admin « Page 17 « Medycyna Naturalna

Author Archives: admin

Ryszard Legenza

Posted on 16 czerwca 2013 by admin

Comments off

Ryszard Legenza – Leczenie hipnozą

W celu uzyskania najlepszego efektu uzdrawiania Ryszard Legenza stosuje wiele metod naturoterapii. Mówi, że niezwykle istotne dla niego są regulacja i likwidacja nieprawidłowości w pracy organizmu chorego. Próbuje dotrzeć i likwidować przyczyny chorób poprzez odnowę organizmu, wzmacnianie sił odpornościowych, medytację, wizualizację, regulację aury czyli pola magnetycznego człowieka, psychoanalizę w hipnozie, otwieranie czakramów, masaż dźwiękami, masaż klasyczny i inne. Radiestezyjnie sprawdzam miejsce zamieszkania i zakłócenia geopatyczne, czy nie są one powodem chorób ludzi tam przebywających i w miarę potrzeby instaluję odpromienniki – wyjaśnia Ryszard Legenza.

Leczenie rozpoczyna się od rozmowy z chorym ustalającej przyczyny choroby i przedstawiającej sposób usunięcia tych przyczyn. Według terapeuty z Poznania, trwa ona około godziny i jest całkowicie darmowa. Po rozmowie następuje terapia główna. Zwykle jest ona z użyciem hipnozy w celu likwidacji nieprawidłowości w układzie krążenia, trawienia, moczowego, nerwowego, narządzie wzroku oraz bólów głowy i innych bólów. Mogą to też być zabiegi dla polepszenia stanu zdrowia w chorobach reumatycznych, uszu, gardła, krtani, jamy ustnej, skóry, leczące stany pourazowe, urazy sportowe. Istotna jest też komputerowa diagnoza wszystkich organów wewnętrznych i terapia przywracająca równowagę energetyczną organów tego wymagających, jak również zastosowanie kąpieli w promieniach podczerwonych dla poprawy stanu skóry oraz spowodowania wyparcia zalegających w skórze szkodliwych związków.

Główną metodą leczenia uzdrowiciela z Poznania jest hipnoza. Działanie hipnozy oparte jest obecnie na badaniach naukowych naukowców na całym świecie. Dzięki coraz nowocześniejszej aparaturze jest to często zjawisko mierzalne i udowodnione. Uważam, że połączenie wspomnianych wyżej metod z hipnozą daje najlepszą możliwość pomocy nawet tam, gdzie medycyna klasyczna rozkłada ręce ? twierdzi Ryszard Legenza – uzdrowiciel z Poznania. Ryszard Legenza uczył się hipnozy od najlepszych specjalistów w Polsce takich jak: dr Andrzej Kaczorowski, dr Mirosław Kaczor, mgr Jarosław Filipek. Szkolił się także w Poznańskim Instytucie NLP. Obecnie jest prezesem Wielkopolskiego Stowarzyszenia Terapii Naturalnej z siedzibą w Poznaniu.

Wprowadzając organizm chorego w stan koncentracji można wzmocnić w nim wszystkie siły, które pomogą zdrowo żyć, łatwo kontaktować się z ludźmi i bez strachu uczyć się nowych rzeczy. Osobiście dobrane afirmacje hipnotyczne wyzwalają w pacjentach optymizm, siły samoleczące, pogodne spojrzenie na przyszłość, ułatwiają obieranie sobie wymarzonych celów życiowych. Naturapeuta wprowadza pacjenta w kontrolowany sen. Świadomość odłącza się od rozpraszających bodźców zewnętrznych i koncentruje na swoim wnętrzu – konfliktach, doznaniach, lękach, ale też możliwościach samopomocy. Pacjent w tym stanie słucha głosu terapeuty, co pozwala mocniej wejść w trans, utrzymać go przez odpowiedni czas i bezlękowo dojść do przyczyny schorzenia czy problemu. Uzdrowiciel przekazuje sugestie pozwalające na poradzenie sobie z problemami, wskazuje metody i drogi. Pacjent po zabiegu jest wzmocniony zdrowotnymi afirmacjami terapeuty.

Zabiegom hipnozy ulegają prawie wszyscy ludzie. Jest to terapia całkowicie bezpieczna. Terapia hipnozą może być pomocą w wielu przypadkach.

1. W przypadku chorób psychosomatycznych, zaburzeń psychoseksualnych, oziębłości płciowej, nerwic, lęków, stanów postresowych, depresji, tików, bezsenności, napięć emocjonalnych, zaparć, bruksizmu, moczenia nocnego u dzieci, astmy oskrzelowej, bólów niewiadomego pochodzenia, bólów kręgosłupa i innych oraz regulowaniu dśnienia tętniczego krwi.
2. Wzmacnianie procesu leczenia i uzdrawiania w celu uaktywnienia własnych sił obronnych organizmu.
3. Usuwanie bólu po przebytych chorobach, zabiegach, operacjach, wypadkach oraz bólów niewiadomego pochodzenia o podłożu nerwowym.
4. Regulacja zaburzeń odżywiania poprzez hipnozę skierowaną przeciw nadwadze, otyłości, bulimii i anoreksji, włącznie z usuwaniem ich źródeł.
5. Wzmacnianie pamięci, koncentracji i procesów efektywnego uczenia się, doskonaleniu umiejętności łatwego wypowiadania się, zmniejszaniu tremy przedegzaminacyjnej lub przed publicznym wystąpieniem, doskonaleniu umiejętności przemawiania w czasie wy stąpień publicznych i imprez estradowych.
6. Pobudzanie sprawności seksualnej, usuwaniu przyczyn zahamowań seksualnych, impotencji i oziębłości płciowej, stymulowaniu leczenia zaburzeń o podłożu nerwicowym i nawykowym.
7. Wzmacnianiu systemu odpomościowego, silnej woli życia, chęci powrotu do zdrowia, poczucia wiary w siebie, wyzwoleniu optymizmu oraz pozytywnego myślenia i działania.

Alkoholizm wiąże się z zahamowaniem rozwoju osobowości i energii twórczej. Energia życiowa nałogowca kumuluje się na pici, które ma rozwiązać za niego wszystkie problemy. Nikt tak po prostu nie pije bez przerwy, całymi dniami. To zbyt upokarzające. Zawsze jest jakiś powód: reakcja na przeżycia z dzieciństwa, brak zaufania do siebie i złe kontakty z otoczeniem. Alkohol przytępia umysł, zabija wyobraźnię, powoduje emocjonalną burzę i ucieczkę w znieczulenie. Zabieg hipnotyczny powoduje, że alkoholik zaczyna czuć wstręt i odrazę do picia i wzmacnia motywację do rzucenia nałogu.

Narkomania jest zwykle objawem nieprawidłowych relacji ze światem. To skutek nadopiekuńczości rodziców, jak również jałowości i bezuczuciowości kontaktów. Niektórzy psychologowie twierdzą, że narkomania jest jednym ze skutków pozbawienia wiary w tradycyjne wzorce rodzinne (troskliwa matka, ojciec – autorytet). Narkomania może być wyrazem potrzeby powrotu do łona matki. Złoty strzał – to marzenie o ponownych narodzinach, triumfie życia nad śmiercią, przełącznik, który ma uratować, ale najczęściej zabija. Narkomani to osoby często bardzo uczuciowi, „dragi” mają im pomóc odczulić tę nadwrażliwość. W czasie hipnozy pacjenta trzeba przekonać, że ?ćpanie? to zła metoda na stawienie czoła światu, że ten sam rezultat można uzyskać poprzez koncentrację, pracę z wyobraźnią, wzmocnienie chęci poznawczych.

Palenie papierosów to zastępcza czynność uspokajająca. Niekiedy rozwiązaniem jest wmówienie pacjentowi, że zaczął palić w młodym wieku, bo chciał być dorosły, a w tej chwili już nie musi nikomu tego udowadniać. Samo rzucenie palenia jest łatwiejsze niż okres po rzuceniu, sugestie abstynenckie tu są konieczne. Do tego też dołącza się afirmacje zdrowego oddechu i odżywiania, aby pacjent zbytnio nie przytył.

Uzależnienie komputerowe zaczyna dotyczyć już dzieci i powoduje zaburzenia osobowości. Komputeromaniacy nie umieją się koncentrować, mają problemy z nauką, świat widzą w postaci „rozdrobnionej papki”. Mają coraz większe problemy w kontaktach z innymi ludźmi, spłycają się ich uczucia, wszelkie doznania stają się naskórkowe. Hipnoza pomaga wpoić informację, że komputer jest potrzebnym narzędziem a nie prawdziwym światem.

