Category Archives: Dolegliwości

Zaburzenia seksualne u kobiet


Ostatnio u dość licznej grupy osób stwierdzono poważne kłopoty sfery najintymniejszej – seksualnej. Niezwykle istotne jest to, że ponad 50 % niepowodzeń życia małżeńskiego ma swoje źródło w nieudanym pożyciu. W rezultacie tego dochodzi do rozpadów związków, a nawet wielkich życiowych tragedii. Jak dowodzą niezbicie wielkie światowe autorytety potrzeby seksualne są często większe niż głód. Istotne jednak, aby je stosownie poznać i potrafić sobie z nimi radzić w życiu. A chyba najważniejsze jest odpowiednie obserwowanie swojego i partnera organizmu.

Dobrze wiedzieć jak nazwać daną reakcję, która nas martwi. Cały czas sprawy związane z reakcjami i zachowaniami seksualnymi są swoistym tabu i są wstydliwe. A przecież niektóre objawy są symptomami chorób czy tez nieprawidłowych reakcji. Należy pamiętać, że w sprawach seksualnych zawsze najważniejszą rolę stanowi centralny układ nerwowy. Jest on dokładnie powiązany z układem płciowym człowieka. Ekspertami w tych sprawach są: seksuolodzy, ginekolodzy, jak również psychiatrzy. W ich gabinetach trzeba szukać pomocy i leczyć się. W takim leczeniu obowiązuje zasada – leczą się jednocześnie obydwoje partnerzy.

Trochę faktów i ciekawostek

Popęd seksualny, czy ochota na kontakty intymne nie występuje u kobiet i mężczyzn z jednakową siłą, i w tym samym okresie życia. Otóż u mężczyzn najbardziej i najczęściej pomiędzy 20 a 35 rokiem życia, następnie stopniowo maleje wraz z wiekiem. Zaś u kobiet pożądanie seksualne jest największe około 30 roku życia i po 40 roku życia powoli wygasa. Jeżeli dana osoba jest zdrowa i występuje u niej zmniejszony popęd płciowy, to mamy do czynienia z oziębłością płciową. Z drugiej strony, gdy jest on zbyt duży to taka osoba wykazuje cechy erotomanii.

Kobiety w ciąży także mają chęć na seks. I tak u kobiet, które do tej pory nie rodziły, w pierwszych trzech miesiącach ciąży ochota i popęd seksualny znacznie ulegają obniżeniu. Natomiast u kobiet, które już rodziły – pozostaje bez zmian. W drugim trymestrze ciąży u większości kobiet mamy do czynienia ze wzmożoną pobudliwością płciową. Natomiast od 7 do 9 miesiąca ciąży aktywność seksualna zdecydowanie jest mniejsza. Nie mają one bowiem ochoty na seks.

Zdrowi mężczyźni nie miewają takich zmian. Kobieta w ciąży w zasadzie może uprawiać seks, jeżeli nie ma ku temu przeciwwskazań do których należą: wcześniejsze poronienia samoistne, problemy z donoszeniem ciąży, przedwczesne porody, krwawienia z dróg rodnych, przedwczesne uprzednio odpłynięcia wód płodowych. Dobrze jest zawsze zapytać prowadzącego lekarza ginekologa. Po porodzie karmienie dziecka powoduje wcześniejszy nawrót reakcji seksualnych kobiety. Uwaga, karmienie piersią dziecka nie daje gwarancji zapobieżeniu poczęcia dziecka. Można karmić piersią i zajść w ciążę

Naturalne terapie

Leczenie naturalne stanowi dodatek terapii zasadniczej. Istnieje dużo sposobów, środków i metod naturalnych. Poniżej przytoczono kilka najciekawszych i najpopularniejszych. Przyniosły pozytywny skutek wielu kobietom. Popularnym i starym środkiem jest ziołolecznictwo. Dwie ciekawe recepty pozostawił nam ojciec A. Cz. Klimuszko.

Rp. przy dyspareunii:

1. Kwiat nagietka
2. Kwiat lawendy
3. Liść szałwii
4. Liść melisy
5. Liść orzecha włoskiego
6. ziele krwawnika
7. Ziele dziurawca
8. Korzeń łopianu
9. Korzeń kozłka

Wszystkie zioła w ilości po 50 gram starannie mieszamy. Jedną łyżkę mieszanki zalewamy szklanką wrzącej wody, a później przykrywamy i odstawiamy na 3 godziny. Pijemy po 1/2 szklanki dziennie przed obiadem i przed kolacją.

Uzupełnieniem jest rp. na płukankę pochwową:

1. Kora dębu
2. Koszyczek rumianku pospolitego
3. Liść melisy
4. Liść szałwii
5. Ziele macierzanki

Dokładnie mieszamy zioła po 50 gram każde. Trzy łyżki mieszanki zalewamy 1 litrem wrzącej wody, a następnie gotujemy przez 10 minut i odstawiamy na 30 minut po czym przecedzamy. Odwarem płuczemy pochwę co drugi dzień przez 21 dni. Niekiedy nieprawidłowości sfery seksualnej mają swoje podłoże w sferze psychicznej. Warto więc użyć mieszankę ziołową antydepresyjną lub przeciwhisteryczną.

Rp. przy depresji (wg autora):

1. Ziele dziurawca – 50 g
2. Ziele bazylii – 50 g
3. Ziele werbeny – 20 g
4. Ziele macierzanki wonnej – 20 g
5. Ziele ogórecznika – 20 g

Zioła starannie mieszamy. Jedną łyżkę mieszanki na szklankę wrzącej wody naparzamy pod przykryciem przez godzinę. Po przecedzeniu pijemy dwa razy dziennie po jedzeniu szklankę naparu.

Higiena to podstawa

Niedbałość o higienę miejsc intymnych lub higiena prowadzona nieprawidłowo – w prosty sposób może prowadzić do infekcji oraz ostrych stanów zapalnych dróg rodnych. Należy mieć na uwadze, że zarazem zaniedbania, jak i przesadzona higiena nie są dobre. Dobrze więc jest po każdorazowym wyjściu z toalety przepłukać ciepłą wodą miejsca intymne. Zaś rano i wieczorem podmywać się starannie używając mydła toaletowego. Najlepsze do tego celu jest mydło intymne. Nie należy myć jednak wnętrza pochwy, ani nie robić irygacji. Można wtedy zniszczyć pożyteczne bakterie pochwowe. Codziennie należy zmieniać bieliznę. W czasie miesiączki podmywać się po każdej zmianie podpaski. Unikać w tych dniach gorących i długotrwałych kąpieli, najlepszy jest prysznic. Tamponów używać bardzo rzadko. Do mycia nie używać zimnej wody na okolicę krocza, obkurczy naczynia i wywoła ból.

Oprócz tego można używać codziennie balsam i oliwkę intymną. Zawierają tylko naturalne, korzystne komponenty dla ciała. Często mężczyznę może zniechęcać do kobiety właśnie niedbałość w zakresie higieny intymnej. Również kobiety mogą być zrażone do mężczyzn.

Afrodyzjaki

Jeszcze do niedawna uważano że afrodyzjaki przeznaczone są tylko dla mężczyzn. Emancypacja dała o sobie znać i w sprawach seksualnych. Ciekawostką jest to, że część kobiet przyznaje się według sondaży do przyjmowania Viagry. W tej chwili jest w opracowaniu pigułka antykoncepcyjna dla mężczyzn. Od dawna dużym powodzeniem
cieszą się natomiast naturalne afrodyzjaki. Dla obojgu płci polecane jest wino rozmarynowe:

Wino rozmarynowe – Potrzebna garść świeżych liści rozmarynu. Zalać jednym litrem czerwonego wina i pozostawić zamknięte w słoiku na tydzień, po czym odcedzić i pić trzy razy dziennie po małym kieliszku.

Mieszkańcy Azji leczą oziębłość nalewką z żeń – szenia i imbirem, które dodają do gotowych posiłków. Ponoć dobrym afrodyzjakiem jest kozie mleko. Ważne są także kolory. Mianowicie sypialnia powinna być pomalowana na kolor różowo – purpurowy, a pościel nie powinna mieć
barwy żółtej, zielonej czy błękitnej.

Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Paweł Glugla


Poprawa wzroku poprzez ćwiczenia

Odpręż się, a będziesz lepiej widział


Okulary optyczne nosi już tak wielu ludzi w różnym wieku, coraz więcej dzieci i młodych osób, że w ostatnich czasach stały się dosłownie modne. Ale jest to moda, która wynika z przymusu. Każdy kto musi ich używać, zamiast szpanować najnowszymi oprawkami, najlepiej by je odłożył, bo co tu ukrywać często są niewygodne w użyciu, często się brudzą no i są kosztowne. Ale jak tu bez nich się obyć, kiedy nasz wzrok jest niedostateczny?

Okazuje się jednak, że oczy, jak niektóre inne narządy człowieka potrafi się regenerować. Podobnie jak przez rehabilitację dochodzi do sprawności złamana ręka czy noga tak samo oczy można ćwiczyć i doprowadzić do sprawniejszego czy nawet normalnego widzenia. Dokonuje się to za sprawą naturalnych sił organizmu, które istnieją w każdym człowieku. Tak twierdził doktor William Bates amerykański profesor okulistyki. Metoda Batesa naturalnej korekcji wad wzroku przewiduje wiele ćwiczeń dla oczu i zarządzającego nimi umysłu.

Holista Doktor William Bates

William Bates – wyjątkowo pracowity lekarz i naukowiec, profesorem został mając 26 lat. Swoją nową teorię i opracowany na jej podstawie sposób leczenia wzroku przedstawił w początkach XX Wieku. Pionierskim wątkiem w jego opracowaniach było odkrycie wzajemnych powiązań ciała, umysłu, pamięci i wyobraźni. Jako zwolennik medycyny holistycznej twierdził, że narząd wzroku nie jest odizolowanym narządem, który się z upływem czasu zużywa, lecz częścią mózgu.

