Author Archives: admin

Samoodmładzanie poprzez odżywianie

Posted on by admin
Comments off




W procesie samoodmładzania naszego organizmu niezwykle istotne jest to co spożywamy na co dzień. Należałoby tutaj na wstępie zauważyć, że natura zadbała o wszystko co niezbędne dla człowieka. Jednak ciągle o wielu ważnych sprawach nie wiemy, ponieważ są one nie odkryte jeszcze przed nami. Osoby, którzy wiedzą na ten temat więcej od innych – nie zawsze chcą dzielić się wiadomościami z innymi ludźmi.

Jeszcze do niedawna ezoteryka czyli wiedza tajemna była raczej mało rozpowszechniona. O wielu sprawach powinniśmy wiedzieć, choćby po to, abyśmy mogli żyć zgodnie z prawami natury, które powinny być znane od dzieciństwa do starości w celu ich przestrzegania. Zdrowie człowieka jest i powinno być najważniejsze w całym jego życiu.

W znacznym stopniu zdrowie zależy od odżywiania się. Żeby dobrze się odżywiać potrzebujemy czasu na przygotowanie się – zarówno do posiłku, jak i samego posiłku. W młodości gonimy za pieniędzmi, za karierą, nie oszczędzamy zdrowia i zdrowe odżywianie zupełnie nas nie obchodzi. Wpadamy do baru, restauracji, czy w domu, zjadamy co się nawinie i z powrotem do pracy. Mając lat trzydzieści czujemy się zmęczeni życiem, bo niestety w ogóle o siebie nie dbaliśmy. Dlatego należy zawczasu pomyśleć o samoodmładzaniu poprzez jedną z metod, jaką jest odżywianie. Każdy posiłek powinniśmy jeść ze smakiem.

Zadbaj o siebie

Jeśli masz zamiar być zdrowy i długo żyć należy samemu o siebie zadbać. Jeśli nękają cię choroby to znaczy, że nie odżywiasz się tak jak pragnie tego twój organizm. Większość chorób ma swoją przyczynę i w dużej mierze zależy od spożywanych posiłków. Najlepiej jeść produkty z tego rejonu w którym żyjemy. Najlepiej samo odmładzanie rozpocząć od 33 roku życia. Wiele ludzi czuje strach przed starością, więc tym bardziej powinni zacząć samoodmładzanie, tj. wziąć odpowiedzialność za to co jedzą. W ostatnich latach temat samoodmładzania poruszany jest dość często – jednak nikt nie mówi konkretnie jak to zrobić. W tym artykule poznasz przepisy, które trzeba wypróbować, odpowiednio przyrządzić posiłki i spożywać je ze smakiem.

Danie odmładzające nr 1

l. Dojrzały ogórek.
2. Pokrojone jabłko.
3. 4 listki winorośli – drobno posiekać.
4. 10 łodyg górnych hyzopu lekarskiego – posiekać i obciąć od góry 2,5 cm.
5. Dodać miąższ z gruszki lub brzoskwini.
6. 100 g wina z winogron.
7. 50 gram miodu świeżego i wielokwiatowego.

Wszystkie składniki mieszamy ze sobą. Kierowcy niestety muszą zrezygnować z wina. Jest to przepis astrologiczny z południowej Grecji. Sałatkę tą stosują w swoim jadłospisie greccy wieśniacy, którzy żyją długo i dobrze wyglądają i dobrze się czują w podeszłym i starczym wieku. Aktualnie wszystkie składniki można zdobyć u nas. Hyzop jest do kupienia w sklepach nasiennych. Wiele osób uważa hyzop lekarski za chwast, tymczasem kiedyś tę roślinę siali duchowni i chłopi. Hyzop to roślina, która oczyszcza organizm, pobudza wydzielanie i prawidłową pracę żołądka. Liście winorośli wzmacniają serce i usprawniają oczyszczanie jelit. Jabłka i gruszki to witaminy. Ogórek pozytywnie działa na żołądek, serce i nerki, jak również skórę. Wszystkie rośliny muszą być dojrzałe.

Danie odmładzające nr 2

Herbata z mięty pieprzowej, herbata z szałwii

W zwyczaju mamy picie herbat indyjskich, chińskich, cejlońskich, indonezyjskich czy gruzińskich. Jednak do prawidłowej pracy żołądka jest potrzebna mięta pieprzowa. Często można spotkać ludzi spoconych. Powodem bywa zła praca nerek. Herbata z szałwii pozytywnie działa na nerki, dziąsła, zęby, gardło i drogi oddechowe. Wystarczy parę razy w tygodniu wypić tę herbatę i organizm zaczyna funkcjonować prawidłowo.

Danie odmładzające nr 3

Potrawy bezmięsne

Pożywienie mięsne, które jemy na co dzień odkłada tłuszcze w naszych żyłach, które następnie są nimi zanieczyszczone. Dlatego należy oczyszczać żyły z zalegających tłuszczów i cholesterolu, który może być zbyt wysoki. U nas dawno zarzucono coś takiego jak post. Nie rozumiejąc istoty sprawy uznano w poprzednim systemie poszczenie za coś niewłaściwego, bo zalecały to religie. Lenin uznał religię za opium dla ludu. Okazuje się, że opium to z jednej strony narkotyk, ale z drugiej jest lekarstwem, które podaje się choremu po operacji, np. na hemoroidy.

Islamiści uznają 40 dni w Ramadanie. Tyle dni postu przywraca im wspaniałe samopoczucie i odpowiednią sprawność organizmu. W Ramadanie muzułmanie nie tylko nie spożywają mięsa, ale nie piją alkoholu. Dlatego najczęściej są zdrowsi od chrześcijan. Jeśli nie chce się chorować dzisiaj na choroby cywilizacyjne należy wiedzieć jak się ochronić przed nimi.

Danie odmładzające nr 4

Owcze i kozie mleko oraz przetwory z nich

Kozie mleko zapobiega alergii i jest bardzo zdrowe dla organizmu, o tym większość z nas wie. Natomiast o owczym mleku mówi się i pisze mało. Niewybaczalny błąd. Powinniśmy wiedzieć, że owcze mleko nie tylko odmładza organizm człowieka, ale zapobiega nowotworom. Wypicie dwóch szklanek owczego mleka dziennie i systematycznie na pewno zapobiega rozwojowi choroby w naszym organizmie. O tym się nie mówi. Wyroby takie jak ser owczy czy bryndza nie są powszechne w naszym społeczeństwie, jednak są to potrawy niezwykle zdrowe i korzystne dla naszego organizmu. Nie czekajmy biernie na chorobę zapobiegajmy jej korzystając z przetworów z owczego mleka. Pijąc owcze ciepłe mleko odmładzamy komórki somatyczne i zapobiegamy zachorowaniom.

Danie odmładzające nr 5

Eliksir młodości

Przed wieloma wiekami mnisi tybetańscy zauważyli, że taka roślina jak czosnek ma właściwości super odmładzające. Kilka lat temu osobiście testowałem to na swojej rodzinie. Mimo podeszłego wieku osoby spożywające preparat czosnkowy czuły się dobrze i były pełne sił. Eliksir młodości do odżywiania komórek somatycznych zrobiony jest następująco:

250 g czosnku wyciśnięte do słoika z białym wytrawnym winem z winogron
100 g świeżego miodku wielokwiatowego
50 g soku z cebuli
250 g aloesu 3.5 rocznego zmielonego w maszynce do mięsa

Po 14 dniach przechowywania w ciemnym miejscu, odcedza się zawartość i eliksir gotowy. Ten preparat może być także lekarstwem na wiele chorób, które nas gnębią. Nikomu nie zaszkodzi, a pomóc może.

Danie odmładzające nr 6

Kapusta z sałatą zagotowana daje wspaniały efekt. Odmładza. Jeszcze lepszy efekt jest, gdy jemy te warzywa na surowo.







Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Michał Palij

Categories: Porady, Zdrowe odżywianie | Tags: , ,

Odchudzanie w rytmie biologicznego zegara

Posted on by admin
Comments off




W naszym kraju mówimy o epidemii otyłości. Z badań TNS OBOP z 2008 r. wynika, że 46% naszych rodaków cierpi na nadwagę lub otyłość. Według danych WHO w 2005 r. na świecie było 400 mln osób otyłych, a 1,6 mld osób miało nadwagę. Przewidywania na 2015r. prognozują spory wzrost zachorowań na otyłość – około 700 mln osób, wzrośnie także liczba ludzi z nadwagą do 2,3 mld. WHO uznała otyłość za najgroźniejszą chorobę przewlekłą, która nie leczona prowadzi do powstania chorób układu krążenia, cukrzycy typu 2, zespołu metabolicznego, zaburzeń hormonalnych, jak również zwiększa ryzyko zachorowań na niektóre rodzaje nowotworów.

Wskaźnik BMI

Definicja otyłości to nadmierne, patologiczne nagromadzenie się tkanki tłuszczowej w organizmie, które może być niebezpieczne dla zdrowia lub życia. Dla dokładnego określenia stopnia zaawansowania otyłości wykorzystuje się wskaźnik BMI z ang. body mass index. Wartość BMI uzyskujemy dzieląc masę ciała, wyrażoną w kilogramach, przez wzrost wyrażony w metrach i podniesiony do kwadratu (kg/m2 ). Zgodnie z wytycznymi WHO istnieją trzy stopnie otyłości:
1 stopień – BMI 30,0 – 34,9
2 stopień – BMI 35,0 – 39,9
3 stopień – BMI > 40

Trzeci stopień otyłości definiowany jest otyłością olbrzymią lub śmiertelną. Nadwagę rozpoznajemy, gdy wartość BMI waha się pomiędzy 25,0 – 29,9. Odpowiednia wartość BMI dla dorosłego człowieka powinna mieścić się w granicach 18,5- 24,9.

Przyczyny otyłości

Generalną przyczyną otyłości jest dodatni bilans energetyczny, czyli jedzenie większej ilości pokarmów w stosunku do potrzeby organizmu. Sytuacji tej sprzyja zbyt mała aktywność fizyczna lub całkowity jej brak. Następnymi czynnikami są: zaburzenia hormonalne, rzadkie choroby genetyczne oraz nieprawidłowości metaboliczne, np. zespół Cushinga. Osoby otyłe często posiadają obniżoną samoocenę i narzekają na zły nastrój. Leczenie otyłości jest sprawą bardzo skomplikowaną, ponieważ choroba ta dotyka także obszarów psychiki. Niektóre postaci otyłości z sukcesem można leczyć w gabinecie psychologa lub psychiatry. Warto także zasięgnąć porady dietetyka.

30-dniowy Praktyczny Kurs Odchudzania – poznaj szczegóły

Zegar biologiczny

Z rana kawa, zjedzenie śniadania w biegu lub wcale, w pracy stres, a do tego ponownie kawa i słodycze, aby prędko zaspokoić głód. Wieczorem obiadokolacja to najczęściej jedyny większy posiłek. Przy takim sposobie życia o schudnięciu nie może być mowy, pomimo, że w ciągu dnia zjadamy mało kalorii. Prawda o najskuteczniejszej diecie odchudzającej mieści się w starym powiedzeniu: „Śniadanie należy zjeść jak król, obiadem podzielić się z przyjacielem, a kolację oddać wrogowi”.

Królewskie śniadanie

Śniadanie najkorzystniej zjeść w ciągu 1,5 godziny od przebudzenia, najlepiej między godziną 7:00 a 9:00. Żołądek wydziela wtedy najwięcej soków trawiennych. To właśnie o tej porze uaktywniają się enzymy pomocne w trawieniu tłuszczów – dlatego to najlepsza pora na wysokokaloryczne danie. Duży posiłek w tych godzinach nie spowoduje tycia, wręcz przeciwnie, zdrowy i prawidłowo zbilansowany doda energii. Należy pamiętać, że po 8 godzinach snu organizm przestawił się na głodowanie. Spożytkował już tłuszcz i zaczyna spalać mięśnie oraz inne tkanki. Dlatego nie zjedzenie śniadania jest jedną z najgorszych i nieskutecznych sposobów odchudzania. Po całonocnej głodówce również mózg domaga się wzmocnienia. Aby mógł pracować na najwyższych obrotach, potrzebuje zasilenia – glukozy, która przedostając się do krwi, daje energię neuronom.

Śniadanie powinno więc być bogate w węglowodany znajdujące się np.: w ciemnym pieczywie czy płatkach śniadaniowych. Niezbędne jest również białko, składniki mineralne i witaminy. Korzystnie jest więc wypić szklankę mleka lub soku owocowego. Godziny przedpołudniowe 9.00 – 11.00 to dobry czas na małą przekąskę. W tym czasie na najwyższych obrotach pracuje trzustka. Można zjeść kawałek ciasta do kawy, kostkę czekolady, najlepiej gorzkiej. Insulina wytwarzana przez trzustkę poradzi sobie z nadmiarem cukru, a dostarczone kalorie organizm zdąży spalić. Dobrze też zjeść jogurt, najlepiej naturalny lub jakiś owoc.