Otyłość to agresja wobec siebie, która może pochodzić z dzieciństwa. Na początku poczucie sytości jest nagrodą, później uspokojeniem, w konsekwencji koniecznością, bez której życie staje się koszmarem. Z biegiem czasu nadmierna ilość tłuszczu staje się tarczą ochronną, by nie wychodzić do ludzi, by utrudnić kontakty ze światem (sposób na lęki). Jedzenie zawsze wypełnia jakiś brak. Głód jest potrzebą, apetyt to nawyk. Apetyt często rośnie wraz z nerwami, sami sobie go sugerujemy, a złą sugestią osłabiamy wolę. Mamy zły obraz własnej osoby i brak nam szacunku dla siebie. Osoby grube nie widzą siebie w lepszej kondycji, należy im pomóc wytworzyć ten obraz: szczupłego, sprawnego fizycznie i zakodować go na dobre. Inaczej kuracja odchudzająca nie ma sensu. Należy pamiętać, że otyłość to objaw a nie przyczyna. Hipnoterapia to metoda, do której często podchodzimy z ostrożnością, jest bowiem tajemnicza i budząca lęk. Ale gdy wiele różnych metod odzyskania zdrowia zawodzi, czy nie warto z niej skorzystać.

Ryszard Legenza – Kontakt:

Ryszard Legenza
ul. Polska 76, Poznań (wejście od ul. Nowina),
tel. 61 843 02 30, 502 655 846,
e-mail: lekon@po.home.pl

Źródło: Uzdrawiacz – Cezary Kruk

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

uzdrowiciel poznań
uzdrowiciel z poznania
ryszard legenza opinie
ryszard legenza forum
uzdrowiciel w poznaniu
ryszard legenza
ryszard lageza poznan
ryszard lagenza poznan
ryszard legenza poznan
ryszard legenza poznan opinie

Podstawowe zasady łączenia pokarmów

Posted on 14 czerwca 2013 by admin

1 Comment

Równoczesne spożywanie nieodpowiednio dobranych pokarmów powoduje ostre choroby, a nawet może spowodować zejście śmiertelne. W dietetyce ma ogromne znaczenie, co się je i z czym. W zależności od osobistej tolerancji organizmu – poszczególne połączenia są tolerowane gorzej lub lepiej. Człowiek ma precyzyjne i niezawodne mechanizmy trawienia i przyswajania, przez które jednoczesne przyjmowanie różnych produktów, białka, skrobię, cukier i tłuszcz, nie jest dobrze tolerowane. Enzymy, których mamy ok. 1800, funkcjonują w określonych granicach temperatury i każdy z nich katalizuje tylko jedną, ściśle określoną reakcję.

Łączenie w jednej potrawie lub w jednym posiłku artykułów spożywczych wymagających odmiennych soków trawiennych stawia cały układ trawienia wobec bardzo dużych wymagań. Wszystkie składniki pokarmowe, które w takich warunkach stają się nie do strawienia, ulegają gniciu i powodują nadfermentację. Należy bowiem wiedzieć, że trawienie prawie każdego składnika pokarmowego odbywa się stopniowo, a każdy z etapów wymaga innego enzymu. Każdy wchodzący do pracy enzym może dobrze wypełnić swoje zadanie, jeśli jego poprzednik również zrobił, co do niego należy, np. jeśli białko nie zostało rozłożone przez pektyny, to enzym, który je rozkłada na aminokwasy nie będzie mógł wykonać swojego zadania.

Pepsyna funkcjonuje w środowisku kwaśnym, a odczyn alkaliczny znajdujący się w żołądku uniemożliwia jej rozkładanie białka. Ptialina, enzym znajdujący się w ślinie, już w ustach rozpoczyna proces rozkładu skrobi na glikozę, ale może funkcjonować tylko w środowisku łagodnie alkalicznym. Niszczy ją zarówno kwas jak i silna reakcja zasadowa. Jeżeli więc pokarm skrobiowy został zmieszany z kwasem, to blokuje on działanie ptialiny i cała skrobia idzie do żołądka w stanie nie strawionym. Tam po jakimś czasie wywołuje nadfermentację. Trawienie białka zaczyna się w żołądku pod wpływem pepsyny i przebiega prawidłowo w obecności kwasu solnego. Jednak nadmiar kwasu blokuje jej aktywność. Jeśli więc spożywa się kwas razem z białkami, to uniemożliwia się ich trawienie. Nieporozumieniem jest więc popijanie dań białkowych i skrobiowych sokami z kwaśnych owoców (np. pomarańcze, grejpfruty), a także kompotem czy wodą z cytryną. Nie powinno się też spożywać ich razem z sałatkami przyprawianymi sokiem cytrynowym czy octem.

Tłuszcze zaczynają być trawione dopiero w dwunastnicy pod wpływem soku trzustkowego, ale zanim tam się znajdą – hamują w żołądku wydzielanie pepsyny i innych soków żołądkowych, co o dwie godziny opóźnia trawienie innych, znajdujących się tam pokarmów – białka, mięsa. Im więcej składników z różnych grup wprowadza się na raz, tym więcej tworzy się bakterii gnilnych i fermentacyjnych. Enzymy stają się wówczas obezwładnione.

W każdej fazie trawienia mięsa, jajek, mleka inna jest siła przerabiających je enzymów. Na mleko najmocniej działa sok żołądkowy dopiero w ostatniej godzinie trawienia, a na mięso w pierwszej. Nie można więc jadać ich razem, gdyż to psuje procesy trawienia wszystkich trzech substancji białkowych. Między posiłkami powinniśmy robić odpowiednio długą przerwę, dlatego też niezbyt dobrze jest jadać drugich śniadań i podwieczorków, ponieważ pokarmy na pół przetrawione mieszają się ze świeżymi i wytwarza się niekorzystna dla zdrowia sytuacja. Owoce powinno się jeść w charakterze osobnego posiłku, ich składniki bowiem – skrobia, cukier, białko – nie pasują z żadnym innym pokarmem i jadząc je z innymi artykułami spożywczymi, utrudnia się trawienie jednych i drugich. Owoce, do których spożycia zachęca łatwość trawienia, nie ulegają rozkładowi w ustach ani żołądku, szybko przechodzą do jelita i tam zostają łatwo i szybko strawione przy wykorzystaniu całej ich masy, która zostaje przyswojona przez krew i tkanki. Zmieszane z innymi produktami tracą część swych bardzo cennych wartości.

Jaki po tym wszystkim nasuwa się wniosek? Otóż nie ulega wątpliwości, że cała dotychczasowa sztuka kulinarna musi być poddana rozważeniu, bowiem jest odpowiedzialna za szkodliwe następstwa zalegania pokarmu w żołądku. Współczesna dietetyka kwestionuje większość potraw i posiłków mających trwałe miejsce na naszym menu. Do wyjątkowo ciężkich należą zestawy skrobi z białkiem, tłuszczami i owocami. Nie polecane są połączenia z białkiem i warzywami, zwłaszcza zielonymi, liściastymi.

Odpowiednie połączenie to warzywa z białkiem lub ze skrobią, a także z tłuszczem – olejami. Dobrym zestawem są różne warzywa w jednej potrawie czy posiłku, ale nie powinno się mieszać więcej niż czterech składników nawet spośród dopuszczalnych. Przy każdym posiłku jadać tylko jeden rodzaj białka lub jeden rodzaj skrobi. Tłuszcz opóźnia trawienie białka i skrobi, wspomaga natomiast trawienie i przyswajanie warzyw. Cukier zakłóca proces trawienia innego pokarmu, owoców, warzyw, białka i skrobi, a alkohol strąca pepsynę i uniemożliwia strawienie każdego białka. Mleko należy pić samo, ponieważ tylko wtedy mamy pewność, że nie zaszkodzi. Podobnie owoce. Wtedy są najzdrowsze, gdy są spożywane oddzielnie bądź z innymi owocami tego samego stopnia kwaśności. Dieta optymalna przyjmuje więc spożywanie przy każdym posiłku jednego tylko pokarmu, podczas gdy nasze nawyki pozostają w rażącej sprzeczności z możliwościami trawiennymi przewodu pokarmowego.

Zobacz też:

Dokuczliwe wzdęcia brzucha

Wszystko o bólach brzucha

Źródło: Apteka natury. Poradnik zdrowia – Jadwiga Górnicka

Porady w bólach głowy

Posted on 13 czerwca 2013 by admin

Comments off

Jak do tej pory to nie poznano jeszcze wszystkich przyczyn bólów głowy. Nasz mózg jest całkowicie nieczuły na bóle, natomiast opony i naczynia mózgowe bywają bolesne. Dlatego przez długie lata przypisywano przyczyny bólów głowy skurczom naczyń mózgowych. Ponieważ jednak podawane stale środki lecznicze nie leczyły dolegliwości, zaczęto opracowywać inne, skuteczniejsze terapie. W zależności od lokalizacji i czasu trwania bólów głowy można określić różne przyczyny, które je powodują.