Bates, oraz naśladowcy jego metody, są przekonani, że powód pogarszania się wzroku czy chorób oczu jest natury psychicznej, fizycznej i środowiskowej. Do psychicznych przyczyn zaliczamy negatywne emocje czyli zawiść, nienawiść, gniew, zmartwienia, silne stresy, lęki, pośpiech. Przyczyny fizyczne to niedostateczne zaopatrzenie oczu w tlen i substancje odżywcze, zmęczenie, zatrucie nikotyną, alkoholem, narkotykami, niektórymi lekami, przebyte choroby, zwłaszcza wirusowe, ale również nieodpowiednia postawa ciała. Przyczyny środowiskowe to zatrucie środowiska, hałas, niewystarczający kontakt z przyrodą, zielenią. Dochodzi do tego w ostatnich latach czego chyba Bates nie przewidział zmora miast szczególnie dużych czyli zanieczyszczenie sztucznym światłem przez całe noce.

Generalną przyczynę osłabienia wzroku Bates widział w napięciu psychiczno – nerwowym. Uważał, że oczom potrzebne jest odprężenie, i że wady wzroku można naprawiać ćwiczeniami odprężającymi. Praktykami takimi można nakłonić na przykład mięśnie zewnętrzne oka do tego, aby nieco zmieniły kształt gałki ocznej. Rozluźnienie jednej pary mięśni i napięcie innej zmienia minimalnie długość gałki ocznej, przez co obraz pada dokładnie na siatkówkę.

Rezultatem praktykowania opracowanych przez Batesa i jego uczniów różnych technik i ćwiczeń było wiele tysięcy pacjentów, którym poprawił się wzrok lub odzyskali normalne widzenie. Przypadki te są udokumentowane w pracach naukowych i w archiwach wyleczeń. Ale założenia jego metody zupełnie różniły się od współczesnych mu naukowych ustaleń, jak również od poglądów oficjalnie głoszonych przez okulistykę na przestrzeni prawie całego minionego stulecia w zakresie fizjologii i optyki funkcjonowania oka. Dlatego spotkała się ona z dużą krytyką. Później na długie lata sprawa przycichła. Odrodzenie metody Batesa zawdzięczamy w dużym stopniu osiągnięciom dzisiejszej psychologii, takim m.in. jak techniki pracy z wyobraźnią, wizualizacja, ogólna koncepcja relaksacji, technika punktu, sprzężenie zwrotne czy programowanie neurolingwistyczne. Obecnie metoda Batesa, rozwinięta i udoskonalona przez rzesze jego następców, jest praktykowana i nauczana w instytutach medycyny naturalnej na całym świecie.

Zaczął od siebie

Doktor Bates pomyślał, że najlepiej wypróbować i udowodnić efektywność swojej metody na sobie samym. Jeśli ludzie zobaczą, że nie nosi już okularów, uwierzą w skuteczność proponowanych ćwiczeń. Cierpiał na zaawansowaną dalekowzroczność związaną z wiekiem. W czasie badania wzroku, jego koledzy po fachu mówili: „Soczewki w pana oczach są twarde jak kamień. Nikt panu nie pomoże”. Bates stworzył więc różne ćwiczenia, które to prawidłowo nastawiały narząd wzroku. Już po pół roku potrafił czytać gazetę bez okularów. Po następnym roku widział ostro nawet z odległości 10 cm

Kiedy pomaga metoda Batesa

Metoda ta dotyczy szczególnie częściej występujących optycznych wad wzroku, takich jak krótko i dalekowzroczność, starcza dalekowzroczność, astygmatyzm, zez. Może okazać się pomocna w chorobach oczu, których przyczyną są fizyczne przeciążenie lub zmęczenie psychiczne. Proponowane tu ćwiczenia mogą korzystnie działać przy takich chorobach jak jaskra oraz zaćma czyli katarakta. Jednak by metoda doktora Batesa i proponowane ćwiczenia pomogły, konieczna jest silna motywacja, cierpliwość, wytrwałość i wiara w uzdrawiające moce organizmu.

Palming – odpoczynek dla oczu

To zasadnicze dla oczu ćwiczenie powinno stać się tak codzienną czynnością jak mycie zębów, powinno być wykonywane co najmniej 2 – 3 razy na dobę. Oczy najlepiej odpoczywają w ciemności. Zmniejsza się wtedy napięcie mięśni i więzadeł ocznych występujące przy patrzeniu. Tylko w ciemności odtwarza się również bardzo istotna dla procesu widzenia substancja – rodopsyna. Dobrze jest w ciągu dnia co jakiś czas zamykać oczy, jednak przez przymkniętą powiekę wpada do oka nieco światła. Stan lepszej relaksacji oczu może być osiągnięty poprzez wyeliminowanie światła. Z tego względu doktor Bates proponował tzw. palming czyli zasłanianie oczu środkiem dłoni.

Siadamy przy stole lub jakimkolwiek blacie, opieramy na nim łokcie i przykładamy dłonie do oczu, w ten sposób by palce skrzyżowały się na czole, a zamknięte oczy znalazły się w zagłębieniach dłoni. Nie należy naciskać na gałki oczne. Pamiętamy również o spokojnym, rytmicznym oddechu. Widzimy wówczas zupełną czerń. Staramy się ją odczuć, pogrążyć się w niej. A dlaczego czerń? Czarny kolor nie odbija promieni świetlnych, a więc siatkówka w czasie patrzenia na czerń odpoczywa. Nie jest to takie proste. Wielu ludzi może widzieć różne odcienie szarości, barwne plamy lub iluzję kolorowych świateł przebiegających we wszystkich kierunkach, szczególnie ci z wadami wzroku.

Ale palmingu można się nauczyć. Dla niektórych osób pomocne może się okazać spojrzenie na czarny przedmiot na krótko przed przesłonięciem oczu lub przypomnienie sobie jakiegoś czarnego obiektu czy przedmiotu. Ale nie powinien to być umysłowy wysiłek skoncentrowania się na czerni. Ujrzenie idealnej czerni jest możliwe tylko przy odprężonym umyśle. Dlatego takie nieprawidłowości umysłu czy ciała jak zmartwienie, złość, gniew, depresja czy zmęczenie, głód, ból, choroba – przyczyniają się do gorszego widzenia czerni, a tym samym do mniejszej efektywności palmingu.

Jak długi czas poświęcamy na palming? Kilka, kilkanaście minut. Można go wykonywać w ciągu dnia tak często, jak mamy ochotę i pozwala nam czas. Niektóre osoby mogą odpowiednio wykonywać palming tylko przez krótki okres czasu, przy zbyt długim praktykowaniu tego ćwiczenia zaczynają odczuwać napięcie. Doktor Bates mawiał: Prawidłowo wykonany palming jest jedną z najlepszych, spośród znanych mi metod, bezpiecznej relaksacji całego układu nerwowego, razem z nerwami odpowiedzialnymi za wzrok. Gdy w ten sposób uda się osiągnąć idealny stan relaksacji całego układu nerwowego, co zostaje wykazane poprzez możliwość zobaczenia zupełnej czerni, poprzez pozostanie w tym stanie relaksacji przy oczach otwartych, wzrok danej osoby ulega trwałej poprawie. Jednocześnie ból oczu i głowy, a nawet w innych częściach ciała zanika zupełnie.

Proste ćwiczenia i masaż
Mruganie

Zauważono, że ludzie z wadami wzroku rzadziej poruszają oczami i nie dość często mrugają powiekami. Zapewne gałki oczne i powieki są sterowane przez ten sam ośrodek nerwowy w mózgu. Gdy dana osoba przyzwyczai się do częstszego mrugania, oczy się lepiej będą odprężać. Powieki, zamykając się, dadzą oczom moment wypoczynku i będą lepiej spełniały swą naturalną funkcję nawilżania i oczyszczania oczu. Najlepiej jest mrugać co 3 sekundy, czyli 20 razy na minutę. Warto sprawdzić swoją częstotliwość mrugania, ćwiczyć, śledzić postępy.

Ruchliwi wzrokowo

Jeśli przez minutę będziemy kierować wzrok na przykład w wybraną literę, to jej obrys rozmyje się. Jeśli zaś będziemy wzrokiem wędrować wokół niej, to jej obraz będzie nadal ostry. Oczy lepiej widzą, kiedy stale się poruszają. Gdy dłuższy czas wpatrujemy się w jeden punkt, literę czy przedmiot, widzimy je już mniej ostro aniżeli w chwili, kiedy zaczęliśmy patrzeć. Patrzenie dłużej w jeden punkt skutkuje bowiem napięciem mięśni i osłabia oczy. Należy wędrować oczami, aby widzieć bardziej ostro. Istnieją proste ćwiczenia, dzięki którym można poprawić ostrość widzenia.

Ćwiczenie 1 – Usiądź wygodnie, kręgosłup wyprostowany, kark i szyja rozluźnione. Staraj się, nie ruszając głową, tylko poruszać gałkami oczu, przez chwilę patrz jak najwyżej do góry, następnie jak najniżej. Następnie omieć wzrokiem przestrzeń i przejdź do drugiej fazy ćwiczenia. Patrz na wprost, następnie przez chwilę jak najdalej w prawo, a później jak najdalej w lewą stronę. W ostatniej fazie ćwiczenia najpierw patrz na wprost a później wędruj wzrokiem w prawo w górę, następnie w lewo w dół. Za chwilę odwrotnie – w lewo w górę, w prawo w dół. Naturalnie kolejność kierunków nie jest istotna. Ważne jest, abyśmy cały czas pamiętali o mruganiu i rytmicznym oddechu.

Ćwiczenie 2 – Poruszanie gałkami oczu można także ćwiczyć obiegając wzrokiem (nie poruszając głową) obrysy przedmiotów czy powiększone rysunki skomplikowanych figur geometrycznych, np. przypominających wieloramienną gwiazdę.

Masaż okolicy oczu i twarzy

Mięśnie dookoła oczu powinny być rozluźnione i elastyczne. U ludzi źle widzących są w stanie skurczu i słabe. Wcześniejsze ćwiczenia na poruszanie gałkami ocznymi działają również rozluźniająco na mięśnie. Ale ich napięcie równie skutecznie rozładowuje masaż.