Obiad z przyjacielem

Najlepsza pora na główny posiłek to czas między godziną 13.00 a 15.00. W tych godzinach najsprawniej pracuje układ trawienny, głównie jelito cienkie, przez które wchłanianie są substancje odżywcze z przyjmowanych posiłków. Jest to również czas działania enzymów rozkładających białka. Na obiad najlepsze są dania z zawartością wysokowartościowego białka i węglowodanów złożonych. W pracy najlepszym posiłkiem będzie skromna porcja sałatki z razowym makaronem, tuńczykiem i warzywami lub porcja zupy na chudym mięsie z dużą ilością warzyw. Dania tłuste i ciężkostrawne nie są polecane, ponieważ osłabiają koncentrację. Przekąskę, na przykład banana lub jabłko, można zjeść około godziny 16.00

Kolacja dla wroga

Nasz żołądek kończy trawienie około godziny 19.00, jego najgorsza wydajność przypada między 19.00 a 21.00. Z tego względu wieczorem można sobie pozwolić na zjedzenie niedużego posiłku, którego żołądek jeszcze zdąży strawić. To najodpowiedniejsza pora na lekkie danie z warzyw gotowanych na parze, pieczonej ryby lub kawałka chudego mięsa. Ciężkostrawne dania, tłuste i obfite, zalegać będą w żołądku i obciążać organizm, co może odbić się na jakości snu. Należy również zrezygnować z dań smażonych i wzdymających, z dużą ilością warzyw strączkowych i kapustnych. Nie polecane jest podjadanie słodyczy i słonych przekąsek – zostaną one zamienione w tłuszcz. Posiłek, identyczny pod względem kalorycznym, rano organizm bardzo dobrze przyjmie, natomiast wieczorem z niego nie skorzysta. Organizm ma swój porządek, którego nie należy zakłócać, tylko należy się na niego przestawić. Przypomnijmy, że dzienne zapotrzebowanie energetyczne dla kobiet wynosi niezmiennie 2000 kcal, a dla mężczyzn 2500 kcal. Obliczono, że 1 kg masy ciała powstaje w wyniku nie spożytkowania 7000 kcal. Jak tu spalać nadwyżki energii, skoro 50 % wszystkich podróży samochodem w Europie ma odległość mniejszą niż 5 kilometrów. Jest to dystans który można przejechać rowerem w ciągu 15- 20 minut lub pieszo szybkim marszem w ciągu 30 – 50 minut

Leki wspomagające odchudzanie

A aptekach mamy do dyspozycji bardzo dużo leków odchudzających. Można podzielić je na:

– Przyspieszające spalanie tłuszczu i wzmagające termogenezę, zawierają m.in. kwas linolowy, L- karnitynę, cholinę, inozytol, metioninę, kofeinę i efedrynę.
– Hamujące apetyt, dające uczucie sytości, zawierają m.in. chrom, błonnik, kwas hydroksycytrynowy, ekstrakt z zielonej herbaty.
– Wiążące tłuszcz: zawierają zwykle chitosan, czyli substancję pozyskiwaną z pancerzy skorupiaków.
– Regulujące przemianę materii, występują najczęściej w formie zielonej i czerwonej herbaty oraz mieszanek z senesem lub kruszyną.
– Zastępujące posiłek. Są to najczęściej niskokaloryczne koktajle, zawierające pełnowartościowe białko, węglowodany o niskim indeksie glikemicznym, zestaw witamin i minerałów.

Antyfast – lek odchudzający

Jest to specjalistyczny, niezwykle skuteczny lek recepturowy, sporządzony ręcznie, przeznaczony dla osób otyłych, z nadwagą, odchudzających się, wspomagający odchudzanie i proces rozpadu tłuszczu, ułatwiający kontrolę wagi ciała, polecany głównie dla osób chcących utrzymać prawidłowy poziom podskórnej tkanki tłuszczowej.

W skład preparatu wchodzą m.in.

• ekstrakt gorzkiej pomarańczy – wspomaga metabolizm lipidów i węglowodanów, przyczynia się do degradacji tłuszczów.

• ekstrakt owoców cytrusowych (pomarańcza, grejpfrut, czerwona pomarańcza) i guarany – działanie odchudzające zostało udowodnione w badaniach klinicznych.

• ekstrakt z liści zielonej herbaty – zwiększa metabolizm tłuszczów, wzmacnia naturalny system ochrony organizmu przed szkodliwym działaniem wolnych rodników, ma korzystny wpływ na funkcjonowanie układu krwionośnego oraz poziom cukru we krwi. Badania farmakologiczne wykazały działanie przeciwzapalne i przeciwnowotworowe, które miałoby polegać głównie na hamowaniu powstawania wolnych rodników i hamowaniu karcynogenezy przez katechiny zawarte w herbacie. Substancje znajdujące się w zielonej herbacie zapobiegają rozwojowi bakterii wywołujących powstawanie płytki nazębnej. Ponadto hamują rozwój bakterii Helicobacter pylori, które są przyczyną wielu przypadłości żołądkowych, w tym także raka żołądka. W obrębie jelit herbata działa również przeciwbakteryjnie. Spożywanie ekstraktu zielonej herbaty hamuje także wchłanianie cukrów, czynność lipazy i przeciwdziała odkładaniu się tłuszczów w organizmie.

• L – karnityna – bierze udział w transporcie składników tłuszczu – kwasów tłuszczowych do centrów energetycznych, jakimi są mitochondria.

• chrom – uczestniczy we właściwym metabolizmie makroskładników odżywczych, wpływając na aktywność insuliny – hormonu regulującego procesy metabolizmu cukrów i tłuszczów. Pomaga również w utrzymaniu prawidłowego poziomu glukozy we krwi, bardzo istotne w cukrzycy, która towarzyszy otyłości.

• ekstrakt z karczocha – wspiera detoksykację, wspomaga należyte funkcjonowanie wątroby, układu pokarmowego oraz procesów trawienia, przyczynia się do prawidłowego poziomu tłuszczu we krwi.

• ekstrakt skrzypu polnego – wpływa pozytywnie na utrzymanie w optymalnym stanie paznokci włosów i skóry, działając moczopędnie pomaga usuwać toksyczne składniki metabolizmu w czasie odchudzania.

• ekstrakt z korzenia imbiru – zwiększa witalność i wspomaga system odpornościowy oraz metabolizm cukru znajdującego się we krwi.

• ekstrakt z pokrzywy – wzmacnia włosy, działa moczopędnie, głównie poprawia przemianę materii. Powinny ją używać osoby, które mają problemy z właściwą perystaltyką jelit, poprawia także stan naszej cery. Pokrzywa stosowana z umiarem idealnie pomoże nam uporać się z takimi dolegliwościami jak zaparcie czy zatwardzenie.

• witamina C nowej generacji – mikro kapsułkowany kompleks kwasu L – askorbinowego i naturalnych wosków roślinnych przyjazna dla żołądka, wzbogacona bioflawonoidami cytrusowymi. Wpływa na zachowanie odpowiedniej pracy układu immunologicznego, pomaga w ochronie komórek przed stresem oksydacyjnym. Zalecana dzienna porcja: l kapsułka 2 razy dziennie popijana dużą ilością wody, ok. 30 min. przed śniadaniem i 30 min. przed kolacją.







Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Tomasz Mrozowski

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

  • odchudzanie a zegar biologiczny
Categories: Porady | Tags: , , , , ,

Rotawirusy czyli grypa żołądkowa

Posted on by admin
4 komentarze




Dość często ostatnimi czasy dochodzą do nas informacje o rotawirusach oraz grypie żołądkowej. Rotawirusy, które są jednymi z wielu czynników wysoce zakaźnych niemowląt i starszych dzieci, jak również u dorosłych, sprawiają bardzo gwałtownie przebiegające objawy chorobowe ze strony przewodu pokarmowego. Nieodpowiednie postępowanie z chorym, jak również nie zgłoszenie się do lekarza skutkować może nawet epidemią. Dzieci przebywające w żłobkach, przedszkolach, szkołach narażone są na szczególnie szybkie zarażenie się od innych, którzy są lub niedawno byli chorzy. Rotawirusy powodują zapalenie żołądka i jelit u dzieci oraz u dorosłych. Mylenie pojęć i bagatelizowanie objawów skutkuje przekazywaniem rotawirusów innym – ludziom zdrowym. Niekiedy objawy zakażenia rotawirusami określane są jako zatrucie pokarmowe, błąd dietetyczny. W tym artykule przedstawiono metody postępowania w przypadku zakażenia rotawirusem.

Co ta są rotawirusy?

Rotawirusy to wydzielona grupa wirusów, które są najczęstszą przyczyną biegunek u niemowląt i dzieci. Rotawirusy, jako przyczynę choroby występującej u ludzi, zidentyfikowała w 1973 r. Ruth Bishop w Australii podczas badań kału dzieci chorych na biegunkę. Okazuje się, że prawie każde 5 letnie dziecko odchorowało biegunkę rotawirusową. Występuje 5 głównych grup rotawirusa: A, B, C, D oraz E, z czego trzy (A,B i C) są zaraźliwe dla ludzi. Najbardziej pospolity jest wirus z grupy A, ponieważ jest przyczyną około 90 proc. wszystkich zakażeń rotawirusowych wśród ludzi. Pozostałe są mniej ważne.

Rotawirusy atakują i niszczą komórki wyścielające jelito cienkie. Nie potrafi zniszczyć ich zamrażanie oraz inkubacja przez godzinę w temp. 56 st. C. Rotawirusy posiadają dość niezwykłe właściwości. Mianowicie cechują się dużą stabilnością w środowisku zewnętrznym. Podgrzewanie w ponad 60 st. C niszczy je dopiero po 30 minutach. Na powierzchniach, przedmiotach mogą przeżyć około 60 dni. Niszczą je specyfiki dezynfekcyjne posiadające związki aktywnego chloru. Co prawda chlor ma niezbyt przyjemny zapach, ale warto go używać. Do najpopularniejszych środków należą: Ace, Domestos, Clorox oraz Ajax.

Objawy i przebieg grypy żołądkowej

Należy pamiętać, że od czasu dostania się rotawirusów do organizmu, do wystąpienia objawów choroby mija najczęściej 24-72 godzin czyli l – 3 dni. Pierwszym objawem są przeważnie wymioty z wcześniejszą biegunką, trwającą od 4 do 8 dni. Nader częstym i niebezpiecznym stanem towarzyszącym infekcji rotawirusowej jest odwodnienie, które należy do głównych przyczyn zaburzeń zdrowotnych spowodowanych rotawirusami. Występują wodniste biegunki z śluzem wskazujące na ostre zapalenie żołądka i jelita cienkiego, jak również wymioty, temperatura do 38 st. C. Wyjątkowo nieprzyjemne są nudności i chlustające wymioty.

Niekiedy pierwsze objawy wskazują na zakażenie górnych dróg oddechowych. Występują one u 20 – 40 % chorych zakażonych. Nie należy to jednak do reguły. Dawkę zakaźną stanowi już 10 – 100 wirusów, czyli naprawdę niewielka ilość. Ponieważ osoba z biegunką rotawirusową często wydala dużą ilość wirusów, dawka zakaźna może być w łatwy sposób przenoszona przez ręce, przedmioty, naczynia, klamki, wspólne zamieszkanie i nieprzestrzeganie higieny.
Choroba rotawirusowa trwa zwykle 4 – 10 dni, rzadko może przedłużać się do kilku tygodni. Wydalanie wirusów trwa jednak od 8 – 30 dni, niekiedy dłużej, nawet gdy nie ma już objawów chorobowych. Wirus przenosi się drogą pokarmową, wywołuje wymioty i biegunkę u innych, do tej pory zdrowych.

Nie stwierdzono trwałego nosicielstwa rotawirusów. Co prawda, organizm ludzki uodparnia się po każdym zakażeniu wywołanym rotawirusami, ale nie jest to stan długotrwały. Z tego powodu można wielokrotnie zachorować w ciągu życia. Najczęściej narażone na infekcje są dzieci do piątego roku życia oraz osoby po 65 roku życia, Z tego właśnie powodu występują masowe zachorowania w żłobkach, przedszkolach, domach seniorów, szpitalach. Zakażenia u niemowląt choć są częste, to niekiedy przebiegają bezobjawowo lub w łagodnej postaci.