Ze zdenerwowania i działania czynników psychicznych, takich jak gniew, irytacja itp. Tworzą się krótkotrwałe napady bólowe. Ogólne brzęczenie w głowie jest najczęściej skutkiem przeziębienia, grypy lub innych chorób infekcyjnych. Bóle głowy towarzyszą niedrożności nosa, zaparciom, niestrawności, nadużywaniu alkoholu i nadmiernemu paleniu papierosów. Bóle czoła, karku, a przy wstawaniu rano z łóżka bóle z tyłu głowy, ustępujące często po jednej lub dwóch godzinach mogą oznaczać, że mamy chore zęby, że istnieje zapalenie zatok bocznych nosa lub procesy zwyrodnieniowe w kręgach szyjnych. Bóle z tyłu i z przodu głowy, powodujące niekiedy wymioty i zakłócenia w widzeniu, są częstym następstwem nadciśnienia krwi, miażdżycy, chorób nerek, zapalenia mózgu, guzików mózgowych lub podrażnienia mózgu przez stan gorączkowy.

Jeżeli pacjent ma uczucie, że jego głowa jest wypełniona płynem, to przyczynami mogą być choroby infekcyjne, udar słoneczny lub zapalenie opon mózgowych w początkowej fazie. Występujące nagle męczące bóle skroniowe są spowodowane przez stany zapalne obrzękłych arterii skroniowych, prawie zawsze występujących jednocześnie u palaczy. Promieniowanie bólu z oczu, silne jednostronne bóle głowy są zwykle sygnałami ostrzegawczymi ostrych ataków jaskry.

W wielu z przytoczonych przypadków bólów głowy, a przede wszystkim dwóch ostatnich, konieczna jest niezwłoczna interwencja lekarza. Także bóle głowy, które przeciągają się dłużej niż trzy dni lub powtarzają się często, w żadnym wypadku nie powinny być lekceważone i wymagają porady lekarza. Samoleczenie jest dozwolone tylko w lekkich przypadkach lub jako pomoc natychmiastowa, doraźna.

Pomocna niekiedy w bólach głowy jest jedna filiżanka kawy, a przy występowaniu tych dolegliwości wieczorem – jedna szklanka dobrego wina lub piwa, chłodny kompres na czoło i kark. Od bólów głowy można niekiedy uwolnić się, postępując według starej metody dr. Kneipa kąpiele nóg, półkąpiele, nasiadówki w wannie, polewanie zimną wodą kolan i bioder (tylko nie zaraz po posiłku). Zbawienne bywa też chodzenie boso po rosie, nad brzegiem rzeki czy morza. Zaleca się także podawanie naparów z dziurawca, melisy, mięty pieprzowej, rozmarynu, kozika lekarskiego, szałwi lekarskiej, lawendy, rumianku, sosny, tymianku, żurawin. Bóle łagodzi przyłożenie do czoła chusteczki, zawierającej liście brzozy. Zaleca się także picie soków ze świeżych warzyw, np. marchwi łączonej ze szpinakiem, burakami, ogórkami czy sałatą, jedzenie cebuli i czosnku.

Skuteczne bywa też zastosowanie bursztynu. Przez pocieranie ciała bursztynem dostają do organizmu elektrony, które aktywizują procesy życiowe. Wzmacnia się organizm, a nawet ustępują bóle głowy i zmęczenie. Wystarczy kawałkiem bursztynu potrzeć kark, skronie i nasady dłoni w miejscu wyczuwalności pulsu, by poczuć ulgę. Bursztyn można również rozpuścić w spirytusie czyli zrobić nalewkę bursztynową. Płuczemy go w ciepłej wodzie w szklanym lub fajansowym naczyniu, a następnie zalewamy spirytusem w porcji 1:1. Bursztyn rozpuszcza się powoli i długo, aż powstanie płyn o zapachu żywicy, którym można nacierać bolące miejsca.

Osoby, które często miewają bóle głowy powinny się odpowiednio wysypiać, jednak nie za długo, nie jadać obfitych kolacji, ograniczając się do potraw lekko strawnych, zjeść przed snem łyżeczkę miodu lub 1 – 2 jabłka, również unikać stresów, zmartwień i przemęczenia. Powinny także, jeśli palą rzucić palenie papierosów, nie mówiąc o alkoholu. Zaleca się także pić napary z ziół, które w wielu przypadkach mają korzystne działanie w zwykłych bólach głowy, zaś w migrenie wspomagają leczenie środkami farmakologicznymi.

Osobom cierpiącym na bóle głowy o. Grzegorz Franciszek Sroka w swym „Poradniku zielarskim” poleca następującą mieszankę ziołową: bierzemy po 100 g kwiatu rumianku i kwiatu lipy oraz po 50 g liścia melisy, ziele dziurawca, liścia mięty pieprzowej, ziela jemioły i ziela nostrzyku. Jednorazowo bierze się l lub 2 łyżeczki ziół na l szklankę wrzątku. Po 20 minutach, gdy naciągnie, przecedzą się i lekko podgrzewa. Pije się je rano i wieczorem, oczywiście bez cukru.

Źródło: Apteka natury. Poradnik zdrowia – Jadwiga Górnicka

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

nalewka bursztynowa przeciwwskazania
nalewki na spirytusie
nalewka z bursztynu na miażdzycę?
nalewka bursztynowa na przeziębienie
bursztyn na zatoki
przeciwwskazania nalewki z bursztynu
Jakie wlasćiwosci lecznicze ma bursztyn zalany spirytusem
czy do picia bursztyn rozpuszczony w spirytusie
bursztyn na zoladek
bursztyn do picia

Chaber bławatek

Posted on 11 czerwca 2013 by admin

1 Comment

Chaber bławatek – Centaurea cyanus L

Chaber występuje jeszcze pod nazwami: bławatek, modrak, jasieniec, wołoszek, wasilek. Jest rośliną jednoroczna lub dwuletnią z rodziny Złożonych (Compositae), występuje w Europie i Azji. W naszym kraju rośnie powszechnie jako chwast polny. Chaber ma rozgałęzioną łodygę do 80 cm wysoką i wraz z liśćmi nieco pajęczynowatowełnistą. Liście nie zbiegające po łodydze, równowąskie lub równowąsko – lancetowate, dolne niekiedy pierzastodzielne z 2 – 3 odległymi łatkami z każdej strony. Kwiaty zebrane w koszyczki osadzone na końcach rozgałęzień pędów. Na brzegu koszyczka kwiaty języczkowe barwy chabrowoniebieskiej, czasem białe, różowe lub brunatnopąsowe. Pod koniec wiosny i na początku lata widujemy go w dojrzewających zbożach, a najczęściej w życie. Należy do roślin niezwykle charakterystycznych dla naszego krajobrazu.

Do celów leczniczych uzyskuje się w czerwcu kwitnące koszyczki kwiatowe z których później wyskubuje kwiaty języczkowe znajdujące się na brzegach koszyczków. Kwiatki suszymy szybko, najlepiej w pomieszczeniu ogrzewanym, ponieważ przy powolnym suszeniu bledną. Otrzymuje się jako surowiec kwiat chabru bławatka – Flos Cyani. Powinno się go przechowywać w szczelnym opakowaniu w miejscach suchych i zacienionych, ponieważ w przeciwnym razie szybko traci barwę i działanie lecznicze.

W kwiatach chabru znajdują się glikozydy antocyjanowe, ponadto flawonoidy, związek goryczowy centauryna, heterozyd cichoryna oraz sole mineralne zawierające dużo manganu. Wodne wyciągi z kwiatów chabru wykazują dość silne działanie moczopędne. Zwiększają, niekiedy kilkakrotnie, ilość wydalanego moczu, tym więcej, im silniejsze było zahamowanie jego wydzielania. Działanie to przypisuje się glikozydom antocyjanowym. Kwiaty chabru wykazują także łagodne działanie żółciopędne oraz przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, wykorzystywane w niektórych chorobach oczu. W dawkach zalecanych objawów niekorzystnych nie zaobserwowano.

Napary z kwiatów chabru podaje się doustnie w chronicznych, mało nasilonych chorobach nerek, połączonych ze małym wydalaniem moczu oraz obrzękach spowodowanych zatrzymaniem wody i soli w organizmie. Wspomagająco w stanach zapalnych kłębków i miedniczek nerkowych, a również w kamicy nerkowej. Zaś razem z innymi ziołami także w niedostatecznym przepływie żółci do dwunastnicy. Zewnętrznie stosuje się napar z kwiatów chabru w postaci przymoczek w zapaleniu brzegów powiek oraz spojówek, a również w nadwrażliwości na intensywne promieniowanie słoneczne oraz promieniowanie z ekranów telewizyjnych i monitorów komputerowych. Ponadto do zmywania owłosionej skóry głowy w łupieżu i grzybicy.