Ćwiczenie – Siadamy, zamykamy oczy, relaksujemy się. Następnie opuszkami palców zaczynamy lekko opukiwać najpierw brwi, następnie powieki, skronie, przechodzimy do dolnej części oczodołów i policzków, dochodzimy do żuchwy i wracamy ku policzkom, koło nosa, wreszcie znowu w okolice oczu. Masaż kończymy delikatnie wodząc ruchem kolistym, od środka twarzy na boki, tak jakbyśmy chcieli rozsunąć niewidzialną zasłonę.


Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Ewa Parvi

Dokuczliwe zaparcia

Przeciwdziałanie zaparciom


Zaparcia są jedną z bardzo uciążliwych dolegliwości, które obecnie dość powszechnie występują. Można wyróżnić 4 rodzaje zaparć: przypadkowe, przewlekłe, nawykowe, wywołane przez zmiany organiczne w jelitach, oraz zaparcie wieku starczego. Do najczęstszych przyczyn tych przypadłości zaliczamy nieodpowiednie zestawienie produktów spożywczych, nieregularne posiłki, mało urozmaicone menu, siedzący tryb życia, niedostateczną ilość ruchu, żylaki odbytu, przyzwyczajenie się do używania preparatów przeczyszczających, a przede wszystkim brak błonnika w pożywieniu. Nie powinny być lekceważone także czynniki emocjonalne niepokój, lęk, zdenerwowanie.

Osoba odżywiająca się racjonalnie, przestrzegająca zdrowej diety z uwzględnieniem chleba razowego z pełnego przemiału, zjadająca systematycznie świeże owoce, warzywa i surówki w zasadzie nie cierpi na zaparcia. Jeżeli jednak, pomimo właściwego odżywiania i ruchliwego trybu życia, występują te dolegliwości, to trzeba codziennie rano, na czczo zjadać kilka lub kilkanaście suszonych śliwek, poprzedniego dnia wieczorem namoczonych w wodzie. Można również wypić szklankę zimnej, przegotowanej wody. Dobrze z zasady działa olej lniany lub zmielone w młynku nasiona lnu. Wystarczy 1 – 2 łyżeczki dziennie, napęczniałe w ciepłej wodzie, dodatkowo z 2 łyżkami otrąb pszennych.


Zaparcia likwidujemy także środkami, które mają w swym składzie korę kruszyny, np. Cholegran, Normogran, Neonormakol, Rhelax. Przyjmujemy 1 – 2 łyżeczki na noc. Z innych ziół dobre jest ziele dziurawca, kłącze rzewienia, anyż, liść prawoślazu, korzeń lukrecji, kwiat lawendy, korzeń biedrzeńca, korzeń omanu, korzeń arcydzięgla, liść mięty. Bierzemy 2 – 3 lub więcej rodzajów tych ziół i mieszamy razem, parzymy w szklance wody lub robimy odwar, jeżeli są to korzenie.

W przypadku wyjątkowo dokuczliwego zaparcia można robić zimne okłady na brzuch. Namaczamy lnianą ściereczkę w roztworze złożonym z polowy szklanki zimnej wody i pół łyżki octu. Owijamy się ciepłym, suchym ręcznikiem oraz wełnianym kocem. W leczeniu i przeciwdziałaniu zaparciem wyjątkową rolę odgrywa właściwa ilość błonnika w pożywieniu. Za dzienną normę uważa się ok. 35 g. Przy zaparciach chronicznych można tę ilość podnieść do 50 – 70 g dziennie.

Źródło: Apteka natury – Jadwiga Górnicka

Mieszanka na zaparcia wg Wojciecha Biernata

Owoc jarzębiny
Kora kruszyny
Liść mięty
Liść melisy
Koszyczek rumianku
Ziele krwawnika
Ziele rdestu ptasiego
Owoc kopru
Ziele fiołka trójbarwnego
Kwiat kasztanowca

Po starannym wymieszaniu wszystkich ziół do szklanki wsypujemy jedną łyżkę i zalewamy wrzątkiem, odstawiamy na 20 – 25 min., przecedzamy. Pijemy 30 minut przed jedzeniem, 3 szklanki dziennie.


Incoming search terms:

  • neuropatia obwodowa fitoterapia
  • czy cynamon i miod przeciwdziakaja zaparciom
  • kleik ryżowy kolonoskopia
  • picie oleju slonecznikowego zimno tloczonego wg dr gornickiej

Zaćma

Naturalne sposoby zapobiegania oraz leczenie wczesnych objawów zaćmy


Wśród dolegliwości męczących osoby w starszym wieku, zaćma czyli katarakta jest bez wątpienia najbardziej stresogenna, ponieważ jej powolny postęp można łatwo śledzić, aż do nieuniknionej utraty wzroku. Przypadki zaćmy starczej są od wielu lat coraz częstsze, ponieważ zwiększa się długość życia i liczba ludzi przekraczających 60 lat. Znane są liczne potencjalne przyczyny występowania objawów zaćmy:

• choroby gałki ocznej np. odwarstwienie siatkówki, nowotwory, jaskra
• choroby ogólnoustrojowe np. cukrzyca, galaktozemia
• infekcje wirusowe i bakteryjne
• alergie pokarmowe
• promieniowanie ultrafioletowe np. słoneczne, z ekranów TV i komputerów
• promieniowanie jonizujące
• toksyczność leków syntetycznych np. kortykosterydów, niektórych antykoncepcyjnych, psychiatrycznych, antybiotyków itd.
• nadmiar metali ciężkich w organizmie
• oraz wiele innych.

Badania w ostatnich latach wykazały istotne przyczyny zmian zachodzących w oczach, powodujących powstanie zaćmy, degeneracji plamki żółtej i nerwu ocznego. Stwierdzono, że w zdrowym oku poziom witaminy C jest 30 – 50 razy wyższy aniżeli we krwi, natomiast poziom glutationu i cynku 10 razy wyższy, zaś w oczach z zaćmą poziom tych związków jest niewielki i równy lub niższy od deficytowego poziomu ogólnoustrojowego. Związki te można traktować za swoiste markery, ponieważ witamina C jest znanym czynnikiem oksydoredukcyjnym działającym swoiście jako przeciwutleniacz dostarczany wraz z jedzeniem, glutation jest wewnątrzustrojowym trójpeptydowym antyoksydantem, a cynk jest częścią wielu enzymów znajdujących się w siatkówce, naczyniówce, rogówce i soczewce oka.

Wspomniana jako „marker” witamina C wskazuje na niedobór w oczach i w całym organizmie innych antyutleniaczy egzogennych, czyli dostarczanych z zewnątrz z żywnością, mianowicie witamin A i E, karotenoidów, bioflawonotdów, niektórych kwasów organicznych i aminokwasów, biopierwiastków i innych. Niedostatek glutationu wskazuje na zubożenie organizmu w jego własne, czyli endogenne antyutleniacze katalazy, koenzym Q10, dyzmutazę nadtlenkową, kwas alfa – limonowy.

Obrona całego organizmu

Obydwie grupy antyutleniaczy, egzogenna i endogenna, osłaniają nie tylko oczy, lecz cały organizm przed atakiem zawyżonej ilości wolnych rodników tlenowych w skrócie WRT. Obecnie wiadomo, że WRT tworzą się w organizmie w wyniku procesów biochemicznych i że są konieczne dla właściwego ich przebiegu, jednak ich nadmiar staje się groźny i to proporcjonalnie tym większy, im niższy jest poziom antyoksydantów. W wytwarzaniu WRT największy udział mają jony metali ciężkich: ołowiu, miedzi, rtęci, kadmu, chromu, aluminium, które z otoczenia dostały się do organizmu. Powstające masowo WRT są wysoce reaktywne, atakują różne narządy wewnętrzne, a w gałce ocznej uszkadzają ściany naczyń włosowatych, błony komórkowe, enzymy i struktury białkowe. Niszczycielska aktywność WRT w organizmie dała asumpt do uznania jej za patologię wolnorodnikową, odpowiedzialną za powstawanie wielu chorób degeneracyjnych, w tym także zaćmy.

Brak lekarstwa na zaćmę

Oficjalna medycyna stwierdza, że nie ma efektywnego sposobu leczenia zaćmy. W broszurce prof. H. Wolter – Czerwińskiej „Oczy zdrowe oczy chore” można przeczytać: „Nie znamy do tej pory żadnego środka farmaceutycznego, który dałby radę wyleczyć zaćmę. Jedynym skutecznym leczeniem jest zabieg operacyjny”. Analogiczne stwierdzenie znaleźć można w „The Merck Manual oj Diagnosis and Theravu”. Chirurgia oczna ma swoją wieloletnią tradycję, której początki sięgają 1707 roku, kiedy to francuski chirurg Maitre – Jan napisał pierwszy na świecie podręcznik chorób oczu. To były początki oftalmologii, która w 1817 r. oddzieliła się od chirurgii przez zabiegi wiedeńskiego lekarza J. Beera.

Przez cały wiek XIX i XX liczne grupy wysoce uzdolnionych chirurgów ocznych udoskonalały technikę operowania bielma rogówki i zaćmy soczewki oka. Był wśród nich znany rosyjski okulista W. F. Fiłatow, twórca wiedzy o biogennych stymulatorach. Ostatnim osiągnięciem jest metoda operacyjna zwana fakoemulsyfikacją, która polegała na rozbiciu ultradźwiękami zmętniałej struktury soczewki, z jednoczesnym usunięciem jej przez odsysanie. Zabieg ten odznacza się dużą skutecznością i nie wymaga pobytu w szpitalu. Po zabiegu można wszczepić soczewkę wewnątrzgałkową lub sztuczną soczewkę kontaktową albo przepisać okulary.