Człowiek zakażony rotawirusem, już 2 dni przed wystąpieniem pierwszych objawów choroby, zaczyna wydzielać i wydalać ze stolcem duże ilości cząstek wirusa. Najwięcej rotawirusów w kale pojawia się 3 dni po wystąpieniu pierwszych objawów. Wtedy chorzy są dla swojego otoczenia bardzo zakaźnymi. Zawsze źródłem zakażenia jest osoba chora lub rekonwalescent.

Jak dochodzi do zakażenia rotawirusami?

Możliwości zakażenia rotawirusami jest dużo. Zauważono, że do zakażenia dochodzi najczęściej:

• Drogą pokarmową przez zjedzenie żywności lub wypicie wody zarażonej rotawirusami, np. spożywanie przez rodzica resztek posiłku po chorym dziecku. Także woda zanieczyszczona rotawirusami może być powodem zachorowań. Źródłem zakażenia mogą być produkty, które nie wymagają obróbki cieplnej, takie jak sałatki, owoce, czy przystawki.

• Poprzez kontakt bezpośredni z zakażoną osobą lub jej wydalinami głównie poprzez zakażony kał, a więc brudne, niemyte i niedezynfekowane ręce, styczność z zakażoną powierzchnią i przedmiotami, np. nocnikiem, bielizną, zabawkami, klamkami, naczyniami itp.

• Drogą oddechową poprzez mimowolne wdychanie cząstek wirusa będących w powietrzu powstałych np. z wymiocin osoby chorej, jak również przy spłukiwaniu miski sedesowej przy otwartej klapie deski w formie niewidocznego aerozolu – wirusy jako mikrocząsteczki rozpylane są w promieniu aż do 3 metrów. A więc nieprzestrzeganie podstawowych zasad higieny i nie izolowanie chorego.

Leczenie i zapobieganie zakażenia rotawirusami

Brak specjalnego leczenia infekcji rotawirusowych. W łagodnym przebiegu najistotniejsze jest doustne uzupełnianie płynów. Małe dzieci oraz osoby z upośledzoną odpornością są hospitalizowane, gdzie przyjmują dożylnie płyny i elektrolity czyli kroplówki. Najważniejszym sposobem przeciwdziałania zakażeniom spowodowanym przez rotawirusy jest przestrzeganie higieny tzn. częste dokładne mycie rąk, odkażanie muszli sedesu i nocników preparatami mającymi w składzie podchloryn sodu, używanie pieluszek jednorazowych i stosowne postępowanie ze zużytymi, aby nie zainfekować siebie i innych oraz wystrzeganie się osób z niedyspozycjami żołądkowo – jelitowymi.

Szczepionki przeciwrotawirusowe

W 2006 r. wprowadzono 2 szczepionki przeciwko rotawtrusom: Rotarix i Rotateq. Stosuje się je doustnie pomiędzy 6 a 24 tygodniem życia dziecka. Są to szczepionki bezpieczne i zalecane dla maluchów. Nie szczepi się dzieci starszych mających ponad 6 miesięcy.

Dobre rady

l. Nawadniaj organizm czyli zapobiegaj odwodnieniu. W razie wystąpienia wymiotów powinniśmy podawać małe ilości płynu co kilka minut. Podawany płyn powinien być chłodny. Może to być niegazowana woda, herbata, napar z rumianku lub koperku, a najlepiej płyn elektrolitowy np. Gastrolit, Orsalit. Dzieci karmione piersią mogą pić mleko matki. Zbyt duże ilości płynów oraz napojów ciepłych prowokują wymioty. Dziecko może wymiotować nawet do 10 razy na dobę, także w nocy. Aby uniknąć zachłyśnięciu się dziecka, należy ułożyć je na boku, nigdy na plecach.

2. Przestrzegaj maksymalnej higieny. Bardzo ważne jest mycie rąk przez co najmniej pół minuty. Należy być ostrożnym przy zmianie u dziecka pieluch, wyparzać zabawki, smoczki i butelki, wyparzać i odkażać nocnik, ubikację, wannę.

3. Oddzielaj zdrowych od chorego. Nie jest to łatwe, ale istnieje duże prawdopodobieństwo, że inne dzieci się zarażą. Warto je odizolować, na jakiś czas wysłać np. do dziadków, ciotki itp. Dzieci z objawami chorobowymi muszą pozostawać w domu, aby nie narażać inne dzieci w żłobku, przedszkolu czy szkole na zakażenie rotawirusowe.

4. Stosuj się do zaleceń lekarskich. W celu właściwego rozpoznania i zastosowania odpowiedniego leczenia trzeba zgłosić się do lekarza rodzinnego. Aby zdiagnozować i potwierdzić zakażenie rotawirusowe przeprowadza się badanie kału. Jest to badanie testem immunoenzymatycznym. Wynik mamy tego samego dnia.

5. Zastosuj dietę lekkostrawną. Głodówka i przyjmowanie tylko płynów nawadniających może potrwać 1- 2 dni, po czym przechodzi się na dietę lekkostrawną przez 2 – 3 tygodnie. W tym okresie powinno się unikać produktów ciężkostrawnych, głównie smażonych i duszonych, wzdymających jak kapusta czy fasola, sosów i produktów wędzonych. Niedopuszczalne są wszelkie konserwy, zupy i przyprawy w proszku. Dobrze natomiast jeść jogurty, marchew, buraki, cukinię, dynię i ziemniaki, ryż z marchewką, kisiel, krupnik, kaszę jęczmienną i ryż. Można jeść fasolkę szparagową, gotowane mięsa i ryby. Z owoców – jabłka i banany, stopniowo sięgamy po cytrusy i owoce suszone, suchary, suchy chleb, chrupki kukurydziane, paluszki. Nie wolno jeść słodyczy.

6. Zastosuj sprawdzone metody i środki:

• Odwar z suszonych owoców borówki. Jedną łyżkę suszonych owoców zalać jedną szklanką wody, doprowadzić do zagotowania i gotować na wolnym ogniu 5 min. Przecedzić i po ostygnięciu pić 2 – 3 razy dziennie, po 1/2 szklanki, po jedzeniu, w przypadku biegunki.

• Marchwianka. ½ kg marchwi gotujemy w litrze wody, miksujemy i dodajemy do wody, można dodać nieco soli do smaku. Uzupełnia ona potas w organizmie.

• Napoje. Trzeba unikać słodkich napojów i soków. Cukier wzmaga fermentację w jelitach i może być przyczyną dolegliwości, stąd czasowo nie należy spożywać i wyeliminować gazowane napoje.

• Mleko. Bardzo często występuje nietolerancja laktozy. Z tego względu czasowo trzeba wyeliminować z diety mleko. Dziecku nie podajemy mleka przez dwa tygodnie. Można za to stosować mleko zastępcze.

• Kleik ryżowy. Przyjmowanie kleiku lub ryżu ma na celu przywrócenie prawidłowej pracy jelit, gdyż ryż ma właściwości zapierające. Do rozrobionego z wodą kleiku ryżowego dodajemy zmiażdżonego banana lub ugotowaną marchew. Działają one zapierająco i uzupełniają potas.

7. Stosuj probiotyki i leki naturalne. Warto używać probiotyki, które uzupełniają prawidłową florę bakteryjną jelit, np.: Lakcid, Lacidofil, Acidolac. Wskazane jest odbudowywanie naturalnej flory jelitowej poprzez jedzenie naturalnych jogurtów bezcukrowych. Chronią one układ pokarmowy i zapobiegają biegunce. W jogurcie znajdują się probiotyki, bakterie stymulujące komórki odpornościowe w przewodzie pokarmowym. Normalne, pożyteczne dla człowieka bakterie żyjące w przewodzie pokarmowym pomagają w walce ze szkodliwymi bakteriami i wirusami oraz oczyszczają organizm z substancji toksycznych. Poza pożytecznym działaniem na przewód pokarmowy, probiotyki mogą także stymulować produkcję komórek odpornościowych w całym organizmie.

Dieta antybiegunkowa

Musimy wiedzieć, co można jeść, a co jest zabronione w biegunce rotawirusowej. Ważna jest też technika przyrządzania potraw, ilość i jakość spożywanych pokarmów. Niedopuszczalne jest smażenie, pieczenie, wolno jeść produkty gotowane.

Dozwolone produkty to:

• warzywa: marchew, dynia, gotowane lub pieczone ziemniaki
• owoce: czarne jagody, czarna porzeczka, aronia; morele, gotowane lub pieczone banany
• zboża: ryż, kleik ryżowy, kasza jęczmienna, kasza manna
• sucharki, maca, czerstwy pszenny chleb
• płyny: woda mineralna niegazowana, mocna herbata, napary z ziół, napary z liści jeżyny i liści poziomki.

Zakazane produkty to:

• pieczywo pełnoziarniste, grahama, o kasza gryczana, płatki owsiane
• warzywa: brokuły, buraki, kalafior, brukselka, nasiona roślin strączkowych
• surowe owoce, np. jabłka, grejpfruty, śliwy
• tłuste produkty: mięsa, wędliny, sosy
• ostre przyprawy
• zupy ze śmietaną
• cukier pod każdą postacią
• sztuczne słodziki oraz napoje i wyroby na ich bazie
• płyny: gorące napoje, alkohole, soki, napoje lub kompoty z jabłek i ze śliwek, soki warzywne, mleko, wszystkie napoje gazowane.

Pomocne zioła

Zadowalające wyniki daje w przypadku biegunek, w tym rotawirusowych, stosowanie ziół w formie mieszanek. Zioła w takim przypadku hamują pracę jelit, fermentację w nich, jak również uzupełniają wydalone z kałem i wymiotami wartościowe sole mineralne i witaminy.

Mieszanka ziołowa przeciw biegunce wg Siostry Benedykty:

1. Korzeń pięciornika – 50 g
2. Kora dębu – 30 g
3. Liść i owoc czarnej jagody – 20 g
4. Kwiat rumianku – 10 g

Zioła dokładnie mieszamy. 3 – 4 łyżki mieszanki zalewamy 1 litrem zimnej wody i pozostawiamy na 4 – 5 godzin. Po tym czasie gotujemy 5 – 10 min., przecedzamy. Pijemy 3 razy dziennie przed jedzeniem po ½ szklanki.

Zioła zwiększające odporność

Według najnowszych badań naukowych zaleca się nagietek, wraz z innymi ziołami, do używania w ogólnym ubytku sił i odporności przy infekcjach bakteryjnych i wirusowych. Trzeba odpowiednio zmieszać po 50 g kwiatów nagietka i korzeni mniszka oraz po 25 g ziela jemioły, ziela drapacza, ziela skrzypu, ziela pięciornika gęsiego, kwiatów jasnoty białej i korzeni pokrzywy. Zalać pół łyżki ziół w termosie dwoma szklankami wrzącej wody. Zamknąć i odstawić na l godz. Pić 3 razy dziennie po pół szklanki między posiłkami jako środek wzmacniający, zwiększający odporność organizmu i regulujący czynność narządów wewnętrznych.

Receptury wg prof. A. Ożarowskiego

Odwar antybiegunkowy – Jedną łyżkę liści babki zalać l.5 szklanki wody ciepłej i ogrzewać do wrzenia. Gotować łagodnie pod przykryciem 5 min. Odstawić na 10 – 15 minut, następnie przecedzić. Pić 2 – 3 razy dziennie po pół szklanki w nieżycie jelit i biegunce.

Zioła przeciwbiegunkowe – Zmieszać po 15 g liści babki, kwiatów rumianku, kory dębowej, owoców borówki czarnej i ziela rdestu ptasiego oraz po 10 g kłącza pięciornika i porostu islandzkiego. Zalać jedną łyżkę ziół jedną szklanką wody ciepłej. Ogrzewać do wrzenia i gotować łagodnie pod przykryciem 3 – 5 min. Odstawić na 15 min. i przecedzić. Pić 2 – 3 razy dziennie przed jedzeniem l szklankę o jako środek przeciwzapalny, przeciwbólowy, osłaniający oraz przeciwbiegunkowy.

Odwar jarzębinowy – Jedną łyżkę rozdrobnionych owoców jarzębiny zalać 1.5 szklanki wody letniej. Ogrzewać do wrzenia i gotować powoli pod przykryciem 5 min. Odstawić na 15 minut i przecedzić. Pić 2 – 3 razy dziennie 1/3 – 1/2 szklanki jako lek przeciwbiegunkowy i moczopędny. W biegunce można także spożywać konfitury lub dżem jarzębinowy, przygotowany w taki sam sposób jak z czarnej porzeczki. Im krócej będą ogrzewane, tym więcej zostanie im witamin. Dawki: po l łyżeczce lub l łyżce 2 – 3 razy dziennie.

