Search Results for: cebula

Cebula jadalna

Cebula jadalna – Allium cepa L




Cebula jadalna jest bliską krewną czosnku, szczypiorku i pora. Wszystkie zaliczane są do liliowatych (ok. 500 gatunków roślin). Cebula należy do najbardziej popularnych u nas warzyw. Bez niej ogromna ilość potraw nie miała by tego wspaniałego niepowtarzalnego smaku i aromatu. Pochodzi z Azji Mniejszej. Uprawiana jest na całym świecie. Znana była już w starożytności. Uważano wtedy, że cebula dodaje siły i potęguje męstwo. Jedzono ją przed walkami i bitwami. W późniejszych czasach w okresach wielkich epidemii stosowana była jako środek odkażający. W dzisiejszych czasach używana jest do leczenia licznych schorzeń.

Jest byliną i dorasta do 50 cm wysokości. Ma słabo rozwinięty system korzenny. Jadalnej cebuli nie spotyka się dzikiej. Jest powszechnie uprawiana, dojrzałą zbiera się jesienią. Nadaje się do dłuższego przechowywania. Jest roślina dwuletnią i istnieje wiele jej odmian pod względem barwy i smaku. Do najsmaczniejszych należą stare odmiany: wolska i żytowska, które maja ostry smak. W naszym kraju występuje pod wieloma regionalnymi nazwami: cebula zwyczajna, dymka, skulibaba, cybula.

Co znajduje się w cebuli?

Skład cebuli to ogrom najcenniejszych składników, które potrzebujemy do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu: związki siarkowe, olejki eteryczne, dwupeptydy, glikozydy flawonowe, cukry, pektyny, śluzy, sole mineralne, witaminy A, C, B, E, K, PP. Przy tym jest bardzo nisko kaloryczna; w 100 gramach mamy tylko 28 kalorii. Nie zawiera wcale tłuszczu.

Lecznicze właściwości cebuli

Na przestrzeni wielu lat badań zaobserwowano dużo właściwości leczniczych i zapobiegawczych cebuli. Większość ludzi nie ma nawet pojęcia, jakie cenne właściwości spotykamy w naszej popularnej cebuli. Jako lek może być stosowana zewnętrznie i wewnętrznie. Jedyne zastrzeżenie: osoby mające chory żołądek, wątrobę i nerki nie powinny stosować cebuli.

Cebula przyjmowana doustnie wykazuje działanie:

1. Przeciwzapalne
2. Odkażające
3. Przeciwreumatyczne
4. Przeciwgruźlicze
5. Przeciwzakrzepowe
6. Obniża poziom cukru we krwi
7. Poprawia czynność nerek, wątroby i jelit
8. Reguluje układ nerwowy
9. Osłabia napięcie jelit
10. Poprawia trawienie
11. Zapobiega gniciu jelitowemu
12. Moczopędne
13. Zapobiega kamicy
14. Pobudza popęd płciowy
15. Leczy anginę i grypę
16. Eliminuje katar i kaszel
17. Przeciwnowotworowe
18. Uzupełnia witaminy i minerały
19. Przeciwpasożytnicze
20. Wspomaga odchudzanie
21. Poprawia przemianę materii
22. Obniża cholesterol we krwi
23. Likwiduje obrzęki

Jako środek do stosowania zewnętrznie cebula działa:

1. Leczy choroby skóry
2. Wzmacnia włosy
3. Łagodzi ukąszenia owadów
4. Leczy oparzenia i odmrożenia
5. Usuwa szum w uszach
6. Pomaga w bólach migrenowych i w bólach zębów
7. Leczy czyraki, brodawki, rany i wrzody

Kuracje cebulą – przepisy
Surowa cebula – antybiotyk na drogi oddechowe

Obieramy cebulę z łusek i odkrawamy plaster żując go następnie. Przeżuty wypluwamy i bierzemy następny świeżo ukrojony. Na koniec by zlikwidować nieprzyjemny zapach z ust żujemy natkę pietruszki lub dokładnie gryziemy ziarnko prawdziwej kawy.

Syrop cebulowy – przeciw grypie i przeciw kaszlowi

Trzy duże cebule drobno kroimy i warstwowo układamy w słoiku, sypiąc na każdą warstwę cukier puder. Po ugnieceniu zawartości słoik odstawiamy na kilka godzin w ciepłe miejsce. Uzyskany w ten sposób syrop pijemy 3 razy dziennie po łyżce, a dzieci od lat 3 po łyżeczce.

Wino i nalewka z cebuli
Wino cebulowe

Potrzebujemy: 350 g obranej z łusek cebuli, 150 g miodu pszczelego, litr białego wytrawnego wina i 100 ml winiaku. Cebulę miksujemy i dodajemy miód. Dokładnie mieszamy i odstawiamy na godzinę. Następnie dodajemy wino zmieszane z winiakiem. Słój szczelnie zamykamy i odstawiamy w ciepłe miejsce na tydzień. Po siedmiu dniach zlewamy wino, przecedzamy i filtrujemy. Pijemy po 25 g jeden raz dziennie.

Nalewka cebulowa

Składniki: 0.5 litra spirytusu 96 %, 0.5 litra przegotowanej wody, 0.5 kg obranej cebuli, 50 g owoców czarnego bzu, 5 ząbków czosnku. Cebulę, czosnek i czarny bez miksujemy i zostawiamy na 8 dni. Po tym czasie przecedzamy i kilka razy filtrujemy do uzyskania przejrzystego płynu. Mieszamy ze spirytusem i wodą. Pijemy codziennie po jednym kieliszku przed pójściem spać.




Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

  • nalewka cebulowa
  • nalewka z cebuli
  • wino cebulowe
  • na co pomaga winko cebulowe
  • wino cebulowe na schudnięcie
  • winko cebulowe
  • kuracja cebulą
  • kuracja z miodu i cebuli na niewydolnosc nerek
  • dzialanie nalewki cebulowej
  • właściwości łusek cebuli

Biała dieta i zioła na zgagę


Refluks przełykowy inaczej zwany zgagą jest niezwykle nieprzyjemną i męcząca dolegliwością przewodu pokarmowego. Wiele osób męczy się z nią na co dzień. Po co cierpieć, można prostymi sposobami pomóc sobie używając naturalnych metod.

Istota zgagi

Po zjedzeniu niektórych potraw, pokarmów pali nas zgaga w przełyku, dając bardzo przykre uczucie. Obecne pożywienie przede wszystkim gotowe produkty nafaszerowane chemikaliami, mające w sobie prawie cały układ pierwiastkowy – nie służy zdrowiu i nie powinno być stosowane na co dzień. Przygotowane potrawy we domowej kuchni dają gwarancję w miarę uczciwego składu. Natomiast nawet wytworne pożywienie podawane w restauracjach, barach jest mocno podejrzane. Triki restauratorów są znane od dawna. Używanie jednak ciągle środków zobojętniających może po czasie skutkować nawet rakiem żołądka.

Sok żołądkowy ma prawidłowo kwaśny odczyn. Zgaga manifestuje się piekącym bólem w klatce piersiowej, zwykle promieniującym do szyi i gardła. Występuje najczęściej kilka minut po posiłku i towarzyszy jej odbijanie oraz zarzucanie do jamy ustnej kwaśno – gorzkiego soku żołądkowego, co powoduje nagłe wydzielanie śliny. Nie zawsze jednak w tak drastycznej formie.

Przyczyny zgagi

Zasadniczą przyczyną zgagi jest nadkwaśność soku żołądkowego. Jest ona spowodowana nadmiernym wytwarzaniem kwasu solnego w żołądku. Znanych jest wiele przyczyn i różne stopnie nasilenia. Inną ze znanych i opisanych przyczyn jest niedomykalność wpustu żołądka. Refluks jest powodowany nieprawidłową pracą zwieracza, który odgranicza dolny odcinek przełyku od żołądka. Z żołądka treść pokarmowa jest zarzucana do przełyku. A ponieważ nadtrawione przez sok żołądkowy pożywienie jest kwaśne, stąd też występuje palenie w przełyku. Jest to wada anatomiczno – czynnościowa.

Dotkliwość tę można zlikwidować leczeniem określonych chorób jak wrzód lub nieżyt żołądka czy alkoholizm. Do objawów nadkwaśności zaliczamy m.in. bóle w nadbrzuszu, kwaśne odbijanie, zgagę czy czkawkę. W kuracji używa się wiele środków zobojętniających i adsorbujących żołądkowy kwas solny. Niektóre zioła, zawierające dużo związków śluzowych, łagodzą objawy nadkwaśności.

Zgagę mogą wywołać:

• Zawyżone ilości posiłków, żywność bogata w tłuszcze i węglowodany.
• Ostre przyprawy: chili, musztarda, ocet winny.
• Niektóre pokarmy i napoje: czekolada, kwaśne soki, zwłaszcza cytrusowe, większość owoców i warzyw, czosnek i cebula, orzeszki ziemne, napoje gazowane, fast foody, hamburgery, frytki, hot dogi, placki ziemniaczane, zapiekanki, pizza.
• Używki: alkohole, kawa, mocna czarna herbata, napoje zawierające kofeinę, papierosy.
• Niektóre leki – zażywane na czczo, na pusty żołądek: Aspiryna, leki przeciw zapalne.

Wszystkie w.w. pokarmy, używki, leki silnie pobudzają wydzielanie kwasu solnego w żołądku.

Biała dieta

Aby złagodzić lub nawet wyeliminować chorobę refluksową, dobrze jest cały czas być na tzw. „białej diecie”, w skład której wchodzą: woda, mleko, kefir, siemię lniane, ziemniaki oraz w ograniczonej ilości czerstwe pieczywo, chudy drób, ryby, migdały, chrupki kukurydziane, sucharki, gotowany seler, suszone figi. Przyrządzać należy dania gotowane, także na parze – warzywa i pieczone w folii chude mięso, ryby. Nie powinno się spożywać potraw smażonych i panierowanych, wędzonych, grillowanych. Dodawać warto naturalne przyprawy: koperek, natkę pietruszki, bazylię, kminek, oregano.

Zioła na zgagę

Bardzo dobrze ze zgagą radzą sobie zioła. Powlekają one błonę śluzową przełyku i żołądka, wstrzymują nadmierne wydzielane soku żołądkowego, zobojętniają go i nie dopuszczają do wystąpienia palącego objawu w przełyku. Oto kilka wybranych, najlepszych receptur.

Mieszanka ojca Klimuszki na nadkwasotę żołądka

1. ziele majeranku
2. ziele krwawnika
3. ziele srebrnika
4. ziele szanty
5. korzeń prawoślazu
6. kwiat lipy
7. liść melisy
8. porost islandzki
9. kłącze perzu

Należy wymieszać zioła w równych ilościach. Bierzemy jedną łyżkę mieszanki na jedną szklankę wrzątku, parzymy 20 minut. Pijemy 3 razy dziennie po szklance, 20 minut przed jedzeniem.