Przetwory z chabru

FlosLek Żel ze świetlikiem – świetlik i CHABER BŁAWATEK do powiek i pod oczy 10 g

Żel ŚWIETLIK + CHABER przeznaczony jest do pielęgnacji wrażliwych oczu. Zawiera wyciągi roślinne o działaniu kojącym, zmniejszającym uczucie zmęczenia oczu, ich nadwrażliwości na światło oraz łzawienie. ŚWIETLIK + CHABER jest polecany do stosowania osobom pracującym z komputerem, prowadzącym przez długi czas samochód, oglądającym telewizję, czytającym czy też korzystającym z kąpieli słonecznych. Preparat łagodzi stany zapalne, usuwa ślady zmęczenia i obrzęki. Działa regenerująco i relaksująco…więcej

Napar z chabru – jedną łyżkę kwiatów zalać jedną szklanką wrzącej wody i naparzać 15 min pod przykryciem. Odstawić na 15 min i przecedzić. Pić dwa razy dziennie po 1/2 szklanki między posiłkami jako środek moczopędny w chorobach zapalnych nerek. Ten sam napar można stosować zewnętrznie do przymoczek na oczy i do zmywania głowy.

Napar oczny – mieszamy cztery łyżki kwiatów chabru, trzy łyżki ziela świetlika i dwie łyżki kwiatów rumianku. Zalać 2 łyżki mieszanki jedną szklanką wrzącej wody i naparzać pod przykryciem 15 min. Odstawić na 15 min i przecedzić. Przykładać ciepłe przymoczki na oczy w stanach zapalnych wielokrotnie w ciągu dnia.

Zioła moczopędne ? mieszamy po 50 g kwiatów chabru i liści porzeczki czarnej oraz po 25 g kwiatów mniszka, kwiatów robinii akacjowej i ziela pięciornika gęsiego. Zalać 2 – 3 łyżki ziół 3.5 szklanki letniej wody. Ogrzewać do wrzenia i gotować powoli pod przykryciem 5 min. Odstawić na 10 min i przecedzić do termosu. Pić 2/3 – 1 szklankę 3 – 4 razy dziennie między posiłkami jako środek moczopędny w obrzękach oraz kamicy moczowej.

Okład na oczy – przy jęczmieniu, gradówce i chorobach oczu związanych z niedoborem witaminy A stosuje się okłady z następującego odwaru. Jedną łyżkę korzenia podróżnika zalać szklanką wody. Gotujemy na małym ogniu do 10 minut. Po zdjęciu z ognia dodajemy 1 łyżkę kwiatów bławatka. Odstawiamy do wystudzenia. Z tego naparu kilkakrotnie w ciągu dnia wykonujemy krótkie okłady.

Kaszubskie winko z modraków dla dzieci – w butelce umieszczamy rozwinięte główki kwiatów bławatka i zalewamy przestudzoną przegotowaną wodą. Butelkę umieszczamy na słonecznym parapecie na kilka dni. Gdy kwiaty zaczną się przebarwiać i puszczać kolor zawartość butelki przecedzamy. Dosładzamy cukrem lub miodem i dodajemy trochę soku z cytryny. Orzeźwiające winko podajemy dzieciom w ilości 1 szklanki dziennie w kilku porcjach.

Winko z płatków chabra – pół litra samych płatków bławatka zalewamy mocno osłodzoną przegotowaną wodą w ilości 3 – 4 litrów. Wystawiamy na działanie słońca na 5 do 8 dni. Otrzymany płyn pijemy 1 do 2 szklanek dziennie w kilku porcjach. Do winka można dodać nieco soku z cytryny.

Źródło:Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie – Aleksander Ożarowski i Wacław Jaroniewski
Słynne leki zielarzy ludowych – Zbigniew Przybylak

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

chaber blawatek
chaber blawatek surowiec
ziele chabra
chaber przetwory
chaber winko dla dzieci
modrak przetwory
kwiat chabru
chaber swansona
chaber przetwory z kwiatów
zioła bitnera stan zapalny kłebuszkow nerkowych

Tatarak zwyczajny

Posted on 10 czerwca 2013 by admin

2 komentarze

Tatarak zwyczajny – Acorus calamus L

Tatarak jest byliną z rodziny Obrazkowatych (Araceae), sprowadzony do naszego kraju przed kilkoma wiekami z Dalekiego Wschodu, gdzie uważany był za roślinę świętą. Ze względu na swoją ogromną żywotność, dość prędko się u nas zadomowił i rozprzestrzenił. W Polsce rośnie powszechnie na całym obszarze nad brzegami wód stojących i na moczarach. Jest gatunkiem zbiorowym, w którym wyróżniono trzy typy o zróżnicowanej liczbie chromosomów w komórkach i w związku z tym – o różnej za wartości olejku eterycznego.

Tatarak posiada długie, podwodne, walcowate kłącze. Łodyga jest trójboczna, wysoka do 1 m, na dole czerwona. Liście mieczowate, zaostrzone. Kwiatostan kolbowaty, szczytowy długości 5 -10 cm. Kwiaty drobne, niepozorne. W naszych warunkach klimatycznych owoce nie zawiązują się. Cała roślina wytwarza mocny aromat.

Tradycja ludowa przypisuje mu magiczną moc. Do dziś w wielu wsiach w Zielone Świątki wyścieła się świeżo zerwanymi liśćmi tataraku podłogi w domach i podwórza, aby wypędzić z zagrody wszystkie złe moce, a w Dzień Zesłania Ducha Świętego przystraja izby tatarakiem, aby rok był obfity w plony, a domownicy i zwierzęta zdrowe.

Na cele lecznicze pozyskuje się kłącza od wiosny do jesieni, oczyszcza z liści i łodyg oraz korzeni, myje dokładnie, tnie na kawałki długości do 20 cm, fragmenty grubsze przecina wzdłuż i suszy w pomieszczeniach ogrzewanych w temp. do 35°C. Surowcem jest kłącze tataraku – Rhizoma Calami. Tatarak jest składnikiem niektórych kuchennych mieszanek przyprawowych w postaci proszków. Nadto kłącze wykorzystuje się do destylacji olejku tatarakowego – Oleum Calami.

Kłącze tataraku posiada do 5,5% olejku eterycznego. Norma dla aptek wymaga przynajmniej 2,5%. W olejku występuje kilkadziesiąt składników, wśród nich: azaron, kariofilen, kadinen, akoron, kalamen, kamfen, pinen i mircen. Oprócz tego w kłączu występują garbniki, związek gorzki akoryna i akoretyna, cholina, śluz, węglowodany, w tym sporo skrobi, kwasy organiczne, jak akonitowy oraz sole mineralne.

Ze względu na obecność goryczy przetwory z kłącza tataraku stosowane doustnie pobudzają produkowanie soku żołądkowego i poprawiają trawienie oraz przyswajanie pokarmów. Zwiększa się także wydzielanie mukopolisacharydów, które pokrywają błonę śluzową żołądka warstwą ochronną. Nadto rośnie lekko wytwarzanie żółci. Także azaron z olejku pobudza produkcję soku żołądkowego. Zauważa się również spadek napięcia mięśni gładkich układu pokarmowego oraz dróg żółciowych i moczowych, o ile były w stanie nadmiernego skurczu. Napary lub odwary z tataraku przywracają wtedy prawidłowe ruchy perystaltyczne jelit i zapobiegają wzdęciom, poprawiają przepływ żółci do dwunastnicy i nieznacznie zwiększają dobową ilość wydalanego moczu.

Znajdujące się w olejku izomery azaronu po zastosowaniu doustnym działają lekko uspokajająco i wzmacniająco. Użyte zewnętrznie na owłosioną skórę głowy, wykazują działanie przeciwzapalne, ściągające i bakteriobójcze. Olejek tatarakowy, używany zewnętrznie, zmniejsza dolegliwości w chorobie reumatycznej i skazie moczanowej, ma więc właściwości przeciwbólowe. Przetwory z tataraku używane w zalecanych dawkach nie wykazują działania szkodliwego.

Przetwory z kłącza tataraku stosuje się w chronicznych, niezbyt nasilonych zaburzeniach trawiennych, braku łaknienia, niewystarczającym wydzielaniu soków trawiennych, wzdęciach i kolce jelitowej, jako środek ułatwiający trawienie i przyswajanie składników pokarmowych. Kłącza tataraku w połączeniu z innymi surowcami zielarskimi, jak w granulacie ziołowym Urogran, stosuje się w chorobach dróg moczowych, również w stanach wyczerpania nerwowego, niepokoju i bezsenności.

Zewnętrznie odwary z tataraku służą do płukania jamy ustnej i gardła a także do obmywania głowy z łupieżem, łojotokowego zapalenia skóry i wypadania włosów. Olejek tatarakowy podaje się doustnie w bezsoczności, bezkwaśności żołądkowej i w związanych z tym zaburzeniach trawiennych, wzdęciach, bólu brzucha i kolce jelitowej, również w razie braku apetytu. Olejek ten wchodzi w skład drażetek Uldenol i Ulventrol. Zewnętrznie używa się olejek jako składnik płukanek w stanach nieżytowych jamy ustnej i gardła, do kąpieli uspokajających i wzmacniających oraz do nacierań w bólach gośćcowych i rwie kulszowej.