Zioła hamujące biegunkę – Zmieszać 40 g liści jeżyny i po 20 g owoców borówki czernicy i kłączy pięciornika. Zalać l – 2 łyżki ziół l – l.5 szklanki wody. Ogrzewać do wrzenia i gotować powoli pod przykryciem 35 min. Odstawić na 10 minut i przecedzić. Pić l – 3 razy dziennie po 1/2 – l szklance w zależności od stopnia nasilenia biegunki i wieku chorego. Zalecane dla dorosłych i dzieci.

Zioła wzmacniające – Zmieszać po 30 g liści jeżyny i ziela krwawnika oraz po 20 g kwiatów lipy i ziela pięciornika gęsiego. Zalać jedną łyżkę ziół jedną szklanką wody ciepłej. Ogrzewać powoli pod przykryciem do wrzenia i gotować 3 – 4 minuty. Odstawić na 10 minut i przecedzić. Można osłodzić miodem i podawać dzieciom po 2 łyżki 2 -3 razy dziennie, małym dzieciom połowę dawki. Działa jako środek wspomagający, zwiększający odporność organizmu.







Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Paweł Glugla

– Jedną łyżkę liści babki zalać l.5 szklanki wody ciepłej i ogrzewać do wrzenia. Gotować łagodnie pod przykryciem 5 min. Odstawić na 10 – 15 minut, następnie przecedzić. Pić 2 – 3 razy dziennie po pół szklanki w nieżycie jelit i biegunce.

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

  • czy przejście grypy uodparnia?
  • owoce przy jelitowce
  • banany przy grypie żołądkowej
  • picie kompotu przy grypie żołądkowej
  • miod po wymiotach
  • czy mozna kasze manne w jelitowce
  • banan przy wymiotach
  • czy można pić mleko przy jelitówce
  • czy jelitowka uodparnia
  • banan na wymioty
Categories: Dolegliwości, Porady | Tags: , , , , , ,

Reumatoidalne zapalenie stawów

Posted on by admin
Comments off




Niewielka ilość schorzeń i dolegliwości jest tak skuteczna w dokuczliwości i sprawianiu w swym przebiegu tyle dyskomfortu i bólu jak reumatoidalne zapalenie stawów zwane w skrócie RZS. Choroba ta występuje dość często i dotyczy sporego odsetka naszego społeczeństwa. Nie jesteśmy wyjątkami, także w Europie jest to schorzenie dobrze znane i występuje równie często. Mimo wieloletnich wysiłków świata naukowego nie wynaleziono dotąd skutecznych leków, które mogły by tą chorobę zatrzymać i wyleczyć.

Przyczyny i źródła powstawania reumatoidalnego zapalenia stawów nie są nam dobrze rozpoznane. Domyślamy się, że jest to schorzenie o podłożu autoimmunologicznym, gdzie układ odpornościowy chorego obraca się przeciwko własnemu organizmowi, atakując i unicestwiając jego zdrowe tkanki, doprowadzając w tych miejscach do stanów zapalnych. RZS należy do schorzeń przewlekłych, gdy raz zaatakuje, najczęściej pozostaje do końca życia. Ulgę cierpiącym na tę chorobę przynosi fakt, że przebiega ona wahadłowo. Po okresach zaostrzeń następują okresy remisji, tzn. wycofania. RZS atakuje najczęściej ludzi w młodym wieku, między 30 a 50 rokiem życia. Nie oznacza to jednak, że nie doskwiera ludziom starszym. Im człowiek starszy, to ryzyko zachorowania rośnie. Kobiety chorują trzy razy częściej od mężczyzn.

W RZS układ odpornościowy uszkadza błonę maziową w stawach, doprowadzając tam do stanu zapalnego. Skutkuje to większym lub mniejszym ograniczeniem jego ruchomości, tworzą się coraz większe nadżerki nasad kostnych doprowadzające do całkowitego unieruchomienia stawów, co z kolei doprowadza do zaniku mięśni. Choroba może powodować także inne schorzenia, np. uszkodzenie mięśnia sercowego, niedokrwistość, uszkodzenia nerek, zapalenie oskrzeli, nerwicę itp.

Objawy reumatoidalnego zapalenia stawów

Objawów tej choroby jest wiele, nie wszystkie jednak przemawiają jednoznacznie za RZS. Niemniej przy niej można odczuwać:

• różnego stopnia sztywność w stawach, powodującą ograniczenie ruchomości. Występuje ona najczęściej z rana i trwa około 1 godziny, pojawia się także po dłuższym bezruchu
• obrzęki stawów, tzw. opuchlizna
• bóle stawów i mięśni, najczęściej dotyczy to stawów palców i nadgarstków
• zaczerwienienie skóry stawów
• często zniekształcenie i deformacja niektórych stawów, zazwyczaj rąk, kolan lub stóp
• mogą występować stany podgorączkowe
• pojawiające się guzki reumatoidalne pod skórą
• odczuwamy utratę apetytu i utratę wagi ciała
• nachodzi nas ogólne osłabienie i odczucie zmęczenia
• cierpimy na bezsenność i nadmierną potliwość
• mamy odczucie drętwienia lub mrowienia.

Bardzo często przez długie lata chory nie zauważa żadnych objawów i może nawet być nieświadomy tego, że choruje na reumatoidalne zapalenie stawów. Jest to tzw. okres utajony choroby. Naturoterapia daje dobre wyniki w początkowym stadium RZS. Ziołolecznictwo ma tu do zaoferowania bardzo wiele przeróżnych specyfików i leków, zarówno do użytku zewnętrznego, jak i wewnętrznego. Są to wcierania, kąpiele, przymoczki, okłady – o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i drażniącym, wzmacniającym, zwiększającym odporność organizmu, odtruwającym, przeciwzapalnym, moczopędnym, metabolicznym, przestrajającym. Jako, że choroba jest przewlekła, kuracja przebiega zwykle bardzo długo. Jak najdłuższe używanie leków naturalnych przynosi choremu wiele korzyści. Najistotniejszą rzeczą jest uniknięcie używania leków chemicznych, działających przeciwbólowo i przeciwzapalnie, a co za tym idzie oszczędzenie układu pokarmowego.

Zioła pomocne w reumatoidalnym zapaleniu stawów

Ziół pomocnych w dolegliwościach reumatoidalnego zapalenia stawów jest bardzo dużo. Do najważniejszych można zaliczyć: korę wierzby, kwiat wiązówki błotnej, korzeń mniszka, nasienie gorczycy białej, liść brzozy, ziele fiołka trójbarwnego, świeży korzeń chrzanu, kłącze perzu, korzeń wilżyny ciernistej, kwiat robinii akacjowej, nasienie gorczycy czarnej, znamiona kukurydzy, ziele koniczyny czerwonej, liść melisy, ziele rdestu ptasiego, ziele marzanki, ziele uczepu trójlistkowego, ziele ostrożnia warzywnego, świeżą cebulę, korzeń arcydzięgla, ziele skrzypu polnego, ziele nawłoci, ziele drapacza lekarskiego, kwiat bzu czarnego, ziele krwawnika, liść porzeczki czarnej, korzeń prawoślazu, korzeń lukrecji gładkiej, ziele poziewnika, kwiatostan lipy, liść maliny, liść rozmarynu, kłącze tataraku, słoma owsiana, igliwie jałowca, igliwie sosny, ziele tymianku, ziele szanty zwyczajnej, ziele tysiącznika, owoc maliny, owoc jeżyny, ziele poziomki, naowocnia fasoli, kwiat nagietka.

Mieszanki ziołowe w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów

Z pojedynczych ziół można tworzyć mieszanki, które wykazują wysoką skuteczność. Poniżej zostały przedstawione zdaniem autora najlepsze z nich. Pamiętajmy, że zioła mieszamy w równych ilościach, np. po 30 g.

1. Ziele wiązówki błotnej, ziele pokrzywy owoc jarzębiny, kwiat śliwy tarniny, ziele rdestu ptasiego, liść brzozy, kwiat nagietka, kwiatostan lipy, naowocnia fasoli, kora wierzby, ziele skrzypu polnego, liść porzeczki czarnej, ziele fiołka trójbarwnego. 1 łyżkę mieszanki wsypać do szklanki, zalać wrzątkiem, odstawić na około 20 – 30 min. Pić 3 szklanki dziennie, pół godziny przed jedzeniem.

2. Liść melisy, korzeń mniszka polnego, kora wierzby, ziele drapacza lekarskiego, liść brzozy, kwiat bzu czarnego, kwiat wiązówki błotnej, ziele poziewnika, ziele rdestu ptasiego, liść ruty, liść babki lancetowatej. Napar przyrządzamy i pijemy tak samo jak w powyższym przykładzie.

3. Kłącze tataraku, ziele przywrotnika, kora wierzby, liść pokrzywy, korzeń arcydzięgla, liść melisy, kwiat lipy, liść brzozy, korzeń wilżyny, ziele serdecznika, kwiat wiązówki błotnej, liść babki lancetowatej, kłącze perzu. 1 łyżkę mieszanki wsypać do szklanki, zalać wrzątkiem, odstawić na 20 – 30 min. Pić 3 szklanki dziennie, 30 minut przed posiłkami.

4. Ziele fiołka trójbarwnego, kora wierzby, kwiat wiązówki błotnej, pączki topoli, liść poziomki, owoc maliny, owoc jeżyny, liść babki lancetowatej, liść melisy. 1 łyżkę przygotowanej mieszanki wsypać do szklanki, zalać wrzątkiem, odstawić do naciągnięcia na 20 – 30 min. Pić 3 razy dziennie po 1 szklance, 30 minut przed posiłkami. Jest to mieszanka działająca także przeciwzapalnie i przeciwbólowo.

Często jednak bywa tak, że i we wstępnej fazie RZS zmuszeni ciężką pracą, lub pracą w ogóle, przyjmujemy dużo niesterydowych leków chemicznych o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym, aby móc w miarę normalnie funkcjonować. W takim przypadku korzystnie byłoby, w celu osłony błon śluzowych układu pokarmowego, pić następujące napary:

1. Ziele szanty, liść babki lancetowatej, ziele majeranku, ziele krwawnika, ziele tysiącznika, kłącze tataraku, korzeń prawoślazu. 1 łyżkę mieszanki wsypać do szklanki, zalać wrzątkiem i przykryć, odstawić na 30 min. Pić 30 minut przed śniadaniem i 30 minut przed obiadem, a trzecią szklankę pić przed snem, 2 – 3 godziny po kolacji.

2. Korzeń arcydzięgla, kłącze tataraku, korzeń lukrecji, liść mięty pieprzowej, kwiatostan lipy, kwiat ślazu dzikiego, porost islandzki. Napar przyrządzamy i pijemy tak samo jak w poprzednim przykładzie.

Zestawy te można także wykorzystać jako osłonowe w czasie leczenia sterydami w bardziej zaawansowanej fazie choroby, dodatkowo można, a wręcz byłoby wskazane, pić zestawy remineralizujące organizm, zawierające rozpuszczalną krzemionkę i sole mineralne, oraz wzmacniające organizm, np.:

1. Ziele skrzypu polnego, ziele rdestu ptasiego, ziele poziewnika szorstkiego, korzeń mniszka, liść pokrzywy, liść melisy, kłącze pięciornika. Do szklanki wsypujemy jedną łyżkę przygotowanej mieszanki, zalewamy wrzątkiem i odstawiamy pod przykryciem na około 40 min. Po tym czasie napar trzeba przecedzić. Pić 3 szklanki dziennie, 30 minut przed posiłkami.

2. Liść brzozy, ziele skrzypu polnego, liść melisy, ziele drapacza lekarskiego, korzeń mniszka, ziele poziewnika, zmielony owoc głogu, zmielony owoc jarzębiny, liść porzeczki czarnej. Zioła przygotowujemy tak jak w poprzednim przykładzie.

Kuracja chorób towarzyszących

Agresywna faza choroby – powoduje najczęściej wiele innych schorzeń, dlatego też w zależności od tego, jakie schorzenie spowodowała, można podawać choremu odpowiednie mieszanki:

Przeciw uszkodzeniu nerek. Liść babki lancetowatej, ziele skrzypu polnego, ziele fiołka trójbarwnego, kłącze pięciornika, kwiat wiązówki błotnej, kłącze perzu, liść brzozy, ziele nawłoci, znamiona kukurydzy, kwiatostan kocanek, korzeń wilżyny ciernistej, ziele mącznicy lekarskiej, korzeń mniszka. 1 łyżkę mieszanki wsypać do szklanki, zalać wrzątkiem, odstawić na 20 – 30 min. Pić 3 szklanki dziennie, 30 minut przed posiłkami.