Odwar z nasion lnu prof. Ożarowskiego

Dwie łyżki nierozdrobnionych nasion lnu zalewamy 1,5 szklanki letniej wody, gotujemy powoli pod przykryciem do 15 minut. Studzimy i przecedzamy. Można dodać łyżeczkę syropu owocowego albo 2 -3 krople nalewki miętowej. Pijemy po pół szklanki dwa razy dziennie między posiłkami jako lek osłaniający przewód pokarmowy.

Kuracja siostry Benedykty

1. liść szałwii
2. ziele skrzypu
3. liść melisy
4. kłącze tataraku
5. koszyczki rumianku

Zioła w równych ilościach mieszamy. Jedną łyżkę mieszanki zalewamy jedną szklanką wrzątku i zaparzamy przez 20 – 30 min. Po przecedzeniu pijemy trzy razy dziennie po pół szklanki przed posiłkiem.


Domowe sposoby na zgagę

Od bardzo dawna stosuje się domowe metody by wyeliminować zgagę. Co prawda, dzisiaj w aptekach, a nawet kioskach, można nabyć leki zobojętniające kwasy żołądkowe. Niestety, używanie przez dłuższy czas takich specyfików może skutkować nowotworem żołądka. Stwierdzono, że rak żołądka powstaje najczęściej w obojętnym lub zasadowym środowisku. Używajmy więc naturalnych środków i sposobów.

Sok ziemniaczany

Surowe ziemniaki należy zetrzeć, wycisnąć sok. Pijemy ten sok po 1/3 szklanki 3 – 4 razy dziennie. Łagodzi on zgagę i nadkwasotę żołądka.

Pierwsza pomoc

Skutecznym i polecanym sposobem jest wypicie natychmiast po wystąpieniu pierwszych oznak zgagi szklanki ciepłej wody z dodatkiem 1 łyżki miodu i 1 łyżki octu jabłkowego. Uczucie zgagi mija szybko i skutecznie.

Siemię lniane na szybko

Równie skuteczne i sprawdzone w łagodzeniu zgagi, pieczenia w żołądku są kuracje ziołami zawierającymi śluzy roślinne, chroniące błonę śluzową żołądka i przełyku przed niekorzystnym nadmiarem kwasów. W szczególności polecane są nasiona lnu. Można nabyć gotowe odtłuszczone siemię lniane. Jedną łyżeczkę siemienia zalewamy 3/4 szklanki wrzątku, mieszamy i po ostygnięciu pijemy powoli.

Siemię lniane tradycyjnie

Jest też inna, stara metoda kuracji siemieniem lnianym. Jedną łyżeczkę nasion trzeba zagotować w połowie szklanki wody i odstawić na noc. Rano lekko podgrzewamy i pijemy na
czczo. Kurację stosujemy przez tydzień, po czym powtarzamy po 7 dniowej przerwie.

Kwiat lipy

Korzystnie wpływa na pracę żołądka kwiat lipy. Jedną łyżkę ziół zalewamy szklanką wrzątku. Odstawiamy pod przykryciem na kilka minut. Pijemy ciepły napar 3 razy dziennie, przed jedzeniem. Napar ten można lekko osłodzić miodem.

Ziarna jałowca

Fachowcy od zielarstwa zalecają leczenie ziarnami jałowca. Trzeba żuć codziennie kilka ziaren jałowca, zaczynając od 3, a kończąc na 8, dokładając 1 ziarno dziennie, następnie wracając powoli do 3, odejmując 1 ziarno dziennie.

Nalewka orzechowa

Warto także zastosować nalewkę orzechową. Należy posiekać drobno 5 sztuk świeżych, niedojrzałych, zielonych owoców orzecha, zalać ½ litra alkoholu 40 % i macerować w zamkniętym naczyniu 6 tygodni, co jakiś czas wstrząsając, następnie przecedzić. Pić po 1/2 – 1 łyżce 1 – 3 razy dziennie pomiędzy posiłkami w dolegliwościach żołądkowych.

Sproszkowany węgiel drzewny

Efektywnym domowym sposobem przy nadkwaśności i innych dolegliwościach żołądkowych jest również proszek z węgla drzewnego. Przy nadkwaśności, zgadze, pieczeniu, ale także biegunce i zatruciach pijemy 3 – 4 razy dziennie po 1/2 łyżki proszku rozpuszczonego w wodzie, mleku lub soku z jabłek. Do proszku z węgla drzewnego można dołożyć nieco sproszkowanych nasion lnu albo liści lub korzenia prawoślazu. Wzmocni to jego działanie

Dekalog dobrych rad

l. Odżywiaj się systematycznie, stosując lekkostrawną dietę.
2. Jadaj mniejsze ilości, ale za to częściej.
3. Przed każdym jedzeniem wypij trochę niegazowanej wody mineralnej.
4. Nie stosuj ostrych przypraw.
5. Gdy poczujesz pieczenie w przełyku, zjedz trochę migdałów.
6. Kolację jedz na 3 godziny przed pójściem spać.
7. Jedząc większą ilość pokarmu, wypij napar z liści mięty.
8. Unikaj stresu, picia alkoholu i palenia papierosów.
9. Unikaj czynności związanych z częstym lub długotrwałym pochylaniem się.
10. W celu wyeliminowania problemów w czasie snu, unieś wezgłowie łóżka i śpij w pozycji zbliżonej do półsiedzącej.


Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Paweł Glugla

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

  • zioła na zgagę
  • zioła na nadkwasotę żołądka
  • zioła na nadkwasotę
  • zioła na zgagę i nadkwasotę
  • ziola na zgage
  • ziola na nadkwasote
  • zioła na zgage i refluks
  • zioła klimuszki na nadkwasote
  • jakie zioła na zgage
  • zgaga zioła

Mleczne terapie

Leczenie mlekiem i produktami mlecznymi




Organizmy niektórych osób często nie akceptują mleka krowiego. Natomiast z przetworami mlecznymi takimi jak jogurt, maślanka czy kefir radzą sobie znakomicie. Są to produkty, mleczne, których pozytywne, dobroczynne działanie na organizm udowodniono naukowo. Zawarte białko w mlecznych produktach gwarantuje dostarczenie budulca kościom i mięśniom. Dla tych, którym niestraszne jest mleko, przedstawiono poniżej kilka sprawdzonych przepisów na różne dolegliwości.

Mleko i wzdęcia

Małe dzieci w zasadzie dobrze radzą sobie z mlekiem, w szczególności matczynym, za sprawą enzymowi jelitowemu o nazwie laktaza, który rozkłada cukier mleczny – laktozę. Jednak im człowiek starszy, tym laktazy ma coraz mniej, aż w końcu przestaje go syntetyzować. Wtedy to po spożyciu mleka wielu miewa sensacje jelitowe w postaci wzdęć, przelewań – czyli ewidentnej niestrawności, a nawet biegunek. Inny problem, to alergia na mleko krowie, którą mają już nawet maleńkie dzieci. Z tego względu warto zrezygnować z mleka, na rzecz jogurtów, kefirów, maślanek – najlepiej bez dodatku cukru, słodzików, owoców, konserwantów, barwników itp. polepszaczy. Można sobie zrobić samemu w domu owocowy koktajl czy jogurt.

Jako powstaje kwas mlekowy?

Kwas mlekowy wytwarza się w produktach spożywczych i jest efektem fermentacji cukrów – laktozy znajdującej się w mleku, czy fruktozy obecnej w warzywach i owocach. Obecność kwasu mlekowego w mleku powoduje koagulację białek wchodzących w jego skład, przez co mleko zmienia swoją strukturę i smak. Proces ten jest powszechnie wykorzystywany przy produkcji serów, jogurtów, kefiru i innych produktów mlekopochodnych. I to w nich kwas mlekowy występuje. Kwas mlekowy wytwarza się również w wyniku celowego fermentowania niektórych warzyw, na przykład ogórków i kapusty. Jego duże stężenie powoduje zmianę struktury tych warzyw nadając im specyficzny smak.

Kwas mlekowy może również powstawać w mięśniach. Powiązane jest to z procesem spalania glukozy w organizmie. W przypadku gdy do mięśni jest dostarczana wystarczająca ilość tlenu, spalanie glukozy przebiega w sposób kompletny. Jednak gdy występuje deficyt tlenu, zaczyna się ona odkładać w tkance mięśniowej. Zwiększone stężenie kwasu mlekowego odczuwa się jako doznanie bólu tzw. „zakwasy” w czasie zbyt intensywnego wysiłku lub po nim. Ale „zakwasy” dotyczą mięśni, a nie przewodu pokarmowego. A więc bez problemu możemy przyjmować produkty z tymże dobroczynnym kwasem mlekowym.

Pożyteczny kwas mlekowy

Kwas mlekowy, poprzez swoje właściwości probiotyczne, wspomaga pracę jelit, wzmacnia odporność, pomaga likwidować zaparcia. Gdy naturalna flora bakteryjna przewodu pokarmowego człowieka ginie wskutek nieodpowiedniej diety, ilość bakterii kwasu mlekowego zmniejsza się radykalnie w jelitach. Zaczynają wytwarzać się chorobotwórcze bakterie gnilne, które psują pracę jelit. W takiej sytuacji dużą ulgę dadzą jelitom i organizmowi bakterie kwasu mlekowego. Z tego względu warto codziennie spożywać kefir, jogurt czy maślankę. W napojach tych znajduje się dużo pożytecznych bakterii kwasu mlekowego. Bakterie te, podobnie jak błonnik, działają korzystnie na usprawnienie perystaltyki jelit i przeciwdziałają zaparciom, jak również nowotworom żołądka i jelit.

Kwas mlekowy dla urody

W kosmetyce kwas mlekowy wykazuje działanie: złuszczające, nawilżające i przeciwstarzeniowe. Stymuluje on odnowę komórkową skóry przez zlikwidowanie zbędnych zrogowaciałych komórek, dzięki czemu poprawia się struktura i koloryt skóry. Potęguje efektywność działania innych preparatów kosmetycznych. Pobudza wytwarzanie ceramidów w skórze, zmniejszając tym samym utratę wody ze skóry, jak również podnosi poziom glikozaminoglikanów – związków, które gwarantują odpowiednie nawodnienie głębszych warstw skóry.

W szczególności istotne jest to u ludzi starszych. Ponadto sprzyja lepszemu nawilżeniu skóry, która staje się bardziej elastyczna i miękka. Wpływa na wytwarzanie kolagenu w skórze, powodując zwiększenie grubości i wzmocnienie skóry właściwej, spłyca drobne zmarszczki powierzchniowe i poprawia elastyczność i jędrność skóry, jest składnikiem przeciwstarzeniowym. Jest pomocny w przypadku przebarwień i małych blizn po trądziku.