Leki naturalne i syntetyczne

Niechętny stosunek lekarzy do proponowanych obecnie metod profilaktycznych i leczenia zaćmy ma w pewnym stopniu swoje źródło w historycznym rodowodzie oftalmologii. Także wiele leków naturalnych i syntetycznych, używanych zewnętrznie jako krople oczne, lub inne postacie przeznaczone do użytku wewnętrznego, są traktowane jedynie jako pomocnicze, łagodzące określone dolegliwości związane z zaćmą.

Catalin – krople oczne, tabl. 0.75. mg, zawierają sól sodową pirenoksyny. Przeciwdziałają utlenianiu białek w soczewce. Zastosowanie w zaćmie starczej i na tle cukrzycy. Dawkowanie: 1 – 2 krople do worka spojówkowego 3 razy dziennie.

Clarvisol – proszek do przygotowania 7.2 ml kropli ocznych. Skład, działanie i zastosowanie takie samo jak Catalin.

Difrarel – tabletki powlekane zawierające 100 mg antocyjanów z owoców borówki czarnej, 5 mg beta – karotenu. Działa ochronnie na naczynia włosowate, ułatwia regenerację rodopsyny w siatkówce oka. Zastosowanie w niewydolności naczyń włosowatych, zaburzeń krążenia w oku, w ślepocie zmierzchowej. Dawkowanie: 3 – 6 tabletek dziennie doustnie przez 20 dni w miesiącu.

Fibs – ampułka 1 ml zawiera destylat z osadów w limanach plus kwas cynamonowy oraz kumarynę. Działanie bodźcowe jako biogenny stymulator wg Fiłatowa. Zastosowanie – choroby oczu, stany zapalne, zmiany barwnikowe, zanikowe i zmętnienie. Również zapalenie skóry, narządów wewnętrznych, korzonków nerwowych. Dawkowanie: podskórne 1 ml dziennie w cyklach po 30 dni z przerwami po 2 miesiące.

Ibustrin – tabletki zawierające 100 i 200 mg soli sodowej indobufenu. Zastosowanie w retinopatiach cukrzycowych, zakrzepach żylnych. Dawkowanie: 100 – 200 mg 2 razy dziennie doustnie po jedzeniu.

Quinax – krople oczne zawierające sól sodową polisulfonianu azapentacenu. Wg zapewnień producenta ma hamować utlenianie grup SH w białkach soczewki oka i zapobiegać zaćmie.

Ginkofar – tabletki powlekane zawierające 40 mg standaryzowanego wyciągu z liści miłorzębu. Działanie i zastosowanie analogiczne do Tinctura Ginkgo Bilobae. Dawkowanie: 1 tabletka 2 razy dziennie.

Retinase – ampułka 2.5 ml zawierająca 0.8 mg wyciągu z siatkówki oczu zwierząt oraz witaminy A, E, P. Zastosowanie w zapaleniu naczyniówki i siatkówki oka, w zaćmie. Dawkowanie: 1 ampułka dziennie domięśniowo.

Sanolent – tabletki zawierające 10 mg białka z gałek oczu zwierząt oraz 5 mg witaminy C, 0.2 mg witaminy B2, 0.1 mg, jodku potasu, 0.01 mg azotanu strychniny. Zastosowanie w stanach zapalnych oczu, zmętnieniach ciała szklistego, początkach zaćmy. Dawkowanie: 1 tabletka 3 razy dziennie doustnie przed jedzeniem przez 3 miesiące, później 2 razy dziennie.

Strix – tabletki zawierające 82 mg wyciągów z owoców borówki czarnej, 178 mg sproszkowanych owoców borówki czarnej, 12 mg beta – karotenu. Zastosowanie dla osób narażonych na promienie UV, słabo widzących w ciemności. Dawkowanie: 1 tabletka 2 razy dziennie.

Tinctura Ginkgo Bilobae – płyn 100 g zawierający standaryzowaną nalewkę z liści miłorzębu. Działanie udrażniające naczynia krwionośne, zwłaszcza w mózgu, sercu, kończynach, oczach i skórze, zwiększa wydolność fizyczną i psychiczną. Zastosowanie w zaburzeniach krążenia obwodowego krwi i w objawach z nim związanych. Dawkowanie: po łyżeczce 3 razy dzienne w wodzie.

Postęp cywilizacji przyczyną zaćmy

Holistyczne podejście medycyny naturalnej do organizmu człowieka traktuje przyczyny i skutki powstania zaćmy inaczej niż medycyna klasyczna. Istnieją bowiem wiele dowodów naukowych, że zaćma jest jedną z chorób degeneracyjnych, coraz bardziej rozwijającą się w społeczeństwach o kulturze i poziomie życia typu zachodniego oraz, że powodem są czynniki żywieniowe i środowiskowe. Zaobserwowano bezspornie i podano do wiadomości w najpoważniejszych czasopismach medycznych, że duża ilość przetworzonych przemysłowo produktów spożywczych została zubożona lub kompletnie pozbawiona licznych substancji odżywczych, mających ogromne znaczenie dla zdrowotnej kondycji naszego organizmu. Pod uwagę brano witaminy, biopierwiastki, enzymy, błonnik, lecytyny i dziesiątki innych.

Paradoksem naszych czasów jest to, że bogate kraje dysponują nadwyżką żywności, która zaspakaja potrzeby energetyczne, ale nie zdrowotne, zaś wiele krajów biednych cierpi niemal od czasów biblijnych na coraz większy brak żywności, która, chociaż jest pożywieniem naturalnym, nie zaspokaja ani potrzeb kalorycznych, ani zdrowotnych. W obu grupach krajów szerzą się różne choroby degeneracyjne, wśród nich również zaćma.

Konieczna właściwa dieta

Ekspert z USA dr Todd był w 1974 r. razem z grupą lekarzy w Etiopii i zaobserwował, że jest to kraj ślepców, bowiem niemal każdy mieszkaniec w wieku 40 lat ma mniej lub bardziej zaawansowaną zaćmę. Powodem jest minimalne spożywanie warzyw, a co najmniej dla 35 proc. ludności najważniejszym pożywieniem jest sos z papryki na chlebie. Podobne obserwacje poczyniono w niektórych częściach Indii, Nepalu i Kaszmiru. W końcu stwierdzono, że jedną z najistotniejszych przyczyn powstawania zaćmy nie jest podeszły wiek lub predyspozycje genetyczne, lecz niedobory substancji odżywczych. Potwierdził to dr Kemeny, autor książki „Cataract Breakthough”, który w 1980 r. przeprowadził badania kliniczne w International Cataract Clinic w Meksyku. Okazało się, że stosowanie pełnowartościowej diety sprawiło dużą poprawę widzenia u 85 % chorych z zaawansowaną zaćmą, wskutek zmniejszenia gęstości katarakty, mierzone oftalmoskopem.

Drugim ważnym ujemnym czynnikiem jest skażenie środowiska w którym żyjemy. Zwłaszcza niebezpieczne są wszelakie związki toksyczne, będące się w powietrzu w skupiskach miejskich i w otoczeniu fabryk chemicznych, ponieważ w czasie oddychania wnikają one do płuc i przedostają się do krwi. Chodzi tu przede wszystkim o substancje lotne i pyły zawierające toksyczne metale ciężkie, ponieważ powodują przeciążenie wątroby i zmniejszenie jej zdolności odtruwającej. Krążąca w układzie sercowo – naczyniowym krew jest w istocie zatruta, dociera ona także do naczyń ocznych, powoduje zmiany biochemiczne w gałce ocznej i w soczewce, objawiające się zmętnieniem i zaćmą.

Objawy zaćmy

Jak wyglądają wczesne objawy zaćmy? Należy je bowiem znać, by we właściwym czasie odpowiednio szybko reagować. Przypadek autora tekstu źródłowego:
„Pracuję dużo w swoim gabinecie, często do późnych godzin nocnych, zatem oczy są zmęczone. Któregoś wieczoru dostrzegłem w czasie czytania, że mam coś na oku, przetarłem powiekę, ale to nie pomogło, oczyściłem okulary, również bez skutku, lecz gdy mrużyłem oczy to „coś” poruszało się, więc zrozumiałem, że tkwi w gałce ocznej. Po jakimś czasie pojawił się następny kłaczek, nie przeszkodził jeszcze w czytaniu, dopiero gdy powstał trzeci, dużo większy od poprzednich, poszedłem się do okulisty. Stwierdził pierwsze objawy zaćmy i powiedział, że mam dużo czasu nim zaćma „dojrzeje”, czyli gdy będzie można ją operować. Ale ja nie czekałem, znalazłem w literaturze naturalne metody przeciwdziałania i zastosowałem je z nadzieją, że będą skuteczne także w początkowej fazie choroby. I tak się stało bowiem po 3 miesiącach moje lewe oko, w którym to miałem wylew z pękniętego naczynka włosowatego, było kompletnie wolne od kłaczków, co potwierdził. ze zdziwieniem okulista. Upłynęło już prawie 3 lata, nadal stosuję „kurację antykataraktalną” i mój wzrok poprawił się o 0,5 dioptrii, również samopoczucie psychiczne i fizyczne”.

Postępowanie zapobiegawcze

Rozsądna i efektywna ochrona przed zaćmą starczą polega na stosowaniu zasad profilaktyki ogólnoustrojowej, gdy przekroczy się 50 rok życia, u niektórych osób 60 – 65 lat, zależnie od warunków zdrowotnych i higienicznych miejsca pracy, skażenia środowiska w miejscu zamieszkania oraz od przebytych chorób i stopnia osłabienia układu odpornościowego. Zasady profilaktyki są następujące:

• zmienić sposób życia na prozdrowotny, z wyrzeczeniem się alkoholu, palenia tytoniu, częstego picia mocnej herbaty i kawy, prócz tego unikania sytuacji stresujących, wzbudzenia u siebie życzliwego nastawienia do otoczenia, prowadzenia w miarę możliwości ruchliwego trybu życia, regularnych okresów snu i odpoczynku oraz czasu posiłków itd.