Przeciwko uszkodzeniu mięśnia sercowego. Kwiat bzu czarnego, ziele jemioły, ziele ruty, kwiat głogu, ziele macierzanki, ziele serdecznika, ziele skrzypu polnego, ziele melisy, owoc róży, owoc jarzębiny, korzeń kozłka. Przygotować i pić jak w poprzednim przykładzie.

Przeciwko stanom zapalnym oskrzeli. Ziele skrzypu polnego, ziele rdestu ptasiego, ziele poziewnika, korzeń lukrecji, kwiat kocanki piaskowej, ziele krwawnika, korzeń mniszka, kwiat słonecznika, pączki sosny, korzeń lubczyka, porost islandzki. 1 łyżkę mieszanki wsypać do szklanki i zalać wrzątkiem, odstawić na 20 – 30 min. Pić 3 szklanki dziennie, 30 minut przed posiłkami.

Do leczenia zewnętrznego fitoterapia oferuje duży wybór żeli, maści, intraktów, ekstraktów działających drażniąco, powodujących przekrwienie i ogrzanie. Dzięki temu następuje zmniejszenie bólu, ustąpienie obrzęków, rozluźnienie przykurczów mięśni, poprawa zdolności ruchowej stawów kończyn. Zawierają one zwykle alkaloid kapsaicynę, związek występujący w papryce rocznej i papryce ceyenne. Alkaloid ten wykorzystuje się do produkcji maści: Capsici, Capsolin, Capsigel, Neo – Capsiderm, Capsiderm N, itp.

W sklepach zielarsko – medycznych i aptekach można bez recept kupić maści, balsamy i żele do nacierania, np: maści: Rub Arom, Argol, Argol z rozmarynem i kajeputem, Viprosal B, Analgol, Kamforowa, Reumalaya i wiele podobnych, żele: Żywokostowy z jałowcem, Biszolin, Diklofen LGO, Bals Sulphur, chłodzący Alter Heideschafer, Koński itp. Niekiedy w chorobie występuje nietolerancja ciepła, wtedy stosować należy odpowiedniki leków, lecz o działaniu chłodzącym, do nacierań. Można też stosować Zioła szwedzkie, Amol, lub jego polski odpowiednik Aromatol.

Leczenie uszkodzonej skóry

Niekiedy zdarza się tak, że chcąc mieć lepszy efekt z nacieraniem przedobrzymy uszkadzając skórę, można wtedy ratować się wykonując okłady na chore miejsca.

1. Do litrowego naczynia wsypać trzy łyżki liści podbiału i jedną łyżkę kwiatów nagietka, zalać 2/3 naczynia zimną wodą, zagotować i ciągnąć na małym ogniu 5 – 10 min. Do okładów można wykorzystać zioła (zawinąć w płótno i przyłożyć na chore miejsce), jak i napar, w którym możemy zamoczyć wyjałowiony opatrunek lub płótno. Opatrunek po wyciśnięciu przykładamy na chore miejsce. Pozostały napar można umieścić w lodówce, na następny dzień odgrzać i zrobić okład.

2. Do litrowego naczynia wsypać 2 łyżki rozdrobnionego korzenia prawoślazu, 1 łyżkę liści babki lancetowatej i 1 łyżkę liści podbiału, zalać zimną wodą do wysokości 2/3 naczynia, zagotować i ciągnąć na małym ogniu 5 – 10 min. Postępować dalej podobnie jak w poprzednim przykładzie. Po zdjęciu okładów korzystnie jest miejsce okładane natłuścić maścią lnianą lub żywokostową, lecz najlepsza byłaby w takich przypadkach maść Scaldex na bazie propolisu, zawierająca także wyciąg z nagietka, naturalny antybiotyk bacetracynę, podłoże cholesterolowe, eucerynę. Jest to wyrób krajowy, przeznaczony specjalnie na oparzenia.

Stare, skuteczne domowe sposoby

Okład cebulowy – dużą cebulę obrać i utrzeć na tarce, uzyskaną miazgę rozprowadzić na płótnie, gazie lub podobnym materiale i przyłożyć na chore miejsce. Okład można trzymać tak długo, aż nie odczujemy pieczenia. Następnie okładane miejsce nasmarować maścią scaldex, żywokostową lub lnianą.

Okład z chrzanu – świeży korzeń chrzanu utrzeć na tarce lub rozbić na miazgę, i tak jak w przypadku cebuli rozprowadzić na przygotowanym materiale, płótnie, gazie. Po wystąpieniu uczucia pieczenia okład zdejmujemy, miejsce po okładzie smarujemy jak w poprzednim przykładzie.

Okład z gorczycy – sproszkować 100 – 150 g nasion gorczycy. Do uzyskanego proszku dolewać powoli letnią wodę, ciągle mieszając, aż uzyskamy gęstą papkę. Postępować jak w dwóch powyższych przykładach. Należy pamiętać że długie przetrzymywanie okładów może powodować stany zapalne skóry i powstawanie pęcherzy.

Nalewka kasztanowa – litrowy słoik zapełnić drobno pokrojonymi kasztanami, zalać spirytusem i odstawić na miesiąc. Dawniej do zalewania kasztanów stosowano denaturat lub spirytus kamforowy. Zalane kasztany mogą stać długi okres czasu. Stosować nalewkę w miarę potrzeby, smarując chore miejsca.

Nalewka bursztynowa – do półlitrowej butelki wsypać 100 g drobnego bursztynu, zalać spirytusem do 2/3 wysokości butelki, odstawić co najmniej na 14 dni. Używać do nacierania bolących miejsc. Pobierać z butelki tylko tyle nalewki, ile zużyjemy do nacierania, pozostałość może naciągać dalej.







Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Wojciech Biernat

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

  • kasztany zalane spirytusem
  • capsolin
  • kwiaty kasztanowca z denaturatem
  • kasztany zalane denaturatem
  • kasztany z denaturatem
  • rzs ziołolecznictwo
  • capsolin masc
  • kasztany w denaturacie
  • Liść kasztanowca rzs
  • denaturat i kasztany
Categories: Dolegliwości, Porady | Tags: , , ,

Czarnuszka siewna – Niella sativa L

Posted on by admin
Comments off
Czarnuszka siewna




Czarnuszka siewna jest rośliną jednoroczną z rodziny jaskrowatych, pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego. Pierwsze informacje o czarnuszce siewnej pochodzą z Biblii. W Europie hodowana była jeszcze w wiekach średnich oraz w okresie odrodzenia. Jednak pod koniec XVI wieku przyprawy sprowadzane z koloni wyparły ją z dworskich kuchni i straciła wtedy popularność. Zaś u Islamistów nasiona czarnuszki oprócz zwyczajnego zastosowania jako przyprawa – od pradawnych czasów słyną jako wszechmocny lek, prawie panaceum. Arabowie twierdzą, że w czarnych nasionach jest lekarstwo potrafiące uleczyć wszystkie choroby – prócz śmierci.

Uprawiana jest na ogromną skalę na Bliskim Wschodzie, w północnej Afryce i Indiach. Można ją uprawiać i w naszej strefie klimatycznej, jednak aby dojrzały nasiona potrzebuje długiego, ciepłego lata. Drobne trójgraniaste nasiona matowo czarnej barwy charakteryzują się korzennym smakiem i przyjemnym zapachem przypominającym gałkę muszkatołową. Z nasion produkuje się olej barwy od żółtawej do ciemno bursztynowej, który podobnie jak nasiona jest wartościowym surowcem leczniczym. Obecnie czarnuszka budzi zainteresowanie w ośrodkach naukowych na całym świecie jako dobrze się zapowiadający środek przeciwko chorobom alergicznym, cukrzycy, wirusowemu zapaleniu wątroby typu C, stwardnieniu rozsianemu, nowotworom, nadciśnieniu czy chorobie Alzheimera.

Niezbędne kwasy tłuszczowe

Nasiona czarnuszki siewnej to bardzo cenne źródło niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych – podobnie jak olej z wiesiołka, jednak ich działanie jest dużo silniejsze. Odpowiednia ilość kwasów tłuszczowych w codziennym menu usprawnia przemianę materii, wspomaga pracę wątroby, poprawia krążenie, usuwa z organizmu toksyny, reguluje poziom insuliny i cholesterolu. Niedobór kwasów tłuszczowych może być przyczyną zahamowania wzrostu, obniżenia odporności, zaburzenia koncentracji i pamięci, problemów ze skórą. Poza tłustym olejem nasiona zawierają około 1 proc. olejku lotnego o specyficznym korzennym zapachu, któremu czarnuszka w znacznej mierze zawdzięcza swoje niesłychane właściwości lecznicze, jak również witaminę E, witaminy z grupy B, fitosterole, około 21 proc. białka, garbniki, saponiny, glikozyd melantynę o działaniu przeciwbólowym, niewielkie ilości alkaloidów, związki mineralne, w tym żelazo i pierwiastki śladowe.

Pokarm i lek

Kwiat czarnuszki siewnwjZapachowe nasiona czarnuszki o ostrym korzennym smaku są stosowane jako przyprawa w różnych kulturach niepamiętnych czasów. Nie tylko polepszają smak potraw, jednocześnie poprawiają procesy trawienia i przyswajania pokarmów, zwiększają przepływ żółci, likwidują wzdęcia, goją owrzodzenia, tonizują i wzmacniają tkanki, eliminują pasożyty wewnętrzne. Mogą mieć zastosowanie u osób wrażliwych w zastępstwie pieprzu, ponieważ nie drażnią błony śluzowej żołądka. W lecznictwie ludowym używano napary lub odwary z nasion czarnuszki przy nieżytach żołądka i jelit, schorzeniach pęcherzyka żółciowego oraz wątroby, przeciw żółtaczce. Lekarz perski Awicenna, noszący miano „ojciec nowoczesnej medycyny”, zalecał czarnuszkę jako środek pobudzający przemianę materii oraz leczący przygnębienie i apatię.

Detoksykacja organizmu

Nasiona czarnuszki i olej z nich tłoczony posiadają silne działanie przeciw utleniające, przeciwzapalne, przeciw grzybicze, przeciwbakteryjne oraz pierwotniakobójcze. Wpływają korzystnie na odtruwanie organizmu z toksyn i oczyszczają krew, spowalniają procesy starzenia, poprawiją witalność, działają moczopędnie obniżają ciśnienie, regulują równowagę hormonalną, łagodzą bóle migrenowe i dolegliwości okresu przekwitania. Znany zielarz Witold Poprzęcki podkreślał znaczenie czarnuszki w leczeniu chorób reumatycznych ze względu na zdolność rozpuszczania nagromadzonych złogów, także zalecał ją przy astmie, słabym wydzielaniu i nieprawidłowym składzie mleka u karmiących matek oraz w stanach nerwicowych żołądka i jelit.

Wzmacnia odporność

Nasiona czarnuszki poprawiają funkcjonowanie układu odpornościowego, przez co są użyteczne zarówno w przypadku nadmiernej reakcji obronnej organizmu, jak i przy jej braku. Wzmacniają odporność organizmu w stopniu porównywalnym do znanej jeżówki – jednak mechanizm działania jest inny, co pozwala na używanie czarnuszki w eliminowaniu chorób autoimmunologicznych, w których jeżówka jest przeciwwskazana. Z chorobami autoimmunologicznymi (tzw. chorobami z autoagresji) mamy do czynienia wtedy, kiedy nadreaktywny układ odpornościowy atakuje własny organizm – są to np. alergie, stwardnienie rozsiane, toczeń, reumatyzm, nowotwory, AIDS. Długotrwałe stosowanie preparatów z czarnuszki przywraca układowi odpornościowemu siłę samoleczenia, przeciwdziała infekcjom i reakcjom alergicznym oraz utrzymywania pod kontrolą chorób przewlekłych.

Dla alergików

Preparaty z nasion czarnuszki są uznawane jako środek przeciwzapalny i napotny, skuteczny w dolegliwościach górnych dróg oddechowych, przeziębieniach, kaszlu, zapaleniu oskrzeli, gorączce, grypie, stanach zapalnych zatok, alergii, astmie, rozedmie płuc. Składniki olejku eterycznego mają działanie antyhistaminowe, antybiotyczne, przeciwskurczowe, rozszerzające oskrzela oraz wykrztuśne – co tłumaczy korzystne działanie preparatów czarnuszki w schorzeniach dróg oddechowych i płuc oraz w alergiach. Badania naukowe wykazały wyjątkową skuteczność tej rośliny w leczeniu chorób alergicznych, w tym uczulenia na pyłki, uczulenia na kurz, astmy, atopowego zapalenia skóry – także u dzieci. Nasiona czarnuszki, podobnie jak preparaty z ziela pachnotki (Perilla), mogą stanowić nie mającą skutków ubocznych alternatywę dla terapii opartych na sterydach. Najprzyjemniejszą postacią leku jest pasta przygotowana ze świeżo zmielonych nasion połączonych z płynnym miodem lub roztopionym masłem.