Dobroczynne produkty mlekowe

W naszych kraju z mleka krowiego uzyskujemy: maślankę, kefir, jogurt, mleko kwaszone.

Maślanka

Jest niskotłuszczowym, niskokalorycznym i orzeźwiającym napojem mlecznym otrzymywanym w czasie produkcji masła. Po fermentacji śmietany i oddzieleniu z niej masła pozostaje około 1,5 % tłuszczu oraz lecytyna i inne fosfolipidy. Podobnie jak mleko posiada ona białka, laktozę, witaminy i minerały, głównie łatwo przyswajalny wapń oraz kwas mlekowy. Maślanka zapobiega zaparciom, hamuje rozwój bakterii gnilnych i fermentacyjnych w przewodzie pokarmowym. Może być wypijana także przez małe dzieci, oczywiście jeśli jest produktem wysokiej jakości. Oprócz bezpośredniego spożycia używa się ją do robienia koktajli i chłodników.

Kefir

Kefir doskonale wpływa na trawienie, rozkłada ciężkostrawną laktozę na cukry proste. W jego składzie znajduje się aż siedem szczepów bakterii, dla porównania w jogurcie jest ich tylko cztery. Kefir wspomaga również wchłanianie wapnia i przeciwdziała jelitowym bakteriom gnilnym. Efektem picia tego przetworu mlecznego jest również powstanie kwasu foliowego. Zwiększa on witalność, ulepsza wygląd skóry, a co najistotniejsze, wspomaga prawidłowy rozwój płodu w czasie ciąży i zabezpiecza powstawaniem wad rozwojowych. Kefir ma także wpływ na urodę. Dzięki niemu jesteśmy w stanie poprawić stan skóry oraz włosów, co więcej, zapobiegać przedwczesnemu siwieniu oraz kłopotliwego dla wielu osób łupieżowi. Kefir jako fermentowany napój mleczny rzadko powoduje uczulenia. Obniża poziom cholesterolu i zapobiega rozwojowi komórek nowotworowych.

Oczyszczanie organizmu kefirem

Pierwszy dzień. Trzeba wypić 2,5 litra kefiru w 6 dawkach razem z sucharkami z razowego pieczywa. Nie spożywamy żadnych innych posiłków.

Drugi dzień. Wypijamy 1,5 do 2 litrów soku z jabłek w 6 dawkach razem z sucharkami z czarnego pieczywa. Sok powinien być świeżo przygotowany, jabłka powinny być słodkie. Nie spożywać żadnych innych posiłków. Dietę tą można stosować dwa razy w miesiącu.

Jogurt

Czysty jogurt bez jakichkolwiek dodatków z powodzenie może zastąpić w kuchni śmietanę. Szczególnie w przygotowywaniu sałatek, doprawianiu zup, sosów. Może też być bazą deserów. Jest niskotłuszczowy i łatwostrawny. Naturalny jogurt z żywymi kulturami bakterii może zapobiec infekcji. Dzieje się tak dlatego, że „żywy” jogurt posiada probiotyki, bakterie pobudzające komórki odpornościowe w przewodzie pokarmowym. Normalne, zdrowe dla naszego organizmu bakterie żyjące w przewodzie pokarmowym pomagają w walce ze szkodliwymi bakteriami i wirusami w oczyszczaniu z substancji toksycznych.

Serwatka

Serwatka jest prawie przezroczystą cieczą, która jest pozostałością po całkowitym ścięciu mleka krowiego. Białko serwatkowe posiada wyjątkowo wiele korzyści, z których większość z nas po prostu nie zdaje sobie sprawy. Nie tylko potrafi ono pobudzić utratę wagi i wzmocnić stan układu sercowo naczyniowego, lecz również zwiększyć odporność organizmu i gęstość mineralną kości. Dzieje się tak dlatego, że białko to posiada aminokwas zwany cysteiną, który w organizmie przeobraża się w glutation – związek odtruwający. Glutation to przeogromny przeciwutleniacz, który wzmacnia komórki w walce przeciwko infekcjom bakteryjnym i wirusowym.

Jedną z wielu zalet serwatki jest to, że jest lekkostrawna i poprawia perystaltykę jelit. Jest bogata w witaminy rozpuszczalne w wodzie i ważne dla zdrowia: B2, B12, Bl i B6. Zawiera także kwas pantotenowy, którego deficyt powoduje m.in. stany zapalne skóry, biegunki, zahamowanie wzrostu, siwienie i wypadanie włosów. Serwatka posiada fosfor, wapno, jod i sód, ale głównie bogata jest w wapń, jak wiadomo zapobiegający zrzeszotnieniu kości, czyli osteoporozie. Każdy, kto wypija litr serwatki dziennie, daje organizmowi ok. 66 % niezbędnego wapnia i ok. 40 % magnezu. Serwatka została wpisana do oficjalnego katalogu leków i może być przepisywana na receptę w USA.

Mleczne terapie

Poniżej przedstawiono kilka sprawdzonych receptur z mlekiem dla tych, którzy je tolerują.

Mleczna mikstura na przeziębienie. Bierzemy szklankę mleka, dwa ząbki czosnku, dwie łyżki miodu. Podgrzewamy mleko, a czosnek przeciskamy przez praskę. Dodajemy miód do ciepłego mleka i mieszamy, po czym dodajemy czosnek. Pijemy jeszcze gorące.

Środek przyspieszający wzrost małych dzieci. Do 2 szklanek ciepłego mleka wbijamy 1 jajko i dobrze mieszamy. Dajemy dziecku do picia 3 razy dziennie.

Na chroniczny bronchit. 1 łyżeczkę schłodzonego sadła trzeba roztopić w szklance gorącego mleka i gorące pić niewielkimi łykami.

Na koklusz dziecięcy. 5 ząbków czosnku średniej wielkości drobno siekamy lub miażdżymy i zagotowujemy w szklance niepasteryzowanego mleka. Podajemy dzieciom do picia kilka razy dziennie.

Na pozbycie się kaszlu.

l. Starannie mieszamy ziarno żyta, owsa i jęczmienia, dodajemy cykorię i dwie cząstki oczyszczonego gorzkiego migdała. Parzymy i pijemy jak kawę. Można pić z gorącym przegotowanym mlekiem.

2. Siekamy drobno 10 cebul i 1 główkę czosnku. Gotujemy w niepasteryzowanym mleku do chwili, aż cebula i czosnek zmiękną. Dodajemy trochę miodu i soku z mięty. Przyjmujemy po 1 łyżce co godzinę przez cały dzień.

Środek przeciwko kamieniom wątrobowym i nerkowym. Mielimy maszynką 1 szklankę siemienia konopnego, mieszamy z 3 szklankami surowego mleka i gotujemy do chwili, aż objętość mieszaniny zmniejszy się do l szklanki. Gorący płyn przecedzamy i pijemy na czczo 1 szklankę dziennie przez 5 dni. Po 10 dniach zabieg powtarzamy. W tym czasie nie spożywamy nic ostrego. Możliwe są ataki bólu wątroby, jednak trzeba je wy trzymać i wytrwale poddawać się kuracji. Po roku kurację tą powtarzamy. Medycy ludowi uważają, iż w ten sposób tę dolegliwość można zupełnie wyleczyć.







Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Jan Paweł Tarnowski

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

  • leczenie maslanka
  • maślanka na skórę
  • serwatka kwas mlekowy
  • kefir w leczeniu
  • kuracja jelit mlekiem krowim
  • wypicie maślanki na pusty zoladek
  • jak psuje sie maslanka
  • czy kefir jest budulc miesni
  • Czy bakterie mlekowe wytwarzaja laktaze
  • Co wyleczęserwatką

Robaczyce




Robaczyce zaliczamy do chorób inwazyjnych, pasożytniczych. Wydawać by się mogło, że nie powinny już istnieć. Nic bardziej mylnego. Nadal istnieją i dręczą zarówno dzieci jak i dorosłych. Zwykle wykrywane są całkiem przypadkowo, np. podczas rutynowych badań dzieci w żłobkach, przedszkolach. Robakami czyli pasożytami bardzo ławo się zarazić. W szczególności sprzyja temu nie przestrzeganie higieny osobistej, konsumpcja żywności ze źródeł niewiadomego pochodzenia.

Jako dzieci zwykle mieliśmy problem z owsikami, glistami. Doskonałe domowe – ludowe sposoby i środki błyskawicznie i skutecznie likwidowały te uciążliwe przypadłości. Także i niektóre zwierzęta są zarobaczone. Dotyczy to przede wszystkim szczeniąt, dlatego tak istotne jest odrobaczanie psów u weterynarza zanim zamieszkają z nami w domu.

Objawy robaczyc

Helmintoza czyli robaczyca wywoływana jest poprzez pasożytnicze robaki: płazińce czyli robaki płaskie i obleńce czyli robaki obłe. Człowiek może być żywicielem pośrednim lub też ostatecznym robaków. Uzależnione jest to od form rozwojowych pasożytów. Wszystkie opisywane poniżej robaczyce wykazują podobne objawy chorobowe, na które należy często baczniej zwracać uwagę. Mogą występować zarówno u starszych jak u dzieci:

Objawy układu pokarmowego takie jak zaburzenia apetytu, a więc częsty brak łaknienia albo też nadmierny, wręcz wilczy apetyt, zmiana preferowanych potraw – nadmierna chęć jedzenia potraw, wyrobów kwaśnych lub słodkich. Do tych objawów zaliczamy jeszcze nudności, wymioty, biegunki lub zaparcia, bóle brzucha. Tutaj uwaga: takie objawy, które nie mają nic wspólnego z robaczycami występują u większości kobiet ciężarnych na wskutek przestrojenia hormonalnego organizmu.

Objawy ogólnoustrojowe: chudnięcie, osłabienie, bladość skóry oraz sińce pod oczami.

Objawy nerwicowe: apatia lub zbytnia pobudliwość nerwowa, zgrzytanie zębami – najczęściej w czasie snu, zawroty głowy i bóle głowy, niekiedy u dzieci mogą wystąpić drgawki uogólnione, rozkojarzenie.

Objawy uczuleniowe: wysypki, zmiany na skórze, obrzęki alergiczne, świąd sromu, świąd w okolicy odbytu.

Inne objawy: u młodych kobiet – może pojawić się np. zapalenie sromu, pochwy, kaszel, zapalenie spojówek, niedrożność przewodów żółciowych, a nawet, raczej rzadko – niedrożność jelit, anemia czyli niedokrwistość, kolki, wyniszczenie organizmu i inne rzadziej występujące objawy.

Badania dodatkowe

Oprócz mniej lub bardziej specyficznych objawów chorobowych, lekarz zaleca zrobienie koniecznych badań choremu. Zwykle są to:

* Morfologia krwi. Niepokojący jest nadmiar leukocytów kwasochłonnych.
* Badanie kału na obecność jaj pasożytów i badanie wymazu odbytniczego.
* Badanie treści dwunastniczej żółci w kierunku obecności jaj pasożytów.
* Inne badania, które zaleci wykonać lekarz.