• umiejętnie odróżniać objawy chwilowej niedyspozycji od objawów powtarzających się, sygnalizujących zaburzenia czynnościowe określonego narządu i wtedy udać się do lekarza domowego. Zwrócić wyjątkową uwagę na przewód pokarmowy i wątrobę. Likwidować zaparcia przez dobór właściwej żywności i preparatów ziołowych regulujących trawienie.

• z czasem zmienić dobór pokarmów na zgodny z nowoczesnymi zasadami żywienia według następującej kolejności ważności: ziarna zbóż (m.in. mąki, kasze, makarony), strączkowe (m.in. fasole, grochy, soczewica), warzywa, owoce, mleko i jego przetwory, niektóre rodzaje mięsa (m.in. cielęcina, drób), ryby. Spożywanie tłuszczu zmniejszyć do 15 – 25 % kalorii dziennie z przewagą nienasyconych kwasów tłuszczowych pochodzenia roślinnego i małą ilością nasyconych tłuszczów zwierzęcych. Spożywać więcej warzyw, szczególnie zielonych i żółtych (zawierają chlorofil i karotenoidy), owoców jagodowych, jabłek, cytrusów. Pić dobrej jakości wodę, soki owocowe i warzywne.

• unikać lub znacznie zmniejszyć spożycie niektórych pokarmów jak: białego pieczywa, cukru krystalicznego, śmietany, potraw mięsnych duszonych, smażonych, grillowanych, wędlin peklowanych, ciast i wypieków na tłuszczach nasyconych, ostrych przypraw, marynat, innych produktów fabrycznie przetworzonych (np. margaryna, frytki). Wskazania te są z konieczności skrócone, ale wskazują właściwy kierunek zdrowej kuchni.

Suplementy witaminowo – mineralne

Nawet przestrzegając przedstawionych zaleceń, zawartość związków odżywczych w spożywanych pokarmach jest nadal zbyt mała, aby mogła wyrównać naturalne niedobory w organizmach osób starszych, szczególnie, że ich przyswajanie jest także zmniejszone. Dlatego trzeba stale przyjmować następujące uzupełnienia, co miesiąc przez 20 dni:

Vitaminum C – drażetki 200 mg – 2 razy dziennie
Vitaminum E – kapsułki 100 mg – 2 razy dziennie
Vitaral – drażetki – 2 razy dziennie
Troxerutin – kapsułki 200 mg – 1 raz dziennie
Sylivit 80 – tabletki powlekane 80 mg sylimarynę – 2 razy dziennie
Selenium – tabletki 100 mcg Se – 1 raz dziennie
Zincuprin Forte – tabletki 5 mg Zn – 1 raz dziennie
Beta – karoten – w świeżych warzywach zielonych i żółtych
Magnez – uzupełniać niedobór wg analizy spektral. włosów


Postępowanie w początkach zaćmy tzw. faza kłaczkowa

Niezbędna jest natychmiastowa wizyta u lekarza – okulisty, ale jednocześnie należy rozpocząć czynności zatrzymujące proces chorobowy, następnie przywracające równowagę biochemiczną w soczewce oka aż do zupełnego zaniku kłaczków i ponowna kontrola u okulisty. Następnie stosuje się postępowanie zapobiegawcze, aby uniknąć nawrotu. Pierwszym zabiegiem jest odtruwanie organizmu przez wydalenie zbyt dużej ilości związków szkodliwych, doprowadzenie do biologicznej równowagi układu immunologicznego.

Oczyszczanie organizmu ze szkodliwych toksyn

Oczyszczanie wątroby

Mieszanka ziołowa wg Ożarowskiego

Mieszamy po 50 g ziela rdestu ptasiego, liści brzozy, liści orzecha włoskiego, po 25 g strąków fasoli, ziela nawłoci, korzenia łopianu, ziela krwawnika. W naczyniu zalewamy dwie czubate łyżki ziół 2.5 szklankami ciepłej wody, pozostawiamy na 1 godz. do spęcznienia, ogrzewamy powoli do zagotowania, przecedzamy do termosu. Pijemy w trzech porcjach między posiłkami. Specjalną uwagę powinniśmy zwrócić na wątrobę, bo to w niej gromadzi się krew, która razem z substancjami odżywczymi jest kierowana do krwiobiegu i do tkanek. Dlatego kondycja organizmu jest dokładnie związana ze stanem czynnościowym wątroby. Potwierdzili to w ostatnich latach uczeni z Chin, którzy m.in. stwierdzili, że istnieje bezpośrednia zależność między wydolnością wątroby a wzrokiem. Sporządzili nawet środek ziołowy zwany Zhang Yan Ming, drażetki zawierające wyciąg z owoców Myrica cerifera, polecane jako „zapobiegające zaćmie”, ponieważ odtruwają wątrobę. W Polsce mamy kilka preparatów unieczynniających związki toksyczne zgromadzone w wątrobie:

Sylimarol 70 – drażetki 70 mg sylimarynę. Dawki 1 – 2 drażetki 2 – 3 razy dziennie.
Sylvit 150 – tabletki powlekane 150 mg sylimaryny. Dawki 1 tabletka 2 – 3 razy dziennie.
Sylicyna – drażetki 20 mg sylimaryny oraz wyciąg z karczochów. Dawki 2 drażetki 2 – 3 razy dziennie.
Syligran – granulat zawierający w 100 mg 2.8 g sylimaryny.
Sylimarosol – płyn zawierający wyciąg z ostropestu plamistego.

Organizm można także oczyścić z toksyn stosowaniem 3 – 5 dniowej głodówki, lub dłuższej, jeżeli pozwala na to stan zdrowia. Pije się wtedy tylko soki warzywno – owocowe: marchwiowy, pomidorowy, jabłkowy i spożywa jako surówkę kiełki nasion soi, słonecznika lub inne. Po zakończeniu odtruwania organizmu stosuje się przytoczone wcześniej zasady prozdrowotnego żywienia i jednocześnie przyjmuje suplementy witaminowo – mineralne z tym, że ilość antyoksydantów (wit. C. E, beta – karotenu) należy co najmniej podwoić.


Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Aleksander Ożarowski

Incoming search terms:

  • bursztyny bałtyk
  • kilka recept zielarzy rosyjskich
  • naturalne sposoby leczenia zacmy

Huba brzozowa

Huba brzozowa jest traktowana niekiedy jako uniwersalny lek na raka. Można spotkać sporo opisów wprost cudownych uzdrowień hubą. Są tacy, którzy uważają, że zawarte w niej związki nieznacznie spowalniają proces rozwoju choroby nowotworowej, a razem z lekami farmaceutycznymi dają prawie połowę większą szansę na wyleczenie z raka. Profesor Grochowski przypuszcza, że być może dlatego huba przynosi dobre wyniki przy leczeniu nowotworów, że znajdują się w niej substancje przeciwwirusowe, a istnieje hipoteza, że niektóre rodzaje złośliwych guzów spowodowane są właśnie przez wirusy.

Leczeniem nowotworów hubą brzozową zajmowano się w dawnym Związku Radzieckim. Profesor M. Czernoruckij po zastosowaniu leku na kilkudziesięciu chorych zauważył , że huba brzozy działa korzystnie, nawet w przypadku podawania jej u chorych w zaawansowanym stadium raka. Kuracja hubą poprawia ogólny stan i samopoczucie chorych, łagodzi także przebieg choroby. Efekty lecznicze utrzymują się wiele miesięcy, niekiedy latami, przy czym zauważono przy dość długim stosowaniu tego leku zdecydowane zahamowanie procesu choroby i skłonności do przerzutów nowotworowych. Profesor uważa, że wynik leczenia zależy oczywiście od początkowego stanu chorego, tj. od stopnia zachowania sił żywotnych, obronnych mechanizmów wyrównawczych i przystosowawczych oraz od stanu układu nerwowego.

Huba jako lek na raka koniecznie musi rosnąć na żywej i zdrowej brzozie. Jeżeli pień jest przewrócony, to wtedy taka huba jest nieprzydatna, chociażby nawet z wyglądu była zdrowa. Należy ją zbierać w październiku lub listopadzie. Czym jest huba? Otóż jest to powszechna u nas nazwa grzyba pasożytniczego, który niszczy drzewa. Spotykana jest na wielu gatunkach drzew, ale najbardziej przydatna jest dla nas huba z brzozy. Występuje ona w dwóch odmianach: czarna i biała.

Jako lek na raka zaczęto ją stosować na początku XIX wieku, kiedy to ówczesne metody leczenia tej ciężkiej choroby nie sprawdziły się. Z tamtego okresu pochodzi wiele opisów wyleczenia raka jakich dokonano, używając huby.


Odwar z huby na chorobę nowotworową

Na cele lecznicze stosuje się odwar z obu gatunków huby jednocześnie. Po 0.5 kg białej i czarnej huby ścieramy na mąkę i razem mieszamy. Pełną łyżkę tak sproszkowanej huby zalewamy szklanką wody, gotujemy 10 minut, odstawiamy na 30 minut i pijemy 3 razy dziennie po szklance, 20 minut po posiłku. Picie takiego odwaru, według zielarzy, wzmocni organizm, uodporni go, zapobiegnie również powstawaniu nowotworowych ognisk.

Mieszanka ze skrzypem

2 łyżki utartej huby brzozowej
2 łyżki ziela skrzypu polnego
1,5 1wody

Gotujemy to 15-20 minut. Do gorącego odwaru należy dodać po łyżce liścia pokrzywy i nagietka lekarskiego. Ta porcja wystarcza na 2 dni, pić po szklance 3 razy dziennie. Po sześciu tygodniach przerwa 10-dniowa pijąc jedynie odwar z huby. Następnie powrócić do mieszanki ziołowej. W niektórych aptekach i sklepach zielarskich możemy kupić gęsty wyciąg z huby wyprodukowany w Rosji o nazwie Befungin. Producent zaleca przyjmowanie preparatu w przypadku choroby nowotworowej przewodu pokarmowego.


Źródło: Stanisław Leśny – Ziołowe recepty dla Ciebie.