Przeciw nowotworom

W krajach arabskich czarnuszka od wieków jest lekiem przeciw nowotworom. Naukowcy twierdzą, że preparaty z nasion czarnuszki mogą zmniejszać wielkość guzów nowotworowych oraz hamować ich rozrost i przerzuty. Badania dotyczyły między innymi raka piersi, raka prostaty, raka jelita grubego oraz nowotworów trzustki. Nie wyodrębniono składników odpowiedzialnych za działanie antykancerogenne ani nie wyjaśniono mechanizmu ich działania – co wskazuje na synergiczne działanie składników aktywnych nasion przyjmowanych w nieprzetworzonej , naturalnej formie. Wykazano, że czarnuszka stymuluje szpik kostny i komórki układu odpornościowego, wzmaga produkcję interferonu, ochrania normalne komórki przed niszczącym działaniem wirusów, likwiduje komórki nowotworowe, zwiększa ilość wytwarzających przeciwciała limfocytów B.

Olej leczy skórę

Nasiona czarnuszki siewnej

Nasiona czarnuszki siewnej

Olej z czarnuszki używany do codziennej pielęgnacji skóry wygładza ją, uelastycznia i nadaje zdrowy wygląd. Wcierany w skórę głowy przyspiesza porost włosów i zapobiega przedwczesnemu siwieniu. Jest skuteczny w leczeniu trądziku i łuszczycy. Do okładów i przemywań przy trądziku, atopowym zapaleniu skóry lub grzybicy skóry mogą być stosowane także napary z nasion czarnuszki. Olej używany do masażu pomaga w likwidowaniu bólu oraz sztywności mięśni i stawów, przy różnego rodzaju kontuzjach, nerwobólach, chorobach zwyrodnieniowych stawów. W przypadku kaszlu i astmy trzeba wcierać przed snem lekko podgrzany olej w klatkę piersiową. Sproszkowane nasiona wymieszane z niewielką ilością mąki i wody przykłada się na wrzody i czyraki lub na czoło przy bólu głowy. W przypadku osłabionego wzroku lub w chorobach oczu nacierać delikatnie powieki przed snem małą ilością oleju i pić codziennie łyżkę oleju z czarnuszki z filiżanką świeżo wyciśniętego soku z marchwi.

Preparaty z czarnuszki siewnej

W aptekach, sklepach zielarskich, sklepach internetowych dostępne są zarówno mielone i całe nasiona, jak i olej z czarnuszki, sprzedawany częściej jako „olej z czarnego kminku” w płynie lub w kapsułkach. Warto używać wewnętrznie nasiona czarnuszki jako produkt całościowy, zawierający pełną gamę składników o kompleksowym działaniu, pomimo że olej w kapsułkach jest wygodniejszy w użyciu. Nasiona powinno się mielić tuż przed użyciem.

Napar z czarnuszki – Jedną łyżeczkę świeżo zmielonych nasion czarnuszki zalać jedną szklanką wrzącej wody lub mleka i pozostawić pod przykryciem do naciągnięcia. Stosować 2 – 3 razy dziennie po pół szklanki naparu lub używać do przemywań.

Zmielone nasiana – Rozdrobnione nasiona czarnuszki stosować 2 – 3 razy dziennie po 1/2 łyżeczki, popijając chłodną wodą. Nie wolno przekraczać dziennej dawki. Nasiona czarnuszki całe lub zmielone można dodawać do ciasta przy domowym wypieku chleba, do sosów, sera, przy kwaszeniu kapusty i ogórków, itd .

Miód z czarnuszką – Płynny miód wymieszać z taką samą ilością świeżo zmielonych nasion czarnuszki skropionych czystą wódką. Stosować systematycznie l łyżkę preparatu dziennie, najlepiej na czczo, ssać powoli w ustach. Stosuje się przez kilka miesięcy w roku (z przerwami) jako środek poprawiający odporność na infekcje, zapobiegający powstawaniu nowotworów, likwidujący kamienie żółciowe i nerkowe, zwiększający laktację. Zmielone nasiona z dodatkiem miodu i czarnego pieprzu uchodzą za lek przeciw impotencji.

Olej z czarnuszki – Stosować według wskazań na opakowaniu lub zapobiegawczo na czczo l – 2 razy dziennie po łyżeczce oleju przez kilka miesięcy – z krótkimi przerwami jako suplement diety, środek wzmacniający, poprawiający samopoczucie, polepszający pamięć, leczący miażdżycę, zwiększający odporność, likwidujący kaszel. Można łączyć z miodem lub jogurtem. Po kilkunastu dniach używania zalecane jest zmniejszenie dawki. Wypita rano
szklanka świeżo wyciśniętego soku pomarańczowego z dodatkiem łyżeczki oleju dostarczy energii na cały dzień. Po kolacji filiżanka gorącej wody lub mleka z łyżeczką oleju i łyżeczką miodu zapewni spokojny sen przez całą noc.

Przeciwwskazania

Nasiona czarnuszki w zalecanych dawkach są bezpiecznym pokarmem i lekiem. Nie powinno się używać ich w celach leczniczych w czasie ciąży, można jako przyprawę. Brak informacji na temat bezpieczeństwa używania czarnuszki w czasie karmienia piersią, dlatego lepiej unikać stosowania jej w tym okresie. Nie podawać dzieciom w wieku poniżej 1.5 roku.

Zobacz też:

Dobroczynne działanie kminku na przewód pokarmowy







Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Małgorzata Godlewska
Foto: Wikipedia

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

  • jak dlugo mozna pic olej z czarnuszki
  • czarnuszka przeciwwskazania
  • ile pic dziennie oleju z czarnuszki
  • czarnuszka a potencja
  • jak dlugo mozna stosowac olej z czarnuszki
  • czarnuszka siewna dawkowanie
  • czarnuszka oczyszcza organizm z toksyn
  • Czarnuszka
  • czarnuszka poradnik uzdrawiacza
  • zywanie oleju z czarnuszki
Categories: Rośliny lecznicze, Zioła | Tags: ,

Słonecznik

Posted on by admin
Comments off




Słonecznik wywodzi się z amerykańskich prerii. Już 5 tysięcy lat temu czczony był przez Indian amerykańskich jako symbol boga słońca. Indianie jedli ziarna słonecznika, pielęgnowali skórę i włosy olejem słonecznikowym, stosowali czarno purpurowy barwnik z łusek nasion, przykładali zmiażdżone ziele na ugryzienia jadowitych węży, odwary z liści pili przy dużej gorączce, żuli rdzeń łodyg jak gumę do żucia, a żółte płatki stosowali jako afrodyzjak. Sprowadzony do Europy słonecznik najpierw traktowany był jedynie jako roślinę ozdobną o nietypowym wyglądzie i ciekawych kwiatostanach, dopiero później poznano jego wartość odżywczą i właściwości lecznicze. Drugą ojczyznę słonecznik znalazł w Rosji, gdzie teraz jest jedną z najważniejszych roślin oleistych.

Płatki jak chinina

Nalewkę z żółtych kwiatów języczkowych słonecznika można użyć na stłuczenia i krwawe wybroczyny podobnie jak arnikę, by zmniejszyć obrzęk i przyspieszyć wchłanianie się wylewu. Nalewka przyjmowana wewnętrznie jest doskonałym środkiem obniżającym gorączkę w przypadku grypy i różnego rodzaju dreszczy. Dawniej stosowano ją w leczeniu malarii. Pomagała nawet wtedy, gdy nie skutkowała chinina. Napar i nalewkę z żółtych płatków używano także w przypadku zaburzeń nerwowych objawiających się wyczerpaniem i bezsennością, nerwobólu spowodowanego przeziębieniem, przy braku apetytu dla pobudzenia trawienia, w chorobach onkologicznych dla poprawienia funkcjonowania wątroby i nerek. Odwar z kwiatów podawano w żółtaczce, chorobach serca, skurczach oskrzeli, kolce jelitowej, a zewnętrznie do przemywania skóry w stanach zapalnych lub przy trądziku. Kwiaty i zielone części słonecznika zawierają kwas chlorogenowy o silnych właściwościach przeciw utleniających. Kwas chlorogenowy wykazuje działanie hepatoprotekcyjne chroniące wątrobę, hipoglikemiczne, obniżające poziom glukozy we krwi oraz zapobiega rozwojowi bakterii, grzybów i wirusów.

Słońce na talerzu

Słonecznik - pestki

Słonecznik – pestki

Nasiona słonecznika posiadają wysoką wartość odżywczą. Mają więcej białka aniżeli wołowina, około 38 proc. tłustego oleju obfitującego w kwas linolowy, lecytynę potrzebną do normalnego funkcjonowania układu nerwowego, złożone węglowodany. Obfitują w aminokwas tryptofan, który zwiększa wytwarzanie poprawiającej nastrój serotoniny. Są zasobnym źródłem wapnia i magnezu, żelaza, potasu, cynku i miedzi, selenu, witamin A, E, niektórych witamin z grupy B, w tym krwiotwórczego kwasu foliowego, odmładzającej witaminy B6, witaminy PP. Selen oraz witamina E mają właściwości przeciw utleniające, przyczyniają się do spowolnienia procesów starzenia oraz przyspieszenia odbudowy komórek. Ziarna słonecznika mają dużo cynku, który jest konieczny do uruchomienia witaminy A nagromadzonej w wątrobie, przez co poprawiają wygląd skóry i włosów, ułatwiają walkę z trądzikiem młodzieńczym, jak również wzmacniają wzrok. Z uwagi na wysoką zawartość minerałów nasiona oraz kiełki słonecznika regulują równowagę kwasowo – zasadową w organizmie, dzięki czemu przeciwdziałają nowotworom i innym chorobom degeneracyjnym.

Uzależnić się od pestek

Pestki słonecznika

Pestki słonecznika

Systematycznie spożywane nasiona oleiste nawilżają błony śluzowe i skórę, łagodnie stymulują pracę gruczołów łojowych. Natłuszczają od wewnątrz zbytnio przesuszoną skórę i włosy. Przy długo nie ustępującym drażniącym kaszlu pomaga spożywanie nasion słonecznika, które powoli likwidują podrażnienie w gardle i płucach. Można również pić odwar z rozdrobnionych ziarenek. Składniki znajdujące się w nasionach wzmacniają funkcje nadnerczy i nerek, pobudzają wytwarzanie moczu, likwidują stan zapalny oraz podrażnienie nerek i pęcherza moczowego, wspomagają leczenie schorzeń prostaty, łagodzą bóle reumatyczne. Odnawiają osłabiony organizm w czasie rekonwalescencji po chorobach, zmniejszają napięcie nerwowe, przeciwdziałają depresji. Ziarna słonecznika to doskonały fast food do podjadania zamiast słodyczy czy hamburgera. Niekiedy są polecane jako pomoc przy odzwyczajaniu się od nałogu tytoniowego. Dłubanie pestek słonecznika wciąga, trudno się od nich oderwać – jest to jednak zdrowy nawyk, do czasu, gdy zachowujemy umiar. Polecana dawka dzienna to 1 do 2 garści ziaren.

Olej jako lek

Olej wyprodukowany z nasion słonecznika podaje się w ilości 40 – 60 g jako środek łagodnie przeczyszczający, zaś jako środek żółciopędny oraz w kuracji stanów zapalnych jelit zaleca się stosować po l – 2 łyżki oleju 3 razy dziennie. Olej słonecznikowy jest łagodniejszy w smaku aniżeli oliwa. Wyciągiem olejowym z rozdrobnionego owocostanu słonecznika pozostałego po wyskubaniu nasion naciera się bolące stawy. W kosmetyce stosuje się olej słonecznikowy do pielęgnacji suchej, łuszczącej się skóry z uwagi na jego silne właściwości nawilżające i regenerujące. Na oparzenia używa się mieszaninę z oleju i białek. Ubijamy trzepaczką 3 łyżki oleju słonecznikowego do białości, oddzielnie ubijamy na pianę białka z 3 jaj kurzych. Łączymy składniki i ubijamy dalej przez 15 min. Kilka razy dziennie przykładać masę obficie na oparzone miejsce.