Konfitura tatarakowa – 250 g świeżego korzenia tataraku, 1 l wody, 1/2 kg cukru. Gotujemy syrop z wody i cukru, do gorącego syropu dodajemy drobno posiekany korzeń. Gotujemy przez trzy kolejne dni 2 – 3 godz. dziennie, następnie przekładamy do słoików, przechowujemy w chłodnym miejscu. Dawkowanie: 2 razy dziennie l łyżkę, rano o 8, po południu o 17 przez 2 – 3 miesiące. Usuwa śpiączkę, uporczywe przewlekłe bóle głowy, poprawia krążenie. Konfitura jest wyjątkowo skuteczna przy marznących nadmiernie stopach. Dawniej podawano też konfiturę chorym na padaczkę i porażenie mózgowe.

Cukierki tatarakowe – 250 g świeżego korzenia tataraku, 1 l wody, 1/2 kg cukru. Drobno posiekany korzeń zalewamy wodą, aby pokryła korzenie i gotujemy do miękkości, następnie odcedzamy i wykładamy na deseczkę do podsuszenia. Przygotowujemy syrop z wody i cukru, do gorącego syropu dodajemy ugotowany korzeń, smażymy w syropie, aż zacznie krzepnąć na brzegach. Zdejmujemy z ognia i mieszamy do ostygnięcia. Masę wykładamy na deseczkę i po ostatecznym zakrzepnięciu kroimy na cukiereczki. Doskonałe dla anemicznych dzieci, wzmacniają organizm wyczerpany chorobą.

Oliwka tatarakowa – 5 dkg świeżych korzeni, 1/2 l oliwy z oliwek lub orzechów arachidowych. Korzeń zalać oliwą i postawić w zielonym szkle na 14 dni na słońcu, wcierać w chore miejsce i w okolicach chorych narządów po kąpieli. Oliwka jest przydatna przy częstych omdleniach, odblokowuje zatkane kanaliki nerek, pomaga w wydaleniu kamieni nerkowych oraz przy bólach reumatycznych i artretycznych. W chorobach układu kostnego najlepsze rezultaty daje połączenie nacierań nalewką tatarakową z kąpielami tatarakowymi. Aby zrobić kąpiel tatarakową trzeba: 1/2 kg korzenia tataraku gotować w trzech litrach wody na małym ogniu przez ok. 30 min. i wlać do wanny z wodą. Po kąpieli nacierać chore miejsca oliwką tatarakową. Kąpiele stosujemy co 3 dni (najwyżej do 30 min.), a po 6 tygodniach kąpieli i nacierań bóle powinny ustąpić. Kąpiele są również skuteczne przy stanach zapalnych skóry i ropieniach.

Nalewka tatarakowa – 10 g świeżego korzenia tataraku i pół litra spirytusu. Pokrojony korzeń zalać spirytusem i odstawić na 3 tygodnie. Zażywać na wodę lub cukier po 30 kropli 2 razy dziennie. Aby kuracja była skuteczna, trzeba rozpocząć ją jesienią i kontynuować przez 3 miesiące. W tym czasie konieczne jest wykluczenie z jadłospisu wieprzowiny pod każdą postacią i ograniczenie soli.

Napar z kłącza tataraku – 1/2 łyżki rozdrobnionych kłączy tataraku zalać jedną szklanką wrzącej wody i naparzać w termosie 1 godz. Pić 1/4 – 1/3 szklanki 2 – 3 razy dziennie pół godziny przed jedzeniem jako środek pobudzający wydzielanie soku żołądkowego, ułatwiający trawienie, wiatropędny i uspokajający.

Odwar z kłącza tataraku – Bierzemy 1-2 łyżki rozdrobnionych kłączy tataraku i jedną łyżkę ziela skrzypu zalać 2 – 3 szklankami ciepłej wody i gotować powoli pod przykryciem przez 3 – 5 min. Odstawić na 15 min i przecedzić. Używać do obmywania głowy w przypadku łupieżu i łojotokowego zapalenia owłosionej części skóry głowy. Także do płukania jamy ustnej i gardła w stanach zapalnych błon śluzowych, do obmywania sromu i odbytu, a po rozcieńczeniu równą ilością wody – do irygacji.

Zioła przeciwpadaczkowe – mieszamy po 50 g kłącza tataraku, ziela serdecznika i ziela glistnika oraz po 25 g ziela dziurawca, ziela marzanki wonnej i liści bobrka. Wsypać do termosu 2 – 3 łyżki ziół i zalać dwoma szklankami wrzącej wody. Termos zakręcić i odstawić na 1 godz. Pić po 1/2 – 2/3 szklanki 2 – 3 razy dziennie między posiłkami jako środek rozkurczowy i uspokajający. Stosuje się wspomagająco w padaczce oraz nerwicy wegetatywnej, podnieceniu nerwowym i bezsenności. Dla młodzieży przeciw polucjom zaleca się połowę dawki.

Zioła w dolegliwościach trzustki – mieszamy po 50 g kłączy tataraku i korzeni mniszka oraz po 25 g szyszek chmielu, ziela mięty pieprzowej, korzenia pokrzywy i ziela macierzanki lub ziela tymianku. Zioła sproszkować w młynku elektrycznym i przechowywać w zamkniętym słoiku. Do 200 g miodu lub dżemu, powideł, konfitur dodajemy pięć łyżek sproszkowanych ziół i starannie mieszamy. Stosować po 1 – 2 łyżeczki 1 – 2 razy dziennie przez dłuższy czas. Można także 1/3 – 1/2 łyżeczki proszku wsypać do 1/3 szklanki wody, mleka lub soku owocowego i wypić. Działa regulujące na wydzielanie żółci i soku trzustkowego, poprawia trawienie, przyswajanie pokarmów i wykazuje także właściwości przeciwzapalne.

Zioła w kamicy żółciowej – mieszamy równe ilości kłączy tataraku, ziela glistnika, liści mięty pieprzowej, korzeni mniszka, kory kruszyny, ziela szanty i ziela pięciornika gęsiego. Zalewamy dwie łyżki ziół 2.5 szklanki ciepłej wody i odstawiamy na 1 godz. do napęcznienia. Ogrzać do wrzenia i odstawić na 10 min, następnie przecedzić. Pić 2/3 szklanki 3 razy dziennie jako środek przeciwbakteryjny, rozkurczowy, żółciotwórczy i przeciwzapalny w zapaleniu pęcherzyka żółciowego, dróg żółciowych. Pomocniczo działa w zapaleniu trzustki i w kamicy żółciowej.

Zioła zapobiegające łysieniu – mieszamy ze sobą 80 g mieszanki ziołowej Kapilosan z 25 g liści brzozy i kłącza tataraku. Do jednego litra ciepłej wody wsypujemy 3 – 4 łyżki ziół i gotujemy powoli 5 min pod przykryciem. Odstawiamy na 3 min i przecedzamy do miski. Zmywamy owłosioną skórę głowy, lekko masując. Nie wycierać, lecz zawinąć ręcznik na głowie w turban na 30 min. Przed zabiegiem umyć głowę mydłem dziegciowym lub siarkowym. Stosować co 2 – 3 dni, a gdy nastąpi poprawa – co tydzień. Równocześnie przyjmować tabletki pantotenianu wapnia po 25 mg 3 razy dziennie po 2-3 sztuki przez kilka tygodni. Zaleca się również picie naparu z ziół przeciw wypadaniu włosów.

Zioła zwiększające potencję – mieszamy po 50 g kłącza tataraku, ziela pięciornika gęsiego i kwiatów nagietka oraz po 25 g liści melisy, liści pokrzywy i ziela ruty. Do dwóch szklanek ciepłej wody wsypać 1.5 łyżki ziół, pozostawić na 30 min do napęcznienia i podgrzać na małym ogniu do wrzenia, ale nie gotować. Odstawić na 10 min i przecedzić. Pić 2 – 3 razy dziennie po 2/3 szklanki między posiłkami i równocześnie brać po 1 kapsułce witaminy E. Działa ogólnie wzmacniająco.

Kąpiel wzmacniająca – mieszamy 50 g kłączy tataraku oraz po 25 g ziela przywrotnika lub liści pokrzywy i kwiatów lipy. Całość zalewamy 2 – 3 litrami ciepłej wody i pod przykryciem ogrzewamy powoli do wrzenia. Odstawiamy na 10 min i przecedzamy. Wlewamy do wanny wypełnionej do 1/3 objętości wodą o temp. 36 – 38°C. Pozostałe po przecedzeniu zioła wkładamy do płóciennego woreczka i umieszczamy w wannie. Czas kąpieli 10 – 20 min. Kąpiel powtarzamy co 2 – 3 dni przez 2 tygodnie, później co 3 – 5 dni przez 2 miesiące. Działa ogólnie wzmacniająco i zwiększa potencję. Korzystne jest równoczesne picie ziół wzmacniających.