Incoming search terms:

  • huba a przerwa w stosowaniu
  • narosl na brzozie dzialanie lecznicze
  • wysypka grysikowa na scianki pochwy

Robaczyce

Robaczyce zaliczamy do chorób inwazyjnych, pasożytniczych. Wydawać by się mogło, że nie powinny już istnieć. Nic bardziej mylnego. Nadal istnieją i dręczą zarówno dzieci jak i dorosłych. Zwykle wykrywane są całkiem przypadkowo, np. podczas rutynowych badań dzieci w żłobkach, przedszkolach. Robakami czyli pasożytami bardzo ławo się zarazić. W szczególności sprzyja temu nie przestrzeganie higieny osobistej, konsumpcja żywności ze źródeł niewiadomego pochodzenia.

Jako dzieci zwykle mieliśmy problem z owsikami, glistami. Doskonałe domowe – ludowe sposoby i środki błyskawicznie i skutecznie likwidowały te uciążliwe przypadłości. Także i niektóre zwierzęta są zarobaczone. Dotyczy to przede wszystkim szczeniąt, dlatego tak istotne jest odrobaczanie psów u weterynarza zanim zamieszkają z nami w domu.

Objawy robaczyc

Helmintoza czyli robaczyca wywoływana jest pasożytnicze robaki: płazińce czyli robaki płaskie i obleńce czyli robaki obłe. Człowiek może być żywicielem pośrednim lub też ostatecznym robaków. Uzależnione jest to od form rozwojowych pasożytów. Wszystkie opisywane poniżej robaczyce wykazują podobne objawy chorobowe, na które należy często baczniej zwracać uwagę. Mogą występować zarówno u starszych jak u dzieci:

Objawy układu pokarmowego takie jak zaburzenia apetytu, a więc częsty brak łaknienia albo też nadmierny, wręcz wilczy apetyt, zmiana preferowanych potraw – nadmierna chęć jedzenia potraw, wyrobów kwaśnych lub słodkich. Do tych objawów zaliczamy jeszcze nudności, wymioty, biegunki lub zaparcia, bóle brzucha. Tutaj uwaga: takie objawy, które nie mają nic wspólnego z robaczycami występują u większości kobiet ciężarnych na wskutek przestrojenia hormonalnego organizmu.

Objawy ogólnoustrojowe: chudnięcie, osłabienie, bladość skóry oraz sińce pod oczami.

Objawy nerwicowe: apatia lub zbytnia pobudliwość nerwowa, zgrzytanie zębami – najczęściej w czasie snu, zawroty głowy i bóle głowy, niekiedy u dzieci mogą wystąpić drgawki uogólnione, rozkojarzenie.

Objawy uczuleniowe: wysypki, zmiany na skórze, obrzęki alergiczne, świąd sromu, świąd w okolicy odbytu.

Inne objawy: u młodych kobiet – może pojawić się np. zapalenie sromu, pochwy, kaszel, zapalenie spojówek, niedrożność przewodów żółciowych, a nawet, raczej rzadko – niedrożność jelit, anemia czyli niedokrwistość, kolki, wyniszczenie organizmu i inne rzadziej występujące objawy.


Badania dodatkowe

Oprócz mniej lub bardziej specyficznych objawów chorobowych, lekarz zaleca zrobienie koniecznych badań choremu. Zwykle są to:

* Morfologia krwi. Niepokojący jest nadmiar leukocytów kwasochłonnych.
* Badanie kału na obecność jaj pasożytów i badanie wymazu odbytniczego.
* Badanie treści dwunastniczej żółci w kierunku obecności jaj pasożytów.
* Inne badania, które zaleci wykonać lekarz.

Trzeba pamiętać, że badania dokonuje się w celu zdiagnozowania przez lekarza choroby oraz po leczeniu w celu skontrolowania skuteczności leczenia czyli czy robaki i ich jaja zostały wyeliminowane z organizmu. Mało tego – zaleca się, by badaniom poddali się wszyscy domownicy lub podopieczni zakładów wychowania i nauczania. Każda osoba, u której zostanie zdiagnozowana robaczyca musi koniecznie poddać się leczeniu.

Najczęstsze choroby

Tasiemczyce – powodowane są przez tasiemca uzbrojonego, tasiemca nieuzbrojonego lub tasiemca karłowatego. Osoba zdrowa zaraża się tasiemcem po zjedzeniu zarażonego surowego albo nie dogotowanego mięsa, jak również jego przetworów, jak też zakażoną wodą, żywnością. Pasożytujący w organizmie człowieka tasiemiec odrywa dojrzałe człony od wstęgi i są one wydalane z kałem na zewnątrz. Dalszy rozwój do postaci inwazyjnego wągra odbywa się w żywicielu pośrednim tj. w mięśniach a także wątrobie, mózgu i innych narządach wewnętrznych. Ciekawostka: jaja tasiemca mogą być przeniesione na własnych rękach na drodze odbyt – jama ustna i nazywane jest to samozakażeniem.

Owsica – ta robaczyca występuje dość często, w szczególności u dzieci, powodowana jest małym nicieniem, zwanym owsikiem. Owsiki zagnieżdżają się w końcowej części jelit. Do zakażenia dochodzi bardzo łatwo w czasie zabawy, snu – zakażonymi przedmiotami, bielizną, pokarmem. Bardzo często owsiki przenoszone są pod brudnymi paznokciami. Wyjątkowo specyficzny dla owsicy jest dokuczliwy świąd okolicy odbytu i drapanie podczas snu. W ten sposób jaja owsików przenoszone są do ust i choroba przewleka się. Może także dojść do
zapalenia sromu, pochwy, a nawet nocnego moczenia się. Dolegliwość ta jest dość uciążliwa.

Glistnica – rzadziej występująca robaczyca niż owsica. Chorobę wywołuje pasożyt – glista ludzka. Wydalone z kałem jaja dojrzewają w glebie. Do zakażenia człowieka dochodzi podczas zjadania warzyw, jarzyn i owoców pochodzących z upraw nawożonych ludzkimi odchodami. Dzieci łatwo zarażają się w czasie zabaw w piasku, ziemi, zaś dorośli podczas prac polowych i ogrodniczych. Czasami dochodzi do zachorowań bezobjawowych, a wykrycie jaj pasożytów w kale jest przypadkowe. Pasożyty mogą być obecne także w wymiocinach. Cykl rozwojowy glisty ludzkiej jest dość skomplikowany. Ma ona znaczną długość 20 – 40 cm i należy do nicieni.


Leczenie naturalne

Zwykle medycyna tradycyjna stosuje syntetyczne leki przeciwpasożytnicze. Jednym z mechanizmów działania tych środków jest porażanie układu nerwowego pasożytów. Pomocniczo używa się także z dobrym skutkiem preparaty, mieszanki ziołowe, warzywa, owoce. W szczególności warte zastosowania są stare i sprawdzone metody ludowe. By leczenie w przypadku owsicy dawało skutek trzeba z pożywienia wyeliminować całkowicie cukier i produkty mające w składzie cukier.

Mieszanki ziołowe

Skuteczne i pożyteczne recepty ziołowe sporządził o. Grzegorz Sroka.

Rp. W przypadku glistnicy:

1. Liść borówki czarnej – 100 g
2. Owoc kminku – 100 g
3. Ziele bylicy pospolitej – 100 g
4. Liść szałwii – 50 g
5. Koszyczek rumianku – 50 g
6. Ziele krwawnika – 50 g
7. Ziele dziurawca – 50 g
8. Szyszki chmielu – 50 g

Zioła mieszamy, wsypujemy 4 łyżeczki na 0,5 l wody, ogrzewamy do wrzenia pod przykryciem, odstawiamy na 10 minut, przecedzamy i dajemy po 1/2 szklanki 2 razy dziennie wszystkim dzieciom w domu. Mogą również być zakażone osoby dorosłe.

Rp. Na lewatywę przy owsicy:

1. Ziele glistnika – 50 g
2. Ziele piołunu – 50 g
3. Kwiat wrotyczu – 50 g

Zioła mieszamy i wsypujemy do opakowania, które opisujemy: „Zioła trujące – tylko do lewatyw”. Wsypujemy 4 – 5 łyżeczek na ½ l wody, gotujemy 2-3 minuty pod przykryciem i odstawiamy na 10 minut. Przecedzamy i ciepły, ale nie gorący płyn używamy porcjami do lewatyw dla dzieci – po uprzednim wypróżnieniu. Dla dorosłych stosuje się 0,5 l do lewatyw. Lewatywy robić 10 – 12 dni, po czym przerwa 10 dniowa. I powtórna seria lewatyw. Mikstury nie wolno pić!

Rp. Mieszanka przeciw robaczycy i lambliozie wg Zielińskiej:

1. Ziele tymianku – 50 g
2. Ziele tataraku – 50 g
3. Korzeń omanu – 50 g
4. Liść mięty pieprzowej – 25 g
5. Liść orzecha włoskiego – 25 g
6. Ziele piołunu – 10 g

Do termosu wlewamy 0.5 litra wrzącej wody i wsypujemy 2 łyżki mieszanki, zamykamy i odstawiamy na godzinę. Napar pijemy przez 7 dni porcjami na czczo i między posiłkami. Po tygodniu pijemy w dawkach zmniejszonych przez kilka tygodni. Trzeba kontrolować kał na obecność cyst, lamblii i owsików, tasiemca, glisty ludzkiej.

Obszerną spuściznę recept i rad zielarskich pozostawił po sobie prof. Jan Muszyński. Oto kilka prostych i bardzo skutecznych.

Rp. Na lewatywę przeciw owsikom:

1. Nalewka czosnkowa – 10 g
2. Olej wrotyczu – 10 kropli

Łyżeczkę do kawy na szklankę wody do lewatywy przeciw owsikom.

Rp. Przeciw tasiemcowi – I:

1. Wyłuskane pestki dyni – 60 g
2. Cukier – 20 g
3. Skórka cytrynowa – 3 g

Ucieramy w moździerzu na miazgę, rozcieńczamy w pół szklanki wody lub czarnej kawy i wypijamy na czczo.