Trzeba pamiętać, że badania dokonuje się w celu zdiagnozowania przez lekarza choroby oraz po leczeniu w celu skontrolowania skuteczności leczenia czyli czy robaki i ich jaja zostały wyeliminowane z organizmu. Mało tego – zaleca się, by badaniom poddali się wszyscy domownicy lub podopieczni zakładów wychowania i nauczania. Każda osoba, u której zostanie zdiagnozowana robaczyca musi koniecznie poddać się leczeniu.

Najczęstsze choroby

Tasiemczyce – powodowane są przez tasiemca uzbrojonego, tasiemca nieuzbrojonego lub tasiemca karłowatego. Osoba zdrowa zaraża się tasiemcem po zjedzeniu zarażonego surowego albo nie dogotowanego mięsa, jak również jego przetworów, jak też zakażoną wodą, żywnością. Pasożytujący w organizmie człowieka tasiemiec odrywa dojrzałe człony od wstęgi i są one wydalane z kałem na zewnątrz. Dalszy rozwój do postaci inwazyjnego wągra odbywa się w żywicielu pośrednim tj. w mięśniach a także wątrobie, mózgu i innych narządach wewnętrznych. Ciekawostka: jaja tasiemca mogą być przeniesione na własnych rękach na drodze odbyt – jama ustna i nazywane jest to samozakażeniem.

Owsica – ta robaczyca występuje dość często, w szczególności u dzieci, powodowana jest małym nicieniem, zwanym owsikiem. Owsiki zagnieżdżają się w końcowej części jelit. Do zakażenia dochodzi bardzo łatwo w czasie zabawy, snu – zakażonymi przedmiotami, bielizną, pokarmem. Bardzo często owsiki przenoszone są pod brudnymi paznokciami. Wyjątkowo specyficzny dla owsicy jest dokuczliwy świąd okolicy odbytu i drapanie podczas snu. W ten sposób jaja owsików przenoszone są do ust i choroba przewleka się. Może także dojść do
zapalenia sromu, pochwy, a nawet nocnego moczenia się. Dolegliwość ta jest dość uciążliwa.

Glistnica – rzadziej występująca robaczyca niż owsica. Chorobę wywołuje pasożyt – glista ludzka. Wydalone z kałem jaja dojrzewają w glebie. Do zakażenia człowieka dochodzi podczas zjadania warzyw, jarzyn i owoców pochodzących z upraw nawożonych ludzkimi odchodami. Dzieci łatwo zarażają się w czasie zabaw w piasku, ziemi, zaś dorośli podczas prac polowych i ogrodniczych. Czasami dochodzi do zachorowań bezobjawowych, a wykrycie jaj pasożytów w kale jest przypadkowe. Pasożyty mogą być obecne także w wymiocinach. Cykl rozwojowy glisty ludzkiej jest dość skomplikowany. Ma ona znaczną długość 20 – 40 cm i należy do nicieni.

Leczenie naturalne

Zwykle medycyna tradycyjna stosuje syntetyczne leki przeciwpasożytnicze. Jednym z mechanizmów działania tych środków jest porażanie układu nerwowego pasożytów. Pomocniczo używa się także z dobrym skutkiem preparaty, mieszanki ziołowe, warzywa, owoce. W szczególności warte zastosowania są stare i sprawdzone metody ludowe. By leczenie w przypadku owsicy dawało skutek trzeba z pożywienia wyeliminować całkowicie cukier i produkty mające w składzie cukier.

Mieszanki ziołowe

Skuteczne i pożyteczne recepty ziołowe sporządził o. Grzegorz Sroka.

Rp. W przypadku glistnicy:

1. Liść borówki czarnej – 100 g
2. Owoc kminku – 100 g
3. Ziele bylicy pospolitej – 100 g
4. Liść szałwii – 50 g
5. Koszyczek rumianku – 50 g
6. Ziele krwawnika – 50 g
7. Ziele dziurawca – 50 g
8. Szyszki chmielu – 50 g

Zioła mieszamy, wsypujemy 4 łyżeczki na 0,5 l wody, ogrzewamy do wrzenia pod przykryciem, odstawiamy na 10 minut, przecedzamy i dajemy po 1/2 szklanki 2 razy dziennie wszystkim dzieciom w domu. Mogą również być zakażone osoby dorosłe.

Rp. Na lewatywę przy owsicy:

1. Ziele glistnika – 50 g
2. Ziele piołunu – 50 g
3. Kwiat wrotyczu – 50 g

Zioła mieszamy i wsypujemy do opakowania, które opisujemy: „Zioła trujące – tylko do lewatyw”. Wsypujemy 4 – 5 łyżeczek na ½ l wody, gotujemy 2-3 minuty pod przykryciem i odstawiamy na 10 minut. Przecedzamy i ciepły, ale nie gorący płyn używamy porcjami do lewatyw dla dzieci – po uprzednim wypróżnieniu. Dla dorosłych stosuje się 0,5 l do lewatyw. Lewatywy robić 10 – 12 dni, po czym przerwa 10 dniowa. I powtórna seria lewatyw. Mikstury nie wolno pić!

Rp. Mieszanka przeciw robaczycy i lambliozie wg Zielińskiej:

1. Ziele tymianku – 50 g
2. Ziele tataraku – 50 g
3. Korzeń omanu – 50 g
4. Liść mięty pieprzowej – 25 g
5. Liść orzecha włoskiego – 25 g
6. Ziele piołunu – 10 g

Do termosu wlewamy 0.5 litra wrzącej wody i wsypujemy 2 łyżki mieszanki, zamykamy i odstawiamy na godzinę. Napar pijemy przez 7 dni porcjami na czczo i między posiłkami. Po tygodniu pijemy w dawkach zmniejszonych przez kilka tygodni. Trzeba kontrolować kał na obecność cyst, lamblii i owsików, tasiemca, glisty ludzkiej.

Obszerną spuściznę recept i rad zielarskich pozostawił po sobie prof. Jan Muszyński. Oto kilka prostych i bardzo skutecznych.

Rp. Na lewatywę przeciw owsikom:

1. Nalewka czosnkowa – 10 g
2. Olej wrotyczu – 10 kropli

Łyżeczkę do kawy na szklankę wody do lewatywy przeciw owsikom.

Rp. Przeciw tasiemcowi – I:

1. Wyłuskane pestki dyni – 60 g
2. Cukier – 20 g
3. Skórka cytrynowa – 3 g

Ucieramy w moździerzu na miazgę, rozcieńczamy w pół szklanki wody lub czarnej kawy i wypijamy na czczo.

Rp. Przeciw tasiemcowi – II:

1. Wyłuskane pestki dyni – 60 g
2. Cukier – 20 g

Ucieramy w moździerzu na miazgę, zjadamy na czczo, a w 4 – 5 godzin po tym przyjmujemy łyżeczkę oleju rycynowego.

Terapia wg Dr. Jadwigi Górnickiej

Warto skorzystać z dwóch recept naturalnych dr J. Górnickiej.

Na owsiki u maleńkiego dziecka – Zaleca się stosować lewatywki z mleka i czosnku. Bierzemy dwa duże ząbki czosnku i miażdżymy, a następnie mieszamy z ½ szklanki gorącego mleka. Kiedy ostygnie do temperatury ludzkiego ciała, robi się małą gruszką gumową lewatywkę. Zabieg powtarzamy przez kilka dni. Po każdym zabiegu wygotowujmy gruszkę.

Na pasożyty – glistnicę u dziecka. Wszyscy domownicy powinni zjadać po 10 dag pestek z dyni na noc, a chore dziecko przyjmować zalecone przez lekarza lekarstwo. Dla wzmocnienia organizmu chore dziecko przyjmuje 3-4 razy dziennie po łyżeczce pyłku kwiatowego z miodem propolisowym – 100 g pyłku mieszamy ze szklanką miodu propolis owego. Można podawać także Vernitox według zalecenia producenta.

Przepisy ludowe

Z bogactwa mądrych rad i recept ludowych przedstawiono te najwartościowsze i sprawdzone przez tysiące chorych. Są skuteczne i pomagają. Warto więc przekonać się o tym samemu.

l. Mielimy 1/2 łyżeczki nasion cytryny i mieszamy z 1/2 łyżeczki miodu pszczelego. Zjadamy codziennie rano na czczo łyżeczkę specyfiku w przypadku owsicy.

2. 20 g ząbków czosnku zagotowujemy w szklance mleka i wypijajmy przez 5 dni, rano i wieczorem. Po miesiącu kurację powtarzamy. Wskazane przy pasożytach jelitowych.

3. Bierzemy po 5 g: owoców borówki czernicy, korzenia omanu i kwiatów wrotyczu i mielimy na proszek. Dodajemy do tego miód pszczeli, mieszamy i przyjmujemy codziennie rano, przez 5 – 7 dni dawkę, popijając przegotowaną wodą. Kuracja pomocna w glistnicy.

4. Wykonujemy 3 – dniową głodówkę, zjadamy 1 kg obranej surowej marchwi. Dzieci mogą zjadać po jednej marchwi rano i wieczorem. W ciągu dnia doskonale robi picie soku z kwaszonej kapusty. Przepis ten stosuje się w celu likwidacji owsików.

5. Bierzemy 200 g świeżych nasion dyni, rozcieramy dokładnie z przegotowanym mlekiem na gęstą papkę, dzielimy na 2 porcje i spożywamy jedną na czczo, a drugą przed snem. Następnie odczekujemy 2 godziny i wypijamy 2 – 3 łyżki oleju rycynowego. Zlikwiduje się tasiemczycę.

6. Przygotujemy po 100 g świeżych obranych pestek z dyni i przyjmij jedną porcję na czczo, a drugą po 30 minutach. Po 2 – 3 godzinach wypijamy 2 łyżki oleju rycynowego. Za 3 dni powtarzamy kurację. Stosujemy przy owsicy.

7. Bierzemy l dużą cebulę, obieramy z łupin i gotujemy przez 20 minut w 0,5 l mleka. Uzyskany wywar mleczny dajemy rano dziecku zarobaczonemu po 3 – 4 łyżeczki. Skuteczna mikstura przy pasożytach jelitowych.

8. Mieszamy w proporcji 1:1 owoców jałowca i białej oliwy. Pijemy codziennie. Wyleczymy tym sposobem tasiemca.

9. Ucieramy na miazgę ząbek czosnku i lekko solimy. Spożywamy codziennie rano na czczo, aby zlikwidować owsiki.

10. Bierzemy 50 g sproszkowanego korzenia dziewięćsiła bezłodygowego i zalewamy 1 litrem wina i odstawiamy na słońce. Po 10 dniach zlewamy nalewkę i pijemy 1 kieliszek raz dziennie. Doskonały sposób na tasiemczycę.