Kąpiel z olejku tatarakowego – Bierzemy 2 – 4 łyżeczki olejku tatarakowego na 1/2 wanny wody o temp. 37°C. Czas kąpieli 15 – 20 min. Działa uspokajająco, a także przeciwświądowo, przeciwzapalnie i bakteriobójczo w niektórych chorobach skórnych.

Choroby żołądka – szczyptę sproszkowanego korzenia popijamy szklanką gorącej wody. Jeśli chory źle znosi proszek, można mu podawać herbatkę tatarakową. Jedną łyżkę suszonego korzenia zalać szklanką letniej wody i odstawić pod przykryciem na całą noc. Rano zagotować i wypić 1/2 szklanki ciepłej herbatki. Drugą porcję wypić przed 18 również ciepłą. Tataraku nie należy stosować przy rozwolnieniach!

Calmagina – tabletki zawierające kłącze tataraku, wyciągi z krwawnika i tysiącznika oraz olejek koprowy. Stosuje się doustnie 1 – 2 tabletki 2 – 3 razy dziennie na 30 min przed jedzeniem, popijając małą ilością wody w braku łaknienia i nieżytach przewodu pokarmowego.

Carvomin – płyn zawierający wyciągi z 6 ziół. Stosuje się jako środek zwiększający apetyt, poprawiający trawienie i zapobiegający wzdęciom.

Cholagogum – krople zawierające wyciągi z 10 ziół oraz niezbędne naturalne fosfolipidy. Stosuje się w przewlekłym zapaleniu pęcherzyka żółciowego, zaburzeniach czynnościowych dróg żółciowych i w kamicy żółciowej.

Enatin – kapsułki zawierające olejki eteryczne z 3 roślin. Stosuje się w kamicy żółciowej i moczowej, nieżycie pęcherzyka żółciowego i zaburzeniach w przepływie żółci.

Źródło:
Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie – Aleksander Ożarowski i Wacław Jaroniewski
Marta Leśnicka – Zielska zioła i ziółka

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

nalewka tatarakowa
nalewka z tataraku
nalewka z kłącza tataraku
nalewka z tataraku właściwości
jak zrobic olejek z tataraku
kłącze tataraku do picia
na co pomaga klacze tataraku
jak zrobić nalewkę z tataraku
nalewka z tataraku ziołolecznictwo
dawniej o tataraku

Jeżyna fałdowana

Posted on 7 czerwca 2013 by admin

Comments off

Jeżyna fałdowana – Rubus plicatus W. et N

Jeżyna fałdowana jest kolczastym krzewem z rodziny Różowatych (Rosaceae). Rośnie w Europie, Azji oraz Ameryce Pomocnej. W Polsce występuje na nizinach i w niższych partiach górskich, w lasach, zaroślach, na miedzach i przydrożach. Na terenie naszego kraju można spotkać około 50 gatunków jeżyn, z których wiele nadaje się do wykorzystania w lecznictwie.

Jeżyna fałdowana posiada pędy do 1,5 m wysokie, jesienią dość silnie łukowato wygięte. Kolce średnio duże, zaostrzone, nieco zakrzywione. Liście nieparzysto pierzastozłożone. Listki, najczęściej pięć, spodem miękko owłosione, ostro nierówno piłkowane, najczęściej za młodu wzdłuż nerwów sfałdowane. Listek szczytowy przeważnie sercowaty. Kwiaty promieniste o płatkach białych lub jasnoróżowych. Owoce posiada czarne, jadalne, bardzo smaczne.

Do potrzeb zielarskich pozyskuje się wiosną i na początku lata wyrośnięte liście i suszy w przewiewnym i zacienionym miejscu. Surowcem leczniczym jest liść jeżyny – Folium Rubi fruticosi. Jest to termin tradycyjny, utrzymujący się od wielu dziesiątków lat w lecznictwie. Owoce jeżyny są masowo pozyskiwane do celów spożywczych. Niekiedy bywają suszone po zerwaniu w stanie dojrzałym, gdy są jeszcze jędrne i nieprzejrzałe. Po wysuszeniu w suszarniach ogrzewanych, początkowo w temp. około 30°, a następnie do 40°C uzyskuje się owoc jeżyny – Fructus Rubi fruticosi. Oba surowce trzeba przechowywać w opakowaniu w miejscach suchych i ciemnych, a owoce chronić od owadów.

Liście jeżyny posiadają garbniki, flawonoidy, kwasy organiczne, inozyt, witaminę C i sole mineralne. W owocach występują cukry, kwasy organiczne, barwniki antocyjanowe, witamina C, pektyny i sole mineralne. Liście jeżyny wykazują działanie przeciwbiegunkowe, przeciwzapalne i przeciwbakteryjne na układ pokarmowy, także u małych dzieci. Zwiększają poza tym nieznacznie ilość wydalanego moczu i działają nieco napotnie. Delikatnie regulują przemianę materii i zwiększają wydalanie z moczem toksycznych metabolitów. Sok ze świeżych owoców jeżyny, podobnie jak z malin, jest powszechnie stosowany jako środek dietetyczny. Wykazuje działanie przeciwgorączkowe i napotne. Przetwory z jeżyn, używane w zalecanych dawkach, nie wywołują odczynów szkodliwych.

Odwary z liści jeżyny stosuje się głównie w podostrych i przewlekłych dolegliwościach żołądka i jelit różnego pochodzenia, objawiających się stanem zapalnym błon śluzowych przewodu pokarmowego, zawyżonym rozwojem flory bakteryjnej, skłonnością do biegunek, bólami brzucha i wzdęciami. Są czasami stosowane jako lek łagodnie moczopędny, napotny, poprawiający przemianę materii i ogólnie odtruwający, w chorobach z przeziębienia, a nawet pomocniczo w grypie. Stosowane również jako namiastka herbaty. Zewnętrznie odwary z liści jeżyny używa się do przemywań oraz do płukań jamy ustnej i gardła. Także do kąpieli w świądzie skóry, wyprysku i trądziku.

Przetwory z jeżyn

Odwar z liści jeżyny – 1.5 łyżki liści jeżyny zalać dwoma szklankami letniej wody. Ogrzewać do wrzenia i gotować na małym ogniu pod przykryciem 3 min. Odstawić na 15 min i przecedzić. Pić 2 – 3 razy dziennie po 1/3 – 1/2 szklanki między posiłkami w niedomaganiach przewodu pokarmowego. Zewnętrznie zaleca się do płukania i okładów.

Napój z owoców jeżyny – wlać dwie łyżki soku z owoców jeżyny do 1 szklanki przegotowanej, ciepłej wody. Stosować do picia w chorobach gorączkowych w zastępstwie soku malinowego.

Zioła powstrzymujące biegunkę ? zmieszać 40 g liści jeżyny i po 20 g owoców borówki czernicy i kłączy pięciornika. Zalać 1 – 2 łyżki ziół 1 – 1.5 szklanki wody. Ogrzewać do wrzenia i gotować powoli pod przykryciem 3 – 5 min. Odstawić na 10 min i przecedzić. Pić 1-3 razy dziennie po ? – 1 szklance w zależności od stopnia nasilenia biegunki oraz wieku chorego. Zalecane dla dorosłych i dzieci.

Zioła wzmacniające – zmieszać po 30 g liści jeżyny i ziela krwawnika oraz po 20 g kwiatów lipy i ziela pięciornika gęsiego. Zalać jedną łyżkę ziół jedną szklanką ciepłej wody. Ogrzewać powoli pod przykryciem do wrzenia i gotować 3 – 4 min. Odstawić na 10 min i przecedzić. Można osłodzić miodem i podawać dzieciom po 2 łyżki 2 – 3 razy dziennie, małym dzieciom połowę dawki. Działa jako środek wspomagający w odrze, zwiększający odporność organizmu.

Zioła jako namiastka herbaty – zmieszać 20 g liści jeżyny i po 10 g liści maliny, liści pokrzywy i wysuszonej skórki z jabłka oraz 5 g liści poziomki. Zaparzać tak jak chińską herbatę. Działa korzystnie na układ pokarmowy, zapobiega wzdęciom, zgadze i odbijaniu.

Źródło: Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie – Aleksander Ożarowski i Wacław Jaroniewski

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

Rubi fruticosi antiseptic

Choroba wieńcowa

Posted on 31 maja 2013 by admin

Comments off

Połowę przyczyn zgonów w Polsce upatruje się w chorobach krążenia. Wśród przyczyn umieralności uplasowały się na pierwszym miejscu. Umieralność z powodu zawału serca w Polsce należy do najwyższych w Europie. Z danych Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego dowiadujemy się, że zawał serca w naszym kraju powoduje zgon około 100 osób, a ogółem z powodu chorób układu krążenia umiera prawie 500 osób każdego dnia. 20 % tych zgonów to zgony przedwczesne tzn. osoby poniżej 65 roku życia. Choroby układu krążenia są także jedną z głównych przyczyn chorób przewlekłych. Wniosek nasuwa się sam – musimy zacząć troszczyć się o serce i zdrowie!