Ssanie oleju

Olej słonecznikowy

Olej słonecznikowy

Olej słonecznikowy jest wyśmienitym środkiem oczyszczającym organizm z toksyn. Trzeba wziąć do ust łyżkę oleju i ssać go przez 20 min. w przedniej części jamy ustnej, energicznie przepuszczając pomiędzy zębami. Olej powinien być jak najświeższy, najlepiej tłoczony nie wcześniej niż przed miesiącem. Oleju nie należy połykać, trzeba go wypluć do ubikacji, dokładnie wypłukać usta i umyć zęby. Wypluwana ciecz powinna być biała jak mleko – jeżeli jest żółta, ssanie było za krótkie. Zabieg ten wykonuje się do trzech razy dziennie, koniecznie na czczo, przed jedzeniem i piciem. Ssanie oleju jest prostą, tanią, łagodną i bezpieczną domową kuracją, którą warto wypróbować w leczeniu bólów głowy, zapaleniu korzonków nerwowych, zapaleniu zatok, w przewlekłych chorobach serca, chorobach kobiecych, sztywności stawów, paradontozie, zatruciu alkoholem. Pierwszą oznaką poprawy jest wybielenie zębów, wkrótce odczuwamy uczucie świeżości po przebudzeniu, lekkości w ruchach, dostajemy energii, poprawia się pamięć, a sen staje się głęboki i spokojny. Na początku kuracji samopoczucie może przejściowo się pogorszyć, co jest spowodowane rozpraszaniem się ognisk chorobowych i uwalnianiem toksyn. Kuracja stanów chronicznych może trwać długo, niekiedy kilka miesięcy.

Kwiaty, liście , łodygi, korzenie

Wyhodowanie słonecznika jest proste. Potrzebuje słońca i dużo przestrzeni dla prawidłowego wzrostu. Do leczenia zbiera się w suchy słoneczny dzień w początkach kwitnienia brzeżne żółte kwiaty języczkowe (tzw. płatki), czasami także drobne kwiaty rurkowe siedzące na dnie kwiatostanowym lub całe kwiatostany, jak również liście, łodygi i korzenie słonecznika. Surowiec stosuje się w postaci świeżej na nalewki i naparu lub suszy rozłożony pojedynczą warstwą w zacienionym, przewiewnym miejscu. Koszyczki lepiej rozdrobnić, aby szybciej schły. Pyszne nasiona słonecznika w sezonie jak najczęściej powinniśmy skubać świeże jako przekąskę, a zimą i wiosną spożywać suszone, łuskane lub nie łuskane, dostępne w prawie każdym sklepie. Kiełki i młode siewki słonecznika, łatwe do wyhodowania w warunkach domowych, są godnym polecenia źródłem witamin i minerałów

Preparaty ze słonecznika

Napar z płatków słonecznika – Jedną łyżkę suszonych żółtych płatków słonecznika zalać szklanką wrzącej wody, odstawić na 30 – 40 min. pod przykryciem do zaparzenia. Pić po 1/2 szklanki na 30 minut przed jedzeniem przy bólu żołądka, kolce jelitowej, bólu głowy, skurczach oskrzeli – jako środek rozluźniający mięśnie gładkie organów wewnętrznych. W przypadku przeziębienia i grypy używa się mieszankę równych, części kwiatu słonecznika i lipy. W podobny sposób przygotowuje się napar z liści słonecznika, który ma właściwości ściągające, moczopędne i wykrztuśne.

Nalewka z koszyczków i liści słonecznika – Rozdrobnić równe części kwiatostanów i liści słonecznika świeże lub suszone, wsypać do słoika do połowy objętości, zalać do pełna czystą wódką. Odstawić do naciągnięcia na kilka tygodni w ciemne miejsce, często potrząsając słojem. Nalewka początkowo ma kolor czerwony, później brązowieje. Stosować po l łyżeczce na 30 minut przed każdym posiłkiem jako środek goryczowy dla poprawienia apetytu, przeciw reumatyzmowi i w chorobach płuc. Taka nalewka wymieszana w równych częściach z nalewką z liści dziewanny skutecznie pomaga w suchym kaszlu i astmie.

Nalewka z płatków – Żółte kwiaty języczkowe rozdrobnić i zalać alkoholem w proporcji l część płatków na 5 części wódki. Odstawić do naciągnięcia na 14 dni w ciemne miejsce, często wstrząsać słojem. Stosować na czczo po 30-40 kropli kilka razy dziennie jako środek wykrztuśny i obniżający gorączkę, jak również przy chorobach nerwowych. Zewnętrznie używać po rozcieńczeniu do okładów na miejsca stłuczone.

Okład na oparzenia – Zmielone świeże liście słonecznika przykładać w miejscu niegroźnych oparzeń, wymieniając w miarę potrzeby okład na świeży.

Kiełki słonecznika – Skiełkowane nasiona są doskonałym źródłem aminokwasów, kwasów tłuszczowych omega 3, witaminy E. Wieczorem wypłukać l -2 łyżki nasion słonecznika, wsypać do słoika, zalać wodą, odstawić na noc do namoczenia. Rano odlać wodę, wypłukać nasiona na sitku, wsypać do słoika, pozostawić w ciemnym miejscu do skiełkowania, już bez wody. Kiełkowanie najczęściej trwa l – 2 dni. Kilka razy dziennie trzeba przepłukać nasiona na sitku. Kiełkujące nasiona po wyłuskaniu z łupinek można jeść na surowo lub dodawać do sałatek, kanapek, sosów, itd. Jeśli chcemy opóźnić wzrost kiełków wstawiamy słoik do lodówki.

Mleko słonecznikowe – Jedną filiżankę wyłuskanych nasion słonecznika przepłukać i moczyć w 3 filiżankach wody przez około 12 godzin, po czym zmiksować blenderem na jednolitą masę. Aby otrzymać słodki napój, trzeba dodać kilka namoczonych daktyli.

Przeciwwskazania

U ludzi wrażliwych dotykanie szorstko owłosionych części rośliny może powodować kontaktowe zapalenie skóry. Nasiona słonecznika – jak wszystkie nasiona – są pokarmem mocno skoncentrowanym, wysokokalorycznym, dlatego trzeba jeść je z rozwagą, szczególnie w przypadku osób z nadwagą.







Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Małgorzata Godlewska

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

  • ssanie oleju przeciwwskazania
  • nalewka ze slonecznika
  • nasiona slonecznika a cisnienie krwi
  • ssanie oleju stawy
  • napar z płatków słonecznika na włosy
  • korzeń słonecznika właściwości
  • pestki słonecznika przeciwwskazania
  • nalewka ze słonecznika
  • korzeń słonecznika
  • ssanie oleju
Categories: Rośliny lecznicze, Zdrowe odżywianie | Tags: , , , , ,

Jajeczne terapie

Posted on by admin
Comments off
Lecznicze właściwości jajek




Jeśli chodzi o negatywny wpływ jajek na nasze zdrowie to opinie są bardzo różne. Jedni uczeni uważają, że są dla nas szkodliwe, wręcz zabójcze. Inni twierdzą, że jest zupełnie odwrotnie i że są pożyteczne i zdrowe. To samo jest choćby z masłem i margaryną, kawą i herbatą. Po żadnych badaniach nie stwierdzono bezpośredniej zależności między spożywaniem jajek, a poziomem cholesterolu. Owszem, co innego, gdy jajka smaży się na boczku, bekonie, słoninie. Najbardziej przyswajalne są jajka gotowane na miękko, czyli do 4 minut. Jajka gotowane na twardo są ciężej strawne, a długie ich gotowanie nie dość, że sprawia że tracą cenne składniki, to jeszcze dochodzi do reakcji siarki z żelazem.

Bogactwo składników w jajku

jajkoW dwóch dużych jajkach znajduje się tylko 150 kcal i jest to 100 proc. Pokrycie dziennego zapotrzebowania na konieczne do prawidłowego funkcjonowania organizmu aminokwasy oraz na witaminę B12, która jest niezbędna do procesów krwiotwórczych. Składniki mineralne wyodrębnione w jajku to: fosfor, wapń, żelazo, potas, cynk, magnez, chlor i sód. Jajo kurze to 75 proc. wody, nieco ponad 10 proc. białka i tłuszczu oraz węglowodany i witaminy A, D i z grupy B.

Jajko po rybim tranie ma najwięcej z wszystkich produktów żywnościowych naturalnej witaminy D. Zawiera również witaminę A, która wspomaga skórę w utrzymaniu odpowiedniej struktury, gładkości i zdrowego wyglądu, a witamina E działa odmładzająco i przeciwdziała w powstawaniu wolnych rodników. Żółtko jaja kurzego zawiera tłuszcz o wysokim stopniu strawności, a także duże ilości cholesterolu. Lipidy jaja to także glicerydy kwasu oleinowego i palmitynowego, niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe oraz fosfolipidy lecytyny.

Różna zawartość witamin w jajach zależy od pożywienia jakie dostaje kura i od pory roku. W żółtku znajdują się też cenne substancje, które zapobiegają rozwojowi chorób neurodegeneracyjnych, w tym choroby Alzheimera. Istnieje w jajku kompleks yolkina, który działa podobnie jak kolostrynina z siary krów – zapobiega odkładaniu się blaszek amyloidowych, które powodują degenerację komórek nerwowych.

Z żółtka wyodrębniono i pozyskano także lecytynę, która zawiera spore ilości dobroczynnych kwasów omega – 3. Chronią one serce i naczynia tętnicze przed miażdżycą, poza tym działają pomocniczo w leczeniu depresji, regenerują również wątrobę, wpływają na poprawę pracy mózgu i układu nerwowego. Dzięki lecytynie uczenie przychodzi nam łatwiej i lepiej panujemy nad stresem, łatwiej zapamiętujemy i kojarzymy. Rozpuszcza ona także cholesterol w żółci i zapobiega powstawaniu kamieni żółciowych. Nadto bierze udział w zapobieganiu niepożądanych procesów utleniania i poprawia pracę układu nerwowego. Białko natomiast posiada cenną cystatynę, która zapobiega rozwojowi niektórych nowotworów, m.in. piersi, mięsaka, czerniaka (wykazuje pożyteczne właściwości przeciw drobnoustrojowe i przeciw nowotworowe), lizozym i różnego rodzaju peptydy.

Ciekawostki

Ludzie mający problem z krążeniem nie powinni jeść jajka ani z chlebem ani z cukrem, ponieważ w takim połączeniu jajko jest ciężkostrawne i słaba wątroba nie da sobie rady z jego przetworzeniem. Jajka zakwaszają organizm, dlatego potrawy z nich przyrządzane powinno się podawać z surówkami lub z sałatkami warzywnymi. Warzywa wykazują właściwości zasadotwórcze, są więc właściwym uzupełnieniem potraw z jaj. Nie potwierdziły się przypuszczenia, że jedzenie większej ilości jajek przez mężczyzn powoduje zwiększenie płodności lub odwrotnie – było przyczyną kłopotów z płodnością. Niestety wiele osób nadal uparcie podtrzymuje te absurdalne teorie. Jajko jest symbolem życia. Jest pokarmem wysokowartościowym, przede wszystkim u ludzi starszych, chorych, wyniszczonych i u małych dzieci

Jajka i salmonella

Spożywanie jaj na surowo grozi zakażeniem Salmonellą. W szczególności dotyczy to jaj drobiu wiejskiego, w gospodarstwach prywatnych. Z racji drogi wydostawania się jaja z organizmu kury na skorupkach mogą znajdować się bakterie Salmonella. Są one także w środku jajka. Tylko i wyłącznie z tego powodu nie powinno się jeść surowych jajek, a przed umieszczeniem w lodówce czy dalszym użyciem w postaci surowej np. do wyrobu ciasta, makaronów, omletów, smażenia, panierowania, pieczenia itp. należy umyć je ciepłą wodą i płynem do naczyń, lub mydłem, idealnie jest sparzyć wrzątkiem. I oczywiście dokładnie myć swoje ręce. W jajach gotowanych lub smażonych bakterie Salmonelli giną przy 70 st. C. Również sałatki warzywne z majonezem wytwarzanym z jaj są idealną pożywką dla bakterii. Z tego względu zawsze trzeba przechowywać je w lodówce, przykryte folią. Im krócej, tym lepiej. W temperaturze pokojowej bardzo szybko namnaża się duża ilość bakterii i grzybów chorobotwórczych

Alergia na jajka

Alergia na jajka należy do najczęstszych alergii pokarmowych. Alergenem jest białko. Alergia na jajo kurze spotykamy częściej u małych dzieci niż u ludzi dorosłych. Na szczęście z alergii tej wyrastamy. Charakterystyczna alergia na białko jaja kurzego uaktywnia się najczęściej przed drugimi urodzinami. Objawy bywają bardzo różne np:

– Stany zapalne jamy ustnej
– Dolegliwości ze strony układu pokarmowego
– Wysypki
– Zapalenia spojówek
– Katar
– Duszności
– Astma

Gdy u kogoś występuje alergia na białko jaja kurzego, najprawdopodobniej jest ona także na jaja kacze, gęsie i przepiórcze, mimo iż te ostatnie uczulają w najmniej. Istnieje również ryzyko, że wystąpi alergia na mięso drobiowe. Występują także sytuacje, w których reakcja alergiczna występuje jedynie po zjedzeniu białka w postaci surowej, co jest niewskazane także ze względu na zawartość awidyny, która hamuje przyswajanie biotyny w organizmie.