Zioła pojedyncze

Zioła wykazują wszechstronne działanie i zastosowanie. Często korzystamy z bardzo wyszukanych środków, a tymczasem to, co najprostsze okazuje się najskuteczniejsze i niezawodne. Od dawna w fitoterapii wykorzystuje się lecznicze działanie roślin. Wybierzmy więc te najdostępniejsze i najkorzystniejsze.

Bylica piołun – ze szczypty sproszkowanego ziela sporządzamy napar, który pijemy 2 razy dziennie, gdy gnębią nas robaczyce.

Cebula ogrodowa – przygotowujemy wyciąg wodny i pijemy codziennie po pół szklanki na czczo w celu eliminacji robaków.

Centuria pospolita – pijemy po 1/2 szklanki na czczo naparu z l łyżki ziela na szklankę wrzącej wody przeciw robaczycy.

Chmiel zwyczajny – przygotowujemy napar z łyżki kwiatów na szklankę wody i pijemy codziennie na czczo po 1/2 szklanki, a wyleczymy się z robaczycy.

Czarnuszka siewna – co rano, na czczo wskazane jest, aby pić po 1/2 szklanki naparu z łyżeczki nasion czarnuszki na szklankę wody. Działa przeciwrobacznie.

Dynia zwyczajna – spożywane świeże wyłuskane nasiona działają przeciwrobaczycowo, jak również przeciwwymiotnie. U mężczyzn zapobiegają przerostowi prostaty.

Kasztanowiec zwyczajny – robimy odwar z kory młodych gałązek i pijemy rano naczczo i przed snem po łyżeczce w celu wyleczenia się z robaczycy.

Orzech włoski – doskonale robi spożywanie rano na czczo i przed snem po 1/2 szklanki naparu z liści. Działa przeciw robakom.

Paprotka zwyczajna – odwar z kłączy miesza się z miodem i pije na czczo i przed snem przy pasożytach jelitowych.

Seler zwyczajny – drobno posiekaj ziele i zapraw cytryną i olejem. Doskonały przeciw robakom dla dzieci.

Wrotycz pospolity – sporządź silny odwar z ziela i nasion. Pij po szklance rano i wieczorem w celu odrobaczenia organizmu.

Kapusta zwyczajna – co rano pij po pół szklanki soku z kwaszonej kapusty z dodatkiem 2 utartych ząbków czosnku. Doskonały przy owsicy i tasiemczycy.

Dobre rady

1. Starannie przestrzegamy higieny osobistej w szczególności ważne jest dokładne mycie rąk przed każdym posiłkiem i po skorzystaniu z ubikacji.

2. Przygotowujemy posiłki tylko z produktów pochodzących z pewnych źródeł. Szczególną uwagę zwracamy na dziczyznę.

3. Unikamy jedzenia surowego mięsa wieprzowego, wołowego, dziczyzny, jak również niedogotowanego, nie dowędzonej kiełbasy.

4. Dokładnie myjemy ręce po pracach polowych. Myjemy także owoce, warzywa. jarzyny przed obróbką kulinarną i spożyciem.

5. Pijemy wodę, mleko tylko po przegotowaniu.

6. W przypadku podejrzenia choroby zarażenia się wykonujemy badanie kału na obecność pasożytów i ich jaj.

7. Obserwujemy organizm w kierunku chorób pasożytniczych.

8. Stosujemy dokładnie zalecenia lekarskie.

9. Wykonujemy kontrolne badania w wyznaczonych terminach.

10. Dbamy o paznokcie – obcinamy je regularnie.







Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Paweł Glugla

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

  • vernitox
  • robaczyce
  • robaczyca
  • ziele glistnika na pasożyty
  • objawy robaczyc
  • helmintoza leczenie
  • naturalne leczenie robaczycy
  • medycyna ludowa robaki
  • owsiki a medycyna niekonwencjonalna
  • czy propolis dziala na owsiji

Kiedy wypadają włosy

Sekrety ziołowych mikstur




Mieszanki ziołowe do włosów mogą po części zastąpić nam odżywki i balsamy. Są one o wiele bardziej skuteczne, ponieważ przez wcieranie ich w skórę głowy dostają się do chorych cebulek włosowych. Zwykle sięgamy po nie gdy dostajemy łupież, łojotok, łojotokowe zapalenie skóry, kiedy zaczynamy łysieć i kiedy włosy zbytnio się przetłuszczają. Poświęcając trochę czasu i mając trochę chęci można samemu w domu przyrządzić dużo skutecznych i wypróbowanych mieszanek do pielęgnacji włosów.

Mikstura z czarnej rzepy

Dziesięć łyżek świeżo wyciśniętego soku z korzeni rzodkwi czarnej, cztery łyżki sproszkowanych liści pokrzyw, jedną łyżkę ususzonych liści szałwii lekarskiej i dwie łyżki świeżych lub ususzonych liści rozmarynu lekarskiego zalewamy w szczelnym słoiku jedną szklanką wódki 40%. Słoik umieszczamy w ciepłym miejscu na 14 dni, wstrząsając co jakiś czas słojem w celu wymieszania się użytych składników. Po odcedzeniu otrzymujemy bardzo skuteczną miksturę, którą systematycznie nacieramy skórę głowy, najlepiej na noc.

Preparat ten poprawia wygląd włosów, odżywia, poprawia dokrwienie cebulek włosowych – zasługa czarnej rzepy. Z badań klinicznych wynika, że wyciąg z czarnej rzepy ma wyjątkową skuteczność bezpośredniego docierania do chorych i słabych cebulek włosowych razem z dobroczynnie działającą siarką. Nalewka pobudza również porost włosów, przeciwdziała łysieniu i leczy je. Likwiduje łupież, nadmierne przetłuszczanie się włosów i jest zalecana, gdy włosy są wyjątkowo zaniedbane, matowe i słabe.

Mikstura z rozmarynu

Dawniej nasze babki i prababki hodowały na oknach rozmaryn lekarski. Na wyciągnięcie ręki miały surowiec z którego robiły skuteczne i sprawdzone toniki do włosów. Poniższy przepis pochodzi z pisma „Kobieta w domu i w świecie” z 1937 roku.

200 g świeżo zerwanych liści rozmarynu lekarskiego zalewamy jedną szklanką dobrego wytrawnego czerwonego wina gronowego i gotujemy w emaliowanym garnku bardzo krótko na małym ogniu. Po ostygnięciu tonik odcedzamy i zlewamy do szczelnej butelki z ciemnego szkła, którą przechowujemy w chłodnym miejscu. Otrzymany tonik używamy do systematycznego wcierania w skórę głowy i we włosy na noc. Głowę trzeba dodatkowo obwiązać bawełnianą chustką. Czynność tę wykonujemy co drugi dzień przez 7 dni.

Mikstura przeciwłupieżowa

Dwie łyżki ususzonych, sproszkowanych kłączy tataraku, trzy łyżki suszonych korzeni łopianu i dwie łyżki suchych liści pokrzyw lub 3 – 4 łyżki drobno posiekanych świeżych majowych zalewamy jedną szklanką wódki 40% w szczelnym słoiku na 14 dni. Po odcedzeniu mamy specyfik, który z doskonałymi wynikami można używać w leczeniu łupieżu i to połączonego z łojotokiem, łojotokowym zapaleniem skóry oraz przy nadmiernym wypadaniu włosów. Przeciwdziała równieżemu przetłuszczaniu się ich. Poprawia ukrwienie cebulek włosowych.

Mikstura o wyjątkowej mocy

Trzy łyżki suszu z liści szałwii lekarskiej, dwie łyżki liści pokrzyw lub trzy drobno posiekanych świeżych, zebranych w maju i trzy łyżki suszonych bądź świeżych liści rozmarynu lekarskiego zalewamy na 14 dni jedną szklanką czystej wódki w szczelnym słoiku, który trzeba umieścić w ciepłym miejscu i co jakiś czas wstrząsać nim. Uzyskany płyn najlepiej służy do pielęgnacji włosów z łupieżem, nadmiernym wypadaniem i łysieniem. Doskonale wpływa na układanie fryzury co jest zasługą szałwii i rozmarynu, poprawia ogólną kondycję włosów, lekko je też przyciemnia. Nadaje włosom puszystości i ładnego połysku. Potrafi zregenerować nawet najbardziej zmęczone i zaniedbane włosy.


Mikstura z aloesem

Jeden duży liść aloesu dokładnie myjemy i siekamy drobno lub ucieramy na nierdzewnej tarce, dodajemy trzy łyżki suszonych liści pokrzyw i jedną łyżkę ziela skrzypu polnego lub liści rozmarynu. Wszystkie surowce zalewamy w szczelnym słoiku jedną szklanką wódki 40% i umieszczamy w ciepłym miejscu na 14 dni, wstrząsając nim co jakiś czas. Po odcedzeniu otrzymujemy płyn do regularnego wcierania w skórę głowy i we włosy, najlepiej na noc lub na godzinę przed myciem włosów. Pomaga w łupieżu, również kiedy włosy są osłabione, łatwiej wypadają, matowieją lub są przesuszone przez zabiegi fryzjerskie. Mikstura z aloesem eliminuje łojotok, skutecznie regeneruje skórę głowy i cebulki włosowe. Nadaje włosom puszystość i stymuluje ich porost.

Mikstura zapobiegająca łysieniu

Pięć łyżek suszu z korzeni rzepaku zalewamy w szczelnym słoiku 1/2 szklanki koniaku i trzymamy przez 14 dni w ciepłym miejscu. Po odcedzeniu i wyciśnięciu resztek korzeni przez gazę, otrzymany płyn trzeba wymieszać jeszcze z 1/2 szklanki świeżo wyciśniętego soku z cebuli. Mieszanka służy do wcierania w skórę głowy, kiedy zagraża łysienie. Zapobiega również nadmiernemu przetłuszczaniu się włosów i zdecydowanie poprawia ich kondycję za sprawą siarki, w którą zasobna jest cebula.

Mikstury z gotowych nalewek

Kto będzie miał problem z uzyskaniem surowców ziołowych, powinien zająć się przyrządzaniem mikstur z gotowych nalewek i wyciągów do kupienia bez recepty w aptekach lub w sklepach zielarskich. Oto receptury:

Mikstura na porost włosów

Składniki: sześć łyżek nalewki z miłorzębu japońskiego – Tinctura Ginkgo bilobae, pięć ampulek Bistyminy – wyciąg z aloesu, 50 g soku z pokrzyw – Succus Utticae, dziesięć łyżek nalewki z szałwii lekarskiej – Tinc. Salviae i pięć łyżek nalewki z Żeń-szenia Panaxan. Wszystkie składniki zlewamy do niewielkiej butelki i starannie mieszamy. Po 2 dniach można stosować otrzymany płyn do wcierania w skórę głowy – najlepiej na noc. Mikstura stymuluje porost włosów, odnawia cebulki włosowe – zasługa Bistyminy i Panaxanul, poprawia krążenie w skórze głowy – zasługa nalewki z miłorzębu japońskiego, przez co cebulki te otrzymują większą ilość tlenu i składników odżywczych. Efektywnie leczy łysienie, nawet zaawansowane. Usuwa łupież i łojotokowe zapalenie skóry głowy. Powinno się ją stosować aż do zdecydowanej poprawy zdrowia włosów.

