Aromaterapia

Leczenie zapachami




Wpływ jaki mają zapachy na stan psychiczny i fizyczny człowieka znany jest od najdawniejszych czasów, a dowodów na to, że ludzie stosowali pachnidła, aby poprawić zapach swojego ciała i otoczenia, dostarczyły najstarsze wykopaliska. Pachnące rośliny znaleziono już w motywach dekoracyjnych malunków najbardziej pierwotnych jaskiniowców. Pierwsze fakty na to, że ludzie potrafili oddzielić substancje zapachowe od roślinnego surowca pochodzą z okresu ok. 5000 lat przed narodzeniem Chrystusa. Są to odkryte w wykopaliskach z tego okresu pojemniki, takie same w jakich później w wykopaliskach starożytnego Egiptu, Indii, Chin, Grecji i Rzymu znajdowano pozostałości pachnących olejów i maści. Najstarsze z nich datowane są na 4000 lat p.n.e. i pochodzą z wykopalisk w Toxila.

Używanie olejków eterycznych w celach leczniczych jest równie stare jak używanie pachnideł, przy czym nader często oba zastosowania szły w parze. Najstarszy zachowany dokument pisany, w którym jest mowa o leczniczych właściwościach zapachów roślinnych to pochodząca z leżącej w krainie Sumerów tabliczka z pismem klinowym, na której wyszczególniono m.in. mirt, tymianek, pączki liści i żywice drzew i opisano metody posługiwania się specyfikami roślinnymi. Pliniusz w swojej Historii naturalnej przedstawia 80 recept na lekarstwa z ruty, 41 z mięty, 32 z róży, 22 z lilii i 17 z fiołka.

Już przed wiekami Hipokrates i jego uczniowie stosowali olejek różany do leczenia wielu schorzeń ginekologicznych i układu pokarmowego. Obecne badania uczonych bułgarskich wykazują bardzo szeroką gamę własności leczniczych tego olejku, skutecznego m.in. przy takich schorzeniach, jak nowotwory układu pokarmowego i popromienne schorzenia skóry.

Ze względu na ich wyjątkowe własności antyseptyczne olejki eteryczne byty stosowane jako doskonały środek przeciwko zarazom i epidemiom. Jako przykład podaje się, że w XVII wieku angielskie miasteczko Bucklesbury, które uratowało się, gdyż było centrum produkcji i handlu lawendą i nasycone tym olejkiem powietrze miało własności dezynfekcyjne.

Aromaterapia jest doskonałą, mądrą, naturalną metodą łagodzenia wielu dolegliwości fizycznych i psychicznych, a jej najważniejszym celem jest przywracanie harmonii ciała i umysłu oraz wspomaganie i stymulowanie własnych, naturalnych sił obronnych organizmu. Stosowana według wskazówek fachowców, nie może zaszkodzić. A do tego jest bardzo przyjemna w stosowaniu. Aromaterapia jest metodą leczenia z zastosowaniem naturalnych olejków eterycznych, wprowadzanych do organizmu poprzez drogi oddechowe (wąchanie, wdychanie, inhalacje) i poprzez skórę (masaż, kąpiel lub kompres).

Leczenie zapachami jest jedną z najpopularniejszych i najszybciej rozwijających się dziedzin medycyny naturalnej. Korzysta z sił natury tkwiących w naturalnych roślinnych olejkach eterycznych. W krajach Europy Zachodniej, w USA, Kanadzie czy Japonii istnieją setki gabinetów aromaterapii, wydano dziesiątki poświęconych jej książek, działają instytuty naukowe i wydaje się prasę zajmującą się tą szczególną dziedziną medycyny. Znany od dawna w psychologii i fizjologii wpływ zapachu na stan psychiczny i fizyczny człowieka łączy się w aromaterapii z leczącymi własnościami olejków eterycznych – hormonów roślin. Są one najważniejszymi składnikami aktywnymi w roślinach, wykorzystywanymi w zielarstwie, homeopatii i – niestety zbyt rzadko – w klasycznych farmaceutykach.

Aromaterapię łączy bliskie spokrewnienie z innymi metodami medycyny naturalnej lub jak mówią niektórzy alternatywnej, szczególnie tymi, w których dominującą formą oddziaływania jest masaż (chiński, relaksujący, klasyczny, refleksyjny), terapia przez dotyk, akupresura i bioenergoterapia. Olejki eteryczne wspomagają te metody, wzbogacając fizyczne, bioenergoterapeutyczne oddziaływanie człowieka naturalnymi właściwościami roślin.
Choć nie zawsze zdajemy sobie sprawę, z metod aromaterapeutycznych korzystamy codziennie. Głębokie wdychanie zapachów pachnącego lasu czy smarowanie skroni znanym chińskim balsamem tygrysim to nic innego, jak używanie olejków eterycznych. Mistrzostwo aromaterapii wymaga nie tylko znajomości sposobów leczenia, umiejętności doboru olejków i dogłębnej wiedzy na temat powiązań i zależności między ciałem człowieka a jego otoczeniem. Aromaterapeuta powinien posiadać wielką umiejętność nawiązywania bardzo bliskiego kontaktu z pacjentem.

Aromaterapia jest jak najbardziej czystą, zupełnie naturalną metodą łagodzenia lub likwidowania bardzo wielu i bardzo różnych przypadłości. Wszystkie formy zabiegów – masaż, kąpiel, inhalacje – polegają na wprowadzeniu do organizmu człowieka wysokiej jakości, czystych, nie przetworzonych roślinnych olejków eterycznych, bez udziału chemicznych nośników czy dodatków i bez stosowania obcej wnętrzu człowieka aparatury technicznej, elektrycznej, promieniującej itp. Moc uzdrawiająca w aromaterapii to moc natury, taka jaką stworzyła przyroda. Używanie olejków eterycznych ma przywrócić współczesnemu człowiekowi taką równowagę sił wewnętrznych, jaką naszym przodkom dawało obcowanie z naturą. Aromaterapia poprawia stan psychiczny pacjenta, usprawnia obieg krwi i płynów limfatycznych, poprawia procesy przebiegające w organizmie, przez co zwiększa jego odporność i siłę do zwalczania nieprzyjaznych czynników zewnętrznych.







Źródło: Pachnąca apteka – tajemnice aromaterapi – Władysław S. Brud i Iwona Konopacka

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

  • pachnidlo wplyw zapachu na zachowanie

Comments are closed.