Gotowanie przez 15 min. zdecydowanie unicestwia dużą część alergenów, lecz niestety nie wszystkie. Ponieważ jeden z bardziej zjadliwych jest odporny, nawet po gotowaniu problem nie zniknie. Ponadto tak długie gotowanie niszczy cenne wartości odżywcze jajka. Jajka w pożywieniu można łatwo zastąpić alergikowi innymi zamiennikami. Przy przyrządzaniu słodkości do zagęszczenia dobrze jest użyć banana rozgniecionego na papkę (1 banan zastępuje l jajo). Można użyć również mączki kukurydzianej o neutralnym smaku (1 łyżeczka = l jajko) lub mąki ziemniaczanej (1 łyżeczka = l jajko). Można też użyć łyżeczkę drożdży rozgniecionych w l filiżance ciepłej wody. Bardzo istotna sprawa przy alergii na białko jaja kurzego: należy uważać ze szczepieniami i lekami. Do wytwarzania niektórych leków i szczepionek wykorzystuje się bowiem białko kurze.

Jaja w tradycji ludowej

Jaja w tradycyjnej kulturze były wykorzystywane od dawna także w lecznictwie. Toczono je po ciele chorego, uważano, że wtedy choroba przechodzi do jaja i w taki sposób uwalnia daną osobę od dolegliwości, a jajko daje choremu energię znajdującą w kulistym wnętrzu. Ciało chorego obwodzono jajem, które następnie wyrzucano na rozstajne drogi. Uważano, że w taki sposób wyrzuca się chorobę. Zapalenie i przekrwienie oka można było zlikwidować przykładając szczelnie do gałki ocznej rozcięte na połówkę białko jaja ugotowanego na twardo. Popularnym zabiegiem leczniczym było przelewanie nad głową chorego jaja. Tą metodą usuwano na przykład przestrach u dzieci. Ludzie chorujący na febrę i żółtaczkę trzymali w rękach jajo i wpatrywali się w nie, aby przenieść na nie chorobę, po czym jajko wynoszono i wyrzucano na rozstajne drogi. Jajo, ze względu na jego płodnościowe moce, wykorzystywano również jako metodę na leczenie lub zapobieganie bezpłodności – aby się przed nią ustrzec mąż musiał wykonać dwie dziurki w jajku, a później wdmuchać całą zawartość w usta żony. Skorupki z poświęconych pisanek wykorzystywano do okadzania chorego bydła.

Skorupka lekiem

Efektywnym i prostym środkiem przeciwko osteoporozie są skorupki z jajek. Ich skład jest bardzo zbliżony do składu kości i zębów. Ze skorupki jajka wyodrębniono gotowy do spożycia preparat wapniowy. Okazuje się, że węglan wapnia z kurzej skorupki – w reakcji z kwasem cytrynowym – tworzy związek doskonale przyswajany przez nasz organizm, wskazany w zapobieganiu osteoporozie, jak również przy złamaniach kości. Są one idealnym źródłem wapnia, który w 90 proc. jest przyswajalny przez człowieka. Oprócz węglanu wapnia w skorupce znajdują się wszystkie potrzebne dla organizmu mikroelementy: miedź, fluor, żelazo, mangan, molibden, siarka, krzem, cynk i inne. Uczeni stwierdzili, że u dzieci i dorosłych podawanie skorupki daje dobre rezultaty przy łamliwości paznokci, włosów, krwawieniach dziąseł, zaparciach, pobudliwości, bezsenności, chronicznych katarach, astmie. Jak się okazało, skorupka jajka nie tylko wzmacnia tkankę kostną, ale i wydala z organizmu pierwiastki promieniotwórcze. Nie jest, to więc odpad śmieciowy, ale wartościowy środek profilaktyczno – leczniczy.

Skorupkoterapia

Leczenie skorupkami jaj może dać nieoceniony pożytek w leczeniu i profilaktyce osteoporozy. Nie powoduje przy tym żadnych skutków ubocznych, jest proste w użyciu i tanie. W skorupkoterapii idealnie byłoby wykorzystywać skorupki z jajek ekologicznych. Leczenie jest niezwykle proste. Skorupkę ze świeżego, nie gotowanego jajka należy zanurzyć na 5 min. we wrzątku, pozostawić do wyschnięcia i suchą zmielić w młynku do kawy. Przyjmować od 0,5 do l g dziennie – z sokiem z 1/2 cytryny lub dodawać do gotowych potraw. Dwa razy w roku, w styczniu i listopadzie, możemy wykonać 30 – dniowe kuracje skorupkami przyjmując po l – 2 g skorupek dziennie. Rezultaty są rewelacyjne, kości i zęby mocne, a leczenie jest tanie i naturalne.

Jajka w innych dolegliwościach

Oprócz leczenia skorupkami z powodzeniem jajka można używać w innych schorzeniach i przypadłościach zdrowotnych. Oto proste i skuteczne przepisy:

Ataki nerwobólu

Podczas ataku nerwobólu należy, ugotować na twardo jajko, przekroić je na pół i obie połówki szybko przyłożyć do najbardziej bolącego miejsca. Kiedy jajko ostygnie, ustąpi też ból i dość długi czas nie będzie nas nękać.

Na kaszel – przepis I

Utrzeć żółtka z cukrem pudrem do białości. Po utarciu objętość zwiększy się 2 – 3 krotnie. Kogel – mogel pomaga przy kaszlu, jeśli stosuje się go na czczo.

Na kaszel – przepis II

Dwie łyżki świeżego masła, dwa żółtka, jedną łyżeczkę mąki i dwie łyżeczki miodu dokładnie wymieszać. Używać przy kaszlu, zapaleniu oskrzeli 4 – 5 razy dziennie przed posiłkiem.

Na kaszel – przepis III

Znachorzy rosyjscy używali jajka przy zapaleniu płuc, suchotach. Przy tych dolegliwościach zalecali środek o nazwie „kalciumit”. Przyrządza się go biorąc: 10 cytryn, 6 jajek, 30 dag miodu, najlepiej lipowego i szklanki koniaku. 6 jajek, koniecznie świeżych i z białą skorupką, szoruje się, wkłada do słoika i zalewa sokiem z cytryn. Słoik przykrywa się gazą, owija ciemnym papierem i stawia w suchym, ciemnym i chłodnym, ale nie zimnym pomieszczeniu. Następnie czeka się do rozpuszczenia skorupek jaj, co najczęściej następuje po 6 – 8 dniach. Następnie miód podgrzewa się, aby był płynny, studzi i dodaje do mikstury jajek i soku z cytryny, później wlewa się koniak. Miksturę przelewa się do ciemnej butelki i przechowuje koniecznie w suchym, ciemnym i chłodnym pomieszczeniu. Przyjmuje się po łyżeczce, 3 razy dziennie, zaraz po jedzeniu. „Kalciumit” należy szybko zużyć, ponieważ psuje się po 3 tygodniach.

Niedowaga, wycieńczenie

Starzy znachorzy zalecali wziąć 30 dag słoniny i 6 dużych jabłek. Jabłek nie obierać, tylko umyć i usunąć ogonki. Pokroić słoninę i jabłka w drobną kostkę, wymieszać i stopić na małym ogniu, tak aby się nie przypaliły. 12 żółtek utrzeć z cukrem pudrem. Dodać do żółtek 30 dag rozdrobnionej czekolady. Przetrzeć przez sito masę ze stopionej słoniny i połączyć z jajkami i czekoladą. Poczekać aż ostygnie. Mieszanką smarować chleb i popijać ciepłym mlekiem. Leczeni w taki sposób szybko przybierają na wadze.

Skutki nadmiernej opalenizny

Jest to skuteczny sposób przeciw nadmiernej opaleniźnie. Należy wziąć trochę surowego żółtka z kurzego jajka na dłoń i obficie posmarować twarz. Kiedy żółtko na twarzy stwardnieje zmyć je wodą z mydłem. Efekt jest zawsze znakomity.

Łagodzenie efektów silnego wiatru

Aby złagodzić skutki owiania twarzy silnym wiatrem, zalecano nakładanie maseczki z żółtka, łyżeczki miodu i łyżeczki gliceryny. Zmywać ciepłą wodą, bez mydła.

Na chore, bolące stawy

Bierzemy: 50 g kamfory, 50 g sproszkowanej gorczycy, 100 g spirytusu, 100 g białka z surowego jajka. W spirytusie należy rozpuścić kolejno kamforę i gorczycę, a z białek ubić pianę i wszystko razem wymieszać. Wcierać w chory staw wieczorem przed snem przy artretyzmie.

Kosmetyki z jajkami

Kto z nas nie słyszał o szamponie jajecznym bądź o maseczkach z jajkami. Od dawna stosowane są z powodzeniem, jako naturalne kosmetyki.

Maseczka na twarz

Bierzemy po 15 g miodu, śmietany i żółtek, wszystko starannie wymieszać. Nałożyć na twarz na 15 minut, po czym zmyć przegotowaną wodą.

Poprawa cery i skóry

Jest to prosty domowy sposób na uzyskać ładną cerę i lepszą skórę. Aby zrobić maseczkę, trzeba oddzielić do osobnych miseczek żółtko od białka. Białko i żółtko oddzielnie ubija się widelcem, aż staną się spienione. Pianę białkową nakładamy, aby oczyścić twarz, i pozostawiamy do wyschnięcia. Następnie trzeba twarz spłukać ciepłą wodą i pokryć twarz żółtkiem, pozostawiając do wyschnięcia. Spłukać ciepłą wodą. Efekt oszałamiający.

Szampony i odżywki do włosów
Szampon cytrynowy

Dokładnie mieszamy ze sobą i zagotowujemy: dwie łyżki mydlnicy lekarskiej, 0,5 l wody, 3 łyżki soku ze świeżo wyciśniętej cytryny, 2 żółtka jaja, kilka kropel olejku eterycznego o zapachu cytryny lub pomarańczy. Szampon jest przeznaczony do pielęgnacji włosów matowych, pozbawionych blasku, ponieważ przywróci im utracony połysk i blask.

Szampon jajeczny

Polecany jest przede wszystkim do włosów kruchych, łamliwych, mających przy tym tendencję do rozdwojonych końcówek. Do przyrządzenia szamponu jajecznego będziemy potrzebowali: 2 żółtka jajka, l białko, l łyżeczkę miodu, świeżo wyciśnięty sok z jednej cytryny. W celu uzyskania szamponu dokładnie mieszamy wszystkie składniki, aż uzyskają jednolitą strukturę.

Szampon jajeczny do włosów z łupieżem

Bierzemy: 3 żółtka, 3 łyżeczki oliwy z oliwek, 4 łyżeczki wódki 40%. Wszystkie składniki trzeba ubić trzepaczką, nie mieszać. Miksturę nakładamy na włosy, pozostawiamy na około 20 minut, owijamy włosy folią i ręcznikiem, następnie spłukujemy ciepłą wodą.

Szampon cytrynowy do włosów matowych

Aby go przygotować trzeba wziąć: 4 łyżki korzenia mydlnicy lekarskiej, 3 żółtka, 3 łyżki soku z cytryny; 0,7 l wody źródlanej. Mydlnicę lekarską gotujemy na małym ogniu przez 15 minut. Następnie trzeba ją ostudzić i dodać resztę składników, dokładnie wymieszać także przed każdym użyciem. Szampon przechowujemy w lodówce.

Odżywka żółtkowo – rycynowa do włosów

Mieszamy: żółtko, 30 g oleju rycynowego, łyżeczkę drożdży, kilka kropli soku z cytryny i łyżeczkę odżywczego balsamu do włosów. Dokładnie wcieramy odżywkę we włosy i skórę głowy. Na 30 minut zakładamy folię i turban z ręcznika po czym zdejmujemy i myjemy włosy.

Odżywka do włosów z cytryną

Mieszamy jedno żółtko z łyżeczką oliwy, dodajemy 3 krople eterycznego olejku cytrynowego. Wcieramy dokładnie odżywkę w zniszczone końcówki włosów, po czym po 20 minutach myjemy szamponem. Odżywkę stosujemy co 2 dni.







Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Paweł Glugla

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

  • kogel mogel właściwości
  • kogel mogel wartości odżywcze
  • skorupkoterapia
  • kogel mogel wlasciwosci
  • żółtko właściwości
  • żółtko z cukrem
  • jajka na miękko właściwości
  • właściwości kogla mogla
  • właściwości jajek
  • bialko kurze wlasciwosci lecznicze
Categories: Dolegliwości, Porady | Tags: , , , , , ,