Nalewka na łojotokowe zapalenie skóry

Składniki: dzisięć łyżek soku z krwawnika – Suc. MilleJolii, 50 g soku z łopianu – Suc. Bardanae, sześć łyżek soku z pokrzywy – Suc. Urticae i dziesięć łyżek nalewki z szałwii lekarskiej – Tinc. Salviae. Wszystkie komponenty zlać do niewielkiej szczelnej butelki i wymieszać. Mikstura nadaje się do używania po upływie 2 dni. Stosuje się ją z dużym pożytkiem do wcierania w skórę głowy przy łojotokowym zapaleniu, uporczywym swędzeniu, łojotoku i łupieżu łojotokowym – częsta przyczyna łysienia. Preparat ten działa ściągająco, przeciwzapalnie, kojąco i regenerująco na skórę głowy. Leczy również łysienie i przeciwdziała nadmiernemu przetłuszczaniu się włosów. W łojotoku poleca się stosować ją l – 2 razy dziennie aż do ustąpienia objawów choroby.

Mikstura na połysk włosów

Składniki: 50 g soku z pokrzyw, pięć łyżek wyciągu z tymianku – Extractum Thymijluidum, pięć łyżek nalewki z szałwii lekarskiej – Tinc. Salviae i 50 g soku z brzozy – Suc. Betulae. Składniki dokładnie wymieszać w szczelnej niewielkiej butelce. Płyn można używać po 2 dniach. Służy do wcierania w skórę głowy na 2 godziny przed myciem włosów. Nadaje włosom jedwabistego połysku, ułatwia ich układanie i sprawia, że stają się miłe w dotyku. Dodatkowo mikstura wzmacnia i odżywia włosy, likwiduje łupież i stany zapalne skóry. Jeżeli okaże się, że przygotowana mikstura ziołowa jest nieco za mocna i wywołuje silne pieczenie skóry, można ją rozcieńczyć pół na pół z ciepłą przegotowaną wodą tuż przed użyciem.

Korzystnym uzupełnieniem kuracji poprawiających kondycje włosów jest również systematyczne przyjmowanie tabletek z drożdży, np. Dromin, wzbogaconych w pyłek kwiatowy – 3 tabletki 3 razy w ciągu dnia po posiłkach. Drożdże są bowiem bogatym źródłem witamin z grupy B, bez których włosy nie będą wyglądać zdrowo i pięknie. Warto także zjadać spore ilości rzeżuchy jako nieocenionego źródła łatwo przyswajalnej siarki.







Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Zbigniew T. Nowak
Grafika – pl.freepik.com

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

  • mikstura na porost włosów
  • nalewka na porost włosów
  • Nalewka z pokrzywy na wypadanie włosów po 40
  • mikstury na włosy
  • medycyna chinska wypadajace wlosy
  • mixtura na porost wlosow
  • mikstura na wszystkie choroby
  • mikstura przeciwłupieżowa
  • medycyna naturalna na porost włosów
  • kiedy wypadaja wlosy

Sekrety cukrzycy




Utrapieniem obecnych czasów są choroby cywilizacyjne. Co prawda, nie są to schorzenia XX i XXI wieku, ponieważ dręczyły one już ludzkość od wieków, niemniej przeobraziły się one obecnie, jak niektórzy naukowcy uważają, niemal w epidemię. Mowa o chorobach układu sercowo – naczyniowego, nowotworowych, cukrzycy oraz otyłości. Schorzenia te mają ze sobą dużo wspólnego, można nawet sprowadzić je do jednego mianownika. Tworzy się bowiem błędne koło, które napędzają wymienione choroby. Powikłania ich są niebezpieczne dla zdrowia i życia, i niezwykle trudno je wykorzenić. W tym artykule omówiono cukrzycę.

Istota cukrzycy

Większość ludzi myśli, że cukrzyca powstaje z nadmiernego spożywania cukru pod różnymi postaciami. Zaprzestanie jedzenia cukru i słodkich produktów poskutkuje ustąpieniem choroby. Gdyby tak faktycznie było, nikt na świecie nie cierpiałby na cukrzycę i jej powikłania. W kraju na cukrzycę typu 2 choruje około dwóch milionów obywateli i liczba ta ciągle wzrasta. Drugie tyle nie ma pojęcia, że ma cukrzycę, ponieważ choroba ta, podobnie jak miażdżyca, nie boli. Częstość zachorowań na cukrzycę narasta wraz z wiekiem, a u osób powyżej 65 roku życia sięga nawet do 40%. Pierwsze oznaki cukrzycy są mało charakterystyczne, dlatego często cukrzyca jest diagnozowana zbyt późno, a przebieg jej jest podstępny i nieodwracalny.

Trzustka wytwarza 2 główne hormony: insulinę i glukagon które odpowiadają za regulację gospodarki węglowodanowej organizmu. Insulina jest napędem dla cukrów prostych i dzięki niej docierają one do komórek organizmu. Gdy jest jej niedobór lub brak, wtedy przyjmowane węglowodany nie są odpowiednio metabolizowane i tworzą tak zwane ciała ketonowe, które są groźne dla organizmu. Powstaje wtedy wiele groźnych stanów. Długotrwała nie leczona cukrzyca tworzy w całym organizmie spustoszenie i powoduje nieodwracalne powikłania, przede wszystkim naczyniowe. Gdy ilość cukru we krwi przekroczy 160 mgala. tzw. próg nerkowy, wtedy cukier wydalany jest przez nerki.

Cukrzyca typu 1 – insulinozależna

Na tą cukrzycę chorują głównie dzieci i ludzie młodzi, najczęściej przed 30 rokiem życia. Cukrzyca typu 1 to około 10 proc. wszystkich przypadków zachorowań cukrzycowych, a chorzy dla podtrzymania sprawności i życia muszą koniecznie stosować insulinę, najczęściej już do końca swoich dni.

Cukrzyca typu 2 – insulinoniezależna

Ten typ cukrzycy trapi osoby przede wszystkim po 40 roku życia i stanowi około 90 proc ogółu zachorowań na cukrzycę. Chorobę tę uważa się jako zespół metaboliczny, którego objawy zwiększają ryzyko wystąpienia miażdżycy i jej powikłań. Nader często jest dziedziczona genetycznie, ale niemały wpływ mają tu także różne czynniki środowiskowe. Dominującą cechą tego typu cukrzycy jest insulinooporność, której towarzyszy zachowane, lecz zaburzone wywarzanie insuliny przez trzustkę. Ten rodzaj choroby bardzo często związany jest z otyłością, nadciśnieniem tętniczym ł zaburzeniami tłuszczów we krwi – zwiększenie stężenia trójglicerdów i zmniejszenie dobrego cholesterolu HDL w surowicy. U chorych na ten typ choroby stosuje się właściwą dietę i doustne leki przeciwcukrzycowe. Jednakże potrzeba przyjmowania insuliny może wystąpić w późniejszej fazie choroby i wynikać z postępującej insulinooporności i nieodpowiedniego do niej wydzielania insuliny przez komórki β wysepek trzustki. Nadto niekiedy chory przyjmuje zarówno tabletki, jak i insulinę w celu uzyskania najlepszego rezultatu leczniczego.

Cukrzyca ciężarnych

Ten charakterystyczny rodzaj cukrzycy występuje niekiedy podczas ciąży i ustępuje po porodzie. Występuje u 2 – 5% ciężarnych kobiet i uwidacznia się w drugiej połowie ciąży. Obejmuje jawną cukrzycę i nietolerancję glukozy, występuje po raz pierwszy podczas ciąży i jest spowodowany metabolicznym i hormonalnym wpływem ciąży na organizm matki. Wiąże się z większym prawdopodobieństwem wystąpienia w późniejszym okresie życia cukrzycy typu 2, co zostało potwierdzone u około połowy wcześniej chorujących. Pacjentka taka dostaje insulinę. Ciekawostką jest to, że dzieci kobiet chorych na cukrzycę rodzą się większe i ważą więcej od innych dzieci, których matki są zdrowe.

Leczenie diabetyka

Kuracja chorych na cukrzycę jest wielokierunkowa. Niezwykle istotne jest stosowanie niefarmakologicznych środków i metod:

l. Właściwe odżywianie – zachowanie odpowiednich proporcji między białkami, węglowodanami i tłuszczami. Trzy posiłki główne i dwa dodatkowe, dobieranie odpowiednich składników pokarmowych.

2. Aktywność fizyczna. W czasie ruchu spalane są węglowodany oraz tłuszcze i reguluje się zarówno poziom cukru jak i tłuszczów we krwi.

3. Ziołolecznictwo. Celem terapii ziołowych jest obniżanie poziomu cukru we krwi, usuwanie szkodliwych produktów metabolicznych oraz zapobieganie powikłaniom. Jeśli to nie pomaga uregulować poziomu cukru we krwi, przyjmuje się leki: tabletki i insulinę. Trzeba dokładnie przestrzegać godzin, ilości stosowanych leków, insuliny. Zwykle insulinę stosuje się 3 – 6 razy na dobę, przed jedzeniem, aby imitować naturalne, fizjologiczne wydzielanie insuliny przez trzustkę, tak jak to się odbywa u osób zdrowych.

Najczęstsze powikłania cukrzycy

Osoby cierpiące na cukrzycę wiedzą, że najgorsze w cukrzycy są jej powikłania. Cukrzyca to choroba całego organizmu, a nie tylko zbyt duża ilość cukru we krwi i nie wolno jej ignorować. Najczęściej powikłania dotykają takich narządów jak:

Oczy – powstaje retinopatia, zaćma, doprowadzając z biegiem czasu do ślepoty.

Nerki – powoli dochodzi do niesprawności nerek pod postacią nefropatii.

Mózg i krążenie – to choroba naczyniowo-mózgowa, występują zmiany w tkance mózgowej, zaburzenia ukrwienia mózgu.

Serce i układ krążenia, następuje: miażdżyca, choroba wieńcowa, zawał serca. U diabetyków występują one dużo szybciej niż u innych osób. U cukrzyka zawał serca może przebiegać bezbólowo.

Obwodowy układ nerwowy – powstaje neuropatia.

Kończyny dolne – może pojawić się stopa cukrzycowa, owrzodzenia, dolegliwości naczyń obwodowych. Trzeba więc systematycznie wykonywać badania oraz często kontaktować się z lekarzami specjalistami.