Rp. Przeciw tasiemcowi – II:

1. Wyłuskane pestki dyni – 60 g
2. Cukier – 20 g

Ucieramy w moździerzu na miazgę, zjadamy na czczo, a w 4 – 5 godzin po tym przyjmujemy łyżeczkę oleju rycynowego.

Terapia wg Dr. Jadwigi Górnickiej

Warto skorzystać z dwóch recept naturalnych dr J. Górnickiej.

Na owsiki u maleńkiego dziecka – Zaleca się stosować lewatywki z mleka i czosnku. Bierzemy dwa duże ząbki czosnku i miażdżymy, a następnie mieszamy z ½ szklanki gorącego mleka. Kiedy ostygnie do temperatury ludzkiego ciała, robi się małą gruszką gumową lewatywkę. Zabieg powtarzamy przez kilka dni. Po każdym zabiegu wygotowujmy gruszkę.

Na pasożyty – glistnicę u dziecka. Wszyscy domownicy powinni zjadać po 10 dag pestek z dyni na noc, a chore dziecko przyjmować zalecone przez lekarza lekarstwo. Dla wzmocnienia organizmu chore dziecko przyjmuje 3-4 razy dziennie po łyżeczce pyłku kwiatowego z miodem propolisowym – 100 g pyłku mieszamy ze szklanką miodu propolis owego. Można podawać także Vernitox według zalecenia producenta.

Przepisy ludowe

Z bogactwa mądrych rad i recept ludowych przedstawiono te najwartościowsze i sprawdzone przez tysiące chorych. Są skuteczne i pomagają. Warto więc przekonać się o tym samemu.

l. Mielimy 1/2 łyżeczki nasion cytryny i mieszamy z 1/2 łyżeczki miodu pszczelego. Zjadamy codziennie rano na czczo łyżeczkę specyfiku w przypadku owsicy.

2. 20 g ząbków czosnku zagotowujemy w szklance mleka i wypijajmy przez 5 dni, rano i wieczorem. Po miesiącu kurację powtarzamy. Wskazane przy pasożytach jelitowych.

3. Bierzemy po 5 g: owoców borówki czernicy, korzenia omanu i kwiatów wrotyczu i mielimy na proszek. Dodajemy do tego miód pszczeli, mieszamy i przyjmujemy codziennie rano, przez 5 – 7 dni dawkę, popijając przegotowaną wodą. Kuracja pomocna w glistnicy.

4. Wykonujemy 3 – dniową głodówkę, zjadamy 1 kg obranej surowej marchwi. Dzieci mogą zjadać po jednej marchwi rano i wieczorem. W ciągu dnia doskonale robi picie soku z kwaszonej kapusty. Przepis ten stosuje się w celu likwidacji owsików.

5. Bierzemy 200 g świeżych nasion dyni, rozcieramy dokładnie z przegotowanym mlekiem na gęstą papkę, dzielimy na 2 porcje i spożywamy jedną na czczo, a drugą przed snem. Następnie odczekujemy 2 godziny i wypijamy 2 – 3 łyżki oleju rycynowego. Zlikwiduje się tasiemczycę.

6. Przygotujemy po 100 g świeżych obranych pestek z dyni i przyjmij jedną porcję na czczo, a drugą po 30 minutach. Po 2 – 3 godzinach wypijamy 2 łyżki oleju rycynowego. Za 3 dni powtarzamy kurację. Stosujemy przy owsicy.

7. Bierzemy l dużą cebulę, obieramy z łupin i gotujemy przez 20 minut w 0,5 l mleka. Uzyskany wywar mleczny dajemy rano dziecku zarobaczonemu po 3 – 4 łyżeczki. Skuteczna mikstura przy pasożytach jelitowych.

8. Mieszamy w proporcji 1:1 owoców jałowca i białej oliwy. Pijemy codziennie. Wyleczymy tym sposobem tasiemca.

9. Ucieramy na miazgę ząbek czosnku i lekko solimy. Spożywamy codziennie rano na czczo, aby zlikwidować owsiki.

10. Bierzemy 50 g sproszkowanego korzenia dziewięćsiła bezłodygowego i zalewamy 1 litrem wina i odstawiamy na słońce. Po 10 dniach zlewamy nalewkę i pijemy 1 kieliszek raz dziennie. Doskonały sposób na tasiemczycę.

Zioła pojedyncze

Zioła wykazują wszechstronne działanie i zastosowanie. Często korzystamy z bardzo wyszukanych środków, a tymczasem to, co najprostsze okazuje się najskuteczniejsze i niezawodne. Od dawna w fitoterapii wykorzystuje się lecznicze działanie roślin. Wybierzmy więc te najdostępniejsze i najkorzystniejsze.

Bylica piołun – ze szczypty sproszkowanego ziela sporządzamy napar, który pijemy 2 razy dziennie, gdy gnębią nas robaczyce.

Cebula ogrodowa - przygotowujemy wyciąg wodny i pijemy codziennie po pół szklanki na czczo w celu eliminacji robaków.

Centuria pospolita – pijemy po 1/2 szklanki na czczo naparu z l łyżki ziela na szklankę wrzącej wody przeciw robaczycy.

Chmiel zwyczajny – przygotowujemy napar z łyżki kwiatów na szklankę wody i pijemy codziennie na czczo po 1/2 szklanki, a wyleczymy się z robaczycy.

Czarnuszka siewna – co rano, na czczo wskazane jest, aby pić po 1/2 szklanki naparu z łyżeczki nasion czarnuszki na szklankę wody. Działa przeciwrobacznie.

Dynia zwyczajna – spożywane świeże wyłuskane nasiona działają przeciwrobaczycowo, jak również przeciwwymiotnie. U mężczyzn zapobiegają przerostowi prostaty.

Kasztanowiec zwyczajny – robimy odwar z kory młodych gałązek i pijemy rano naczczo i przed snem po łyżeczce w celu wyleczenia się z robaczycy.

Orzech włoski – doskonale robi spożywanie rano na czczo i przed snem po 1/2 szklanki naparu z liści. Działa przeciw robakom.

Paprotka zwyczajna – odwar z kłączy miesza się z miodem i pije na czczo i przed snem przy pasożytach jelitowych.

Seler zwyczajny – drobno posiekaj ziele i zapraw cytryną i olejem. Doskonały przeciw robakom dla dzieci.

Wrotycz pospolity – sporządź silny odwar z ziela i nasion. Pij po szklance rano i wieczorem w celu odrobaczenia organizmu.

Kapusta zwyczajna - co rano pij po pół szklanki soku z kwaszonej kapusty z dodatkiem 2 utartych ząbków czosnku. Doskonały przy owsicy i tasiemczycy.

Dobre rady

1. Starannie przestrzegamy higieny osobistej w szczególności ważne jest dokładne mycie rąk przed każdym posiłkiem i po skorzystaniu z ubikacji.

2. Przygotowujemy posiłki tylko z produktów pochodzących z pewnych źródeł. Szczególną uwagę zwracamy na dziczyznę.

3. Unikamy jedzenia surowego mięsa wieprzowego, wołowego, dziczyzny, jak również niedogotowanego, nie dowędzonej kiełbasy.

4. Dokładnie myjemy ręce po pracach polowych. Myjemy także owoce, warzywa. jarzyny przed obróbką kulinarną i spożyciem.

5. Pijemy wodę, mleko tylko po przegotowaniu.

6. W przypadku podejrzenia choroby zarażenia się wykonujemy badanie kału na obecność pasożytów i ich jaj.

7. Obserwujemy organizm w kierunku chorób pasożytniczych.

8. Stosujemy dokładnie zalecenia lekarskie.

9. Wykonujemy kontrolne badania w wyznaczonych terminach.

10. Dbamy o paznokcie – obcinamy je regularnie.



Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Paweł Glugla

Incoming search terms:

  • czy miód pomaga w likwidowaniu pasożytow jelitowych
  • dolegliwosci przy owsicy
  • medycyna naturalna owsiki
  • robaczyca propolis
  • robaczyce - owsiki

Zapalenie spojówek


Oko człowieka jest najbardziej czułym i zadziwiającym tworem natury. To bardzo niezwykły i precyzyjny instrument, który technika do dziś próbuje bezskutecznie podrobić. Przez oczy dociera do nas 80% informacji, a oczy sterują 90% naszych działań. Natura kształtowała ludzkie oko przez wiele milionów lat. Powieki mają rzęsy, które chronią przed kurzem i obcymi ciałami. Gruczoły łzowe produkują słoną wodę i pomagają w pozbywaniu się obcych ciał. Oko mruga 3 do 6 razy na minutę, zapewniając sobie wypoczynek. Zaś mrugnięcie trwa ułamek sekundy, w tym czasie nic nie widzimy, podobnie zresztą jak w czasie poruszania oczami. Niestety, nie da się zobaczyć ruchu naszych oczu, ponieważ mózg nie pozwala zarejestrować przerwy w widzeniu. Gałki oczne pokryte są cienką warstwą oleju, dzięki której stale otoczone są słonym płynem. Łzy wytwarzane są tylko wtedy, gdy ten słony roztwór wydzielany jest w takiej ilości, że przecieka przez tę cienką warstwę oleju.

W zasadzie natura sama ochrania nasze oczy, ale i tak powinniśmy je skrupulatnie pielęgnować. Nasz tryb życia zmienił się w dużej mierze i z oczu korzystamy inaczej niż przewidziała natura. Kiedyś ludzie przebywali dużo więcej czasu na świeżym powietrzu, nie prowadzili w nocy samochodu, nie przesiadywali przed telewizorem, nie czytali godzinami gazet i książek. Powietrze nie było zanieczyszczone.

Wymienione powyżej czynniki oddziałują negatywnie na nasze oczy. Oczy funkcjonują przez cały dzień, dlatego powinniśmy im czasami dać odpocząć, jak również w odpowiedni sposób je chronić. W czasie czytania, całe pomieszczenie powinno być odpowiednio oświetlone, gdy oglądamy telewizję to zawsze z dodatkowym oświetleniem. Trzeba unikać zbyt ostrego światła a w czasie czytania czy pracy przy komputerze trzeba pamiętać o obowiązkowych przerwach.

