czosnku mają także istotny wpływ na utrzymanie odporności. Kapsułki nie wydzielają nieprzyjemnego zapachu świeżego czosnku. Osoby przyjmujące środki przeciwzakrzepowe oraz osoby po zabiegach operacyjnych przed zastosowaniem produktu powinny skonsultować się z lekarzem.

Medycyna ziołowa w literaturze

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

czosnek spirytus
nalewka czosnkowa ojca grzegorza
kuracja czosnkowa lekarstwo tybetańskich mnichów
czosnek na spirytusie
spirytus z czosnkiem
lek mnichów tybetańskich
mikstura udrrażniająca żyły
winko czosnkowe na oczyszczenie ył
nalewka tybetańska właściwości benedykta nowaka
opinie czosnek z spirytusem