Co to jest choroba wieńcowa?

Do schorzeń układu krążenia, które stanowią największe zagrożenie zalicza się chorobę niedokrwienną serca spowodowaną miażdżycą tętnic, przede wszystkim tych, które bezpośrednio oplatają w kształcie wieńca całe serce i dostarczają mu z krwią tlenu i składników odżywczych. Choroba wieńcowa przeważnie rozwija się powoli i daje objawy dopiero po jakimś czasie. Przez długie lata, nawet w zaawansowanym stadium, może być bezobjawowa. Najczęściej stwierdza się stabilną postać choroby wieńcowej.

Specyficznym objawem stabilnej choroby wieńcowej jest ból w klatce piersiowej. Jest umiejscowiony za mostkiem i ma charakter przeszywający, rozpierający, dławiący. Przez chorych jest określany jako uczucie ciężaru, pieczenia, gniecenia lub ciasnoty w klatce piersiowej, przeważnie połączone z uczuciem duszności. Stąd inna nazwa choroby – dusznica bolesna albo dławica piersiowa. Zwykle ból wywoływany jest przez wysiłek fizyczny i szybko ustępuje po jego zaprzestaniu. Bardzo często występuje po wstaniu z łóżka, w czasie wykonywania wymagających wysiłku codziennych czynności porannych, może to być np. odśnieżanie samochodu)

Objawy choroby wieńcowej

Niekiedy ból wywołany jest przez stres, zimne powietrze, wzrost ciśnienia tętniczego lub zbyt duży posiłek. Przeważnie promieniuje do szyi, barków często lewego, przyśrodkowych części ramion i przedramion lub małego i serdecznego palca, najczęściej lewej ręki. Może również promieniować do żuchwy, pleców lub nadbrzusza. Często towarzyszą mu niepokój, zlewne poty, strach, uczucie drętwienia rąk, czasami nudności. Trzeba pamiętać, że niekiedy ból może wystąpić tylko w miejscach promieniowania bez lokalizacji zamostkowej. U niektórych chorych, przede wszystkim starszych mogą występować inne objawy rozwijającej się choroby wieńcowej jak zawroty głowy, omdlenia, uczucie dyskomfortu po posiłkach, głównie ciężkostrawnych, uczucie braku tchu nawet po małym wysiłku, osłabienie, zmniejszenie tolerancji wysiłku, uczucie kołatania serca w klatce piersiowej.

W stabilnej chorobie wieńcowej ból występuje najczęściej nie dłużej niż 10 – 15 minut i ustępuje samoczynnie w ciągu kilku minut od ustąpienia czynnika wywołującego go lub po zastosowaniu podjęzykowo nitrogliceryny. Jeśli ból i towarzyszące mu objawy nie zanikają nawet po zastosowaniu leków lub po ustąpieniu powtórnie wracają z coraz większym nasileniem należy podejrzewać wystąpienie w krótkim czasie ostrego zespołu wieńcowego. Trzeba wtedy niezwłocznie wezwać pogotowie ratunkowe.

Przyczyny choroby wieńcowej

Czynnikami usposabiającymi do występowania choroby wieńcowej serca są:

– Zdiagnozowana miażdżyca tętnic – zapracowujemy sobie na nią od młodości.
– Wiek – im człowiek starszy, tym ataki częstsze.
– Schorzenia krążenia w rodzinie (dziedziczność chorób).
– Wysoki poziom cholesterolu LDL, niski HDL, wysokie trój glicerydy.
– Palenie papierosów. Jest udowodnione, że dym tytoniowy zawiera składniki silnie kurczące tętnice, a także rzyspiesza rozwój nieodwracalnych zmian miażdżycowych.
– Cukrzyca, która podstępnie niszczy naczynia krwionośne, może nie dawać żadnych objawów sercowych do tzw. „niemego” zawału serca włącznie.
– Nadciśnienie tętnicze, które nie leczone prowadzi do niebezpiecznych powikłań i przyspiesza rozwój miażdżycy.
– Otyłość, nadwaga co dla serca i układu krążenia to dodatkowe naczynia krwionośne, a więc nadmierna praca.
– Przesada z alkoholem, który niszczy i obciąża układ krążenia, prowadzi do przerostu serca i jego patologicznych zmian. Przewlekli alkoholicy żyją często krócej.
– Znikoma aktywność fizyczna, która związana często z nadwagą i otyłością. Ruch jest lekarstwem numer jeden dla serca, krążenia, cukrzycy i otyłości, nic go nie zastąpi i jest za darmo.

Główne czynniki wywołujące ból wieńcowy to:

– posiłek
– wysiłek fizyczny
– zimne powietrze
– stres

Dławica piersiowa może przybierać inne nietypowe objawy. Są to tzw. „maski”:

– Duszność i zmęczenie, częściej u chorych starszych.
– Omdlenie lub stany przedomdleniowe także częściej u starszych.
– Nudności i wymioty, częściej w niedokrwieniu ściany dolnej serca.
– Bóle w prawym podbrzuszu podobne do zapalenia wyrostka robaczkowego.

Leczenie klasyczne choroby wieńcowej

Duży postęp w medycynie jest niezaprzeczalny. Mamy dużo nowych leków, technik diagnostyczno – leczniczych, są wykonywane zabiegi ratujące życie. Dużo jednak zależy od samych pacjentów, którzy powinni sami zmienić swoje długie, niedobre dla zdrowia przyzwyczajenia: skończyć z paleniem, odpowiednio się odżywiać, być w ruchu, systematycznie stosować się do zaleceń lekarskich. Tego nie zastąpi żaden lek. Jeśli chory na wieńcówkę pali, popija, nie leczy się regularnie, woli oglądanie tv niż spacer i ruch, a do tego objada się niezdrowymi „śmieciami” spożywczymi, to jego zachowanie jest co najmniej niepoważnie. Trzeba więc zacząć zapobiegawczo dbać o siebie i najbliższych.

Leczenie wieńcówki obejmuje:

Likwidowanie czynników ryzyka miażdżycy, w szczególności: palenia tytoniu, otyłości, zaburzeń cholesterolowych, upośledzonej tolerancji glukozy i cukrzycy, nadciśnienia tętniczego.
Leczenie chorób nasilających dławicę piersiową, takich jak anemia, nadczynność tarczycy.
Leczenie przeciwpłytkowe w celu zapobiegania incydentom zakrzepowym. Do leków przeciwpłytkowych hamujących zlepianie się płytek krwi i tworzenie zakrzepów i zatorów zaliczamy: kwas acetylosalicylowy np. Acard, Polocard, Aspiryn Protect, Cardiopirin. Inne leki rozrzedzające krew stosowane pod nadzorem lekarskim to Ticlid, Ticlo, Acenocumarol. W czasie stosowania tych leków trzeba badać krzepliwość krwi. Zbytnie jej rozrzedzenie może doprowadzić do krwotoków, a zagęszczenie do zakrzepów i zatorów. Nie można samemu łączyć tych leków.
Leczenie przeciwniedokrwienne.
Przyjmowanie leków, które obniżają poziom złego cholesterolu oraz trójglicerydów i innych leków – w tym rozszerzających naczynia wieńcowe, zmniejszających zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, obniżających ciśnienie krwi, przeciwcukrzycowych itp. Lekarstwa te wydawane są wyłącznie na receptę lekarską.

Dobra rada – leków obniżających cholesterol, krążeniowych nie należy popijać sokiem grejpfrutowym. Najbezpieczniejsza jest niegazowana, niskozmineralizowana woda mineralna. Wody gazowane przeważnie podnoszą ciśnienie krwi i przyspieszają tętno.

Stosowanie nitrogliceryny

Nitrogliceryna to stary, ale skuteczny lek doraźny zapobiegający nagłym incydentom zawałowym serca poprzez silny rozkurcz naczyń wieńcowych. Jednakże, aby mieć z niej pożytek, trzeba stosować się do kilku dobrych rad i wskazań:

Nitrogliceryna występuje w postaci tabletek i aerozolu. Jest ona wrażliwa na temperaturę i światło, łatwo rozkłada się do nieaktywnych związków – należy więc przechowywać ją w lodówce lecz nie w zamrażalniku.
Stosuje się ją podjęzykowo wtedy szybko się wchłania. Niezwłocznie po ustąpieniu bólu serca trzeba resztkę jej wypluć, ponieważ silnie rozszerza także naczynia mózgowe i może spowodować silne bóle głowy, a nawet omdlenia.
Ponieważ mocno rozszerza naczynia tętnicze, a przy tym obniża ciśnienie krwi, trzeba uważać na przyjmowanie jej z innymi lekami obniżającymi ciśnienie. Jest ona lekiem doraźnym, a nie stałym. Nie używać jej po upływie daty ważności, która jest niestety krótsza niż innch leków, nie można zatem robić zapasów tego leku.
Przechowywać z dala od dzieci i osób postronnych.
Nie należy częstować nią znajomych czy krewnych, nawet jeżeli chorują na choroby serca.