Spojówki

Do najpowszechniejszych chorób oczu zaliczamy zapalenia spojówek i brzegów powiek. Spojówka to cienka błona wyścielająca przód gałki ocznej. Znajduje się ona także na tylnej powierzchni powiek. Spojówka tworzy worek spojówkowy. Jest częścią aparatu, którego funkcją jest ochrona oka. Za pomocą gruczołów produkuje łzy, które usuwają niepotrzebne i szkodliwe dla oka alergeny, toksyny, ciała obce, które dostają się do worka spojówkowego.

Łzy chronią również rogówkę i spojówkę przed wysychaniem, dostarczają tlen do rogówki, utrzymują jej gładką powierzchnię i umożliwiają przenikanie promieni słonecznych. W razie urazu, infekcji lub alergii w spojówce tworzy się stan zapalny. Objawia się on właśnie w postaci najbardziej powszechnej choroby oczu zapaleniu spojówek.


Piecze, kłuje , swędzi

To najczęstsze objawy zapalenia spojówek. Oprócz tego oczy są niezwykle wrażliwe na światło. Najchętniej wtedy zakładamy przyciemniane okulary, również ze względu na wygląd. Pokazywanie innym mocno zaczerwienionych oczu nie należy bowiem do przyjemności. W czasie zapalenia spojówek oczy łzawią, mamy wrażenie, że coś nam wpadło do oka, niekiedy mamy zamglone widzenie. Powieki mogą być opuchnięte, zaczerwienione i mocno zwężone. Przy samych rzęsach wydziela się nieprzyjemna substancja, która zlepia powieki. Jako że spojówka nie jest zbyt mocno unerwiona, więc dolegliwość ta nie boli, ale i tak objawy są bardzo nieprzyjemne.

Ze względu na rodzaj przyczyny wywołującej zapalenie spojówek, wyróżniamy:

• zapalenia nieinfekcyjne, których przyczyną są alergie, choroby skóry i błon śluzowych
• zapalenia infekcyjne, powodowane przez wirusy, bakterie, grzyby i chlamydie.

Zapalenie nieinfekcyjne

Zapalenie spojówek powiązane z różnego rodzaju alergiami, to jedna z częstszych chorób zapalnych oka. Dotyczy bardzo wielu ludzi, ponieważ obecnie coraz więcej osób odczuwa różne dolegliwości alergiczne, zwłaszcza nasilone w okresie wiosenno – letnim, pylenia traw, kwiatów, drzew. Najbardziej odczuwalne są pyłki olchy, leszczyny, wiązu, topoli, dębu i brzozy. Późnym latem i do pierwszych przymrozków doskwierają pyłki chwastów, np. bylicy, babki, szczawiu. Charakterystyczne objawy to ostre, przemijające ataki swędzenia, łzawienie, zaczerwienienie. Tworzy się obrzęk powiek i spojówek oraz obecność rozlanych brodawek.

Ostre alergiczne zapalenie spojówek

Wywołane jest dużą ilością alergenu dostającego się do worka spojówkowego. Ma charakter pokrzywki i zwykle występuje u dzieci, objawiając się nagłym opuchnięciem powiek i spojówki. Najczęściej ustępuje samoistnie po kilku godzinach.

Wiosenne zapalenie spojówki i rogówki

To nawracającą forma alergicznego zapalenia, typowo występującego w okresie wiosenno – letnim u dzieci i młodzieży, częściej u chłopców ze skłonnością do choroby atopowej (wyprysk, astma). Światłowstręt, pieczenie, swędzenie, łzawienie, uczucie ciała obcego to główne dolegliwości tej choroby. Często może wystąpić opadnięcie powiek oraz nieprzyjemna śluzowa wydzielina sklejająca powieki. W spojówkach widoczny jest przerost brodawek. Niebezpieczne są zmiany w obrębie rogówki w postaci punktowatych ubytków lub nawet owrzodzeń.

Atopowe zapalenie spojówki i rogówki

To rzadziej spotykana forma alergii spojówkowej i dotyczy głównie ludzi między 18 a 50 rokiem życia, u których występują inne objawy atopii, jak atopowe zapalenie skóry, alergia pokarmowa. Choroba oczu rozwija się kilka lat po objawieniu się choroby podstawowej, a jej objawy są zbliżone do zmian występujących w wiosennym zapaleniu spojówki i rogówki. W tym typie choroby mogą jednak wystąpić także poważne powikłania w postaci zrostów spojówkowych, blizn, zmian w ustawieniu powiek oraz nieprawidłowego wzrostu rzęs.

Olbrzymiokomórkowe zapalenie spojówek

Zapalenie to spowodowane jest reakcją na dostanie się do oka jakiegoś ciała obcego i najczęściej występuje u osób noszących soczewki kontaktowe.

Kontaktowe zapalenie spojówek

Jest reakcją spowodowaną używaniem kosmetyków, czy też niektórych leków miejscowych. Początek choroby jest ostry. Występuje zaczerwienienie skóry, ciastowaty obrzęk powiek, który zakrywa szparę powiekową, przekrwienie i obrzęk spojówek. Objawy zwykle szybko ustępują po usunięciu alergenu i zastosowaniu odpowiedniego leczenia.

Leczenie alergicznych zapaleń spojówek

Jest bardzo kłopotliwe ze względu na problem w usunięciu czynnika alergizującego, czyli tego, który powoduje dolegliwość. Niestety często nie udaje się wyleczyć schorzenie ziołami czy innymi naturalnymi lekami. Często niezbędne jest przyjmowanie leków przeciwhistaminowych. Histamina to jeden z najistotniejszych związków uwalnianych w organizmie po kontakcie z alergenem. To ona powoduje swędzenie skóry, obrzęk, zaczerwienienie i opuchliznę.

Bez recepty można kupić w aptece l opakowanie leków przeciwhistaminowych, zawierających cetyryzynę. Są to specyfiki AMERTIL, VIRLIX, 2YRTEC. Dawkowanie: stosuje się wieczorem, dorośli i dzieci powyżej 12 roku życia – l tabletkę na dobę. Dzieci od 6 do 12 lat – 1/2 – l tabletkę na dobę.

Oprócz tego można stosować leki wprost do oczu. Krople czy maści zawierają lek, który zwęża naczynia krwionośne, a więc zmniejsza zaczerwienienie oczu i zmniejsza obrzęk spojówek. W aptece można kupić bez recepty następujące preparaty do oczu o takim właśnie działaniu:

• ALERGOFTAL – krople do oczu, opakowanie: 10 ml. Stosuje się w podrażnieniu i przekrwieniu oczu w stanach zapalnych i chorobach alergicznych. Zakraplać 1 – 2 krople co 3 – 4 godziny do worka spojówkowego.

• BETADRIN OPHTALM – krople do oczu, opakowanie: 10 ml. Zastosowanie: ostre i przewlekłe zapalenie spojówek na tle alergicznym lub bakteryjnym. Wkraplać 1 – 2 krople 3 razy na dobę do worka spojówkowego. Po 10 dniach leczenia zaleca się 2 – 3 dniową przerwę.

• RlDNOPHENZOL – krople do oczu, opakowanie: 2 x 5ml. Stosowane w stanach uczuleniowych spojówek i brzegów powiek, katarze siennym, opryszczkowym zapaleniu spojówek, rogówki i twardówki, powiek, i przewodów łzowych. Wkraplać 1 – 2 krople 3 – 4 razy dziennie do worka spojówkowego.

• SPERSALLERG – krople do oczu, opakowanie 10 ml. WSKAZANIA: stany zapalne spojówek w wyniku podrażnienia, alergiczne stany zapalne spojówek, zwłaszcza stany zapalne spojówek związane z katarem siennym, odczynowe stany zapalne spojówek oraz będące reakcją na alergeny pyłkowe. W ostrych stanach zapalnych 1 kropla do worka spojówkowego co 3 godziny. W długotrwałym leczeniu 1 kropla 2 – 3 razy dziennie. W ciężkich przypadkach można stosować co 1 godzinę. Dawka dla małych dzieci nie powinna przekraczać 2 kropli dziennie.

Przemywania i okłady

W złagodzeniu nieprzyjemnych objawów zapalenia spojówek pomagają naturalne środki takie jak zioła. Przed użyciem naparów ziołowych poleca się przemycie chorych oczu jałowym, izotonicznym roztworem soli fizjologicznej, który można kupić bez recepty w każdej aptece. Używa się go do przemywania oczu u niemowląt, a w przypadku chorób oczu, podrażnień, zanieczyszczenia powietrza, czy przy mocno chlorowanej wodzie preparat może stosować każdy. Daje ulgę zmęczonym, podrażnionym oczom, znosi uczucie kłucia specyficzne dla zapalenia spojówek, zmniejsza uczucie pieczenia.

Po przemyciu oczu wacikiem nasączonym roztworem soli stosujemy jedną z trzech mieszanek

Recepta I – kwiat nagietka 25 g – Przygotowujemy napar z pół łyżki stołowej ziół na szklankę gorącej wody. Kładziemy cieple okłady na oczy, a pozostałym naparem przepłukujemy worek spojówkowy kilka razy dziennie.

Recepta II – Kwiat bławatka i kwiat krwawnika po 15 g Zioła mieszamy, przyrządzamy napar z pół łyżki stołowej ziół na szklankę gorącej wody. Kłaść cieple okłady na oczy kilka razy dziennie.

Recepta III – Ziele świetlika, koszyczek rumianku i kwiat bławatka – po 15 g. Przygotowujemy i stosujemy według poprzedniego przepisu.

Zobacz też: Zaćma


Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Tomasz Mrozowski
Grafika – pl.freepik.com

Incoming search terms:

  • tymianek na oczy
  • Tymianek na zaczerwieniona oko
  • tymianek pospolity
  • unerwienie widoczne golym okiem
  • glistnik jaskółcze ziele gdzie rośnie
  • wątroba ludzka
  • цветущий шиповник = фото
  • шиповник