Dieta w cukrzycy
Dieta dla osoby chorej na cukrzycę powinna być:

• uboga w przetworzony cukier i pokarmy na bazie cukru
• uboga w tłuszcze nasycone, a bogata w nienasycone, najlepsza oliwa z oliwek na zimno
• bogata w błonnik, witaminy i minerały. Zapobiegają zaparciom, niedoborom oraz wielu schorzeniom

Dekalog żywieniowy cukrzyka

l. Jedz często, ale mniejsze porcje.
2. Pamiętaj o indeksie glikemicznym.
3. Staraj się stosować harmonogram posiłków.
4. Nie objadaj się, pozbądź się zbędnych kilogramów.
5. Spożywaj pełnoziarnisty lub razowy chleb, makaron z pełnej mąki i nie łuskany ryż.
6. Codziennie jedz dozwolone warzywa i owoce.
7. Zmniejsz spożywanie tłuszczów i alkoholu.
8. Bądź w ruchu, spalaj dostarczane kalorie.
9. Preferuj gotowanie na parze, zamiast smażenia.
10. Odchodź od posiłku z lekkim niedosytem.

Podział węglowodanów ze względu na szybkość wchłaniania:

Szybko wchłaniające się – w sposób szybki podnoszą poziom cukru we krwi. Chorzy na cukrzycę powinni wystrzegać się tych produktów i spożywać je umiarkowanie. Należ do nich: cukier, słodycze, czekolada, konfitury, ciasta, lody, napoje, soki owocowe, miód, dżemy, słodkie owoce, itp.

Umiarkowanie wchłaniające się – ich wchłanianie można określić jako pośrednio szybkie. Po spożyciu produktów z tej grupy poziom cukru we krwi podnosi się równomiernie. Do tej
grupy należą: produkty zbożowe, chleb, ryż, jarzyny, kasze, płatki, ziemniaki, owoce – banany, jabłka, gruszki, oliwki, poziomki, truskawki, ananasy, melony. W tej grupie znajdują się również produkty mleczne.

Wolno wchłaniające się – są bezpieczne i preferowane dla chorych na cukrzycę. Wchłaniają się najwolniej i poziom cukru we krwi podnoszą bardzo wolno. Do tej grupy produktów zaliczamy: warzywa np. marchew, seler, pomidory, ogórki, kalafior, pietruszka, sałata oraz pieczywo razowe, chleb gruboziarnisty, nie łuskany ryż i grube kasze.

Pokarmy dozwolone w cukrzycy

Pieczywo – bułka paryska, grahamka, pszenno razowe, chleb chrupki, pumpernikiel.

Makarony – zrobione z małą ilością jaj.

Mąka – pszenna, pytlowa, razowa, ziemniaczana, kukurydziana, ryżowa.

Kasza – jęczmienna, ryż, płatki owsiane, kasza manna, płatki kukurydziane, kasza gryczana.

Mleko – świeże, jogurt bez cukru, kefir, przetwory z mleka, odtłuszczone 0,5 proc. – 1,5 proc.

Sery – chude twarogowe, homogenizowane, topiony żółty ser w ograniczonych ilościach.

Jaja – l do 2 tygodniowo, żółtka ograniczać, jaja gotowane.

Mięso – chude, cielęcina, wołowina, chuda wieprzowina, kurczę, kura, perliczka, indyk.

Ryby – chude: dorsz, szczupak, pstrąg, karaś, leszcz, sandacz, gotowany lin

Wędliny – chuda szynka, polędwica, parówki chude.

Masło – świeże, w niewielkich ilościach.

Śmietana – z małą zawartością tłuszczu w ograniczonych ilościach. Korzystniej zastąpić ją jogurtem 0%.

Inne tłuszcze – masło roślinne: rozsądne ilości, oleje roślinne: sojowy, słonecznikowy, arachidowy, margaryna Benecol.

Ziemniaki – gotowane, pieczone w mundurkach, puree.

Warzywa i owoce – kalafior, kapusta, brukselka, pomidory, owoce jagodowe, cytrusowe, owoce dzikiej róży, jabłka, marchew, dynia, sałata zielona, fasola szparagowa, papryka, ogórki, rzodkiew, szczypior, seler, cebula, arbuz, wiśnie, w rozsądnych, niedużych ilościach.

Słodycze – krakersy bez cukru, herbatniki bez cukru.

Przyprawy – cynamon, goździki, skórka cytrynowa, pomarańczowa, sok z cytryny.

W diecie cukrzycowej trzeba wyjątkowo zwrócić uwagę na węglowodany, czyli cukry. Powinno się wykluczyć z diety węglowodany proste, które w sposób szybki wchłaniają się do krwi i bardzo szybko podnoszą poziom glukozy. Te niesprzyjające węglowodany znajdują się w produktach takich jak: cukier, dżemy, miód, marmolada, ciasta, słodycze, słodkie napoje, lody, pieczywo, makarony i ziemniaki.

Dobra rada

Korzystnie jest do każdego posiłku dodawać 1 lub 2 duże łyżki otrąb z owsa. Badania naukowe potwierdziły, że stosowanie glukozy razem z błonnikiem z owsa nie skutkuje drastycznym wzrostem poziomu cukru we krwi.

Indeks glikemiczny (IG)

Żywność o wysokim IG skutkuje wysokim poziomem cukru we krwi i utrzymywaniem się takiego stanu przez dłuższy czas. To zaś powoduje nieprawidłowości w pracy trzustki i powoduje otyłość, a ta dla cukrzyków może okazać się niebezpieczna. Mniejszy indeks glikemiczny posiadają produkty nieprzetworzone. Poza tym trzeba pamiętać, że IG produktów w ich naturalnej postaci jest dużo niższy niż w postaci przetworzonej. Produkty spożywcze sklasyfikowano nie tylko ze względu na ich kaloryczność, lecz również na wysokość indeksu glikemicznego (IG). Potrawy o niskim IG to potrawy zawierające do 55 IG, średnim od 55 do 70 IG, o wysokim zaś wszystkie te produkty, których indeks glikemiczny stanowi powyżej 70 IG.

Produkty o wysokim IG:

Piwo – 110 IG
Ziemniaki smażone – 95 IG
Kleik ryżowy – 90 IG
Miód – 87 IG
Prażona kukurydza – 85 IG
Marchew gotowana – 80 IG
Napoje gazowane – 70 IG
Ziemniaki gotowane – 70 IG
Rogalik – 70 IG

Produkty o średnim IG:

Ziemniaki w mundurkach – 651G
Chleb pełnoziarnisty – 65 IG
Buraki gotowane – 65 IG
Rodzynki – 65 IG
Dżem słodzony cukrem – 65 IG
Owsianka gotowana – 60 IG
Lody słodzone cukrem – 60 IG
Pizza – 60 IG
Spaghetti (ugotowane na miękko) – 55 IG
Brzoskwinie z puszki – 55 IG
Ryż basmati – 50 IG

Produkty o niskim IG:

Płatki śniadaniowe – 45 IG
Jogurt owocowy – 36 IG
Pieczywo chrupkie – 35 IG
Mleko odtłuszczone – 32 IG
Surowa marchewka – 30 IG
Twaróg odtłuszczony – 30 IG
Czekolada gorzka, powyżej 80% kakao – 20 IG
Cebula – 15 IG
Orzechy i migdały – 15 IG
Soja – 15 IG
Ogórki – 15 IG
Pomidory – 15 IG

Powinno się wybierać produkty o niskim indeksie glikemicznym. Istnieje reguła, że im produkt mniej przetworzony, tym ma mniejszy indeks glikemiczny. A więc zamiast np. gotowanej marchwi – surowa. Najbardziej polecane produkty białkowe to chude mięsa i ryby. Chudy nabiał oraz rośliny strączkowe, mimo relatywnie dużej zawartości białka, zawierają także węglowodany. Osobom chorym na cukrzycę zalecane są wszystkie warzywa oprócz ziemniaków, buraków oraz kukurydzy (maksymalnie 2 razy w tygodniu). Zaś oliwa z oliwek dodawana do potraw, orzechy oraz tłuste ryby to najbardziej wartościowe źródła tłuszczu w diecie. I pamiętajmy, że owoców nigdy nie jemy samodzielnie.

Ciekawostka

Okazuje się, że dieta z dużą zawartością witaminy C może obniżać ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2. Najważniejszym źródłem witaminy C w diecie są warzywa i owoce. Aby utrzymać zdrowie, każdego dnia należy zjadać minimum 5 porcji warzyw i owoców.

Zioła w cukrzycy

Pomocne, szczególnie w stanach przedcukrzycowych oraz w lekkiej początkowej cukrzycy typu 2 są mieszanki ziołowe.

Mieszanka I według ks. A. Klinuszki

1. Korzeń mniszka lekarskiego
2. Korzeń kozłka
3. Liść borówki czernicy
4. Liść pokrzywy
5. Liść brzozy
6. Kwiat bzu czarnego
7. Liść szałwii
8. Ziele fiołka trójbarwnego
9. Owoc jałowca
10. Ziele rutwicy
11. Strąki fasoli

Przygotowujemy odwar z dwóch łyżek mieszanki na pół litra wody. Zalewamy wieczorem, a rano ogrzewamy na małym ogniu. Pijemy 3 razy dziennie po szklance na 20 minut przed jedzeniem. Po 30 dniach zmieniamy mieszankę na nr II.

Mieszanka II wg ks. A. Klinuszki

1. Ziele rutwicy
2. Owoc jałowca
3. Ziele przywrotnika
4. Kwiatostan lipy
5. Ziele poziomki
6. Liść mącznicy
7. Liść borówki czernicy
8. Ziele jemioły
9. Ziele dziurawca
10. Ziele tysiącznika

Przyrządzamy napar z dwóch łyżek mieszanki na pół litra wody. Zalewamy wieczorem, a rano ogrzewamy na małym ogniu, odstawiamy na 1 godz., następnie przecedzamy. Pijemy 3 razy dziennie po szklance na 20 minut przed jedzeniem.

Mieszanki przeciwcukrzycowe wg prof. A Ożarowskiego
Mieszanka nr 1

Liść orzecha włoskiego – 50 g
Liść borówki czernicy – 50 g
Ziele serdecznika – 25 g
Liść pokrzywy – 25 g

Zalewamy 1.5 łyżki ziół dwoma szklankami wrzącej wody i postawiamy na parze pod przykryciem na 20 min. Odstawiamy na 5 minut i przecedzamy. Pijemy w 2 – 3 porcjach w ciągu dnia między posiłkami.

Mieszanka nr 2

Ziele rutwicy – 30 g
Strąki fasoli – 30 g
Korzeń łopianu – 30 g
Liść borówki czarnej – 20 g
Kwiat mniszka lekarskiego – 20 g
Korzeń mniszka lekarskiego – 20 g
Korzeń lukrecji – 20 g
Owoc kopru włoskiego – 20 g

Zalewamy dwie łyżki mieszanki jedną szklanką ciepłej wody i gotujemy powoli pod przykryciem 3 min. Odstawiamy na 10 minut i przecedzamy do termosu. Pijemy trzy razy dziennie po jednej szklance odwaru między posiłkami w lekkich postaciach cukrzycy.