Leczenie zabiegowe czyli inwazyjne

W tym przypadku robi się balonikowanie tętnic wieńcowych, zakłada się stenty czyli sprężynki rozprężające od wewnątrz zatkane tętnice a operacyjnie zakłada się by – passy.

Balonikowanie tętnic wieńcowych – czyli przezskórna wewnątrznaczyniowa angioplastyka wieńcowa (PTCA) polega na poszerzeniu zwężonej tętnicy wieńcowej za pomocą balonu na cewniku wprowadzonym przez skórnie do tętnicy wieńcowej w celu przywrócenia prawidłowego ukrwienia mięśnia sercowego. Coraz częściej wszczepia się stenty, specjalne sprężynki do światła naczynia wieńcowego w celu zwiększenia i utrzymania jego drożności.
By – passy czyli zabieg wszczepienia pomostów aortalno – wieńcowych (CABG) polega na wytworzeniu sztucznych połączeń między aortą, a tętnicami wieńcowymi, które omijają miejsce zwężenia, co zapewnia lepsze ukrwawienie niedokrwionego obszaru mięśnia sercowego. Do utworzenia by – passu zastosuje się: żyłę odpiszczelową, tętnicę piersiową, rzadziej żyły z ręki lub nogi.

Magnez dla serca

Magnez pozytywnie wpływa na organizm obniżając ciśnienie krwi, pomaga sercu poprzez rozkurczanie mięśni gładkich tętnic. Umożliwia więc rozszerzanie tętnic, pozwalając zwiększyć przepływ krwi i zmniejszyć ciśnienie wywierane na ścianki tętnic. Efektem działania magnezu jest zapobieganie powstawania zakrzepów, hamowanie zwapnienia naczyń krwionośnych i obniżanie poziomu cholesterolu, przeciwdziała odkładaniu się płytek miażdżycowych. Magnez współdziała z wapniem, aby zapewnić odpowiednie przewodzenie impulsów nerwowych. Niedobór magnezu w diecie wiąże się z utajoną tężyczką, schorzeniem objawiającym się kurczami, drganiami lub drżeniem mięśni ze względu na nadwrażliwość nerwów.

Magnez z vit. B6 x 60 tabletek

Magnez również jest potrzebny dla zdrowia nadnerczy i syntezy hormonów stresu nadnerczy. Działa razem ze składnikami odżywczymi, takimi jak: kwas pantotenowy, witamina C, witamina B6 i cynk. Wyżej wspomniane oddziaływanie magnezu na pracę układu nerwowego i mięśniowego łagodzi objawy często wiązane z reakcją na stres (np. lęk, napięcie nerwowe, kurcze, drgania mięśni, nadciśnienie, choroba wieńcowa itp.). Z preparatów magnezowych najbardziej przyjazny jest mleczan magnezu w połączeniu z witaminą B6. Takiego więc szukajmy w aptekach

Zioła dla serca

Spośród wielu ziół w leczeniu choroby wieńcowej pomocne są przede wszystkim:

Liście, kwiaty i owoce głogu – wzmacniają serce, jego pracę, staje się ona bardziej efektywna. Specyfiki z głogu wzmacniają siłę skurczu mięśnia sercowego, skracają czas między kolejnymi skurczami serca, zwiększają przewodzenie w układzie przewodzącym w mięśniu sercowym oraz zmniejszają pobudliwość komór serca.

Owoce aminka egipskiego – wyróżniają się one siłą działania rozkurczającego na mięśnie gładkie naczyń wieńcowych, powodują również zwiększenie objętości wyrzutowej serca. Nie wpływają zaś na ciśnienie krwi ani nie poprawiają akcji serca. Działanie rozkurczające na mięśnie gładkie związków czynnych owoców aminka powoduje zwiększenie przepływu krwi w naczyniach wieńcowych i w mięśniu sercowym.

Liście rozmarynu – działają wzmacniająco na funkcjonowanie serca i zwiększają przepływ wieńcowy, stosowane są też w osłabionej pracy serca.

Mieszanka na chorobę niedokrwienną serca

1. Kwiatostan głogu
2. Ziele serdecznika
3. Ziele skrzypu
4. Liść melisy
5. Ziele ruty

Zioła w równych częściach mieszamy i robimy napar z łyżeczki mieszanki na szklankę wody. Pijemy dwa razy dziennie po jednej szklance naparu.

Mieszanka na chorobę niedokrwienną serca z nadciśnieniem tętniczym

1. ziele jemioły
2. liść melisy
3. ziele serdecznika
4. kwiatostan głogu
5. ziele ruty
6. korzeń kozłka

Zioła w równych częściach mieszamy i sporządzamy odwar z jednej łyżeczki mieszanki na szklankę wody. Pijemy 2 razy dziennie po szklance odwaru.

Mieszanka przeciwmiażdżycowa

1. Liść lub ziele ruty – 10 g
2. Korzeń kozłka – 10 g
3. Owoc kminku – 20 g
4. Liść melisy – 20 g
5. Kwiaty głogu – 20 g

Wsypujemy 1.5 łyżki ziół do termosu i zalewamy dwoma szklankami wody wrzącej, zakręcamy termos i odstawiamy na 1 – 2 godz. Pijemy po 1/2 szklanki 3 razy dziennie między posiłkami.

Dekalog zdrowego serca

1. Odżywiaj się racjonalnie: jadaj codziennie co najmniej 40 dag surowych jarzyn i owoców, tłuszcze zwierzęce zastąp roślinnymi, obniż do minimum spożycie soli kuchennej i czerwonego mięsa, zamiast cukru miód, unikaj słodyczy.

2. Nie pal papierosów, nie pij alkoholu i zbyt mocnej kawy.

3. Unikaj nadwagi i otyłości, gdyż to większa ilość naczyń krwionośnych zarazem większe obciążenie serca.

4. Spraw sobie dużo ruchu, codziennie przejdź co najmniej 4 kilometry. Uprawiaj pływanie, jazdę na rowerze itp. Nie przesiaduj długo przed telewizorem.

5. Stosuj leki ekologiczne, zawierające m.in. przeciwutleniacze.

6. Często kontroluj poziom ciśnienia tętniczego krwi i lipidów w surowicy krwi.

7. Poddawaj się corocznym kontrolnym badaniom lekarskim, nawet jeżeli czujesz się zdrowy, nie lekceważ objawów chorobowych.

8. Podchodź optymistycznie do życia, unikaj silnych stresów i nerwowego trybu życia.

9. Unikaj bezczynności. Jeżeli jeszcze nie masz hobby, poszukaj sobie jakąś pożyteczną
Pasję. Nie rób nic wbrew własnej woli i sumieniu.

10. Rozumnie pracuj i wypoczywaj, dbaj o prawidłowy sen. Wypoczywaj na czystych terenach zażywając dużo ruchu.

Pamiętaj, Twoje serce w Twoich rękach!

Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Paweł Glugla

Gotowe leki ziołowe mające zastosowanie w leczeniu chorób serca

HERBAPOL KRAKÓW głóg 30 kapsułek

Skład: Owoc głogu, węglan magnezu oraz składniki kapsułki. Głóg z magnezem stanowią uzupełnienie diety poprawiającej ogólne działanie układu krążenia. Idealnie dobrany skład polecany jest zwłaszcza w okresach wzmożonego napięcia nerwowego i stanach łatwego męczenia. Głóg z magnezem poprawia krążenie w organizmie, łagodnie obniża ciśnienie krwi i usprawnia pracę serca.

ALITOL 48 kapsułek

Sklad: 1 kapsułka zawiera: 270 mg olejowy wyciąg z czosnku w stosunku 1:1. Preparat Alitol jest lekiem naturalnym i może być stosowany przez długi czas. Może stanowić lek uzupełniający stosowany razem z innymi lekami. Dawka dobowa wynosi 1-2 perełki. Lek należy stosować przed posiłkami najlepiej z mlekiem.
Alitol, perełki zawierają olejowy wyciąg czosnku, co zapewnia trwałość i stałą zawartość substancji czynnej ? alicyny.

CEDRUS olej cedrowy 100 ml

CEDRUS olej wytwarzany z orzeszków cedru syberyjskiego. Zawiera w 100 g 92,6 mg witaminy E oraz witaminy B1, B2 i ponad 90 % nienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3, omega-6, omega-9. Dawkowanie: 2,5 do 10 ml rano przed posiłkiem. Preparat zmniejsza ryzyko zawału serca, udaru mózgu i choroby wieńcowej.

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

zapchane żyły
zapchane żyły objawy
zatkane źyły
zatkane zyly
dusznica bolesna naturalne metody
ziola na chorobe wiencowa
leki na więncówkę
co rozszerza żyły
objawy zapchanych żył
zatkane żyły objawy