Diabetosan

Diabetosan to gotowa mieszanka ziołowa składająca się z ziela rutwicy, strąków fasoli, liścia borówki czernicy, liścia pokrzywy, liścia szałwii i korzenia mniszka. Zalewamy 2 – 3 łyżki ziół 2 – 3 szklankami gorącej wody i gotujemy łagodnie pod przykryciem 2 minuty. Odstawiamy na 10 minut i przecedzamy do termosu. Pijemy po 2/3 szklanki 2 – 3 razy dziennie między posiłkami w lekkich stanach cukrzycy za zgodą lekarza.







Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Paweł Glugla

Książki i wydawnictwa o tematyce cukrzycy:

Cukrzyca. Zdrowa dieta

Cukrzyca u dzieci

Cukrzyca w populacji wieku rozwojowego

Rodzina dziecka z cukrzycą

Cukrzyca Praktyka lekarza rodzinnego

Zdrowie w pigułce Cukrzyca

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

  • medycyna ludowa sposoby na cukrzyce
  • medycyna naturalna cukrzyca
  • www doxsazyna obniza potencje medycyna
  • gotowe mieszanki ziołowe na cukrzycę
  • gotowa mieszanka przeciwcukrzycowa
  • leki ziołowe na cukrzyce ojca klimuszko
  • istota cukrzycy
  • cukrzyca rutinoskorbin
  • medycyna niekonwencjonalna cukrzyca
  • medycyna wschodu leczenie cukrzycy typ1

Rutinoscorbin

Dobre lekarstwo w okresie jesienno – zimowym




Rutinoscorbin to zwyczajny, a jakże pomocny i skuteczny środek, stosowany jest od kilkudziesięciu lat. Jest lekiem dostępnym bez recepty. Kiedyś sprzedawany był wyłącznie na receptę. To preparat o skojarzonym działaniu rutozydu i witaminy C. Przyjmowany jest przede wszystkim w okresie przeziębień i grypy, pomaga likwidować nieżyty górnych dróg oddechowych. I nie tylko.

Co zawiera i jak działa

Ilość składników Rutinoscorbinu nie jest duża. Jest w nim witamina C czyli kwas askorbinowy oraz witamina P czyli rutyna pod postacią rutozydu. W każdej tabletce jest 100 g kwasu askorbinowego oraz 25 g rutozydu. Rutozyd wydłuża działanie witaminy C, opóźniając jej utlenianie, czyli działa na nią ochronnie. Jest to preparat uszczelniający naczynia krwionośne. Chodzi, przede wszystkim o małe naczyńka, czyli kapilary lub inaczej naczynia włosowate. Producent zaleca stosowanie Rutinoscorbinu w stanach niedoboru witaminy C i rutyny, jak również na wspomaganie odporności organizmu. Najbardziej przydatny jest w okresach jesienno – zimowych, ponieważ zapobiega przeziębieniom i łagodzi objawy grypy. Nadto wzmacnia naczynia u chorych na nadciśnienie tętnicze, jak również po zabiegach operacyjnych, np. z powodu żylaków.

Witamina C

Witamina C jest rozpuszczalna w wodzie. Nie każdy wie, że niezwykle łatwo rozkłada się pod wpływem wysokiej temperatury. Proces gotowania, smażenia, pieczenia niszczy ją. Z tego względu gotując np. zupę, warto dodać do niej natki pietruszki, jednak pod sam koniec gotowania, aby nie straciła wartościowej witaminy C. Wpływa ona między innymi na przemianę aminokwasów, czyli cegiełek budulcowych białek organizmu, jak również na przemianę hormonów tarczycowych, także sterydów i wytwarzanie adrenaliny i noradrenaliny w nadnerczach, a więc związków regulujących między innymi ciśnienie krwi oraz insuliny w trzustce.

Poza tym poprawia ona jędrność i sprężystość skóry, tkanki podskórnej oraz ułatwia wchłanianie żelaza i bierze udział w syntezie hemoglobiny, która jest głównym składnikiem czerwonych krwinek. Brak witaminy C, żelaza skutkuje anemią. Poza tym działa ona również stymulująco na procesy odpornościowe organizmu, prawdopodobnie poprzez wpływ na tworzenie przez organizm interferonu i przeciwciał. Interferon jest bardzo silnym naturalnym związkiem przeciw drobnoustrojom, w tym wirusom, a nawet komórkom nowotworowym.

Nadmiar szkodzi

Przekroczenie dziennej dawki witaminy C tj. 600 mg może spowodować wymioty, nudności, ból głowy, zwiększone wydalanie moczu. Duże dawki witaminy C powyżej l g dziennie mogą spowodować biegunkę i kamicę nerkową poprzez działanie moczopędne, powodują zakwaszenie moczu, a w rezultacie krystalizację szczawianów, moczanów, cytrynianów wapnia w drogach moczowych poprzez nasilenie wydalania kwasu szczawiowego, jak również dnę, cystynurię, hipokaliemię czyli niedobór potasu, hiperkalcemię – nadmiar wapnia. Nadmiar witaminy C może pogorszyć działanie leków przeciwdepresyjnych, niektórych antybiotyków.

Stosowanie w czasie grypy, przeziębień dużych dawek kwasu acetylosalicylowego czyli aspiryny czy polopiryny zmniejsza stężenie witaminy C w krwi. Tak samo jest w przypadku przyjmowania niesterydowych leków przeciwzapalnych, przeciwreumatycznych. Należy, więc ją ciągle uzupełniać w organizmie. Człowiek nie umie jej wytwarzać w swoim ciele. Organizmy większości zwierząt wytwarzają ten związek. Wyjątkiem są organizmy ssaków naczelnych, w tym człowieka, świnki morskiej i niektórych gatunków nietoperzy, do których musi być ona dostarczona z zewnątrz. Trzeba więc uważać zarówno na niedobór, jak i na nadmiar witaminy C w organizmie. Mając to na uwadze, najlepsza witamina C to ta, pochodząca z naturalnych produktów takich jak owoce czy warzywa, ponieważ nigdy jej nie przedawkujemy ze stratą dla organizmu.

Rutyna pomaga zapobiegać miażdżycy

Rutyna to flawonoid pochodzenia roślinnego. Po raz pierwszy wyodrębniono ją z liści ziela ruty ogrodowej, stąd też taka jej nazwa. Spore źródło rutyny mamy w owocach, zwłaszcza w cytrusach jak i w warzywach (marchew, cebula, pomidory, słodkie ziemniaki). Niepoprawnie bywa nazywana witaminą P lub B13. Rutozyd wydłuża działanie witaminy C, opóźniając jej utlenianie.

Znajdujące się w liściach ruty flawonoidy, głównie rutyna, uszczelniają ściany naczyń krwionośnych, zwiększają elastyczność, jak również zmniejszają łamliwość i możliwość uszkodzenia. W połączeniu z witaminą C rutyna działa przeciwszkorbutowo. Na szkorbut kiedyś nagminnie chorowali marynarze, wypadały im przy tym zęby. Hamuje ona aktywność hialuronidazy, może zatem wpływać na regulację przepuszczalności ścianki komórki, a więc jest uszczelniaczem. Skojarzona z witaminą C, czy też wapniem, cynkiem czy selenem, wpływa ona na ograniczenie kataru i poprawę odporności organizmu przez uszczelnienie naczyń krwionośnych.

Jako flawonoid zwalcza wolne rodniki, które są m. in. odpowiedzialne za powstawanie nowotworów. Rutyna zabezpiecza zatem przed uszkodzeniem i przepuszczalnością naczynia i inne komórki naszego organizmu i co ciekawe, zmniejsza szkodliwe działanie utlenionego cholesterolu, co wpływa przeciwmiażdżycowo i zmniejsza ryzyko chorób serca. Rutyna może przeciwdziałać nadmiernej krzepliwości krwi i być wykorzystana w zapobieganiu udarów mózgu i zawałów serca. Wpływa ona także na przemianę jodową i wapniową, skutkując zwiększeniem stężenia wapnia we krwi i zmniejszeniem wydalania jodu.

Wykazuje także działanie odtruwające w zatruciach alkoholem metylowym. Jej niedobór może prowadzić do przepuszczalności i kruchości naczyń włosowatych, powodując obrzęki, żylaki kończyn dolnych i odbytu, krwiaki pourazowe, a nawet przewlekłe zapalenie naczyń krwionośnych. Nadto rutyna wykazuje właściwości przeciwalergiczne i przeciwzakrzepowe.

Jest używana w leczeniu chorób krążeniowych, nadciśnieniu tętniczym, opryszczce wargowej, marskości wątroby, anemii, hemofilii, łagodzi też negatywne skutki promieniowania po radioterapii w chorobach nowotworowych. Długotrwałe używanie rutyny nasila działanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych, antyreumatycznych.

Na co jak stosować Rutinoscorbin

Jedna tabletka Rutinoscorbinu zawiera rutynę w ilości 25 mg oraz kwas askorbowy – 100 mg. Jest on bardzo pomocny w przeziębieniu, łagodzi objawy grypy. Jest skuteczny na krwawienia z nosa, siniaki, żylaki oraz opóźnia proces starzenia. Oczywiście wzmacnia, wspomaga odporność organizmu. Przede wszystkim jest zalecany w czasie jesienno – zimowym u dzieci, osób z mniejszą odpornością, starszych oraz leczonych w chorobach nowotworowych.

Zamiast przy przeziębieniu od razu brać antybiotyk, warto skorzystać z Rutinoscorbinu. U dorosłych Rutinoscorbin stosuje się na najczęściej od 1 do 2 drażetek na dobę, a w stanach zwiększonego zapotrzebowania – np. przy przeziębieniu, grypie od 2 do 4 razy na dobę po 1 lub 2 drażetki. Dzieciom od 1 – 2 drażetek na dobę. W przypadku ciąży, czy karmienia piersią trzeba się skonsultować ze swoim lekarzem. Nie należy Rutinoscorbinu łączyć z dowolnymi lekami. Warto, więc zasięgnąć informacji u farmaceuty.







Źródło: Poradnik uzdrawiacza – Paweł Glugla

Ten artykuł znaleziono w wyszukiwarce Google m.in. poprzez poniższe frazy kluczowe:

  • rutinoscorbin opinie
  • rutinoscorbin na co pomaga
  • rutinoscorbin na żylaki
  • rutinoscorbin rozrzedzenie krwi
  • rutinoscorbin
  • rutinoscorbin a krzepliwość krwi
  • rutinoskorbin opinie
  • rutinoscorbin na co
  • rutinoscorbin na krwiaki
  • rutinoscorbin a nadciśnienie